Kinder kopjes Napels.

 Er zijn twee soorten kinderkopjes 

Als je die in België tegenkomt dan zit het tegen 

Want die zijn vanuit een helikopter  gelegd 

Dit volgens de Kneet. 

Die kan het weten, hij was ooit stratenmaker. 

Dan die in Napoli. 

Die zij niet vierkant  

Die zijn rechthoekig 

Formaat bakplaat pizza. 

Waren die maar vanuit een helikopter gelegd 

Die komen direct ui de Visuvius gesmeten. 

Wees gewaarschuwd want deze zijn pas erg.  

Siebren

Pompeii - Napels : 35km

Wat een verschil met gisteren!

De temperatuur was zeker met 10 graden gedaald en er was een heerlijk koel windje opgestoken uit het zuidwesten.

Dat konden we goed gebruiken want we gingen naar het noordwesten en hadden regelmatig wind mee.

Vooral het stuk “vals plat” van bijna 5km was met dat duwtje in de rug een verademing:-)

We zaten even na achten op de fiets, in de spits dus er ontpopte zich al gauw het gevoel alsof we in een James Bond film beland waren.

Er werd heel veel getoeterd en iedereen deed maar wat.

Verkeersregels zullen er ongetwijfeld zijn maar iedereen heeft er schijt aan.

Rechts heeft altijd voorrang ook als je op een voorrangsweg rijdt, zebrapaden zijn een leuke afwisseling van het asfalt of de kinderkopjes, parkeren mag overal al is het midden op straat, scooters mogen aan twee kanten inhalen mits dit gebeurt met veel te hoge snelheid en ook voorsorteren is een tot kunst verheven rijvaardigheid door je van links naar rechts en weer terug naar links oh nee, toch maar rechts te verplaatsen.

Gelukkig zijn er in Napels fietspaden waardoor we ons betrekkelijk veilig konden verplaatsen.

Onderweg naar Napels zagen we veel bogen in de oude bebouwing, soms met houten deuren of een smeedijzeren hek, soms met rolluiken of met helemaal niets.

Het was altijd weer een verrassing wat erachter zat.

We zagen een paar prachtige vila’s, soms een parkeerplaats, vaak een andere woonwijk of straat en een enkele poort waar we doorheen konden fietsen.

Na drie uur fietsen kwamen we in Napels aan, wat een drukte, wat een herrie.

We fietsten langs de kust en kwamen enkele mooie burchten tegen, zagen een paar vissers de “catch of the day” binnenhalen (mosselen) en tot slot zagen we Napolitaanse zonaanbidders op een piepkleine strandje van het water en de zon genieten.

De parasols maakten er een vrolijk geheel van!

We slapen de komende twee nachten in een B&B midden in het oude centrum.

De was hangt er te drogen aan de balkonnetjes maar de grotere stukken hangen gewoon dwars over straat.

Nu gaan we op pad om naar Sorbillo te gaan, de beste pizzabakker van Napels, hier gewoon om de hoek!

Foto’s onderweg naar Napels en in die stad

 

Foto’s Pompeii

 

Niet noord maar Zuid

Viel dat even tegen niemand komt Noorwegen binnen. 

Dus moesten we wat ander verzinnen 

Als het niet naar het Noorden kan. 

Ga we gewoon naar het zuiden. 

Daar ligt een stad die je moet zien voor je sterft. 

Nee nee niet Napels dat is een vuilnisbelt. 

Pompei daar moet je zijn. 

Wat een rijke stad was dat. 

Op 24 augustus ver voor Christus. 

Verdween het onder as en puin. 

Men is al bijna honderd jaar bezig om de as te ruimen. 

Wat levert dat een schatten op. 

Dus eerst POMPEI zien en dan verder leven. 

Pompeii

 Op een snikhete dag als vandaag zo’n stad als Pompeii bezoeken is niet echt verstandig, er is namelijk heel weinig schaduw.

Maar we gingen toch want we lazen dat het er na het weekend erg rustig is en ja, laten we eerlijk zijn, we konden alleen vandaag want vanaf morgen fietsen we naar huis.
Om 9.00 stonden we met zo’n 30 mensen in de rij waarvan de meeste een e-ticket hadden en wij even later door Pompeii liepen.
Het eerste gebouw waar wij binnenkwamen was een bordeel met voor de toen al buitenlandse gasten fresco’s waarop de diverse standjes afgebeeld waren.
Nadat de laag lava-as van 6 meter dik verwijderd was, bleken diverse fresco’s nog puntgaaf te zijn)-)
Zie foto’s.
Na het bordeel kwamen we bij de overblijfselen van een tempel.
Daar was niet veel meer van over dan een paar zuilen en her en der een stuk muur.
De straten bestonden uit grote keien waar de groeven van de karrenwielen in uitgesleten waren.
Handig lopen was het niet, goed opletten was noodzakelijk om niet te struikelen.
Vol ongeloof liepen we door straten met aan weerszijde de ruïnes van Pompeii.
Het was niet te bevatten dat het hele dorp van 16:000 mensen in 1 keer bedolven werd met het as uit de Vesuvius.
We zagen gipsen afgietsels van bewoners die door de as verrast waren.
Bijna alle daken hadden het begeven en van de kleuren van de huizen, rood, geel, groen en blauw, was sporadisch iets terug te vinden.
Binnenshuis waren er her en der prachtige fresco’s te bewonderen zeker in een huis wat nu pas werd schoongemaakt, daar waren de schilderingen zo gaaf alsof ze gisteren aangebracht waren.
Er waren winkeltjes, een plek om wol te verven, bakkerijen, plaatsen waar stenen kruiken stonden maar de meeste huizen bestonden alleen nog uit 3 gehavende muren.
We liepen een groot deel van het 12 vierkante km. grote complex maar om 15:30 lieten we het voor gezien.
We hadden regelmatig in de schaduw gezeten en 3 liter per persoon gedronken, bij 37 graden een must:=)

Napels - Pompeii 32km

 Ondanks enige turbulentie was de vlucht OK.

Het was nagenoeg onbewolkt waardoor we besneeuwde bergtoppen in Oostenrijk zagen, de Povlakte , Venetië en Toscane.

Iets later dan gepland landden we in Napels.

De fietsen hadden de reis prima overleefd, ook de trapper die noodgedwongen moest blijven zitten was niet verbogen of afgebroken, pfff.

Na een uur was alles weer zoals het was geweest en begonnen we aan de tocht naar Pompeii.

Nadat we de luchthaven hadden verlaten en op de juiste weg reden stuitten we, na een lekker afdaling, op een wegopbreking en moesten we het hele stuk weer omhoog fietsen.

Daarna volgde een afdaling van zo’n 5km.

Niet dat we snel naar beneden zoefden, nee, de weg was een lappendeken van allerlei stukjes asfalt gebruikt om bijna alle gaten op te vullen en dus hosten en flotsten we over weg.

Het was dus goed uitkijken.

Daar kwam bij dat het vuil in de goten lag opgestapeld in de buitenwijken van Napels.

Daarna begon het klauterwerk.

Bij een temperatuur van 32graden, gingen we aanvankelijk nog pittig omhoog maar dat veranderde al snel en uiteindelijk kropen we in de eerste versnelling de berg op.

Tuurlijk stond daar een heerlijke afdaling tegenover maar oh wat had, voeoral ik, het moeilijk.

Regelmatig stapten we af om iets te drinken en uit te rusten,

We hoeven niet uit te leggen dat we net zo vaak een heuvel opgingen als dat we dorpjes tegenkwamen en dan er weer af en weer naar boven.

Om 20.00uur kwamen in Pompeii aan waar we bij Camping Zeus de tent opzetten en gingen eten.

Alle twee een heerlijke pizza, Sieb met kaas en ik met ansjovis.

We hadden duidelijk behoefte aan zout :-)