De herberg waar we sliepen werd gerund door twee dames die de drukte nauwelijks de baas konden.
Ze verdeelden de bedden, schonken drank en koffie, kookten, serveerden, wasten af en hadden dus geen tijd om ons te informeren of en wanneer er een bus vertrok naar Santiago.
We hadden het rondje Fisterra, Muxia, Santiago voltooid en hadden geen zin om de komende 60km. nog een keer te lopen.
Sowieso moesten we naar een dorp 5km. verderop, zo'n uurtje lopen.
Het pakte heel anders uit.
Siebren had om 6.00uur, toen het café net open was, geïnformeerd naar de bus en had een schema gekregen met tijden dat de bus uit Finisterra vertrok.
Vervolgens zou die er ruim een uur over doen om in A Maronas om 12.55 uur aan te komen.
We stonden om 7uur op, kregen een heerlijk warm croissantje en een bak koffie en gingen op pad.
Omdat we wisten dat we pas rond 13.00uur in A Maronas moesten zijn, liepen we rustig bergje op, bergje af, spraken pelgrims die richting kust gingen, genoten van de prachtig blauwe lucht en de natuur om ons heen.
Het nam meer tijd dan we dachten maar kwamen op tijd aan, alleen wist de plaatselijke bevolking ons duidelijk te maken dat er helemaal geen bus ging naar Santiago.
Tegen beter weten in hebben we toch een half uur lekker in de schaduw op de bus gewacht.
Van een lief dametje in de "panaderia" (bakkerij) hadden we 2 stukken Santiagotaart gekregen naast wat we daar aan hartige taart, sardientjes met mais, hadden gekocht.
Ach, het wachten op de bus, die natuurlijk niet kwam, was gewoon onze lunchtijd :-)
Daarna hebben we nog even doorgelopen om uiteindelijk na ruim 25km. te stoppen in een kleine maar leuke herberg in Vilaserio waar we nu heerlijk op het terras zitten met een glaasje prik :-)
zondag 18 september 2016
zaterdag 17 september 2016
Tweede keer 17 september
We zitten alweer lekker in de zon op een terrasje met een glas ijskoud water.
Na de koffie vanmorgen kwamen we onderweg regelmatig pelgrims tegen, een teken dat we goed liepen :-)
Uiteindelijk viel het reuze mee om tegengesteld te lopen, aan de plaats waar de bewegwijzering zich bevond konden we afleiden van welke kant de wandelaars naar Muxia kwamen.
Samen met de "app", de Camino en een beetje creativiteit van ons is het de bedoeling dat we over een dik uur aankomen in O Logoso waar we in de herberg hopen te overnachten.
Na de koffie vanmorgen kwamen we onderweg regelmatig pelgrims tegen, een teken dat we goed liepen :-)
Uiteindelijk viel het reuze mee om tegengesteld te lopen, aan de plaats waar de bewegwijzering zich bevond konden we afleiden van welke kant de wandelaars naar Muxia kwamen.
Samen met de "app", de Camino en een beetje creativiteit van ons is het de bedoeling dat we over een dik uur aankomen in O Logoso waar we in de herberg hopen te overnachten.
17 september
We zijn na 10km. op een terrasje neergeploft.
We lopen de route vanuit Muxia andersom en dat is niet altijd even makkelijk.
Tuurlijk hebben we een route op de "app" maar het is natuurlijk heerlijk om door de bossen te lopen ipv over het asfalt met voortrazend verkeer.
Gelukkig is het zaterdag dus echt druk is het niet.
We hebben de bewegwijzering nu een paar keer gevolgd maar raken hem net zo makkelijk weer kwijt.we moeten nog iets van 17km. dat is prima te doen nu we in de gaten hebben waar we op moeten letten.
Het handigste is als we tegemoet komende pelgrims ontmoeten :-)
We lopen de route vanuit Muxia andersom en dat is niet altijd even makkelijk.
Tuurlijk hebben we een route op de "app" maar het is natuurlijk heerlijk om door de bossen te lopen ipv over het asfalt met voortrazend verkeer.
Gelukkig is het zaterdag dus echt druk is het niet.
We hebben de bewegwijzering nu een paar keer gevolgd maar raken hem net zo makkelijk weer kwijt.we moeten nog iets van 17km. dat is prima te doen nu we in de gaten hebben waar we op moeten letten.
Het handigste is als we tegemoet komende pelgrims ontmoeten :-)
vrijdag 16 september 2016
16-9-16
Wat een leuke datum vandaag, hij stond op de rekening van het hotel waar we 2 nachten hadden geslapen.
We genoten nog even van een uitgebreid ontbijt voordat we om 9.30 naar Muxia vertrokken.
Gisteravond had ik via Pocket Earth een route gemaakt maar dat bleek helemaal niet nodig te zijn, de weg naar het noorden was prima bewegwijzerd.
Gedurende de dag trok de bewolking weg en liepen we over oude paden, door kleine dorpjes, door de bossen en langs de oceaan met een steeds blauwer wordende lucht.
In een dorpje werd de klok van de kerk regelmatig geluiden, 2 keer, even niet, 2 keer, enz.
Later bleek dat de dag ervoor iemand van 22 jaar was overleden, er werden overal rouwadvertenties opgehangen: op lantarenpalen, lichtmasten, in bushokjes, in de kroeg.
Het was even wennen maar die dingen gaan duidelijk anders dan bij ons.
We kwamen door 5 dorpjes waarvan er 4 uit alleen maar een boerderij en een paar huizen bestonden.
Het land wordt voornamelijk gebruikt voor mais, overal zien we de voor Galicië kenmerkende voorraadschuurtjes op een soort paddestoelachtige poten, ze zijn er van stokoud tot hypermodern.
Vanwege die vreemde poten kunnen er geen muizen bij de voorraad komen :-)
De brem en de heide bloeiden zoals 2 jaar geleden toen we hier fietsten, het was echt genieten.
Omdat we nu twee stempels in Lires hadden gekregen konden we in Muxia een Muxiana ophalen.
Weer een prachtig stukje papier wat het bewijs was van onze wandeltocht over 2 heuvels en 1 berg van Finisterra naar Muxia.
Nu even een half uurtje slapen, douchen en wat eten en dan het dorpje in.
We gaan in ieder geval naar de kerk die aan de oceaan staat.
Wij hebben het idee dat bij hoog water de vloer van de kerk nat wordt :-)
Het is een gave plek, de kerk, de rotsen, de golven die beuken op de kust en het geluid daarvan.
Vorige keer waren ze nog druk aan het werk met het dak omdat dat in vlammen was opgegaan bij een blikseminslag.
We gaan het zien :-)
We genoten nog even van een uitgebreid ontbijt voordat we om 9.30 naar Muxia vertrokken.
Gisteravond had ik via Pocket Earth een route gemaakt maar dat bleek helemaal niet nodig te zijn, de weg naar het noorden was prima bewegwijzerd.
Gedurende de dag trok de bewolking weg en liepen we over oude paden, door kleine dorpjes, door de bossen en langs de oceaan met een steeds blauwer wordende lucht.
In een dorpje werd de klok van de kerk regelmatig geluiden, 2 keer, even niet, 2 keer, enz.
Later bleek dat de dag ervoor iemand van 22 jaar was overleden, er werden overal rouwadvertenties opgehangen: op lantarenpalen, lichtmasten, in bushokjes, in de kroeg.
Het was even wennen maar die dingen gaan duidelijk anders dan bij ons.
We kwamen door 5 dorpjes waarvan er 4 uit alleen maar een boerderij en een paar huizen bestonden.
Het land wordt voornamelijk gebruikt voor mais, overal zien we de voor Galicië kenmerkende voorraadschuurtjes op een soort paddestoelachtige poten, ze zijn er van stokoud tot hypermodern.
Vanwege die vreemde poten kunnen er geen muizen bij de voorraad komen :-)
De brem en de heide bloeiden zoals 2 jaar geleden toen we hier fietsten, het was echt genieten.
Omdat we nu twee stempels in Lires hadden gekregen konden we in Muxia een Muxiana ophalen.
Weer een prachtig stukje papier wat het bewijs was van onze wandeltocht over 2 heuvels en 1 berg van Finisterra naar Muxia.
Nu even een half uurtje slapen, douchen en wat eten en dan het dorpje in.
We gaan in ieder geval naar de kerk die aan de oceaan staat.
Wij hebben het idee dat bij hoog water de vloer van de kerk nat wordt :-)
Het is een gave plek, de kerk, de rotsen, de golven die beuken op de kust en het geluid daarvan.
Vorige keer waren ze nog druk aan het werk met het dak omdat dat in vlammen was opgegaan bij een blikseminslag.
We gaan het zien :-)
donderdag 15 september 2016
Abonneren op:
Posts (Atom)