We zitten aan de koffie in Estelle.
Vandaag lopen we naar Villamayor de Monjardin.
Wat een mond vol, het zal wel niet veel meer zijn dan een kerk en een herberg :-)
Maar 2 bedden zijn voldoende.
We hebben afgelopen nacht 9 uur geslapen, wat heerlijk zo'n eigen kamer en we hadden ook nog eens onze eigen badkamer met een heerlijk warme douche.
We hebben er onze vuile kleren gewassen en alles was droog vanmorgen, helemaal fijn.
Vandaag is het bewolkt maar warm, het vest kan al uit.
De weg is soms vlak, soms stenen, soms modder, soms gras en een enkele keer asfalt.
De dorpjes waar we doorheen gaan zijn echt uit de prehistorie :-)
Kerken zien we al op grote afstand, die toornen overal boven uit.
Jammer dat als we vroeg op pad zijn de meeste kerken dicht zijn, geen stempel dus.
Het aantal pelgrims neemt langzaam toe maar het nog niet de Kalverstraat, hele stukken is het net alsof wij de enige zijn op weg naar Santiago :-)
vrijdag 22 april 2016
donderdag 21 april 2016
21-4-2016
Zoals gewoonlijk wekten de andere pelgrims ons, blijkbaar zijn ze bang ergens te laat te komen, Santiago misschien?
We ontbeten met 2 yoghurt en een koffie en vertrokken richting Puenta la Reine.
Om 8uur was het nog bewolkt maar dat trok al snel weg en her en der kwam de zon erbij die aan het eind van de middag behoorlijk brandde.
We wandelden over een berg en kwamen daar een kunstwerk tegen van wandelende pelgrims waar een andere pelgrim een foto van ons maakte met ons tussen de ijzeren mede-pelgrims.
Het was een prachtige dag met veel naar boven en beneden maar door de velden van graan en koolzaad met bergen op de achtergrond, echt schitterend.
We maakten een omweg om een achtkantig kerkje te bekijken, prachtig.
Daar was ook het punt waar we zouden gaan lopen waar we de vorige keer gefietst hadden en dat merkten we meteen.
Het werd een feest van herkenning.
Toen we net Puenta la Reina in kwamen, zagen we de werkplaats van Kokke Ardaiz, een beeldhouwer die we twee jaar geleden ontdekten.
Aan de hand van het gastenboek konden we hem duidelijk maken dat we geweest waren, hij vond het prachtig en nam alle tijd voor ons.
Hij sprak Spaans, wij Engels maar op de een of andere manier begrepen we elkaar.
Met een stevige handdruk nam hij afscheid van ons.
Het dorp, de straatjes, er was niets veranderd.
We wandelden door en genoten van het landschap met af en toe een pelgrim ergens.
Het was wel leuk als we iemand zagen die we kenden uit een herberg dan wisselden we wat ervaringen uit en gingen weer door.
Om een uur of drie wilden we een herberg vinden maar dat lukte pas tegen vijven.
Het blijkt dat we vroeg op pad zijn gegaan en sommige herbergen nog dicht zijn.
Maar nu zitten we in Lorca op een plek waar we de vorige keer hebben geluncht.
En.... we hebben een eigen kamer !!!
Lekker met z'n tweetjes zonder gesnurk en geruft van anderen, dat wordt lekker slapen.
We hebben net paella gegeten, erg lekker.
We komen nu ook weer bijzondere types tegen.
Een paar dagen geleden een Engelsman .
Hij had van het pelgrimeren zijn beroep gemaakt .
Hij was er al 7 jaar mee bezig.
En een stapel stempelkaarten van zeker 10cm hoog.
Was nu onderweg van Santiago de Compostella via Rome naar Jaruslem.
Gekke jongens die Engelsen.
Siebren
woensdag 20 april 2016
20 april
Vanmorgen werden we wakker van mensen die al voor het ontbijt op pad wilden : 6.15
Wij bleven nog even liggen maar zaten om 7.15uur wel in de keuken.
Het Spaanse ontbijt is niet veel, geroosterd stokbrood met jam en koffie.
Wij lopen daar een kilometer mee om dan alweer naar een bakker uit te kijken :-)
Maar goed, na 2uur lopen waren we in Pamplona, moderne buitenwijken en een oude, prachtige binnenstad die wij via een lift bereikten :-)
Bij binnenkomst in de stad was er een zigzag brug de stad in, heel leuk.
Toen de lift in die toch wel zo'n 30m. omhoog ging.
Die bracht ons bij de citadel, een brug de weg over en vervolgens op een soort van promenade langs de oude stad met uitzichten over de nieuwe stad en de bergen verderop.
In 2 kerken haalden we een stempel voor in ons paspoort, daarvoor moesten we wel mee met meneer pastoor, sluipdoor kruipdoor naar de pastorie.
Maar dan heb je ook wat :-)
Pamplona is druk, veel toeristen maar wat wel leuk was: zoveel mensen die ons de weg wezen en ons een Buen Camino wensten.
Verdwalen ging echt niet want de stad was bezaaid met roestvaststalen schelpen in de stoep die zorgden dat je weer de stad uit kon :-)
In een boekje had ik gelezen waar ze lekkere tapas hadden en daar hebben we tussen de middag gegeten, het was echt goed.
We hadden 6 verschillende gekocht en ze waren allemaal even lekker.
Eenmaal de stad uit zagen we het boven de bergen regenen, de bergen waar we overheen moesten.
Na anderhalf uur lopen was het zover, we belandden midden in een bui en hebben zo snel mogelijk onderkomen gezocht, in een plaats die ik niet uit kan spreken: Zariquiegui.
Wij bleven nog even liggen maar zaten om 7.15uur wel in de keuken.
Het Spaanse ontbijt is niet veel, geroosterd stokbrood met jam en koffie.
Wij lopen daar een kilometer mee om dan alweer naar een bakker uit te kijken :-)
Maar goed, na 2uur lopen waren we in Pamplona, moderne buitenwijken en een oude, prachtige binnenstad die wij via een lift bereikten :-)
Bij binnenkomst in de stad was er een zigzag brug de stad in, heel leuk.
Toen de lift in die toch wel zo'n 30m. omhoog ging.
Die bracht ons bij de citadel, een brug de weg over en vervolgens op een soort van promenade langs de oude stad met uitzichten over de nieuwe stad en de bergen verderop.
In 2 kerken haalden we een stempel voor in ons paspoort, daarvoor moesten we wel mee met meneer pastoor, sluipdoor kruipdoor naar de pastorie.
Maar dan heb je ook wat :-)
Pamplona is druk, veel toeristen maar wat wel leuk was: zoveel mensen die ons de weg wezen en ons een Buen Camino wensten.
Verdwalen ging echt niet want de stad was bezaaid met roestvaststalen schelpen in de stoep die zorgden dat je weer de stad uit kon :-)
In een boekje had ik gelezen waar ze lekkere tapas hadden en daar hebben we tussen de middag gegeten, het was echt goed.
We hadden 6 verschillende gekocht en ze waren allemaal even lekker.
Eenmaal de stad uit zagen we het boven de bergen regenen, de bergen waar we overheen moesten.
Na anderhalf uur lopen was het zover, we belandden midden in een bui en hebben zo snel mogelijk onderkomen gezocht, in een plaats die ik niet uit kan spreken: Zariquiegui.
dinsdag 19 april 2016
19 april
Vanmorgen zagen we de zon opkomen, het was strak blauw en dat om 7uur.
Het ontbijt zag er niet uit, verbrand stokbrood en een cupje jam.
We besloten zonder ontbijt op pad te gaan.
Na 5km kwamen we een leuk tentje tegen met koffie en belegde broodjes, heerlijk.
De paden waren erg afwisselend.
Mooi tussen de bossen door langs rivieren beekjes allemaal bruggetjes.
Het dek van het bruggetje is in veel gevallen een heel grote platte steen.
We hebben lang doorgelopen omdat waar we wilden slapen volgende week pas open gaat.
Daar wilden we niet op wachten.
Er moest er een zijn op twee km dus een half uur lopen.
Die konden we niet vinden.
En dan ontdekt Chris dat ik een moer mis van het wieltje.
Had ik toch maar die reserve meegenomen.
Niet gedaan dus een nood reparatie.
Blijk ik daar nou voor opgeleid te zijn en met een stuk ijzerdraad van mijn oude werkgever is het prima gelukt.
Nou dan moet je weer verder en dat is dan weer 3 km iets meer dan een half uur.
Maar daar waren we eerder dan verwacht gelukkig en dan maar hopen dat er plek is.
Die zijn genoeg we liggen samen op een zaal van 25 bedden ( erg slappe matras.)
Heerlijke douche kleding gewassen die konden wel een wasbeurtje gebruiken .
Nu wachten op het diner, Schijnt goed te zijn.
Om 18.30 Uur naar de kerk voor een stempel die is trouwens uit de 17 eeuw.
Na het diner is er een kerkdienst worden we gezegend.
Dit alleen als we dat willen.
Er is nog een Nederlander die we al een paar keer zijn tegengekomen.
Onderweg werden we ingehaald door een Deen die tegelijk met ons in Orisson overnachte.
Morgen naar Pamplona dat is nog negen km.
Wie weet vinden we het leuk om daar wat rond te kijken .
En moeren scoren voor de kar.
Tot de volgende keer.
Siebren
Het ontbijt zag er niet uit, verbrand stokbrood en een cupje jam.
We besloten zonder ontbijt op pad te gaan.
Na 5km kwamen we een leuk tentje tegen met koffie en belegde broodjes, heerlijk.
De paden waren erg afwisselend.
Mooi tussen de bossen door langs rivieren beekjes allemaal bruggetjes.
Het dek van het bruggetje is in veel gevallen een heel grote platte steen.
We hebben lang doorgelopen omdat waar we wilden slapen volgende week pas open gaat.
Daar wilden we niet op wachten.
Er moest er een zijn op twee km dus een half uur lopen.
Die konden we niet vinden.
En dan ontdekt Chris dat ik een moer mis van het wieltje.
Had ik toch maar die reserve meegenomen.
Niet gedaan dus een nood reparatie.
Blijk ik daar nou voor opgeleid te zijn en met een stuk ijzerdraad van mijn oude werkgever is het prima gelukt.
Nou dan moet je weer verder en dat is dan weer 3 km iets meer dan een half uur.
Maar daar waren we eerder dan verwacht gelukkig en dan maar hopen dat er plek is.
Die zijn genoeg we liggen samen op een zaal van 25 bedden ( erg slappe matras.)
Heerlijke douche kleding gewassen die konden wel een wasbeurtje gebruiken .
Nu wachten op het diner, Schijnt goed te zijn.
Om 18.30 Uur naar de kerk voor een stempel die is trouwens uit de 17 eeuw.
Na het diner is er een kerkdienst worden we gezegend.
Dit alleen als we dat willen.
Er is nog een Nederlander die we al een paar keer zijn tegengekomen.
Onderweg werden we ingehaald door een Deen die tegelijk met ons in Orisson overnachte.
Morgen naar Pamplona dat is nog negen km.
Wie weet vinden we het leuk om daar wat rond te kijken .
En moeren scoren voor de kar.
Tot de volgende keer.
Siebren
Abonneren op:
Posts (Atom)