We zijn net terug van een heerlijk diner in het Eemshotel in Delfzijl.
Het staat op palen in de zee en ze hadden ons een tafeltje aan het raam gegeven, we hadden een prachtig uitzicht over het teruglopende tij.
Vanmorgen zijn we uit Exloo vertrokken waar we aankoersten op Ter Apel.
We waren er nog niet of het begon te regenen.
De mensen die woonden in het huis waar wij onze regenkleding op de oprit aantrokken, moeten vreselijk gelachen hebben.
We waren eindelijk in plastic gehuld, toen de regen ophield.
De rest van de dag was het prachtig weer :-)
Eenmaal langs de grens kwamen we in Bourtange, een oude vestingstad waar we hebben rondgewandeld, vooral het pleintje met al zijn kroegjes en winkeltjes was erg gezellig.
Vanaf Bourtange hebben we zeker 15km op de grens tussen Nederland en Duitsland gereden.
Het werd steeds stiller, ruimer en eenzamer, het land steeds platter en uitgestrekter.
Aardappelvelden zo ver als het oog kon kijken, boeren die op het land het stro binnenhaalden.
Maar om nou te zeggen dat het saai was, nee, zeker niet,
We fietsten 20km over de dijk bij de Dollard en de Eems, zagen koeien, schapen en zeehonden.
Uiteindelijk zagen we alleen nog maar het industrieterrein van Delfzijl met aan de andere kant van de dijk de windmolens.
Net buiten Delfzijl hebben we een kleine camping gevonden, daarvandaan gaan we morgen langs de Groningse terpdorpen naar Lauwersoog om overmorgen een dagje Schiermonikoog te doen.
zondag 30 augustus 2015
zaterdag 29 augustus 2015
Zaterdag 29 augustus
Vandaag zijn we naar het Veenpark geweest.
Niks te 85km fietsen, aan het eind van de middag bleef de teller op 40km steken.
Nadat we alles op de fiets hadden geladen wilden we om 9uur vertrekken maar raakten we in gesprek met de Vrienden op de Fiets.
In hun woonkamer hingen prachtige schilderijen naar het zich liet aanzien van middeleeuwse schilders.
Maar niets was minder waar, het bleken schilderijen te zijn van haar broer: Cornelis le Mair.
Bladerend door een paar boeken vielen we van de ene verbazing in de andere.
De man maakte ook muziekinstrumenten en had zijn hele huis aangepakt naar Indiase ideeën.
Ongelofelijk wat een kunstenaar, zijn stillevens waren net foto's, zo echt.
Uiteindelijk reden we na tienen weg, deden de hoognodige boodschappen en fietsten 7km om in Barger Compascum weer af te stappen.
Het Veenpark was echt de moeite waard, we hebben er 3 uur rondgelopen en hebben veel geleerd over turfsteken en het leven in het veen in het begin van de vorige eeuw.
Na het eten fietsten we naar Exloo waar we op nu de camping staan.
In het dorp hebben we een biertje gedronken waarna we op de terugweg langs een hunebed kwamen.
Tsja, je kunt Drenthe toch niet uit zonder dat je een hunebed hebt gezien.
Nu lekker slapen en morgen naar Delfzijl.
Niks te 85km fietsen, aan het eind van de middag bleef de teller op 40km steken.
Nadat we alles op de fiets hadden geladen wilden we om 9uur vertrekken maar raakten we in gesprek met de Vrienden op de Fiets.
In hun woonkamer hingen prachtige schilderijen naar het zich liet aanzien van middeleeuwse schilders.
Maar niets was minder waar, het bleken schilderijen te zijn van haar broer: Cornelis le Mair.
Bladerend door een paar boeken vielen we van de ene verbazing in de andere.
De man maakte ook muziekinstrumenten en had zijn hele huis aangepakt naar Indiase ideeën.
Ongelofelijk wat een kunstenaar, zijn stillevens waren net foto's, zo echt.
Uiteindelijk reden we na tienen weg, deden de hoognodige boodschappen en fietsten 7km om in Barger Compascum weer af te stappen.
Het Veenpark was echt de moeite waard, we hebben er 3 uur rondgelopen en hebben veel geleerd over turfsteken en het leven in het veen in het begin van de vorige eeuw.
Na het eten fietsten we naar Exloo waar we op nu de camping staan.
In het dorp hebben we een biertje gedronken waarna we op de terugweg langs een hunebed kwamen.
Tsja, je kunt Drenthe toch niet uit zonder dat je een hunebed hebt gezien.
Nu lekker slapen en morgen naar Delfzijl.
vrijdag 28 augustus 2015
28 augustus
Toen we vanmorgen de gordijnen openschoven was het grijs.
Waar was nou dat mooie weer wat er beloofd was ?
Dat kwam in Drenthe pas na het middaguur en dan nog mondjes maat.
We vertrokken dus onder een grijze maar droge lucht en tuften voor de verandering naar het westen.
Van Noord Deuningen naar Ootmarsum, Vasse, Langeveen en Kloosterhaar.
Daarvandaan in een zigzaglijn naar Coevorden.
We slingerden om zo dicht mogelijk bij de grens te blijven en zagen herhaaldelijk Duitse plaatsnamen op de borden staan.
We kwamen langs een boerderij waar ze buffel-mozzarella maakten.
Er liepen een stuk of 8 waterbuffels in de wei, van die mooie zwarte dieren met horens.
We kochten een stuk mozzarella voor vanavond en een waterbuffelijsje om op te eten, heerlijk ijs!
Voor Gramsbergen fietsten we langs het kanaal maar eenmaal in de plaats zelf wilden we graag een biertje proberen van de plaatselijke brouwer.
We probeerden het op de MIO te vinden maar die gaf aan dat het 10 meter was.
Dan maar geprobeerd op Pocket Earth maar die kwam zelfs op nog minder meters.
Bleken we er tegenover te staan :-)
We genoten van 2 verschillende biertjes en terwijl we daar zaten, regende het zachtjes.
Eenmaal weer op de fiets was de nattigheid voorbij en bleven we langs het kanaal fietsen tot aan Coevorden waar we aan de zuidkant langs reden om daarna langs een brede sloot naar het oosten te fietsen.
Die brede sloot was de grens, we telden er zeker 7 grenspaaltjes en aan de overkant van die sloot stonden zeker 50 ja-knikkers.
In Nederland behoort dat al tot de verleden tijd maar in Duitsland doen ze nog dienst, en hoe.
Na Nieuw Schoonebeek tuften we naar het noorden om in Klazienaveen bij Vrienden op de Fiets een nachtje door te brengen.
We hebben een riant tuinhuis met een 3 slaapkamers ( voor als we ruzie krijgen:-), een keuken, woonkamer, hal met toilet en badkamer.
Zo riant hebben we het nog niet gehad :-)
We hebben lekker uitgebreid gekookt, pasta met een groentensaus en sla met de buffel-mozzarella.
Waar was nou dat mooie weer wat er beloofd was ?
Dat kwam in Drenthe pas na het middaguur en dan nog mondjes maat.
We vertrokken dus onder een grijze maar droge lucht en tuften voor de verandering naar het westen.
Van Noord Deuningen naar Ootmarsum, Vasse, Langeveen en Kloosterhaar.
Daarvandaan in een zigzaglijn naar Coevorden.
We slingerden om zo dicht mogelijk bij de grens te blijven en zagen herhaaldelijk Duitse plaatsnamen op de borden staan.
We kwamen langs een boerderij waar ze buffel-mozzarella maakten.
Er liepen een stuk of 8 waterbuffels in de wei, van die mooie zwarte dieren met horens.
We kochten een stuk mozzarella voor vanavond en een waterbuffelijsje om op te eten, heerlijk ijs!
Voor Gramsbergen fietsten we langs het kanaal maar eenmaal in de plaats zelf wilden we graag een biertje proberen van de plaatselijke brouwer.
We probeerden het op de MIO te vinden maar die gaf aan dat het 10 meter was.
Dan maar geprobeerd op Pocket Earth maar die kwam zelfs op nog minder meters.
Bleken we er tegenover te staan :-)
We genoten van 2 verschillende biertjes en terwijl we daar zaten, regende het zachtjes.
Eenmaal weer op de fiets was de nattigheid voorbij en bleven we langs het kanaal fietsen tot aan Coevorden waar we aan de zuidkant langs reden om daarna langs een brede sloot naar het oosten te fietsen.
Die brede sloot was de grens, we telden er zeker 7 grenspaaltjes en aan de overkant van die sloot stonden zeker 50 ja-knikkers.
In Nederland behoort dat al tot de verleden tijd maar in Duitsland doen ze nog dienst, en hoe.
Na Nieuw Schoonebeek tuften we naar het noorden om in Klazienaveen bij Vrienden op de Fiets een nachtje door te brengen.
We hebben een riant tuinhuis met een 3 slaapkamers ( voor als we ruzie krijgen:-), een keuken, woonkamer, hal met toilet en badkamer.
Zo riant hebben we het nog niet gehad :-)
We hebben lekker uitgebreid gekookt, pasta met een groentensaus en sla met de buffel-mozzarella.
donderdag 27 augustus 2015
Nogmaals 27 augustus :-)
Vannacht in ons tentje hoorden we het regenen en niet zo'n klein beetje ook.
We lagen lekker droog en warm in onze slaapzak terwijl het kletterde :-)
Gelukkig was het om 7.30uur droog en pakten we de boel in, ontbeten en fietsten net over de grens in Duitsland verder naar het oosten.
Rechts van Winterswijk koersten we af op Meddo, Groenlo en Rekken maar bleven we op de grens.
We dronken een lekker kopje koffie bij een kaasboerderij waar we ook een plak krentenwegge aten.
Wat een enorme plak, besmeerd met roomboter, hij paste net op het bord maar oh, wat lekker.
In een plaats op de grens hadden ze van de grens iets moois gemaakt.
Een streep van kruizen liep door de straat met aan de kopse kant een slagboom en een grenspaal.
Die zien we niet veel op de grens met Duitsland en als ze er al zijn, zijn het kleine granieten on zandstenen paaltjes die we al snel aanzien voor wegmerkeringen.
Toch zijn de oude palen uit 1766 aan weerszijde voorzien van een mooi wapen van Gelre en Munster en een nummer.
Maar het blijft zoeken naar een grens-speld in een hooiberg :-)
Inmiddels was het begonnen met miezeren.
Het was te weinig om een regenjas aan te trekken, we werden er niet nat van maar ook niet blij.
Af en toe miezerde het wat meer, soms wat minder maar van de 99.19km hebben we toch zeker 60km
door de druilende nattigheid gereden wat niet echt uitnodigde om ergens te gaan zitten en te genieten van de omgeving.
Rondom Buurse hebben we een flink stuk over de heide gefietst, dat was zelfs in de miezer mooi.
In dit stuk van Nederland zijn schitterende stukken met goede fietspaden en het is hier heel erg stil.
Verder ging het langs de grens via Glanerbrug, Overdinkel, Losser en de Lutte naar Beuningen waar we een "Kruidvat" hotelletje hadden geboekt.
We zitten nu op de hoogte van Almelo en gaan morgen van Overijsel naar Drenthe.
We lagen lekker droog en warm in onze slaapzak terwijl het kletterde :-)
Gelukkig was het om 7.30uur droog en pakten we de boel in, ontbeten en fietsten net over de grens in Duitsland verder naar het oosten.
Rechts van Winterswijk koersten we af op Meddo, Groenlo en Rekken maar bleven we op de grens.
We dronken een lekker kopje koffie bij een kaasboerderij waar we ook een plak krentenwegge aten.
Wat een enorme plak, besmeerd met roomboter, hij paste net op het bord maar oh, wat lekker.
In een plaats op de grens hadden ze van de grens iets moois gemaakt.
Een streep van kruizen liep door de straat met aan de kopse kant een slagboom en een grenspaal.
Die zien we niet veel op de grens met Duitsland en als ze er al zijn, zijn het kleine granieten on zandstenen paaltjes die we al snel aanzien voor wegmerkeringen.
Toch zijn de oude palen uit 1766 aan weerszijde voorzien van een mooi wapen van Gelre en Munster en een nummer.
Maar het blijft zoeken naar een grens-speld in een hooiberg :-)
Inmiddels was het begonnen met miezeren.
Het was te weinig om een regenjas aan te trekken, we werden er niet nat van maar ook niet blij.
Af en toe miezerde het wat meer, soms wat minder maar van de 99.19km hebben we toch zeker 60km
door de druilende nattigheid gereden wat niet echt uitnodigde om ergens te gaan zitten en te genieten van de omgeving.
Rondom Buurse hebben we een flink stuk over de heide gefietst, dat was zelfs in de miezer mooi.
In dit stuk van Nederland zijn schitterende stukken met goede fietspaden en het is hier heel erg stil.
Verder ging het langs de grens via Glanerbrug, Overdinkel, Losser en de Lutte naar Beuningen waar we een "Kruidvat" hotelletje hadden geboekt.
We zitten nu op de hoogte van Almelo en gaan morgen van Overijsel naar Drenthe.
woensdag 26 augustus 2015
27 augustus
Bij het opstaan vanmorgen was de lucht strak blauw.
Gedurende de dag kwamen er af en toe wat wolken voorbij maar nu wordt het pas echt bewolkt.
In Beek deden we eerst wat boodschappen.
Omdat we op een "berg" hadden geslapen, begon de dag met een afdaling met 2 heuse haarspeldbochten.
We fietsten naar Millingen aan de Rijn waar we met een veerdienst overstaken.
Omdat we zo heerlijk op de dijk tuften, hebben we geen Lobith gezien, jullie weten wel, waar vroeger de Rijn ons land instroomde :-)
Vandaag hebben we de route her en der wat aangepast.
We hadden geen zin in de doorgaande wegen en namen paadjes door het bos, over de dijk of we namen het mountainbikepad wat er natuurlijk weer op neer kwam dat we stukken moesten lopen.
Een fietser wenste ons zelfs sterkte :-)
Ergens in de verte zagen we een molen op een heuvel staan, we hebben een andere weg genomen, een zandweg naar boven, om er bij te komen.
Aan de overkant van de molen was een cafeetje waar ze ook nog eens heerlijke koffie met een likeurtje schonken.
We hoefden vandaag maar 74km. dus we deden het rustig aan.
We fietsten door een dorp, Dinxperlo, waar in het wegdek kruisen stonden met aan de ene kant NL en aan de andere kant een D.
Op het industrieterrein stond het kleinste kerkje van Nederland, echt een plaatje.
Voor de camping moesten we dan ook weer de grens over om richting Aalten te gaan.
Nu staan we op een boeren-camping, klein maar fijn.
Gedurende de dag kwamen er af en toe wat wolken voorbij maar nu wordt het pas echt bewolkt.
In Beek deden we eerst wat boodschappen.
Omdat we op een "berg" hadden geslapen, begon de dag met een afdaling met 2 heuse haarspeldbochten.
We fietsten naar Millingen aan de Rijn waar we met een veerdienst overstaken.
Omdat we zo heerlijk op de dijk tuften, hebben we geen Lobith gezien, jullie weten wel, waar vroeger de Rijn ons land instroomde :-)
Vandaag hebben we de route her en der wat aangepast.
We hadden geen zin in de doorgaande wegen en namen paadjes door het bos, over de dijk of we namen het mountainbikepad wat er natuurlijk weer op neer kwam dat we stukken moesten lopen.
Een fietser wenste ons zelfs sterkte :-)
Ergens in de verte zagen we een molen op een heuvel staan, we hebben een andere weg genomen, een zandweg naar boven, om er bij te komen.
Aan de overkant van de molen was een cafeetje waar ze ook nog eens heerlijke koffie met een likeurtje schonken.
We hoefden vandaag maar 74km. dus we deden het rustig aan.
We fietsten door een dorp, Dinxperlo, waar in het wegdek kruisen stonden met aan de ene kant NL en aan de andere kant een D.
Op het industrieterrein stond het kleinste kerkje van Nederland, echt een plaatje.
Voor de camping moesten we dan ook weer de grens over om richting Aalten te gaan.
Nu staan we op een boeren-camping, klein maar fijn.
Abonneren op:
Posts (Atom)