DE 30 VAN ZAANDVOORT.

Vandaag kunnen we weer aan de bak.
De 30 km van Zantvoort staan op de rol.
Ik (Siebren) had de hele week nog last van de 40 km van vorige week.
Met 6698 anderen om 08,15 uur vertrokken van het Circuit van Zantvoort.
Vorig jaar zijn we direct het strand op gegaan.
Maar dit jaar eerst de boulevard en bij Bloemendaal het strand op.
Zo van boven kon je goed zien waar de eerste lopers al waren.
Die liepen dus al bij Panasia toen wij het strand op gingen bij Bloemendaal.
Ik zag er tegen op maar al met al is het me heel goed gelukt.
Dit is voor mij een goede afstand om te lopen.
Misschien als je meer loopt kan ik waarschijnlijk meer km aan.
De verzorging was weer erg goed.
Het weer was iets minder , grijs en een heel klein spettertje regen te verwaarlozen.
Het is wel een drukke tocht vooral op de smalle paden.
We hebben weer genoten vandaag.

marathon

We zitten met de voetjes op de poef en verroeren ons de rest van de avond niet meer.
De bovenbenen protesteren bij elke beweging en de rest van het lijf is moe.
Rond een uur of negen zullen wij wel in bed liggen :-)

Het was vanmorgen erg vroeg, de wekker ging om 5 uur af want om 6 uur zou een pendel-bus ons van station Heemstede - Aerdenhout naar het strand van Scheveningen brengen.
Samen met 30 andere wandelaars begonnen we om 7.15 uur, de zon was nèt op, aan de 42km. naar  Zandvoort Noord.
Eerst door de duinen tot aan Wassenaar, een paar km. het strand op om er bij Katwijk weer af te gaan ivm de dam die daar tussen de zee en de haven ligt, Katwijk is een vissersplaats.
Er staat een prachtig monument op de boulevard voor alle omgekomen vissers.
Vervolgens liepen we door de duinen bijna tot aan Langevelderslag waar we weer het strand opgingen om er pas na de finish in Zandvoort Noord af te gaan.
Eigenlijk liepen we best makkelijk, het was schitterend weer, zo'n 9 graden, zonnig en droog, alleen de wind nam gedurende de dag toe tot windkracht 4 of 5 uit het noord oosten, wind tegen dus.
Maar we finishte toch na bijna acht uur wandelen :-)

Scheveningen

Katwijk

Noordwijk

Na 42km. aankomst in Zandvoort

Haarlems dagblad Wintewandeling

De Haarlemsdagblad winterwandeling.

Op Zondag 21 Feb kon deze gelopen worden.
Ik heb er voor ingeschreven.
Omdat het leuk is als je een uitgezette tocht loopt .
En deze is niet zo massaal.
Dit jaar wat de route in de Kennemerduinen.
En was 25 KM .
De start bij het Wed op de Zeeweg.
Om negen uur vertrokken.
Wel zo veel mogelijk mee aan eten want er is niet echt veel verzorging op deze tocht.
Na een uurtje was ik bij Parnassia wat ik niet verwacht had.
Lekker kopje koffie met worteltjes taart (vies he).
Stukje over het strand en de duinen weer in.

Een kudde paarden stond uit de wind achter de duinen te wachten wat komen ging .

En die hebben de wandelaars langs zien komen van de Winterwandeling.

Van het strand ging het richting Duin en Kruitberg.
Op dit stuk kwam ik nog een Schotse Hooglander tegen .
Dat is niet zo bijzonder maar deze is wit.

Bij Duin  en Kruitberg ging de route samen terug met de lopers van de 15 km.
Was meteen wat drukker.
Gelukkig maar anders was ik mooi een handschoen kwijt geweest.
Nu werd ik door een mede loper gewaarschuwd.

Op 28 Feb ben ik met Christien de zelfde wandeling gaan doen.
Dat ging hartstikke goed .
Grotendeels wist ik de route maar ik had hem ook in de telefoon opgeslagen.
We kwamen nog twee mannen tegen die ook aan het trainen waren voor de Camino.
Een had hem al een keer gelopen.
Hij had een mooie wandelstok.

Maar een paar foto,s gemaakt als voorbeeld.
Ik vind het leuk om er een te maken.
Hout is er al .

Je ziet dat het mooi weer was.

Een Oase in de duinen.

En de grondwater peil meter staat hoog genoeg.
Dat is te merken in de duinen er zijn diverse paden afgesloten door te hoog water.
Ik kan me niet herinneren dat het zo hoog was.
Misschien word het wat groener na al die jaren van droogte.

Zo dat is het weer tot de volgende keer.

DE RUGZAKKAR

Zo daar ben ik eindelijk een keer.

Ik ga met een karretje lopen voor mijn rugzak.
Ik  heb een gevoelige rug en denk ik zo de belasting daar op te verminderen.
En wat blijkt dat is zo.
Met tien kilo op de kar kan ik heel gemakkelijk uren lopen.
En zonder kar houd ik het geen uur vol.
Het begon al op onze fiets tocht toen heb ik er een aantal gezien.

                                     Hier een van een die is gemaakt van een windsurf giek.

                                      Deze is van bij elkaar geraapt materiaal gemaakt maar
                                       werkt wel en daar gaat het tenslotte om

                                        En deze meneer heeft aan een steekkar twee paraplu
                                        stokken gemonteerd.

                                               Van deze Buggy is de Rugzak kar gemaakt.

                                                                                                       

                                      

                               Zo jullie zien is er van een Buggy niet veel meer te herkennen.
                             Het zwarte harnas is van een oude rugzak uit de kringloopwinkel.
                         Daar heb ik een aluminium strip op gemonteerd, daar zit de kar aan vast.

En hier boven is hij dan in vol ornaat.

Na veel proberen en veranderen is hij bijna klaar .
En steeds met twijfels of het wel slim is om de kar als extra bagage bij je te hebben.
Weet ik na afgelopen Zaterdag 13 Feb en Dinsdag 16 Feb zeker dat ik er alles mee kan bedwingen.
In het verslag van Christien over de wandeling over het Wisenten  pad zie je me over een twee meter hoog hek gaan met mijn kar.

Dat geeft me alle vertrouwen.

Ik heb hem uiteraard zelf gemaakt van een oude buggy die bij grofvuil stond.
Dit was overigens de tweede de eerste was van ijzer en die had een hoger gewicht.

Hij moet niet veel kosten want mocht het niets blijken te zijn moet ik hem zo ergens achter kunnen laten zonder hart zeer.
Maar na de laatste test wandelingen weet ik dat ik er veel plezier van ga beleven.
En de uurtjes die er nu in zitten zijn hartstikke leuk om te doen.

Het is ook gelukt om een bandje er om te krijgen zonder lucht  .
Op de rommelmarkt twee wieltjes gekocht van een kinderwagen.
Waar geen lucht in hoeft.
Een luchtbandje is natuurlijk veel confortabeler maar dan moet ik plak spullen meenemen en een fietspomp..
Dat is weer extra gewicht en dat wil je niet op een tocht van 1100 Km.
Om dat wieltje te kunnen gebruiken zou er veel draaiwerk nodig zijn maar het bleek allemaal veel makkelijker .

                                          Uiterst rechts het wieltje met lucht band
                                          In het midden het wieltje zonder lucht.
                                          En links de twee wieltjes gecombineerd.


De drie spaken heb ik uit het wieltje gezaag en door op het wieltje waar het luchtbandje is af gehaald te gaan staan paste het wieltje zo maar op de velg van het lucht bandje.
Als je dit van te voren zou bedenken gaat het je nooit lukken de juiste wieltjes bij elkaar te vinden.

Utrecht

We zijn vanmorgen naar de Fiets- en Wandelbeurs in Utrecht geweest.

Ik uit de nachtdienst, slapend achterin de auto, Siebren achter het stuur, kwamen we tegen tienen aan bij de Jaarbeurs.

Wij stapten de wereld binnen die voor ons genieten heet :-)

Siebren was helemaal weg van de houten fietsen die hij uitgebreid kon bewonderen.

We gingen nog even langs de Vakantiefietser, Eric en Carla hadden het erg druk.

Ook druk was het bij de stands van de E-Bikes die er steeds hipper uit gaan zien.

Aan alle grijze muizen te zien wordt het komende zomer weer een stuk onveiliger op de fietspaden, ze scheuren ons dan voorbij alsof we stilstaan terwijl wij toch rond de 25km. per uur fietsen.

We raakten aan de praat met de eigenaresse van een B&B in de Peel die samen met 4 anderen een route had samengesteld over de hei en door leuke dorpjes waaronder Asten.

Om terug te gaan naar mijn "roots" zou het leuk zijn om die route te fietsen.

Voor overnachtingen kon je gebruik maken van hun B&B's, slim of niet :-)

Bij de stands van de "Vennbahn" en de "100 cols" namen we een folder mee.

De Vennbahn is een fietspad over een oude spoorbaan van 125km.tussen Aken en Troisvierges in het noorden van Luxemburg.

Tsja en die 100 cols, 100 bergen op en af over 4000km in Zuid Frankrijk, een hele uitdaging!

Dat zouden we in stukjes kunnen gaan doen of meer waarschijnlijk gewoon helemaal niet 

Maar, je weet het nooit.

Verder hebben we vandaag niet echt veel nieuwe dingen gezien of gehoord.

Door een paar mensen werd er zelfs nogal negatief gesproken over de Camino.

De mist en regen in de Pyreneeën, de drukte vooral in de periode die wij gaan, 8 weken? dat gaat U echt niet redden hoor, veel te kort enz. enz.

Ik zocht een ruim en praktisch heuptasje: niet gezien.

Merinowollen ondergoed, ja, alleen hemden en T-shirts, geen boxershorts, beetje jammer.

Toen ik wandelschoenen paste en daarbij 2 paar sokken over elkaar aantrok kreeg ik op niet mis te verstane wijze te horen dat dat absoluut niet mocht.

Toen ik vertelde dat ik dat deed om geen blaren te krijgen wist de verkoopster als geen ander hoe ik blaren kon voorkomen en haalde diverse voorbeelden uit haar omgeving aan.

Om moe van te worden en dat was ik inmiddels ook met slechts een uurtje slaap.

Rond 13.00uur kon de hele beurs me gestolen worden en gingen we weer huiswaarts, ik slapend, Siebren chaufferend.

Winsent-pad

Vandaag was het heerlijk weer en daar hebben we van genoten, we hebben 4 uur door de duinen gewandeld voor een deel over het winsent-pad.

Een winsent is een soort kleine bizon die in een deel van de duinen vrij mag rondlopen.

Wikipedia:

De afmetingen zijn: 

lengte kop romp: 215 - 310cm.

schofthoogte: 160 - 210cm.

lengte staart: 50 - 60cm.

gewicht stier: 530 - 1100kg. gewicht koe: 320 - 600kg.

lengte horens: 30cm.

Sinds 2007 is een pilotproject gestart en zijn er volledig vrijlevende wisenten uitgezet in Nederland ter herintroductie van deze soort. Omdat er officieel geen wisenten in het wild in Nederland leven is de soort niet opgenomen in de Flora- en Faunawet. De wisenten die zijn uitgezet leven sinds april 2007 in een omheind gedeelte van het Nationaal Park Zuid-Kennemerland: het Kraansvlak. Dit is een gevarieerd duinlandschap met loofbos, naaldbos, grasland, struweel en natte, kalkrijke duinvalleien. Over de oorspronkelijke habitatvoorkeur van de wisent is weinig bekend. Bij voorkeur loof- en gemengde bossen met vochtige open plekken en veel ondergroei maar ook open ruimtes. In Polen, waar de meeste wisentkuddes momenteel leven, leven de dieren in bosrijke gebieden.In het Kraansvlak is bij een duinmeer een uitkijkpunt gemaakt voor wandelaars. De wisenten komen hier graag drinken of afkoelen. Soms grazen ze ook in de omgeving of liggen op een zandige plek te zonnen.

Het is wel oppassen geblazen, je moet ze niet verwisselen met Schotse Hooglanders want dat zijn lamme goedzakken en bizons absoluut niet.

Maar toch was het jammer dat we er geen gezien hadden terwijl het zo rustig was met wandelaars.

Rond een uur of half twee stapten we de voordeur uit om er om even na zessen, met ruim 20km. in de benen, weer in te stappen.

We waren in vol ornaat :-), ik met bepakte rugzak en Siebren met een gevulde tobogan.

Zo noemde een postbode vandaag Siebren zijn eenwielige bagagekarretje.

Hij vertelde dat de indianen vroeger hun spullen zo vervoerden, op een tobogan, alleen dan zonder wiel en vaak met een paard ipv een indiaan.

Zo modern is Siebren dus ook weer niet :-)

Via het Brouwers Kolkje en de Zeeweg kwamen we op de Kop van de Zeeweg waar we een terrasje pakten en van de zon genoten.

Vandaar af konden we de duinen in om na zo'n halve km. het winset-pad te volgen.

Het was wel heel gaaf want we liepen over de duintoppen, door de dalen, langs de bossen en vennen op plekken waar we nog nooit waren geweest.

Als er geen bergen stront hadden gelegen had ik ook gedacht dat er nog nooit een winset was geweest :-)

Via een trappetje klommen we het gebied weer uit en over het Visserspad liepen we langs Kraantje Lek naar huis.

We leren elke keer weer want nu bleek dat ik veel te dikke sokken aan had terwijl ik juist dacht die nodig te hebben omdat het slechts 4 graden was.

Nee dus. 

En een shirt en trui met lange mouwen is wat overdreven als ik ook een winterjas aandoe.

Het eten en drinken was OK  evenals het gewicht van mijn rugzak.

Met die 6 kg. ga ik het wel redden in Spanje :-)

6 kilo :-)

Vandaag was het niet echt weer om erop uit te gaan maar uiteindelijk hebben we toch weer een stukje  door de Hout gelopen.
Vanmorgen had ik alles klaargelegd voor de vakantie en in mijn rugzak gestopt.
Zelfs shirtjes en broeken had ik gewogen om maar niet te veel bij me te hebben :-)
Het is een sport, zo iemand noemen ze een "grammen-jager".
Ik heb er wel plezier in want met al dat gepuzzel zit ik nu dus echt op 6 kg.!
Er wordt geadviseerd om een tiende van je gewicht op je rug te dragen, daar zit ik dus aan :-)
Tuurlijk wordt het op de Camino meer want ik neem ook water en eten mee voor onderweg.
Maar onder de 10 kg. blijf ik zeker.