donderdag 14 december 2017
woensdag 13 december 2017
Kanchanburi
woensdag 13 december
Gaat om 06.00 de wekker.
Dat is niet fijn al je nog steed een yetleg hebt van het tijdverschil.
Dat houd in dat ik elke nacht toch wel ff wakker lig.
Kanchanaburi is de stad waar de brug over de rivier Khwae gebouwd is in de tweede wereldoorlog.
Het is 120 km en daar hebben we dik twee uur over gedaan.
Als we later waren vertrokken had het zeker en uur langer geduurd want het verkeer is echt druk in de spits.
Eerst naar de VVV voor de juiste info.
Dat valt niet mee voor de chauffeur om die te vinden.
Met het tijdschema van de trein zijn we naar de brug gereden.
Na de nodige foto's hup, de trein in.
O ja nog wat visballetjes voor de inwendige mens altijd welkom.
De treinreis over het doden spoor is niet echt bijzonder.
Maar met in het achterhoofd dat onder iedere spoorbalk een dode ligt, maakt het wel heel bijzonder.
De Japanners hebben hier een spoorlijn aangelegd over 415 km in 17 maanden.
Wat het leven heeft gekost van 100.000 mannen.
In de leeftijd rond de twintig.
Waarvan 1800 Nederlander dan is het wel heel bizar dat het nu voor een toeristische atractie is.
Delen zijn nog zo als in 1943 daar rijdt de trein heel langzaam.
Wim Kan heeft er een lied over gemaakt en daarin hoopt hij dat de boel zal instorten als de eerste trein er overheen rijdt.
Op het eindstation proberen we wat te eten maar de bestelling is niet doorgekomen.
Wij teleurgesteld weg zonder eten.
Terug in Kanchanaburi naar de ere begraafplaats .
Dat maakt heel veel indruk.
En dit is er een van de drie.
Heel veel Nederlandse namen komen we tegen.
Daarna naar het Jeath oorlogsmuseum.( naar het woord Death verwijzend)
Daar zijn de bamboe barakken nagebouwd en hangen foto en tekeningen van hoe het was.
Het onderhoud kan beter maar je kan je er een voorstelling van maken hoe het geweest moet zijn.
De mannen waren vel over been.
Moeten het doen met twee kommetjes rijst per dag.
En dan 18 uur per dag heel heel zwaar werken.
Daarna was het wel genoeg we moesten nog twee uur terug.
Richting Bangkok werd het steeds drukker.
Onze chauffeur is slimmer dan de hulpmiddelen op je telefoon.
Dus ga je die zo gebruiken dat je zeker in de file komt te zitten.
We hebben op een een half uur gedaan om voorbij een verkeerslicht te komen.
De terugweg duurde daardoor 4 uur ipv 3 uur 😡
We rammelden van de trek ( hebben we een ietzepietse gevoeld wat de mannen gevoeld moeten hebben) hup naar de Italiaan .
Dat smaakte.
Nu onder de douche en slapen.
Groetjes Sieb.
Gaat om 06.00 de wekker.
Dat is niet fijn al je nog steed een yetleg hebt van het tijdverschil.
Dat houd in dat ik elke nacht toch wel ff wakker lig.
Kanchanaburi is de stad waar de brug over de rivier Khwae gebouwd is in de tweede wereldoorlog.
Het is 120 km en daar hebben we dik twee uur over gedaan.
Als we later waren vertrokken had het zeker en uur langer geduurd want het verkeer is echt druk in de spits.
Eerst naar de VVV voor de juiste info.
Dat valt niet mee voor de chauffeur om die te vinden.
Met het tijdschema van de trein zijn we naar de brug gereden.
Na de nodige foto's hup, de trein in.
O ja nog wat visballetjes voor de inwendige mens altijd welkom.
De treinreis over het doden spoor is niet echt bijzonder.
Maar met in het achterhoofd dat onder iedere spoorbalk een dode ligt, maakt het wel heel bijzonder.
De Japanners hebben hier een spoorlijn aangelegd over 415 km in 17 maanden.
Wat het leven heeft gekost van 100.000 mannen.
In de leeftijd rond de twintig.
Waarvan 1800 Nederlander dan is het wel heel bizar dat het nu voor een toeristische atractie is.
Delen zijn nog zo als in 1943 daar rijdt de trein heel langzaam.
Wim Kan heeft er een lied over gemaakt en daarin hoopt hij dat de boel zal instorten als de eerste trein er overheen rijdt.
Op het eindstation proberen we wat te eten maar de bestelling is niet doorgekomen.
Wij teleurgesteld weg zonder eten.
Terug in Kanchanaburi naar de ere begraafplaats .
Dat maakt heel veel indruk.
En dit is er een van de drie.
Heel veel Nederlandse namen komen we tegen.
Daarna naar het Jeath oorlogsmuseum.( naar het woord Death verwijzend)
Daar zijn de bamboe barakken nagebouwd en hangen foto en tekeningen van hoe het was.
Het onderhoud kan beter maar je kan je er een voorstelling van maken hoe het geweest moet zijn.
De mannen waren vel over been.
Moeten het doen met twee kommetjes rijst per dag.
En dan 18 uur per dag heel heel zwaar werken.
Daarna was het wel genoeg we moesten nog twee uur terug.
Richting Bangkok werd het steeds drukker.
Onze chauffeur is slimmer dan de hulpmiddelen op je telefoon.
Dus ga je die zo gebruiken dat je zeker in de file komt te zitten.
We hebben op een een half uur gedaan om voorbij een verkeerslicht te komen.
De terugweg duurde daardoor 4 uur ipv 3 uur 😡
We rammelden van de trek ( hebben we een ietzepietse gevoeld wat de mannen gevoeld moeten hebben) hup naar de Italiaan .
Dat smaakte.
Nu onder de douche en slapen.
Groetjes Sieb.
dinsdag 12 december 2017
Thailand 12 december
Vakantie of niet, de wekker ging vanmorgen gewoon af.
Ipv rijst aten we lekker brood als ontbijt met een koppie thee.
Wat kun je daar naar verlangen ook als je pas een paar dagen kleffe rijst als ontbijt hebt gehad.
Om 8.00 uur stapten we in de auto en na 5 kwartier filerijden werden we afgezet bij Co van Kessel.
Niet dat we van plan waren een fietstocht te gaan maken ( dat hadden we de vorige keer gedaan ) maar omdat we dan zo ongeveer wisten waar de boot vertrok.
We wilden graag over de Chao Phraya Rivier varen en uitstappen bij Wat Arun.
Inderdaad, alweer een tempel :-)
Bij zonsopkomst schijnt de tempel het mooist te zijn omdat de zon dan weerkaatst in alle mozaïek.
Maar om 6.32uur sliepen wij nog en was de tempel nog niet open.
Goed excuus :-)
Toch was het niet druk toen wij er rondliepen en ons vergaapten aan alle pracht en praal.
2 Jaar gelden stond ie nog in de stijgers, werd ie helemaal opgeknapt en toen het plasic en de stijgers eraf gingen kwam er een schitterende tempel onder vandaan.
Met het nemen van foto's moesten we echt opletten dat de zon niet weerkaatste in de mozaïek.
Het is verreweg de mooiste tempel die we tot nog toe hebben gezien.
Nou is dat niet zo moeilijk na zo'n dag als gisteren maar stel je nou eens voor dat die ruïnes van Ayutthaya er net zo moeten hebben uitgezien als Wat Arun, ja echt want we hebben op sommige ruïnes resten mozaïek zien zitten.
Na een uur werd het behoorlijk druk en brachten we nog een bezoek aan het ernaast gelegen tempelcomplex van Wat Khruawan, ook mooi maar het kon niet tippen aan Wat Arun.
We stapten weer op de boot en schoten over het water richting Chinatown.
De bootsman floot driftig op een fluitje om de kapitein te laten weten of de boot goed afgemeerd was en zo niet werd er nog een paar maal langer of korter gefloten.
Veilig kwamen we aan in Chinatown.
De rest van de dag hebben we daar heerlijk rondgeslenterd, door Soi Wanit, Yaowarat, Charoen Krung en vele tussenliggende steegjes.
Overal was het een drukte van belang, overal stonden mensen eten klaar te maken op karretjes langs de kant van de straat, overal mannen die probeerden ons in een fietskar, toektoek, te krijgen en overal stapels en stapels koopwaar van uiteenlopende handelswaar.
Omdat het de spullen goedkoper zijn dan in de rest van Bangkok wordt er goed verkocht.
Dat ligt aan de prijzen en zeker niet aan de verkopers, die hebben op een enkeling na alleen maar oog voor hun mobieltje waarop ze spelletjes spelen.
De lunch aten we op grote hoogte, op de top van het Grand China Princess Hotel.
Dit restaurant draait in 2 uur tijd 380 graden rond, 's avonds, niet tijdens de lunch dus, wij pech.
Maar omdat we de enige gasten waren, konden we rustig rondlopen en genieten van het uitzicht.
Helaas zat er iets van zonnewering op de ramen waardoor de foto's iets mistigs hebben.
Voordat we om 17.00 uur weer op weg naar huis gingen brachten we nog een bezoek aan de grootste massief gouden Boeddha ter wereld in Wat Traimit.
Voor omgerekend €0.40 mochten we hem bekijken, 4 meter hoog en 5 ton zwaar.
Ik wil niet aan heiligschennis doen maar zou er misschien een sumoworstelaar inzitten ???
Ipv rijst aten we lekker brood als ontbijt met een koppie thee.
Wat kun je daar naar verlangen ook als je pas een paar dagen kleffe rijst als ontbijt hebt gehad.
Om 8.00 uur stapten we in de auto en na 5 kwartier filerijden werden we afgezet bij Co van Kessel.
Niet dat we van plan waren een fietstocht te gaan maken ( dat hadden we de vorige keer gedaan ) maar omdat we dan zo ongeveer wisten waar de boot vertrok.
We wilden graag over de Chao Phraya Rivier varen en uitstappen bij Wat Arun.
Inderdaad, alweer een tempel :-)
Bij zonsopkomst schijnt de tempel het mooist te zijn omdat de zon dan weerkaatst in alle mozaïek.
Maar om 6.32uur sliepen wij nog en was de tempel nog niet open.
Goed excuus :-)
Toch was het niet druk toen wij er rondliepen en ons vergaapten aan alle pracht en praal.
2 Jaar gelden stond ie nog in de stijgers, werd ie helemaal opgeknapt en toen het plasic en de stijgers eraf gingen kwam er een schitterende tempel onder vandaan.
Met het nemen van foto's moesten we echt opletten dat de zon niet weerkaatste in de mozaïek.
Het is verreweg de mooiste tempel die we tot nog toe hebben gezien.
Nou is dat niet zo moeilijk na zo'n dag als gisteren maar stel je nou eens voor dat die ruïnes van Ayutthaya er net zo moeten hebben uitgezien als Wat Arun, ja echt want we hebben op sommige ruïnes resten mozaïek zien zitten.
Na een uur werd het behoorlijk druk en brachten we nog een bezoek aan het ernaast gelegen tempelcomplex van Wat Khruawan, ook mooi maar het kon niet tippen aan Wat Arun.
We stapten weer op de boot en schoten over het water richting Chinatown.
De bootsman floot driftig op een fluitje om de kapitein te laten weten of de boot goed afgemeerd was en zo niet werd er nog een paar maal langer of korter gefloten.
Veilig kwamen we aan in Chinatown.
De rest van de dag hebben we daar heerlijk rondgeslenterd, door Soi Wanit, Yaowarat, Charoen Krung en vele tussenliggende steegjes.
Overal was het een drukte van belang, overal stonden mensen eten klaar te maken op karretjes langs de kant van de straat, overal mannen die probeerden ons in een fietskar, toektoek, te krijgen en overal stapels en stapels koopwaar van uiteenlopende handelswaar.
Omdat het de spullen goedkoper zijn dan in de rest van Bangkok wordt er goed verkocht.
Dat ligt aan de prijzen en zeker niet aan de verkopers, die hebben op een enkeling na alleen maar oog voor hun mobieltje waarop ze spelletjes spelen.
De lunch aten we op grote hoogte, op de top van het Grand China Princess Hotel.
Dit restaurant draait in 2 uur tijd 380 graden rond, 's avonds, niet tijdens de lunch dus, wij pech.
Maar omdat we de enige gasten waren, konden we rustig rondlopen en genieten van het uitzicht.
Helaas zat er iets van zonnewering op de ramen waardoor de foto's iets mistigs hebben.
Voordat we om 17.00 uur weer op weg naar huis gingen brachten we nog een bezoek aan de grootste massief gouden Boeddha ter wereld in Wat Traimit.
Voor omgerekend €0.40 mochten we hem bekijken, 4 meter hoog en 5 ton zwaar.
Ik wil niet aan heiligschennis doen maar zou er misschien een sumoworstelaar inzitten ???
maandag 11 december 2017
Thailand maandag 11 december
Liep vanmorgen toch om 7.30 uur de wekker af, grrrr.
Het was wel voor een goed doel, Rick moest voor zijn werk een paar dagen naar Moskou, overhandigde ons de sleutel en vertrok richting vliegveld.
wij trokken erop uit om een leuk plekkie te zoeken voor een ontbijt en belandden bij Starbucks.
Prima koffie, lekker broodje, helemaal goed.
Wij weer terug naar het appartement waar inmiddels de auto met chauffeur, ja ja, jullie lezen het goed, een auto met chauffeur die ons de komende drie dagen zou rondrijden.
Vandaag gingen we naar Ayutthaya, de oude hoofdstad van Siam.
De stad werd in 1359 gesticht, kende een enorme welvaart om vervolgens door de Birmezen in 1767 ten val te worden gebracht.
Omringd door drie rivieren liggen er op het eiland de ruïnes van de oude stad.
In anderhalf uur reden we erheen om eerst bij de toeristen informatie een plattegrond te halen.
Alleen al de index liet zien dat het er wemelde van de "Watt's", tempels.
De meisjes omcirkelden wat de moeite waard was en bij een temperatuur van rond de 30 graden begonnen wij aan een wandeling die de hele middag duurde.
Rugzak op, veel water mee, zonnebrand en pet, we konden er tegenaan.
Het was vandaag een national feestdag maar echt druk was het er niet.
We slenterden zoveel mogelijk in de schaduw van de bomen en ruïnes en verbaasden ons over de grote van het complex.
Niet alleen in oppervlakte maar zeker ook in de hoogte, het ene bouwwerk was nog hoger dan de ander.
Om 16.00 uur hielden we het voor gezien, het was zeker een bezoek waard geweest.
We reden richting Bang Pa-in, het Zomerpaleis, maar jammer genoeg kwamen we te laat, het was al gesloten.
Het is gebouwd ergens in 1600 en tot 1889 uitgebouwd tot een groot paleis met diverse tempels waarvan er eentje in de vijver staat.
Volgende keer beter :-)
Het was wel voor een goed doel, Rick moest voor zijn werk een paar dagen naar Moskou, overhandigde ons de sleutel en vertrok richting vliegveld.
wij trokken erop uit om een leuk plekkie te zoeken voor een ontbijt en belandden bij Starbucks.
Prima koffie, lekker broodje, helemaal goed.
Wij weer terug naar het appartement waar inmiddels de auto met chauffeur, ja ja, jullie lezen het goed, een auto met chauffeur die ons de komende drie dagen zou rondrijden.
Vandaag gingen we naar Ayutthaya, de oude hoofdstad van Siam.
De stad werd in 1359 gesticht, kende een enorme welvaart om vervolgens door de Birmezen in 1767 ten val te worden gebracht.
Omringd door drie rivieren liggen er op het eiland de ruïnes van de oude stad.
In anderhalf uur reden we erheen om eerst bij de toeristen informatie een plattegrond te halen.
Alleen al de index liet zien dat het er wemelde van de "Watt's", tempels.
De meisjes omcirkelden wat de moeite waard was en bij een temperatuur van rond de 30 graden begonnen wij aan een wandeling die de hele middag duurde.
Rugzak op, veel water mee, zonnebrand en pet, we konden er tegenaan.
Het was vandaag een national feestdag maar echt druk was het er niet.
We slenterden zoveel mogelijk in de schaduw van de bomen en ruïnes en verbaasden ons over de grote van het complex.
Niet alleen in oppervlakte maar zeker ook in de hoogte, het ene bouwwerk was nog hoger dan de ander.
Om 16.00 uur hielden we het voor gezien, het was zeker een bezoek waard geweest.
We reden richting Bang Pa-in, het Zomerpaleis, maar jammer genoeg kwamen we te laat, het was al gesloten.
Het is gebouwd ergens in 1600 en tot 1889 uitgebouwd tot een groot paleis met diverse tempels waarvan er eentje in de vijver staat.
Volgende keer beter :-)
zondag 10 december 2017
Thailand zondag 10 december
We lagen gisteren, of eigenlijk vanmorgen vroeg, pas tegen enen in bed.
Met de auto gingen we naar een gezellig drukke straat met eethuisjes en barretjes.
We willen jullie niet jaloers maken maar we kozen een restaurantje met een terrasje en zaten heerlijk buiten in korte broek en T-shirt :-)
Als we dan de app van vandaag zien hebben jullie sneeuw, wat een enorm contrast.
Er werd eten besteld, het bier en water werd voor ons neergezet en we genoten van de drukte om ons heen, het terras zat helemaal vol.
Na een half uurtje kwamen er iets van 5 schotels met verschillende gerechten.
Het een zag er nog mooier uit dan het ander, het was veel belovend.
Ik legde van alles een klein beetje op mijn bord toen ik Sieb naar zijn biertje zag grijpen.
De vlammen sloegen uit z'n oren.
Oeps, inderdaad, na de eerste hap heb ik van de rest erg weinig meer geproefd.
Spycie had er op de kaart gestaan en kruidig was het of liever gezegd, hot, hot, hot, het bier vloeide dan ook rijkelijk.
Inmiddels brandden overal plastic kerstbomen in de meest vreemde kleuren, van wit tot kobaltblauw, van roze tot oranje, van paars tot groen, hoe bedoel je smakeloos ?
Eenmaal terug in Rick zijn appartement keken we naar " De Railwayman", een film over de spoorlijn die in WO2 van Thailand naar Birma werd aangelegd door door de Japanners gevangen genomen militairen.
Heel indrukwekkend, we gaan er woensdag kijken, het is niet ver van Bangkok.
Dus vanmorgen werden we pas om 11 uur wakker, lummelden wat rond en gingen tegen drieën op weg naar een restaurantje aan de rivier.
Een heerlijk koel plekje, erg lekker eten en genoeg om bij te kletsen.
Daarna volde een Thaise massage.
De dame heeft me een uur flink onder handen genomen en ook Siebren was door de mangel gegaan.
Maar, het moet gezegd, het was echt genieten !
Met de auto gingen we naar een gezellig drukke straat met eethuisjes en barretjes.
We willen jullie niet jaloers maken maar we kozen een restaurantje met een terrasje en zaten heerlijk buiten in korte broek en T-shirt :-)
Als we dan de app van vandaag zien hebben jullie sneeuw, wat een enorm contrast.
Er werd eten besteld, het bier en water werd voor ons neergezet en we genoten van de drukte om ons heen, het terras zat helemaal vol.
Na een half uurtje kwamen er iets van 5 schotels met verschillende gerechten.
Het een zag er nog mooier uit dan het ander, het was veel belovend.
Ik legde van alles een klein beetje op mijn bord toen ik Sieb naar zijn biertje zag grijpen.
De vlammen sloegen uit z'n oren.
Oeps, inderdaad, na de eerste hap heb ik van de rest erg weinig meer geproefd.
Spycie had er op de kaart gestaan en kruidig was het of liever gezegd, hot, hot, hot, het bier vloeide dan ook rijkelijk.
Inmiddels brandden overal plastic kerstbomen in de meest vreemde kleuren, van wit tot kobaltblauw, van roze tot oranje, van paars tot groen, hoe bedoel je smakeloos ?
Eenmaal terug in Rick zijn appartement keken we naar " De Railwayman", een film over de spoorlijn die in WO2 van Thailand naar Birma werd aangelegd door door de Japanners gevangen genomen militairen.
Heel indrukwekkend, we gaan er woensdag kijken, het is niet ver van Bangkok.
Dus vanmorgen werden we pas om 11 uur wakker, lummelden wat rond en gingen tegen drieën op weg naar een restaurantje aan de rivier.
Een heerlijk koel plekje, erg lekker eten en genoeg om bij te kletsen.
Daarna volde een Thaise massage.
De dame heeft me een uur flink onder handen genomen en ook Siebren was door de mangel gegaan.
Maar, het moet gezegd, het was echt genieten !
Abonneren op:
Posts (Atom)