donderdag 8 juli 2021

Water

 ja water

We kunnen niet zonder water. 

Als het warm is drink je veel water. 

En als fietst en het is warm drink je erg veel water 

Maar je verlies ook veel water 

Uit al je poriën loopt water 

Dus wat doet een fietser dan juist drinkt extra veel water 

woensdag 7 juli 2021

Foto’s 7 juli











 

Amélia - Massa Martana

Vanmorgen glommen alle Italianen in de B&B van trots dat “hun” voetbalploeg in de finale staat zondag.
Gisteren had Sieb op een terras van een café de eerste helft meegekeken met enthousiaste Italianen.
Onze nachtrust vonden we belangrijker dus vanmorgen hoorden we de uitslagen pas.
Hier hopen ze dat Denemarken zal winnen vanavond.
Na een vreselijk steile afdaling door de nauwe straatjes van het oude Amélia deden we boodschappen en fietsten het dorp uit.
Gisteren hadden we een hele lange rij cipressen zien staan en nu bleek dat het bomen waren aan weerszijde van de oprijlaan van een groot landhuis.
Het zag er indrukwekkend uit want de poort was ook gigantisch.
Vandaag fietsten we heuveltje op, heuveltje af met meestal prachtig uitzicht op de bergen rechts van ons, de dorpjes her en der en wat ons helemaal vrolijk maakten waren de velden met zonnebloemen.
Het geel sprong onmiddellijk in het oog tussen alle gouden velden van het al gemaaide graan.
Wat een geluk dat we precies nu hier fietsten :-)
In Casteltodino was een klein cafeetje waar we buiten op het terras koffie dronken.
Door de caffeïne gesterkt klommen we naar boven en zagen het dorp Acquasparta liggen, recht tegenover ons op dezelfde hoogte maar op een andere heuvel.
Eenmaal boven op heuvel, was er een lange afdaling, fietsten we om het dorp heen en daalden verder tot we in het volgende dorp aankwamen en we in de remmen moesten om niet de afslag te missen van de route.
Langs een klein stroompje in een bos rustten we uit en genoten we van de vlinders en libellen.
In Massa Martana besloten we om niet verder te gaan, het was te warm, 37 graden.
We hadden net een stuk vals plat omhoog gehad en moesten voor de camping dat stuk weer terug.
Eenmaal op de camping hadden we het rijk voor ons alleen, geen andere kampeerders en ook het zwembad lag er tot dan stil en verlaten bij.
We plonsden er meteen in :-)


dinsdag 6 juli 2021

Foto’s 6 juli























 

Foto’s 5 juli











 

Verlichting.

 Wat brengt een fietser verlichting bij 36 graden en hij de berg op gaat. 

Schaduw natuurlijk. 

Een graspiet kan dan verlichten

Maar een stuik is al helemaal verlichtend  

En een boom is de natuurlijk een grote verlichting. 

Maar een BOS is de ultieme verlichting. 

Maar de top van de berg is de goddelijkste verlichting  


Civita Castallana - Amélia

Na heerlijk geslapen te hebben ontbeten we in de tuin van de villa.
Om 8.00 was het nog heerlijk koel.
We tuigden de fietsen op en vervolgden de route in de wetenschap dat we ongeveer 15km vals plat naar boven zouden hebben naar het dorp Vignanelio.
Onderweg was er veel schaduw door de grote bomen die langs de weg stonden.
We werden getrakteerd op prachtige vergezichten, schitterende oude dorpjes met als klap op de vuurpijl een onderkomen binnen de oude stadsmuren van Amélia.
Het was een lekker dagje.
Na Vignanelio volgde een lange afdaling naar Orte, een vestingstad aan een rivier.
We fietsten tussen boomgaarden door met hazelnoten en olijfbomen, zagen Koninginnepages rond vliegen en in plaats van om Orte heen te fietsen, fietsten, liepen wij over de kasseien naar boven.
Deze stad was gebouwd op tufsteenrots, tientallen meters boven de eigenlijke route.
Nauwe straatjes, prachtige doorkijkjes, leuke pleintjes en een gigantische kerk.
En laat ze nou ook heerlijk Italiaans ijs verkopen :-)
Omdat we afgedaald waren tot rivier-niveau, moesten we daarna uit het dal naar boven fietsen.
Het hele stuk naar Amélia was in de derde versnelling klimmen over grotendeels vals plat en een paar haarspeldbochten.
De stad zagen we al van verre liggen, hij toornde boven alles uit.
We hoopten nog onderdak te vinden in het nieuwe deel maar natuurlijk niet, ons onderkomen voor komende nacht is naast het ziekenhuis in het hoogste deel van de oude stad!
Vanaf de stadspoort was het alleen maar klimmen in de eerste versnelling en zelfs een stuk lopen met de fiets.
We hebben nog geprobeerd de fiets in de lift te krijgen maar helaas die paste niet.
De lift brengt je van de nieuwe stad omhoog naar de oude stad over een hoogte van 30 meter.
We gaan nu douchen en dan de oudste stadsmuur van Italië bekijken en de leuke oude, smalle straatjes door struinen.