donderdag 22 mei 2014
Ventosa naar Ayegui ( Navara)
Van Ventosa naar Ayegui (Navara )
Inderdaad we zijn de Rioja streek weer uit.
Gaat echt snel.
En we doen ons best eigenlijk niet.
Vanochtend gewekt met gregoriaansche gezang.
Maar dan wel om 6.00 uur s'morgens, heel apart.
De eigenaar van de accomodatie wil iedereen eruit hebben om 8 uur.
Nou, dat lukt wel als je de muziek aanzet.
Het weer had van alles zon, regen en wind in de rug.
We zitten weer op een Camping in een huisje.
Lekker, slaap ik weer eens wat langer.
We waren het ook een beetje zat om steeds te horen dat de herbergen vol waren.
We hadden er al vier geprobeerd, vanwege de regen die af en toe viel, dook iedereen op tijd een onderkomen in.
Morgen maar weer heerlijk fietsen.
We zitten bijna aan de voet van de Pyreneeën, in Ayegui ( Navara )
Onderweg een kaars opgestoken voor een dochter van een colega.
Ze is 20 mei overleden nog maar 28 jaar en al 10 jaar aan het vechten geweest tegen kanker.
Lieve Susan je blijft in mijn gedachten.
Morgen verder mensen.
Sieb
Inderdaad we zijn de Rioja streek weer uit.
Gaat echt snel.
En we doen ons best eigenlijk niet.
Vanochtend gewekt met gregoriaansche gezang.
Maar dan wel om 6.00 uur s'morgens, heel apart.
De eigenaar van de accomodatie wil iedereen eruit hebben om 8 uur.
Nou, dat lukt wel als je de muziek aanzet.
Het weer had van alles zon, regen en wind in de rug.
We zitten weer op een Camping in een huisje.
Lekker, slaap ik weer eens wat langer.
We waren het ook een beetje zat om steeds te horen dat de herbergen vol waren.
We hadden er al vier geprobeerd, vanwege de regen die af en toe viel, dook iedereen op tijd een onderkomen in.
Morgen maar weer heerlijk fietsen.
We zitten bijna aan de voet van de Pyreneeën, in Ayegui ( Navara )
Onderweg een kaars opgestoken voor een dochter van een colega.
Ze is 20 mei overleden nog maar 28 jaar en al 10 jaar aan het vechten geweest tegen kanker.
Lieve Susan je blijft in mijn gedachten.
Morgen verder mensen.
Sieb
woensdag 21 mei 2014
Vandaag was een rare dag.
We stonden op tijd op en zaten al om 7.30uur aan het ontbijt met een Nederlandse die net Oma was geworden en trots de foto's liet zien.
Wij natuurlijk meteen de foto's van Jaymie en Dean tevoorschijn gehaald :-)
Om 9uur waren we de eerste in de supermarkt voor vers brood, beleg, water, chocolade en yoghurt.
Het weer zag er vreselijk uit, donkere lucht met her en der wat zon maar overwegend dreigend.
Hadden we de lange broek en handschoenen aan, een uur later kon alles weer uit.
Hadden we ons met zonnebrand ingesmeerd, kon de regenjas aan en sloeg de hagel ons om de oren om even later weer op te houden en we op een pleintje in de zon konden lunchen.
Het natst zijn we nog geworden van de sproeiers die aanstonden om het graan te besproeien, het water werd door de wind de weg opgeblazen.
Het is niet te vergelijken met het Nederlandse weer vanwege de bergen en de wind, voor ons is het echt hokesspockus, zo is de lucht blauw en nog geen half uur later grijs en grauw, vooral boven de bergen bleef de loodgrijze lucht de hele dag hangen.
Siebren heeft vandaag gieren gezien die een hert aan het verorberen waren, hij heeft er foto's van.
Wat een beesten, enorm, ze hadden er een lekker maal aan.
In een stad waar we fietsten werden we door schoolkinderen een "Buen Camino, Pelogrino" gewenst.
De hele school was op pad dus het moet nu wel goed gaan :-)
We hebben vanmiddag lekker in de zon gezeten tegenover grotwoningen.
We zijn inmiddels in de provincie Rioga beland en hebben over rustige weggetjes tussen de wijnranken door gefietst.
Uiteindelijk zijn we om 16.30uur gestopt in een klein dorpje, Ventosa, vlakbij Legrono, waar in de herberg ruimte was voor onze fietsen en voor ons.
We gaan voor het eerst zelf koken, lekker pasta met saus en tomaatjes, yoghurt toe en natuurlijk een fles Rioga erbij :-)
We stonden op tijd op en zaten al om 7.30uur aan het ontbijt met een Nederlandse die net Oma was geworden en trots de foto's liet zien.
Wij natuurlijk meteen de foto's van Jaymie en Dean tevoorschijn gehaald :-)
Om 9uur waren we de eerste in de supermarkt voor vers brood, beleg, water, chocolade en yoghurt.
Het weer zag er vreselijk uit, donkere lucht met her en der wat zon maar overwegend dreigend.
Hadden we de lange broek en handschoenen aan, een uur later kon alles weer uit.
Hadden we ons met zonnebrand ingesmeerd, kon de regenjas aan en sloeg de hagel ons om de oren om even later weer op te houden en we op een pleintje in de zon konden lunchen.
Het natst zijn we nog geworden van de sproeiers die aanstonden om het graan te besproeien, het water werd door de wind de weg opgeblazen.
Het is niet te vergelijken met het Nederlandse weer vanwege de bergen en de wind, voor ons is het echt hokesspockus, zo is de lucht blauw en nog geen half uur later grijs en grauw, vooral boven de bergen bleef de loodgrijze lucht de hele dag hangen.
Siebren heeft vandaag gieren gezien die een hert aan het verorberen waren, hij heeft er foto's van.
Wat een beesten, enorm, ze hadden er een lekker maal aan.
In een stad waar we fietsten werden we door schoolkinderen een "Buen Camino, Pelogrino" gewenst.
De hele school was op pad dus het moet nu wel goed gaan :-)
We hebben vanmiddag lekker in de zon gezeten tegenover grotwoningen.
We zijn inmiddels in de provincie Rioga beland en hebben over rustige weggetjes tussen de wijnranken door gefietst.
Uiteindelijk zijn we om 16.30uur gestopt in een klein dorpje, Ventosa, vlakbij Legrono, waar in de herberg ruimte was voor onze fietsen en voor ons.
We gaan voor het eerst zelf koken, lekker pasta met saus en tomaatjes, yoghurt toe en natuurlijk een fles Rioga erbij :-)
dinsdag 20 mei 2014
De eerste lekke band is een feit.
Vanmorgen toen we op pad wilden gaan, was mijn voorband lek.
Balen, echt balen maar Siebren heeft er een nieuwe binnenband ingezet en de andere geplakt om als reserveband te gebruiken voor het achterwiel.
Vannacht heeft het geregend, verschrikkelijk, ik werd wakker van de regen op het dak van ons huisje.
Het kwam echt met de spreekwoordelijke "bakken" uit de lucht en we dachten allebei wat nu valt, valt morgen niet.
Dat deed het gelukkig ook niet, we hebben het de hele dag droog gehad, wel veel wolken wat aan het landschap een Nederlands tintje gaf :-)
Na een kop koffie en stokbrood met worst, gingen we rond 10uur op weg.
Het was een schitterende route, echt een van de mooiste stukken van Spanje op de Camino.
We hebben er foto's van gemaakt maar we denken dat het niet kan laten zien hoe mooi het was.
We hebben niet veel km. gemaakt omdat we telkens stilstonden om te genieten van wat we zagen.
Soms leek het alsof er rivieren van koren naar beneden stroomden, de wind en de zon zorgden voor prachtige kleurnuances die doorlopend veranderden.
De weg ging op en neer en met de wind in de rug stoven we over de weg.
Er zat een druk stuk in langs de N120 waar veel vrachtverkeer rijdt maar dankzij de navigatie op de telefoon wisten we steeds een alternatieve route te vinden waar het heerlijk fietsen was.
In Tosantos wilden we overnachten maar op de grond slapen vonden we geen optie.
Doorgefietst naar Belorado waar we bij twee Hostels nee te horen kregen maar bij de derde waren de fietsen nog eerder binnen dan wij :-)
Een gezellige eigenaar, een lieve hond en een warme douche, wat willen we nog meer?
We slapen onder de balken van het dak met zo'n 21 anderen.
Dat wordt weer een kort nachtje.
Vanmorgen toen we op pad wilden gaan, was mijn voorband lek.
Balen, echt balen maar Siebren heeft er een nieuwe binnenband ingezet en de andere geplakt om als reserveband te gebruiken voor het achterwiel.
Vannacht heeft het geregend, verschrikkelijk, ik werd wakker van de regen op het dak van ons huisje.
Het kwam echt met de spreekwoordelijke "bakken" uit de lucht en we dachten allebei wat nu valt, valt morgen niet.
Dat deed het gelukkig ook niet, we hebben het de hele dag droog gehad, wel veel wolken wat aan het landschap een Nederlands tintje gaf :-)
Na een kop koffie en stokbrood met worst, gingen we rond 10uur op weg.
Het was een schitterende route, echt een van de mooiste stukken van Spanje op de Camino.
We hebben er foto's van gemaakt maar we denken dat het niet kan laten zien hoe mooi het was.
We hebben niet veel km. gemaakt omdat we telkens stilstonden om te genieten van wat we zagen.
Soms leek het alsof er rivieren van koren naar beneden stroomden, de wind en de zon zorgden voor prachtige kleurnuances die doorlopend veranderden.
De weg ging op en neer en met de wind in de rug stoven we over de weg.
Er zat een druk stuk in langs de N120 waar veel vrachtverkeer rijdt maar dankzij de navigatie op de telefoon wisten we steeds een alternatieve route te vinden waar het heerlijk fietsen was.
In Tosantos wilden we overnachten maar op de grond slapen vonden we geen optie.
Doorgefietst naar Belorado waar we bij twee Hostels nee te horen kregen maar bij de derde waren de fietsen nog eerder binnen dan wij :-)
Een gezellige eigenaar, een lieve hond en een warme douche, wat willen we nog meer?
We slapen onder de balken van het dak met zo'n 21 anderen.
Dat wordt weer een kort nachtje.
Abonneren op:
Posts (Atom)