Foto’s 12 juli

 

Ponte Messa - Cesenatico

 Vandaag werden we verrast met echte fietspaden.

Niet de fietspaden zoals wij die kennen met rood asfalt of rode klinkers maar met wit grind, de zogenaamde Strada Biancha.
Na het wakker worden deden we het rustig aan.
Op de camping bakten ze zelf brood, we kregen het zo uit de oven mee :-)
Na het ontbijt reden we om 9.00 weg en maakten de afdaling af waar we gisteren aan begonnen waren.
Nog 40km naar beneden met af en toe een beetje bij trappen.
We waren goed en wel op weg toen vlak na het boodschappen doen een bord langs de kant van de weg stond met de mededeling dat er een lokaal fiets/wandelpad begon.
Zouden we dan wel een dorpje passeren voor een bakkie pleur?
We waagden het erop.
Het begon al goed met een wegomlegging want de rivier had het pad ondermijnd.
Daarna volgde een heus fietspad wat her en der verbeterd werd door er een extra laag grind op te strooien van ongeveer 15cm.
Slippend fietsten we er overheen.
Maar zoals we deze weken hebben ervaren maken ze hier niet echt iets af en dus stopte de dikke laag grind net zo snel als dat het er ineens lag, na een halve kilometer.
Het pad kende wel een paar eigenaardigheden zo zat er plots een trap in.
Een heuse trap met zeker 15 treden om op de doorgaande weg te komen maar om daar te komen moesten eerst alle fietstassen eraf.
Sieb pakte het stuur, ik de bagagedrager en zo duwden we de fietsen omhoog.
Het pad kende ook heel veel stenen groter dan het grind, echte flinke exemplaren, goed uitkijken dus maar ook voor de kuilen en de sporen van talloze vorige fietsers.
Maar mooi was het wel, en lekker rustig ook en ook een koffie-tentje vonden we langs het pad met heerlijke koffie en nog warme koffiebroodjes.
Af en toe reden we een stukje op een doorgaande weg maar vandaag legden we zeker zo’n 40 km af op een fietspad naast een nagenoeg droge rivierbedding.
We wisten dat we afdaalden naar Rimini en de Adriatische Zee maar er was na de lunch nog steeds geen zee te zien.
Rond 16.00 fietsten we Cesenatico binnen en gingen rechtstreeks naar het strand.
Er stond een reuzenrad en niet veel later kwamen we uit in de haven met allemaal gekleurde huisjes langs de kade.
Buiten het dorp bevond zich een camping, zo groot, het leek wel een dorp.
Na het douchen naar het strand geweest en later lekker uit eten.
Morgen weer verder!

Foto’s zondag 11 juli

 

Etappe 10

Het word een zware en lange etape vandaag. 

Met een berg van buiten categorie. 

Begint met een lange aanloop vals plat. 

Na de neutralisatie van enkele km valt de startvlag net buiten Cita Di Castello. 

Die rekt was er een vlucht poging van de gelukzoeker van de dag ( Chris ). 

In Sansepolgro begint de echte klim. 

Na de bevoorrading  ( Capoppuchino )echt los. 

Het is een lange aanloop met vals plat. 

Daar stijgingspercentage percentages van 6%. 

Elkaar aflossend gaan de twee zwoegers de berg op. 

Dan de een op kop dan de ander. 

Op een 1/4 van klim is er een afdaling hier neemt Chris resoluut de leiding die heeft vandaag echt goede benen ( trouwens wanneer niet ). 

Na de kort afdaling gaat het echt stijl om rond de 8%. 

Maar door elkaar af te lossen lukt het goed. 

Het is een mooi lopende klim eenmaal in het ritme weten de twee zwoegers niet van stoppen.

Gelukkig is er om de km een verzorgings post ( er word gestopt ) water is belangrijk. 

En een paar abrikozen doen het ook goed. 

Grootste deel van de klim is door het bos. 

Niet onbelangrijk bij deze temperaturen

En de etappe is vandaag vroeg aangevat dat scheel eenvormig met temperaturen boven de 30 graden. 

Na 2,5 uur is de klim van 20 km geklaard. 

En na een korte pauze ( colaatje) gaan het verder. 

De afdaling is zwaar er zijn stukken dat je denk dat je met  aangeknepen remmen aan het dalen bent en moet bijtrappen.

De afdaling gaat op en neer. 

moet bijbtr

Citta di Castello - Ponte Messa

We waren lekker vroeg wakker, ontbeten een echt Italiaans zoet ontbijt en zaten om 7.30 op de fiets.

Met onze vroege actie hadden we de nachtportier gewekt die het ontbijt verzorgde en al snel in de gaten had wat onze plannen waren en ervoor zorgde dat we met genoeg calorieën aan deze dag begonnen.

Omdat het heel stil was op de weg kozen we ervoor om de doorgaande weg te nemen naar  Sansepolcro zo’n 20 kilometer verderop.

We fietsten langs de kilometers lange stadsmuur van het stadje om net daarbinnen een cafeetje te vinden.

Na een cappuccino stapten we op om aan de beklimming van 18km te beginnen naar de pas in de Apennijnen die doorgang gaf naar Rimini.

We begonnen uitgerust en het eerste deel viel erg mee, we klommen over 7km ongeveer 200 meter.

Toen kwam er een stukje plat, tenminste zo zag het eruit maar bleek al gauw “vals plat” te zijn.

Het was pas 21 graden en zou in de middag toenemen naar 32 graden.

Toch gutste het zweet van onder mijn helm vandaan in stroompjes langs mijn gezicht om onder aan mijn kin als dikke druppels naar beneden te vallen.

Ik weet nu ook wat “ klotsende oksel” zijn, in straaltjes droop het zweet langs mijn armen omlaag.

Drinken, drinken, we stopten regelmatig om bij te tanken.

De 11km die volgden waren afwisselend “zwaar” of “ goed te doen” maar hoger dan versnelling 4 zat er niet in.

Dat was wel anders voor alle motorrijders die ons passeerden, die scheurden over de weg alsof de duivel ze op de hielen zat, echt Zondag!

Maar we zagen ook wielrenners, twee Vespa’s en een oldtimer die rustig omlaag of omhoog  tuften.

Onderweg genoten we van de prachtige vergezichten, een meer, de snelweg die naarmate we stegen tot speelgoedformaat reduceerden.

De bergen om ons heen met dorpjes, bossen en gemaaide akkers zorgden voor een fascinerend uitzicht.

Vergeleken bij deze omgeving voelden wij ons erg nietig.

Na 3 uur klimmen waren we op de top waar we brood aten en een mountainbiker uit de brand hielpen met een stukje gereedschap.

We daalde rustig af om 2 uur later een schaduwrijk plekje op de camping in Ponte Messa te vinden.

Het zwembad maar zeker de kantine met tv voor de Tour de France en de finale van het voetbal maken het hier aantrekkelijk.

Foto’s 10 juli

 

Assisi - Citta di Castello

Om zes uur waren we wakker, pakten onze spullen bij elkaar en genoten van een uitgebreid ontbijt met bruinbrood, gedroogde ham, yoghurt, fruit en tot slot nogmaals een flink stuk rijstevlaai:-)

Voor de zaterdagse hoogmis uit, verlieten wij Assisi met de handen aan de remmen want stijl was het!!!

In Saint Maria degli Angeli deden we boodschappen voor onderweg en pikten nog net het uitzicht mee van de basiliek met een goud gekleurde engel boven het voorportaal van zeker 2 meter hoog.

Overdrijven is hier echt een VAK!

De route was prima te doen, we gingen heuveltje op en af alsof we door de duinen fietsten maar af en toe kwam er in die 61km van vandaag ook een “kuitenbijter” langs.

Nooit echt lang maar wel gemeen omhoog gevolgd door een korte afdaling waarvan ik vooral de wind kon waarderen want echt snelheid maken lukte niet.

Net toen we begonnen waren aan zo’n gemene klim werden we ingehaald door een grote groep Italiaanse wielrenners waarvan er eentje met me in gesprek ging.

Ik liet me niet kennen en probeerde zo goed en zo kwaad als het ging zijn vragen te beantwoorden.

De moeite zat hem niet alleen in het Italiaans maar zeker in de energie die ik allemaal nodig had om naar boven te komen en al helemaal niet wilde verbruiken voor een praatje!

Maar de man bleef netjes naast me fietsen en praatte aan een stuk door.

Pff, wat was ik blij en buiten adem toen hij uiteindelijk met de groep doorpeddelde de berg op.

Niet veel later ploften wij op een terrasje neer voor koffie met wat lekkers.

Even uitrusten.

Na 23kilometer fietsten we weer langs de Tiber, een mooi dal met overal tabaksplantages en vervallen woningen van de eigenaren van de grond.

De schuren ernaast waren bijzonder, er waren ventilatieroosters om de tabaksbladeren te kunnen drogen.

In de middag reden we hele stukken door het bos, zo lekker om in de schaduw te fietsen!

Op een terrasje in Trestina keken we voor een onderkomen in de reisbeschrijving en werden daarin gewaarschuwd voor de enige camping in de buurt: NIET doen.

We kozen voor een hotelletje met zwembad waar ze gelukkig nog een kamer vrij hadden.

We waren nog niet uitgepakt of de tv ging aan en zagen we Bauke Mollema de rit van vandaag winnen in de Tour de France.