Foto’s 12 juli

 

Siebren de laatste loodjes

 Lieve blogspot lezers 

Ja echt dit is de laatste bijlage van mij. 
Na een patatje bij Reitz op markt van Maastricht. 
De patattent waar we menige vakantie voor om reden op de terugreis. 
Die staat bij ons op nummer één. 
Nu in de terrein terug met 130 per uur. 
We rijden langs steden waar we lopend dagen geleden nog liepen en sliepen. 

Op de camping de Cauberg geslapen in een wijnvat. 
Eerst leeg moeten drinken. 
We waren er al gauw achter dat ,dat ons niet zou lukken. 
Toen de hele camping uitgenodigd en dat is nog heel gezellig en laat geworden. 
Zo laat dat we meteen maar zijn vertrokken   En al vroeg in Maastricht waren. 
Bij de eerste de beste mogelijk gestopt voor koffie en rijstevlaai. 
Hadden we wel nodig na zo’n lange nacht. 

Even over de gesprekken op het terras met een biertje. 
Dat ging werkelijk nergens over. 
Echt dronkeman praat en staan er in de camper naast ons een stel wat dat het beste kon. 
Toen de telefoon ging bij hen. 
Was de beer helemaal los. 
De hele familie werd even langs gegaan. 
En met of wij er niet waren. 
Zo luidruchtig. 
En dat na 3 weken rust. 
De onderwerpen ga ik niet herhalen. 
Gaat helemaal nergens over en het gaat ons helemaal niets aan. 
Dus voor ons voorlopig geen camping met wijnvat het lijkt leuk. 
Maar het is ons niet bevallen 

Maar wat de vakantie aangaat. 
Van Groningen met de weidse uitzichten. 
Drente met zijn Heide en Veenkanalen. 
In Gelderland de mooie bossen
In Overijssel met zijn landgoederen met lange heel lange boom lanen
Dan Limburg de heuvel en kasteel boerderijen. 
Lieve lezers wat hebben wij toch een mooi land. 
Helaas zonder kabinet 😜
Geniet er van waar je maar kan en zo vaak als je maar kan. 

Dit was het echt beste lezers wat dit avontuur aan gaat. 
Wie weet wat het de  volgende keer zal zijn. 

Groeten Siebren

12 juli Valkenburg - Maastricht. 22.3km

Klokslag 8.00uur begonnen we aan ons laatste stuk van het Pieterpad.

Na een nacht met veel regen was het droog maar wel heel grijs met een stevig windje.

Sommige delen van het pad waren glibberig van de modder die er overheen was gespoeld.

Vanaf de Cauberg daalden we af naar Berg en Terblijt.

Vlakbij Terblijt was de diepe mergelgroeve Blom waar tot 2000 mergel werd gewonnen.

Nu een natuurgebied met grazende koeien.

Hierna volgden nog meer mergelgroeven, de kalkgrashellingen werden begraasd door Mergellandschapen.

Geen idee wat voor schapen dat zijn, misschien hebben ze een gele vacht of hoeven om mee te graven:-)

In het boekje stond dat we koffie konden drinken bij de Bonte Haan maar we waren veel te vroeg.

Op de Bemelerberg liepen we over uitgesleten paden, paden met soms wel een meter hoge wal aan de zijkanten, de zogenaamde Bemelergrubbe.

Vanaf die berg wandelden we Maastricht in en liepen we zeker nog 1,5km tot we bij de Maas aankwamen.

Op het Koningsplein zagen we parasols staan en een bord met daarop met stoepkrijt geschreven dat ze huisgemaakte vlaaien serveerden.

Dat was niet tegen dovemansoren gezegd, dat leek ons een prima plek om koffie te drinken.

Het bleek een stadstaverne te zijn waar mensen met een handicap onder begeleiding konden werken.

Top, dat steunden wij graag en stonden er niet veel later twee dampende mokken cappuccino, een stuk rijstevlaai en een stuk kruisbessen voor onze neus.

Lekker lekker!!

Toen werd het tijd om het laatste stuk van het Pieterpad te lopen.

We staken de Maas over bij de voetgangersbrug, wandelden langs de Maas totdat het pad naar boven begon.

Bij de afgravingen kwamen we uit, precies daar waar het bord stond dat we bij het einde van het Pieterpad waren aangekomen, opgelucht maar ook een gevoel van teleurstelling dat aan onze tocht een einde was gekomen.

Nog een paar foto’s laten maken door een voorbijganger en via het café naar de straat waar ik zoveel tijd had doorgebracht in mijn jeugd.

 

Foto’s 11 juli

 

Sieb Snelwegen

 Dag lieve blogspot lezers. 

Daar is hij weer nog steeds zonder bagage kar. 
Gaat dus ook goed. 
Maar een kijken wat ik de volgende keer ga doen. 

Ik wil het met jullie over wegebben snelwegen hebben. 
Als je zo als wij de hele dag in de natuur loopt. 
Dan hoor je een weg waar auto,s op rijden op km afstand al. 
Eerst hoor je alleen de vrachtwagens 
daarna de personenauto. 
En het geluid zwelt alleen maar aan. 
Gelukkig zijn onze oren op het geluid voor ons gericht waardoor we het geluid snel achter ons laten. 
Dan de snelwegen die horen van een nog grotere afstand. 
Vandaag gingen we er onder door en direct er langs over de vluchtstrook wie dat heeft verzonnen is wel een beetje koekoek. 
Dit is trouwens vlak bij Spaubeek voor degene die het niet geloofd.
Maar volgens mij geloven jullie mij altijd wel hè. 
Gelukkig zat er een vangrail tussen. 
En het was maar een kort stukje. 
Maar toch Max Verstappen zal hier maar uit de bocht vliegen. 

De horeca. 

Het is deze vakantie wel een dingetje. 
Je zou toch verwachten dat het hier in Zuid Limburg wel goed zit. 
De eerst twee gesloten dan volgende optie is  de Camping dat is een beetje balen. 
Maar eerlijk een heerlijk Limburgs biertje. 
De bar gaat om 19.30 dicht. 

Wat denk je de koffie is op dus ook geen bakkie koffie. 
Morgen maar weer langs de route als het niet gesloten is. 

Lieve blogspot lezers misschien heb ik morgen nog wat te delen. 
En dat is dan echt de laatste gedurende dit avontuur. 

Groetjes slaap lekker Sieb. 

11 juli. Sittard - Valkenburg. 25.8km

 Gistermiddag na de rijstevlaai met smeltende slagroom zijn wij naar ons onderkomen gewandeld.

En net als de nacht daarvoor sliepen wij heerlijk koel in het souterrain.
Op advies van onze gastvrouw aten wij om de hoek bij een restaurant met watermolen: De Vief Heringe, De Vijf (Franse) Soldaatjes.
Zowel het achter- als voorterras zaten op 1 tafeltje na helemaal vol en dat ene tafeltje was voor ons :-)
Één blik op de menukaart was voldoende om onze keus bij de ober kenbaar te maken.
Wij wilden graag huisgemaakte friet met Zoervleisj.
We werden niet teleurgesteld, het smaakte net zoals mijn Oma het maakte, heerlijk!
Een lekker biertje van de tap erbij en het diner was compleet.
De dag werd afgesloten met koffie en vanmorgen begon de dag met koffie.
Na het uitgebreide ontbijt konden we er weer een paar uur tegen.
Om op de route terug te komen liepen wij via de Charles Beltjenslaan naar de voet van de Kollenberg.
Die laan is wereldberoemd in Nederland, hier werden de opnames gemaakt voor de serie Flodder, die “asociale” familie in die nette villawijk.
De Kollenberg was een flinke klim met bovenop de berg korenvelden, het leefgebied van de Korenwolf, een hamster-soort.
We daalden af naar Windraak en klauterden de Schelberg op.
We daalden af naar de Heemtuin en klauterden de Wanenberg op.
We daalden af naar Puth en lieten de Lippenberg links liggen.
Door het bos liepen we in een rechte lijn naar Kasteel Terborgh waar we koffie dronken.
Een fijne plek met veel schaduw, het was vandaag weer boven de 30 graden.
We passeerden Oude Kerk, de A76, Spaubeek, klommen en daalden en liepen een heel stuk bovenop een berg met prachtig uitzicht op de heuvels om ons heen.
In Terstraten namen we rust.
Om ons heen boerderijen in diverse bouwstijlen, allemaal van Monumentenzorg.
Het was alsof we in een museum zaten.
Met het klimmen en dalen was het nog niet gedaan.
We volgden de Platsbeek waar een inie minie stroompje doorheen ging.
Inmiddels was onze watervoorraad aardig geslonken maar hadden nog geen kans gezien deze na de koffie aan te vullen.
Helaas gaf de waterput waar we langskwamen op weg naar Valkenburg ook geen water.
Een oudere dame die in de voortuin zat hielp ons uit de brand.
Vandaag was de meest dorstigste dag van onze hele vakantie.
Al van verre zagen we de watertoren van Schimmert staan, “De Reus van Schimmert”, een pracht exemplaar uit 1927 in Amsterdamse Schoolstijl.
Onderweg zagen we diverse grote kasteelhoeven, de een nog mooier dan de ander.
Bij Kasteelhoeve Bockhof was ook het hoogste punt van het Pieterpad: 130m.
Door het Ravensbosch liepen we naar de A79 waar we onderdoor gingen en zo in Valkenburg aankwamen.
Het was al laat in middag, om nu nog een terrasje te pakken was niet handig en dus liepen we door naar de camping, op de top van de Cauberg....
Gelukkig zagen we een sluippadje in het struikgewas wat de weg aanzienlijk bekortte.
We moesten wel even de rugzakken afdoen zodat we tussen het prikkeldraad door konden kruipen om daarna de weg naar de camping te vervolgen.
Nog voor we door de poort waren zagen we hem al staan: het wijnvat!
Ja ja, eerst leegdrinken en dan slapen :-))

Zitten we heerlijk uit te rusten naast “ons” wijnvat, komt er een bezorg-auto van AH de camping opgereden.
Het echtpaar naast ons zag het niet zitten om met twee kratjes Heineken vanuit de AH in Valkenburg deze kant op te fietsen en hadden de bezorgdienst ingeschakeld.
Geweldig, zelfs de chauffeur zag de zottigheid er van in :-)