vrijdag 13 juni 2014
Vrijdag de dertiende :-)
Beste Heren ( en Dames ) we zitten in het land van de lekkere biertjes en hebben sinds gisteren dan ook geen druppel wijn meer gedronken :-)
Een paar dagen waren we verstoken van internet maar nu we weer in een "grote" stad zitten kunnen we even wat bijschrijven.
Woensdag kwamen we na een prachtige dag terecht op een boerderij waar we op zolder sliepen.
De eigenares was een schat van een vrouw en heeft ons schromelijk verwend.
Na een meer dan geweldig ontbijt stapten we op de fiets richting België.
En denk maar niet dat de Fransen ook maar 1 bord richting België hadden geplaatst, opeens ben je er, getuige het bijzonder slechte wegdek.
In Doornik hebben we op de camping gestaan met veel meer medelanders die op de fiets onderweg waren.
Als ze vroegen waarom wij andersom fietsten, lieten we duidelijk blijken dat we geen zin hadden in extra gezelschap onderweg en natuurlijk ook het feit dat we nu geen tijdsdruk van een vliegticket hadden.
We hebben in Doornik lekker op een terrasje tapas :-) gegeten terwijl er aan de overkant van het kanaal een historisch pand affikte.
De supermarkt waar wij vanmorgen onze boodschappen wilde doen, was gesloten, ze staakten.
Het gevolg, geen ontbijt, geen lunch, wel een cake maar geen koffie.
Het is je haast niet voor te stellen maar na Doornik zijn we pas weer in Gerardsbergen, zo'n 50km. verderop en net over de taalgrens, een bakker en een supermarkt tegengekomen.
Maar we hadden "geluk".
Eenmaal van de camping haakte Jaap aan, zijn navigatie was ermee gestopt en of hij met ons mee mocht rijden.
Ja,ja, hij wist dat we niet zaten te wachten op een plakker maar hij dwaalde rond en kon de goede weg niet vinden.
Saint Jacques had ons op zijn pad gebracht ;-)
Het kwam mooi uit want hij had koffie en wij een vruchtencake en zo hebben we de eerste 50km. met z'n drietjes opgefietst.
In Gerardsbergen haakte Jaap af en wij zagen langs het kanaal een frituur staan waar we een bak Vlaamse friet met zuurvlees hebben genomen.
Oh,oh,oh, wat is dat lekker !!!
We gaan zo Aalst in om wat lekkere biertjes te proeven, heerlijk een paar terrasjes pikken :-)
Een paar dagen waren we verstoken van internet maar nu we weer in een "grote" stad zitten kunnen we even wat bijschrijven.
Woensdag kwamen we na een prachtige dag terecht op een boerderij waar we op zolder sliepen.
De eigenares was een schat van een vrouw en heeft ons schromelijk verwend.
Na een meer dan geweldig ontbijt stapten we op de fiets richting België.
En denk maar niet dat de Fransen ook maar 1 bord richting België hadden geplaatst, opeens ben je er, getuige het bijzonder slechte wegdek.
In Doornik hebben we op de camping gestaan met veel meer medelanders die op de fiets onderweg waren.
Als ze vroegen waarom wij andersom fietsten, lieten we duidelijk blijken dat we geen zin hadden in extra gezelschap onderweg en natuurlijk ook het feit dat we nu geen tijdsdruk van een vliegticket hadden.
We hebben in Doornik lekker op een terrasje tapas :-) gegeten terwijl er aan de overkant van het kanaal een historisch pand affikte.
De supermarkt waar wij vanmorgen onze boodschappen wilde doen, was gesloten, ze staakten.
Het gevolg, geen ontbijt, geen lunch, wel een cake maar geen koffie.
Het is je haast niet voor te stellen maar na Doornik zijn we pas weer in Gerardsbergen, zo'n 50km. verderop en net over de taalgrens, een bakker en een supermarkt tegengekomen.
Maar we hadden "geluk".
Eenmaal van de camping haakte Jaap aan, zijn navigatie was ermee gestopt en of hij met ons mee mocht rijden.
Ja,ja, hij wist dat we niet zaten te wachten op een plakker maar hij dwaalde rond en kon de goede weg niet vinden.
Saint Jacques had ons op zijn pad gebracht ;-)
Het kwam mooi uit want hij had koffie en wij een vruchtencake en zo hebben we de eerste 50km. met z'n drietjes opgefietst.
In Gerardsbergen haakte Jaap af en wij zagen langs het kanaal een frituur staan waar we een bak Vlaamse friet met zuurvlees hebben genomen.
Oh,oh,oh, wat is dat lekker !!!
We gaan zo Aalst in om wat lekkere biertjes te proeven, heerlijk een paar terrasjes pikken :-)
dinsdag 10 juni 2014
Noyen
Na een heerlijk ontbijt en een leuk gesprek met de eigenares van de Chambre d'Hotes, sprongen we op de fiets naar Compiegne.
Het begon meteen al goed, een heel stuk door het bos van die stad en niet een paar lullige kilometers, nee, een flink stuk van zo'n 30km.
Het was heerlijk, het zonnetje scheen en het fietspad van asfalt was een traktatie voor onze billen :-)
Totdat plots onze weg gestremd was door een omgewaaide boom.
Hij lag echt dwars over de weg, geen doorkomen aan met al die takken en al dat blad.
We bekeken het zo eens, hebben alle tassen van de fietsen gehaald en Siebren heeft de fietsen over de boom getild, stoere vent heb ik toch :-)
Tassen er weer op en we gingen weer verder maar nu met af en toe een drup regen wat al gauw een flinke bui werd die tot het eind van de middag duurde.
De wolk leek zich wel met ons mee te verplaatsen, echt balen.
Omdat het regende hebben we geen tijd genomen om rustig door Compiegne te fietsen maar stoven door, langs de rivier en hebben in het volgende dorp een warme maaltijd gegeten, een lekkere Hollandse bal gehakt met erwtjes en piepers.
Waren we al thuis ?
Weer verder hebben we gescholen voor een wolkbreuk waarna we in Saint Ourscamp in de abdij een kamer wilden gebruiken maar alles was vol.
Zo ook de camping ( met blokhutjes ) in Chiry en Noyon.
Maar zoals zo vaak deze vakantie, redde het meisje van de VVV ons en belde met de eigenaar van een B&B waar we terecht konden.
We hebben de beschikking over een eigen ruimte achter in de tuin met een overdekt terras waar nu onze spullen te drogen hangen.
Het schijnt dat morgen de zon gaat schijnen :-)
Duimen jullie voor ons ?
Het begon meteen al goed, een heel stuk door het bos van die stad en niet een paar lullige kilometers, nee, een flink stuk van zo'n 30km.
Het was heerlijk, het zonnetje scheen en het fietspad van asfalt was een traktatie voor onze billen :-)
Totdat plots onze weg gestremd was door een omgewaaide boom.
Hij lag echt dwars over de weg, geen doorkomen aan met al die takken en al dat blad.
We bekeken het zo eens, hebben alle tassen van de fietsen gehaald en Siebren heeft de fietsen over de boom getild, stoere vent heb ik toch :-)
Tassen er weer op en we gingen weer verder maar nu met af en toe een drup regen wat al gauw een flinke bui werd die tot het eind van de middag duurde.
De wolk leek zich wel met ons mee te verplaatsen, echt balen.
Omdat het regende hebben we geen tijd genomen om rustig door Compiegne te fietsen maar stoven door, langs de rivier en hebben in het volgende dorp een warme maaltijd gegeten, een lekkere Hollandse bal gehakt met erwtjes en piepers.
Waren we al thuis ?
Weer verder hebben we gescholen voor een wolkbreuk waarna we in Saint Ourscamp in de abdij een kamer wilden gebruiken maar alles was vol.
Zo ook de camping ( met blokhutjes ) in Chiry en Noyon.
Maar zoals zo vaak deze vakantie, redde het meisje van de VVV ons en belde met de eigenaar van een B&B waar we terecht konden.
We hebben de beschikking over een eigen ruimte achter in de tuin met een overdekt terras waar nu onze spullen te drogen hangen.
Het schijnt dat morgen de zon gaat schijnen :-)
Duimen jullie voor ons ?
maandag 9 juni 2014
NOOODWEER
Jawel ook hier kent men noodweer.
Vannacht zijn we wakker geworden .
Omdat het leek dat er op het Hotel geschoten werd.
Maar gelukkig waren het hagelstenen zo groot als pingpong ballen.
Heel veel auto,s zagen er uit als golf ballen.
Langs de weg afgerukte bladeren en takken.
En ondergelopen wegen.
Ik heb er een genomen.
Was meteen de laatste tot over de assen van de wielen door het water gepeddeld .
Een aantal km verder rond twee uur werden we gewaarschuwd voor heel slecht weer.
Dus gauw een onderkomen geregeld.
Was ons eigenlijk te duur maar door wat van de prijs af te krijgen zijn we gebleven.
We hebben de gastvrouw geholpen de ravage op te ruimen in haar tuin( landgoed eigenlijk).
Die heeft heel veel grond rond haar huis.
En het noodweer valt ook wel mee.
Maar dan kunnen we er morgen weer eens hard tegen aan.
Beun Camino Sieb
Vannacht zijn we wakker geworden .
Omdat het leek dat er op het Hotel geschoten werd.
Maar gelukkig waren het hagelstenen zo groot als pingpong ballen.
Heel veel auto,s zagen er uit als golf ballen.
Langs de weg afgerukte bladeren en takken.
En ondergelopen wegen.
Ik heb er een genomen.
Was meteen de laatste tot over de assen van de wielen door het water gepeddeld .
Een aantal km verder rond twee uur werden we gewaarschuwd voor heel slecht weer.
Dus gauw een onderkomen geregeld.
Was ons eigenlijk te duur maar door wat van de prijs af te krijgen zijn we gebleven.
We hebben de gastvrouw geholpen de ravage op te ruimen in haar tuin( landgoed eigenlijk).
Die heeft heel veel grond rond haar huis.
En het noodweer valt ook wel mee.
Maar dan kunnen we er morgen weer eens hard tegen aan.
Beun Camino Sieb
zondag 8 juni 2014
Abonneren op:
Posts (Atom)