We hebben de hele dag gefietst en neergestreken in Ieper waar we om 20.00 uur The Last Post hebben bijgewoond.
Heel indrukwekkend.
Maar we beginnen bij het begin.
Na een goede nachtrust mochten we genieten van een ontbijtbuffet.
De dame was zeker twee maal mijn omvang en vertelde alles neergezet te hebben wat zijzelf lekker vond.
En dat was nogal wat, ik ga het niet allemaal opnoemen maar wij zijn zeker goed gevuld op pad gegaan vanmorgen.
In het boekje had ik gezien dat we nog maar 5 heuvels over moesten, en wat voor heuvels.
In slow motion ging het naar boven om daarna op elke top te genieten van de uitzichten.
Het was heerlijk weer, wel veel wolken maar toch ook flink wat zon wat de natuur extra glans gaf.
Vooral het goudgele koren leek nu zijn kleur te weerkaatsen.
We kwamen langs een paar bijzondere molens, helemaal van hout of in een voor ons vreemde vorm.
Het glooiende landschap werd langzaam steeds platter en uiteindelijk fietsten wij heerlijk over het Jaagpad of de Trekweg langs de Schelde en de Leie waar we lekker ons stokbrood oppeuzelden.
Echt tientallen kilometers lang was het water onze metgezel.
Het hoogte verschil werd opgevangen door middel van sluizen waarvan 1 van 600 meter lang en 12.5 meter breed.
In Kortrijk zijn we naar het Begijnenhof geweest, het staat op de Werelderfgoed lijst van UNESCO.
Een prachtig hofje met allemaal witte huisjes op twee na die uit rode baksteen waren opgetrokken.
Daarin zat een cafeetje waar we chocolade Begijntje bij de koffie kregen.
Na een regenbuitje stapten we weer op de pedalen richting Ieper.
Om 17.45 uur kwamen we aan in Dikkebusse, 7 km. ten zuidwesten van Ieper.
Onze praatgrage gastvrouw vertelde dat we tegen 19.30 uur in de stad moesten zijn voor The Last Post anders was het bij de Mennepoort te druk.
Snel onder de douche, gauw een salade gegeten en weer op de fiets alsof we niet net 96km. Hadden afgelegd.
We waren op tijd, het was indrukwekkend.
Elke dag wordt The Last Post getrompetterd als eerbetoon voor alle gevallen Britse soldaten die meevochten in de Eerste Wereldoorlog.
Ook worden vele andere gevallenen herdacht maar de Britten hebben deze poort gebouwd voor de soldaten die anoniem ergens op de vele begraafplaatsen liggen hier in de weide omgeving.
Onderweg hierheen zagen wij er drie en morgen zullen daar nog wel een aantal bijkomen.
In Ieper hebben we een biertje gepakt, een Bernardus Witbier van de tap, lekkerrrrrr.
Nog een Vlaams patatje er achteraan, weer 7km. teruggefietst en nu dan het blog.
Eens kijken of ik er nog wat foto's bij kan plaatsen.
Tot morgen.
donderdag 29 juni 2017
woensdag 28 juni 2017
28 juni
omdat de eigenaar van ons onderkomen een paar dagen op was, hadden wij geen ontbijt.
Gelukkig kwam er nog een pak yoghurt uit een fietstas en konden we koffie zetten en daar hebben we tot 11.00 uur op gefietst.
Bij een supermarkt kochten we stokbrood met een lekker Belgisch kaasje wat we in een bushokje opaten.
Picknick plaatsen zijn erg schaars op deze route.
We zaten meteen lekker droog want vanaf 9.00 uur tot een uur of 12.30 uur regende het.
Geen plensbuien maar genoeg om behoorlijk nat van te worden.
Vanmiddag was het droog gebleven maar wel helemaal grijs met her en der een donkere wolk.
De temperatuur bleef rond de 20 graden wat heerlijk was.
Eerst fietsten we door dorpjes met toch wel behoorlijk wat herrie van auto's om ons heen maar na onze stokbroodjes reden we over binnendoor weggetjes, tussen het gele graan en de groene mais.
Er staan hier ook van die grote boerderijen, in een vierkant gebouwd met in het midden een enorme binnenplaats, sommige vervallen en andere prachtig opgeknapt.
We fietsen van oost naar west wat we goed merkten omdat we de hele dag tegenwind hadden.
Daar kwam bij dat we of naar beneden denderden of naar boven ploeterden, een tussen oplossing was er vandaag niet en dan duren 66km. best lang.
Vanaf Beersel fietsten we naar Halle, Sint Pieters Leeuw, Pepingen, Geraardsbergen en Brakel.
In Geraardsbergen kochten we de specialiteit van de stad: Mattentaart.
We gaan hem vanavond proberen.
Siebren wilde graag "de muur" fietsen, een stijle berg met maar 1 weg, een weg met kasseien.
Hij ging naar boven om daar te genieten van een wielerwedstrijd, zo'n 150 junioren beklommen de berg waar hij na afloop vanaf zoefde.
Onderweg waren we, volgens Sieb, soort gelijke beklimmingen tegengekomen.
Goed te horen want ik had ze allemaal gefietst al was het in het kleinste verzet.
De eerste paar heuvels vond ik nog leuk, na het middaguur vond ik dat het er wel erg veel waren en nadat we uit Geraardsbergen wegfietsten kon ik geen heuvel meer zien.
Om 16.30 uur streken we neer in een B&B in Brakel.
Het zit er weer op voor vandaag, morgen naar Ieper.
In deze B&B is het internet beter maar de foto's willen niet lukken, teveel data.
Gelukkig kwam er nog een pak yoghurt uit een fietstas en konden we koffie zetten en daar hebben we tot 11.00 uur op gefietst.
Bij een supermarkt kochten we stokbrood met een lekker Belgisch kaasje wat we in een bushokje opaten.
Picknick plaatsen zijn erg schaars op deze route.
We zaten meteen lekker droog want vanaf 9.00 uur tot een uur of 12.30 uur regende het.
Geen plensbuien maar genoeg om behoorlijk nat van te worden.
Vanmiddag was het droog gebleven maar wel helemaal grijs met her en der een donkere wolk.
De temperatuur bleef rond de 20 graden wat heerlijk was.
Eerst fietsten we door dorpjes met toch wel behoorlijk wat herrie van auto's om ons heen maar na onze stokbroodjes reden we over binnendoor weggetjes, tussen het gele graan en de groene mais.
Er staan hier ook van die grote boerderijen, in een vierkant gebouwd met in het midden een enorme binnenplaats, sommige vervallen en andere prachtig opgeknapt.
We fietsen van oost naar west wat we goed merkten omdat we de hele dag tegenwind hadden.
Daar kwam bij dat we of naar beneden denderden of naar boven ploeterden, een tussen oplossing was er vandaag niet en dan duren 66km. best lang.
Vanaf Beersel fietsten we naar Halle, Sint Pieters Leeuw, Pepingen, Geraardsbergen en Brakel.
In Geraardsbergen kochten we de specialiteit van de stad: Mattentaart.
We gaan hem vanavond proberen.
Siebren wilde graag "de muur" fietsen, een stijle berg met maar 1 weg, een weg met kasseien.
Hij ging naar boven om daar te genieten van een wielerwedstrijd, zo'n 150 junioren beklommen de berg waar hij na afloop vanaf zoefde.
Onderweg waren we, volgens Sieb, soort gelijke beklimmingen tegengekomen.
Goed te horen want ik had ze allemaal gefietst al was het in het kleinste verzet.
De eerste paar heuvels vond ik nog leuk, na het middaguur vond ik dat het er wel erg veel waren en nadat we uit Geraardsbergen wegfietsten kon ik geen heuvel meer zien.
Om 16.30 uur streken we neer in een B&B in Brakel.
Het zit er weer op voor vandaag, morgen naar Ieper.
In deze B&B is het internet beter maar de foto's willen niet lukken, teveel data.
dinsdag 27 juni 2017
27 juni
We zijn vandaag gestart met Rondje Vlaanderen.
Om 7.30 uur stonden we op, om 8.00 uur werd er een heerlijk en uitgebreid ontbijt geserveerd en om 9.00 uur bracht de eigenaar van het appartement ons naar een buitenwijk van Leuven waar de auto 2 weken kosteloos voor de deur van een vriend mocht staan.
Met af en toe een drup regen vertrokken we en omdat we vandaag slechts zo'n 43km zouden fietsen begonnen we met een ritje naar het Begijnenhof van Leuven.
Het was een dorp in de stad.
Helemaal ommuurd, een kerk, en ongeveer 75 huizen en huisjes die aan straten met kasseien stonden, het was allemaal prachtig gerestaureerd.
Het was er heerlijk rustig en die rust hebben we de hele dag wel z'n beetje gehad.
De route ging door de bossen, langs sloten en plassen en af en toe een dorp.
Alleen in de dorpen hadden we asfalt onder de wielen, de rest was allemaal onverhard.
En als het al verhard was waren het 9 van de 10 keer kasseien, je billen schudden er zo van heen en op en neer dat ik het idee had dat ze m'n broek uitkwamen.
We fietsten over opgedroogde modderpaden, gras, kiezels en zandweggetjes.
Maar vandaag zaten er ook een paar flinke hellinkjes in.
We kropen naar boven op een klein verzet en zoefden zonder moeite naar beneden :-)
Na weer een zweterig en langzaam heuveltje, daalden we af en stond er aan het begin van het dorp een lachebekje op de snelheids-controlepaal die ons grinnikend liet zien dat we slechts 24km per uur reden.
En dat terwijl wij dachten dat we als kanonskogels van die helling afkwamen.
Ergens langs de oever van de IJsse hebben we lekker geluncht om daarna in twee uurtjes naar Beersel te fietsen waar we nu in een leuk onderkomen zitten in de middle of nowhere.
Zo effe douchen en dan eens kijken waar we eten gaan :-)
De foto's laten nog op zich wachten, het internet is erruggg traag.
Om 7.30 uur stonden we op, om 8.00 uur werd er een heerlijk en uitgebreid ontbijt geserveerd en om 9.00 uur bracht de eigenaar van het appartement ons naar een buitenwijk van Leuven waar de auto 2 weken kosteloos voor de deur van een vriend mocht staan.
Met af en toe een drup regen vertrokken we en omdat we vandaag slechts zo'n 43km zouden fietsen begonnen we met een ritje naar het Begijnenhof van Leuven.
Het was een dorp in de stad.
Helemaal ommuurd, een kerk, en ongeveer 75 huizen en huisjes die aan straten met kasseien stonden, het was allemaal prachtig gerestaureerd.
Het was er heerlijk rustig en die rust hebben we de hele dag wel z'n beetje gehad.
De route ging door de bossen, langs sloten en plassen en af en toe een dorp.
Alleen in de dorpen hadden we asfalt onder de wielen, de rest was allemaal onverhard.
En als het al verhard was waren het 9 van de 10 keer kasseien, je billen schudden er zo van heen en op en neer dat ik het idee had dat ze m'n broek uitkwamen.
We fietsten over opgedroogde modderpaden, gras, kiezels en zandweggetjes.
Maar vandaag zaten er ook een paar flinke hellinkjes in.
We kropen naar boven op een klein verzet en zoefden zonder moeite naar beneden :-)
Na weer een zweterig en langzaam heuveltje, daalden we af en stond er aan het begin van het dorp een lachebekje op de snelheids-controlepaal die ons grinnikend liet zien dat we slechts 24km per uur reden.
En dat terwijl wij dachten dat we als kanonskogels van die helling afkwamen.
Ergens langs de oever van de IJsse hebben we lekker geluncht om daarna in twee uurtjes naar Beersel te fietsen waar we nu in een leuk onderkomen zitten in de middle of nowhere.
Zo effe douchen en dan eens kijken waar we eten gaan :-)
De foto's laten nog op zich wachten, het internet is erruggg traag.
maandag 26 juni 2017
een slapeloos weekend
Hoi hoi allemaal
De komende twee weken gaan wij bloggen over ons Rondje Vlaanderen, we gaan fietsen langs al het moois wat België ons te bieden heeft.
Niet alleen mooie fietspaden maar zeker Vlaamse frieten en Abdij biertjes :-)
Nog lekker thuis aan de eettafel met een dampende kop koffie genieten wij nog na van het afgelopen weekend.
Als begeleiders deden wij mee aan de Homeride voor de Donald Mac Donaldhuizen in Nederland.
500 km fietsen in 24 uur om geld op te halen voor dit goede doel.
Met collega's, vrienden en familie werd een team bij elkaar gesprokkeld en wat hebben we het met z'n allen goed gedaan.
10 wielrenners en 6 begeleiders die af en toe aangevuld werden met een masseuse en supporters.
"Ons" team had meer dan €27.000 opgehaald met meer dan 58 acties.
De meeste acties van alle teams en daardoor mochten de 10 rijders van ons team starten in
de groene trui.
Om 12.00 uur werd naast de Dom van Utrecht het startsein gegeven door niemand minder dan Leontien van Moorsel en omdat de Gele, de Groene en de Hartjestrui in het eerste startvak stonden, scheurden onze mannen als één van de eersten over het parcours.
Van de organisatie hadden wij een lijst gekregen met plaatsen waar eten en drinken te krijgen was, waar punten waren waar we ze veilig konden aanmoedigen en waar het einde van een etappe was.
Daar konden ze douchen en eventueel gebruik maken van de massageruimte.
Overal stonden flesjes sportdrank, water, snelle jelle's, dozen vol bananen en energie-repen.
De tocht ging vanaf Utrecht naar Zwolle, Nijmegen, Tilburg, Rotterdam, naar Bennebroek voor het ontbijt en tot slot de huldiging in Utrecht.
Bij de start miezerde het wat vrij hardnekkig bleek en dus bij tijd en wijle waren de renners behoorlijk nat en koud.
Gelukkig waren er ook tijden dat het droog was.
De wind kwam uit het noord-westen wat vooral in het begin geweldig was.
De eerste etappe werd gereden door 6 renners, de anderen reden mee in de personenbus en de fietsen hingen profie achter in de kleine vrachtauto die Sieb bestuurde met mij als bijrijder.
In elke etappe zorgden wij ervoor dat we het team halverwege de rit opwachtten om te kijken of
alles goed ging.
Uiteindelijk zijn er in die 24 uur 3 lekke banden geweest en 1 aanrijding binnen het team waarbij één van de reservewielen werd ingezet.
Gelukkig is iedereen er zonder kleerscheuren doorheen gefietst.
Na elke etappe werd gewisseld, alleen Berend niet die fietste alle etappes, dus 500 km !!!
Hij heeft niet geslapen, wij hebben niet geslapen en de rest maar een heel klein beetje.
Het was sinds Luilak Popnacht dat wij van Zaterdagmorgen tot de Zondagavond wakker zijn gebleven maar hebben dat ingehaald met 3 uur en 's nachts 12 uur slaap :-)
Onderweg hadden Sieb en ik niet veel tijd voor onszelf.
De fietsen kwamen en gingen, hapje hier, chocomelletje daar en weer door.
De dag werd avond, de avond werd nacht, vanaf 22.30 uur was het donker tot net na 5.00 uur maar dat ging allemaal zo snel dat we er eigenlijk niet veel erg in hadden.
Met een grote groep supporters ontbeten we in de Linnaeushof in Bennebroek, gezellig.
En toen de laatste etappe.
Onze bus was leeg, in de laadbak hing niet één fiets.
Het krat met energiedrank, water en snelle Jelle's was bijna leeg.
Onze mascotte, een stoffen haas, zat onderuitgezakt op het dashboard een beetje doelloos voor zich uit te staren.
We reden Utrecht in, liepen naar de Dom waar we even over twaalven aankwamen.
Het waren heel veel supporters gekomen :-)
Er werd gehuldigd, er werd gesproken, er werd gezongen en geklapt.
"Ons" team kwam om 13.15 uur op het podium, wij stonden erachter met het spandoek.
Allemaal een medaille rijker.
Maar wat nog veel belangrijker was, we waren stuk voor stuk een pracht ervaring rijker.
Wat een voorrecht om deel te mogen zijn van zo'n fantastische groep mensen die zich belangeloos hadden ingezet voor al die ouders die gebruik wilden maken van de Ronald Mac Donaldhuizen.
Een nachtje niet slapen was het allemaal waard geweest, we hadden genoten.
En nu dus naar België.
Siebren heeft de auto klaar, de fietsen staan op de trekhaak en deze watjes gaan de komende 2 weken bijna 1000km. fietsen :-)
De komende twee weken gaan wij bloggen over ons Rondje Vlaanderen, we gaan fietsen langs al het moois wat België ons te bieden heeft.
Niet alleen mooie fietspaden maar zeker Vlaamse frieten en Abdij biertjes :-)
Nog lekker thuis aan de eettafel met een dampende kop koffie genieten wij nog na van het afgelopen weekend.
Als begeleiders deden wij mee aan de Homeride voor de Donald Mac Donaldhuizen in Nederland.
500 km fietsen in 24 uur om geld op te halen voor dit goede doel.
Met collega's, vrienden en familie werd een team bij elkaar gesprokkeld en wat hebben we het met z'n allen goed gedaan.
10 wielrenners en 6 begeleiders die af en toe aangevuld werden met een masseuse en supporters.
"Ons" team had meer dan €27.000 opgehaald met meer dan 58 acties.
De meeste acties van alle teams en daardoor mochten de 10 rijders van ons team starten in
de groene trui.
Om 12.00 uur werd naast de Dom van Utrecht het startsein gegeven door niemand minder dan Leontien van Moorsel en omdat de Gele, de Groene en de Hartjestrui in het eerste startvak stonden, scheurden onze mannen als één van de eersten over het parcours.
Van de organisatie hadden wij een lijst gekregen met plaatsen waar eten en drinken te krijgen was, waar punten waren waar we ze veilig konden aanmoedigen en waar het einde van een etappe was.
Daar konden ze douchen en eventueel gebruik maken van de massageruimte.
Overal stonden flesjes sportdrank, water, snelle jelle's, dozen vol bananen en energie-repen.
De tocht ging vanaf Utrecht naar Zwolle, Nijmegen, Tilburg, Rotterdam, naar Bennebroek voor het ontbijt en tot slot de huldiging in Utrecht.
Bij de start miezerde het wat vrij hardnekkig bleek en dus bij tijd en wijle waren de renners behoorlijk nat en koud.
Gelukkig waren er ook tijden dat het droog was.
De wind kwam uit het noord-westen wat vooral in het begin geweldig was.
De eerste etappe werd gereden door 6 renners, de anderen reden mee in de personenbus en de fietsen hingen profie achter in de kleine vrachtauto die Sieb bestuurde met mij als bijrijder.
In elke etappe zorgden wij ervoor dat we het team halverwege de rit opwachtten om te kijken of
alles goed ging.
Uiteindelijk zijn er in die 24 uur 3 lekke banden geweest en 1 aanrijding binnen het team waarbij één van de reservewielen werd ingezet.
Gelukkig is iedereen er zonder kleerscheuren doorheen gefietst.
Na elke etappe werd gewisseld, alleen Berend niet die fietste alle etappes, dus 500 km !!!
Hij heeft niet geslapen, wij hebben niet geslapen en de rest maar een heel klein beetje.
Het was sinds Luilak Popnacht dat wij van Zaterdagmorgen tot de Zondagavond wakker zijn gebleven maar hebben dat ingehaald met 3 uur en 's nachts 12 uur slaap :-)
Onderweg hadden Sieb en ik niet veel tijd voor onszelf.
De fietsen kwamen en gingen, hapje hier, chocomelletje daar en weer door.
De dag werd avond, de avond werd nacht, vanaf 22.30 uur was het donker tot net na 5.00 uur maar dat ging allemaal zo snel dat we er eigenlijk niet veel erg in hadden.
Met een grote groep supporters ontbeten we in de Linnaeushof in Bennebroek, gezellig.
En toen de laatste etappe.
Onze bus was leeg, in de laadbak hing niet één fiets.
Het krat met energiedrank, water en snelle Jelle's was bijna leeg.
Onze mascotte, een stoffen haas, zat onderuitgezakt op het dashboard een beetje doelloos voor zich uit te staren.
We reden Utrecht in, liepen naar de Dom waar we even over twaalven aankwamen.
Het waren heel veel supporters gekomen :-)
Er werd gehuldigd, er werd gesproken, er werd gezongen en geklapt.
"Ons" team kwam om 13.15 uur op het podium, wij stonden erachter met het spandoek.
Allemaal een medaille rijker.
Maar wat nog veel belangrijker was, we waren stuk voor stuk een pracht ervaring rijker.
Wat een voorrecht om deel te mogen zijn van zo'n fantastische groep mensen die zich belangeloos hadden ingezet voor al die ouders die gebruik wilden maken van de Ronald Mac Donaldhuizen.
Een nachtje niet slapen was het allemaal waard geweest, we hadden genoten.
En nu dus naar België.
Siebren heeft de auto klaar, de fietsen staan op de trekhaak en deze watjes gaan de komende 2 weken bijna 1000km. fietsen :-)
Abonneren op:
Posts (Atom)