25 Mei 2017

Die wekker, die zou ik 's morgens toch wel zo'n lel willen geven.
Vanmorgen ging ie om 4.30 uur af en dan is het echt 20 minuten doorwerken om op tijd beneden in de hal onze plunjebaal op te halen.
Als dan de nachtportier verwacht dat we gezellig met hem een kop koffie blijven drinken, beginnen die grijze hersencellen heel snel te rekenen om tot de conclusie te komen dat we daar toch geen tijd voor hebben willen we op tijd in Franeker zijn om de bus naar Workum te halen.
Beteuterd keek hij naar de twee dampende cappuccino's in zijn handen.
Sorry !
Maar goed dat we meteen weggereden waren want we hadden de laatste bus richting startplaats.
Kun je zeggen: zet die wekker dan wat eerder maar dan wordt het ons echt veel te vroeg :-)
In Workum bleek dat de sfeer vandaag opgeleukt werd door twee trompettisten.
Het Friesche volkslied wordt getrompetterd en daar gingen we.
Vandaag met veel nieuwe wandelaars erbij die een lang weekend vrij hadden ivm Hemelvaart.
Fris en fruitig liepen zijn rond, zonder de ongemakken die wij de afgelopen twee dagen hadden ervaren.
Wacht maar, in de loop van de dag zouden we ze nog wel tegenkomen ergens zittend langs de kant van de weg met de schoenen uit en dan zouden wij fris en fruitig langslopen :-)
Bij de start was het onbewolkt en dus koud.
Vanuit Workum liepen we over fietspaden richting Bolsward waar we in het centrum een stempel kregen in de ruïne van een kerk die ze hadden opgeknapt met glas.
Het geheel was een soort kas in de vorm van een kerk.
Op naar de Waddenzee, nog zo'n twee uur lopen ware het niet dat er fans van ons op het terras bij Grote Pier zaten te wachten Aafke en Toos.
Ze veerden overeind toen ze na een eindeloos lange stoet wandelaars eindelijk ons ontwaarden.
Een aangename verrassing die ons goed deed en ons de gelegenheid gaf heerlijk uit te rusten.
Na een half uurtje namen we afscheid en vol nieuwe energie begaven we ons naar de dijk.
De route ging onder de dijk langs maar halverwege zijn we er tegenop geklommen om van het uitzicht over de Waddenzee te genieten.
Het was nog steeds strak blauw en een graad of 22.
In Harlingen liepen over een promenade vlak langs de haven waar het een drukte van belang was.
Vissersboten in allerlei formaten met dito vissers.
Er was een terminal voor de boten naar Terschelling en Vlieland waar het vanwege Hemelvaart ongelooflijk druk was met passagiers en hun rolkoffertjes.
We waren blij een kwartiertje later Harlingen achter ons te hebben gelaten en langs een kaarsrechte weg na anderhalf uur Franeker binnen te lopen.
Het laatste stempel werd om even over vieren in de kaart geplaatst.
Ook nu waren we het na 40km. zat maar ach, die 4km. extra was op het totaal te verwaarlozen :-)
Onze benen houden zich goed alleen de voeten beginnen te voelen als heuse platvoeten maar we hebben er alle vertrouwen in dat we ons bij het opstaan morgen (4.15 uur) helemaal TOP voelen :-)

Geintje

We gaan zo weer schrijven.

25mei2017 Heel erg Moe

helaas we zijn te moe om te schrijven morgen weer een dag😜

24 Mei 2017

Allereerst even onze jongste feliciteren: van harte gefeliciteerd Sabine met je dertigste verjaardag !
Maak er een mooie dag/avond van.

En dan onze marathon.
Het was vandaag slechts 44km. van Sloten naar Workum.
Een prachtige wandeling die voor een groot deel langs het IJsselmeer voerde.
Het zou een groot deel van de dag bewolkt blijven maar wel aangenaam van temperatuur, zo rond de 18 graden en weinig wind.
In Sloten werden we door de burgermeester uitgeleide gedaan, hij knipte samen met 6 vrijwilligers de stempelkaarten af.
Onze dag begon dus al goed :-)
We wandelden eerst een stuk van 10km. door de bossen, alles was groen. overal floten vogeltjes.
Tussen de planten ontdekten we een plant waarvan de bloemetjes onder de bladeren bloeiden.
Kleine witte klokjes bengelden aan de stengel waar ook het blad aan groeide.
Ondertussen probeerde ik een Mw van me af te schudden die haar ongenoegen over e-bikes ventileerde, probeerde Siebren een geslaagde foto te maken voor de familie watt's app.
Beide lukten :-)
Zo langzamerhand verspreidde de groep zich over de te gane weg en haalden wij medewandelaars in maar vaker werden we voorbij gestoven door de fanatiekelingen onder ons.
Herkenbaar aan hun rugzakken of heuptasjes met de diverse vaantjes, pins, badges en andere trofeeën van de gelopen tochten.
Wij waren groentjes :-)
Na nog eens 10km. bovenop de dijk van het IJsselmeer gelopen te hebben,  kwamen we aan in Stavoren, een leuk klein vissersdorp waar we een paar jaar geleden met de boot vanuit Enkhuizen waren aangekomen met de fiets.
Na het felbegeerde stempel op onze kaart, liepen we door de weilanden en onder de dijk.
In de verte zagen we de bijzondere kerktoren van Hindeloopen, net een vuurtoren.
Daar werd het stempel geplaatst door twee mensen in klederdracht.
Zo probeert elk dorp er op zijn eigen manier iets bijzonders van te maken.
Op de bordjes van de ANWB stond dat het nog 6km. naar Workum was.
Om eerlijk te zijn hadden we het wel gehad maar we gaven elkaar wat pep-talk en hup daar gingen we weer voor het laatste stukje.
Dat was maar goed ook want na nog geen kilometer was daar de gevreesde geheime controle post.
Siebren had het er al twee dagen over en nu begreep ik pas goed wat de consequentie was als je zo'n post miste: geen kruisje !
Om 16.45uur werd de laatste stempel op onze kaart gezet, kregen we de route mee voor morgen en na nog een kilometer waren we terug bij de auto.
Vraag niet hoe we ons na dat auto-ritje van een half uur uit de auto hebben weten te hijsen.
Onze spieren waren verzuurt, met van pijn vertrokken gezichten klauterden we uit de auto, we strompelden het hotel binnen, met de lift naar boven en hup het stikhete bad in.
We moesten lachen om onszelf, een rollator zou verdomd handig zijn geweest :-)
Nu, een paar uurtjes later, gaat het wel weer :-)

24 mei 2017 40 is de limit.

Echt het blijkt dat we de kilometers na de veertig helemaal zat zijn.
Helaas morgen weer meer dan 40 km.
Na de 40 te hebben aan getikt kijken we elkaar aan en dan.
BEN JIJ HET OOK ZO ZAT.
Maar na een heet bad en wat slapen denken we dat we wel naar het restaurant kunnen lopen.
Nou dat lukt met moeite.
Gelukkig hebben we een grote kamer daar lopen we ons eerst wat warm.
En dan snel door lopen .
In een beweging het kaartje uit de kamer schakelaar en direct naar beneden.
Als we daar dan weer wat moeten wachten op de tafel dame dan zit het meteen weer vast .
En kost enige moeite om de jonge dame te volgen.
Waar ik anders totaal geen moeite mee heb.
Maar dan eten we blijken zo moe te zijn dat we voor het eten te moe zijn.
Maar ik klaag niet hoor .
Morgen gewoon weer met frisse moet 40 + km.
Het is ons beloofd dat er dan ook voor ons fans langs de weg zullen staan in Harlingen.
Daar kijken we naar uit.

Tot morgen

dinsdag 23 Mei

Om bijna half zes kwamen onze voeten jubelend uit de wandelschoenen na ruim 9.00 uur wandelen.
De eerste dag hadden we voltooid :-)

Vanmorgen ging om 4.30 uur de wekker af.
Beneden bij de receptie stond voor elk van ons een koeltas klaar met ontbijt en lunch aangevuld met Friesche reepjes koek, fruit en drinken.
Van de nachtwacht kregen we een kop koffie waarvan we een uur later nog stuiterde :-)
Cafeïne is niets voor ons.
In de auto reden we naar Sloten waar een bus ons in drie kwartier naar Leeuwarden reed en bij de ijsbaan afzette.
Vandaar vertrokken om 7.00 uur 569 wandelaars voor de tocht terug naar Sloten: 49 km.
Het was schitterend weer, weinig wind, rond de 20 graden en een door sluierwolken omfloerste zon.
Toch zijn we lekker verkleurd :-)
We hadden de route op papier maar deze stond ook met witte pijlen op het wegdek gekalkt.
Aanvankelijk liepen we met z'n allen als groep maar al na een paar km. veranderde het tot een lang lint dat zich in de loop van de dag in kleine plukjes opdeelde.
Voor de inwendige mens werd goed gezorgd, we kregen soep, Fries roggebrood met kaas en natuurlijk bij de koffie sûkerbôle.
Vanwege de temperatuur werd er meer dan genoeg drinken uitgedeeld.
Klaar-overs hielpen ons de drukke wegen over, bewoners maakten op trekorgels muziek om bij ons de moed erin te houden.
Op menig bord stond "houd de moed erin", "zet 'm op" of " je kunt het".
Het eerste stuk naar Sneek was prachtig, veel stilte-paden, veel water en pittoreske dorpjes.
We liepen als getrainde wandelaars over de weg.
In Sneek liepen we door de Waterpoort, het bekende symbool wat op alle zeilen van boten staat.
Via een fietspad ging het naar IJlst, een heel mooi dorpje waar in het cafe de schaatsen aan het plafond hingen.
De Nooitgedagt schaatsfabriek stond in IJlst.
Hier begonnen de heupen en de voeten te protesteren maar we moesten nog 20km.
Over het erf van een boer liepen we en later dwars door zijn weilanden, wat was ik blij dat dat stuk achter de rug was, die ongelijke ondergrond was een ramp voor onze toch wel vermoeide voeten.
Verder ging het over verharde wegen naar Sint Nicolaas en tot slot naar Sloten.
Naarmate Sloten in zicht kwam en we de finish naderden vielen de pijntjes van ons af en waren we er zelfs toe in staat om in Sloten nog even het dorpje te bekijken.
Ook al zo prachtig, een schattig vestingstadje.

Nu zitten we moe maar voldaan te genieten van de ondergaande zon, kop koffie erbij en de route voor morgen te bekijken.
Dat wordt wederom een lange dag: 44km.
Eerst maar eens slapen dan zien we welweer maar de eerste dag is ons niets tegengevallen :-)

Echt wat heb ik de laatste week tegen de eerste dag op keken.
Vooral omdat de linker knie problemen gaf.
Normaal gaan de pijntjes door trainen over.
Maar deze bleef zelfs als ik rust nam.
Toch maar even met de podotherapeut gebeld.
Die zorgde er voor dat we maandag nieuwe zooltjes konden halen.
En vandaag ging hartstikke goed.
Na een km was de pijn weg.
Wereld goser Eidwin ligthart ui tVeld.
De vorig waren na een jaar helemaal op.
Wat wil je als veel loopt.

Van Leeuwarden naar Sloten.
Vijftig km op de schaats was nat niet zo ver.
En met de fiets ook niet.
Maar vijftig km hadden we nog nooit gelopen.
Maar we zijn ruim op tijd binnen gekomen.
Niet van het ijs gehaald .
Wel heel veel klun werk.

Mooie natuur weidsheid en rust weinig auto.s
Ook hier bij zijn er die graag opvallen.
We hebben Batman gezien nee Robin was niet mee.
Mensen geheel in de Friesevlag gehuld.
Met Friese vlaggetjes op de rugzak.
En die staken dan een metertje of twee boven hen uit.
Je kon ze al van verre zien.

Morgen verder daaaaaaag.