Franeker - Dokkum 31 - 5 - 2019

Na een kort nachtje stonden we vanmorgen om 6.00uur in Franeker.

De start was dichtbij het Planetarium van Eise Eisinga, zeker een bezoekje waard.

Omdat er nogal wat militairen meeliepen werd besloten deze voor het “peloton” van wandelaars uit te laten lopen.

Zij zouden dus min of meer de wandelaars “aanvoeren”.

Niks was minder waar, want om 7.00uur schoten de eerste wandelaars als pijlen uit een boog langs de militairen heen en namen de kop over :-)

Vanaf 8.30uur moesten Sieb en ik ergens tussen Bitgummole en Bitgum als verkeersregelaars optreden.

Na een paar maal heen en weer gereden te hebben besloten we dat de oversteek bij Bitgummole de gevaarlijkste was.

We hadden ons geïnstalleerd met koffie en stoeltjes toen na een half uur iemand van het bestuur kwam om te vertellen dat we niet op de goede plek stonden.

Een paar honderd meter terug was een oversteek die niet aangegeven was maar toch de meeste wandelaars de weg schuin overstaken.

Het bleek een drukke straat te zijn met veel auto's, bussen en fietsers waar op een gegeven moment een mevrouw in een auto dacht er nog wel even snel tussendoor te kunnen.

Ik ging pal voor de auto staan met opgeheven rechter arm en mijn linker arm uitgestrekt richting grond, ze stopte nog net op tijd.

M’n hart zat in m’n keel, wat een idioot!

Het wachten was op de laatste wandelaar toen een jongen op de fiets ons vertelde dat er verderop een meneer stond die het niet meer zag zitten.

Wij met de auto erheen, het was nog een flink eind richting Franeker.

De man was blij ons te zien en strompelde naar de auto, opgelucht dat er aan zijn, zoals hij het zelf noemde, lijdensweg een einde kwam.

In Dokkum werd hij lekker gemasseerd en tijdens het avond-eten zagen we hem weer min of meer "normaal" rondlopen.

Onze dag zat erop dachten we maar Sieb heeft nog 2 uur verkeer staan regelen in Dokkum bij de brug omdat iemand anders autopech had.

En zo kon het zijn dat we weer van 6.00 tot 17.00uur in touw waren.

Wel hebben we zelf een geheime post opgezet in het hoge gras naast de Dokkummer Ee, even van het mooie weer genieten :-)

We aten met de EHBO-ers en de wandelaars in restaurant De IJsherberg waar een uitgebreid warm buffet voor ons klaarstond gevolgd door een toetjesbuffet .

Lekker!

Nu staat alles klaar om morgen de laatste etappe mee te lopen.

We hebben er zin in !

Workum - Franeker donderdag 30 - 5 - 2019

Vanochtend slopen wij om5.00uur de Bed en Brochje uit.
Het regende, het was grijs en alle vogeltjes draaiden zich nog een keer om in hun nestjes, kortom, het was muisstil.
Een uur later waren we in Workum om weer alles klaar te zetten voor het vertrek van de wandelaars om 7.00uur hetgeen feestelijk werd ingeluid door het Friese volkslied op een trompet
Wonderlijk zoveel Friezen als er meezongen.
Achteraf bleek dat het ook geprint stond onderaan de beschrijving van de dagetappe :-)
Inmiddels was het droog geworden.
Na het ontbijt reden we naar Witmarsum waar de eerste wandelaar al snel langs de plank met kaas liep.
Mosterd? Geen mosterd, hij had er net zo’n lekker tempo in: 8.5km per uur.
Ja echt, hij had er flink de pas in ! 
We reden naar Bolsward om te kijken of we daar nog iets konden betekenen.
We kwamen uit bij de ruïne van een kerk die overkoepeld werd met een glazen dak, het deed ons meteen aan Hamar denken.
In de kerk was een stempelpost ingericht, er was koffie en chocolademelk en een zanger met gitaar.
De sfeer zat er goed in :-)
Om 10.00uur gingen we naar Harlingen waar we op een rotonde het verkeer mochten regelen ten behoeve van de wandelaars.
We hadden geluk, het was nog steeds droog maar wel grijs met een straffe wind.
Met z’n vieren (wij, Pieter en Anne) bestierden we hetwaar met regelmaat auto’s met aanhanger voorbij kwamen met een flinke sloep erop.
Van het weekend zijn er sloepwedstrijden tussen Harlingen en Terschelling.
Gaan we ook een keertje naar kijken, nee nee, niet meedoen, tenminste, dat denk ik niet :-)
Inmiddels kennen mensen ons van de ochtenden en het avondeten op de boten en word er naar me gezwaaid als ik met mijn hand omhoog sta om de auto’s te stoppen, krijg ik een high five en opmerkingen zoals: hè, jij bent een manusje van alles, daar is het koffiemeisje of de juffrouw met de blonde paardenstaart.
Regelmatig zien we particulieren die op eigen initiatief de wandelaars trakteren op drinken, een dropje, zoute chips, reepjeskoek enz.
Vandaag was het echt een leuke en gezellige dag ondanks het overwegend grijze weer.
Hierbij een foto van Sieb en mij als de “evenementenverkeersregelaars” -:)

  

Sloten - Workum woensdag 29 - 5 - 2019

We zijn eigenlijk ook goed gek om dit vrijwillig te doen.

Het is heel gezellig hier, het is prachtig weer maar die wekker om 3.50uur vanmorgen was toch wel aller verschrikkelijkst.

Een lel op dat ding hielp niet want met zo’n klap in het duister kun je er donder op zeggen dat je naast de uitknop slaat.

Het dekbed over m’n hoofd getrokken maar het deuntje op de radio was zo aanstekelijk dat ik vanzelf mee 

ging neuriën en uiteindelijk tegen vieren mijn warme bed verliet.

Daarna kostte het niet meer dan een kwartier voordat we, gepokt en gemazeld, in de auto zaten.

In iets minder dan anderhalf uur kwamen we aan in Sloten.

De stad, ja dit dorp heeft stadsrechten, lag er zo vroeg nog verlaten bij.

Dat veranderde al gauw toen de eerste auto van de 11-Stedenvereninging de Dubbelstraat in kwam gereden.

We spanden rood/witte linten, zetten vlaggen neer en melden ons bij het echtpaar dat samen met ons de koffie en thee zouden uitdelen.

Zij hadden het al veel vaker gedaan en op niet mis te verstane wijze werd ons duidelijk gemaakt dat het ZO gebeurde en niet anders.

Dat ZO werd ons uitgelegd en ZO gebeurde het dus ook.

Ik deelde bekertjes uit, hij tapte koffie, zij deed er suiker en melk in en Sieb deed de thee.

Prima, het liep als een trein, dat moet ik toegeven, maar het leek meer op een lopende band dan de start van een 11-Stedenetappe.

Tegen zevenen zagen we dat de groep wandelaars in beweging kwam en moesten Sieb en ik ons snel langs 

de wandelaars wurmen om nog mee te kunnen helpen de kaarten te knippen. 

Tegenover mij stond de burgemeester verwoed te knippen, hij had er duidelijk plezier in.

De wandelaars ook want binnen 10 minuten waren alle 650 wandelaars vertrokken.

Na het ontbijt reden wij met de auto achter Hans aan die ons vandaag op sleeptouw zou nemen.

Hij reed min of meer de route, kwam langs het IJselmeer, reed door Molkwerum, Stavoren en Hindeloopen om uiteindelijk in Workum te stoppen.

Maar daarmee was de dag nog niet ten einde.

In Molkwerum werd bouillon geschonken en de lege gamellen moesten weer terug naar de slager in Akrum.

Daarna door naar Leeuwarden om bij de “Bread Office” de lunch pakketten voor 650 wandelaars en zo’n 50 vrijwilligers op te halen.

De bestelbus puilde nog net niet uit :-)

Met een flinke vaart weer retour Workum waar we op 1 van de 4 boten alles klaarzetten voor het diner: diverse hutspotten met naar keuze worst en spek.

We aten gezellig mee aan boord en vertrokken rond 20.00uur naar Stiens waar we onderdak hadden gevonden bij Vrienden op de Fiets.

Nu ff douchen en morgen weer vroeg op.

11-Steden Wandeltocht

Hallo allemaal

Na bijna een jaar gaat ons blog weer de lucht in en niet zonder reden.
Komende week gaan wij als vrijwilligers werken bij de 11-Steden Wandeltocht.
In Maart hebben wij examen gedaan voor de functie van Evenementenverkeersregelaar.
Een mond vol maar het houdt in dat we het gemotoriseerde verkeer een halt kunnen toeroepen als de wandelaars over willen steken.
Gelukkig hebben we daarbij een knal oranje/geel hes aan, we lijken wel een stel vogelverschrikkers:-)
Woensdagochtend moeten we ons om 6.00uur melden in Sloten, de start van die dag.
De wandelaars geven wij dan een kop koffie, oftewel cafeïne, hun bruine startmotor.
Het houdt dus in dat wij om 4.15uur van huis moeten vertrekken, de wekker zal ons dan tegen 4.00uur uit onze slaap halen :-(
Vandaag hebben we alles klaargezet want daar hebben we de komende twee dagen geen tijd voor.
Vannacht werken, morgen een feest vanwege het 30-jarig bestaan van de Hospice, dinsdag passen we op waarna we 's avonds naar de Toneelschuur gaan voor een film over het werk van Christo.
Komende week gaan we proberen jullie op de hoogte te houden van het wel en wee van twee Haarlemse vrijwilligers tussen de Friese stipe wurkers :-)

De statestieken

De Statistieken

Hierbij de beloofde statistieken.

De afgeleide weg is natuurlijk meer als in de boekjes vermeld nm 741,88 KM.
Dit komt door het verkeerd lopen of het bezoek aan een kerk die niet aan de route ligt.
Het aantal uren wat gelopen hebben 144,39 Uur.
Dit staat in niet een boekje vermeld je zou wel gek zijn om honderd veertig uur te gaan lopen.
Inderdaad wij zijn zo gek.
De verbruikte calorietjes bij benadering 41098,35 kilo calorieën.
Ja en dan de hoogte meters die zijn al eerder ergens vermeld .
Die hebben wij niet gehaald maar toch.
Maar hier de door ons geregisterde hoogte meters 15865 meter.
Dat is toch een berg van 15 km hoog schik er zelf van.
Aan een stuk omhoog lopen ik moet er niet aan denken.

Dit was het dan echt voor wat de wandeling Oslo / Trondheim betreft.
Volgende keer verder.

Groet Siebren.

21 Juli

Goedemorgen allemaal
Na een dag vol bezienswaardigheden en toch weer 25km onder de voeten door, zitten we nu op vliegveld Gardermoen.
Voor de zekerheid hebben we het nog aan de conducteur gevraagd of we op de juiste trein stonden te wachten want alles is hier dan wel goed geregeld maar als je geen Noors kunt lezen....
Op weg naar het station zijn we door een super moderne wijk gelopen waarvan de opera onderdeel is.
Gedeeltelijk is het nog een grote bouwput want de plannen zijn giga.
Op het vliegveld zijn we, nadat we de rugzakken hebben ingecheckt, bij Starbucks neergestreken om de grootste capuchon te bestellen die ze verkopen.
Oh, heerlijk, wat smaakt die goed, dat hebben we bijna zes weken moeten ontberen.
We zijn door onze laatste Noorse kronen heen, stappen om 13.30uur aan boord van het vliegtuig dat ons terugvliegt naar Amsterdam waar we opgehaald worden door “Taxi Knip”.
We hebben een fantastische vakantie achter de rug, dat gevoel hebben we alletwee maar vraag ons niet wat, waar en wanneer want er is zoveel gebeurd dat hebben we allemaal niet kunnen onthouden.
Er zijn gelukkig twee geheugenkaartjes van 16GB tjokvol met foto’s waar we de komende weken een selectie uit gaan maken voor een fotoboek.
Sieb gaat zich nog een keer buigen over alle getalletjes: hoogte, caloriën, afstanden, tijden, en gemiddelde snelheid.
De statistieken volgen nog :-)

Foto’s 20 Juli