vrijdag 22 april 2016
De wijnfontein
Na de koffie zijn we Estella ingegaan en hebben de kerken bezocht.
Nadat we eindelijk weet ik veel hoe veel trappen beklommen hadden, stonden we voor een dichte deur.
Wij al die trappen weer af, Siebren met het karretje bonkend achter zich aan.
De volgende kerk stond op een hoge rots, niet te bereiken dus.
De laatste was een mooie oude kerk waar we een stempel kregen en ons vergaapten aan alle pracht en praal die zo kenmerkend is voor katholieke kerken.
We wandelden de stad uit, een dorp in om in de verte een oude kerktoren boven het maaiveld uit te zien komen, we zouden er nu wel snel zijn.
Echt niet, er zaten nog twee dorpjes tussen op weg naar boven.
We kwamen langs een Bodega waar de wijn uit de muur kwam, we hoefden er alleen maar een bidon onder houden :-)
Maar we waren niet de enigen en dus beperkten we ons tot de lege yoghurtbekertjes :-(
We verbaasden ons over de kwaliteit, het was zeker geen azijn.
De lucht begon dreigend te worden en net voor de top begon het serieus te regenen en besloten we onze regenjassen aan te trekken, ook de rugzakken werden in plastic gehuld.
Gelukkig was het nog maar een half uurtje lopen en de laatste twee bedden (volgens mijn broer Paul)
waren voor ons :-)
Als je nat en koud bent van de regen is een warme douche een weldaad !!!
Straks eten we een pelgrimsmenu : kip met pilaf vergezeld van een liter rode wijn die hier onder aan
de berg wordt gemaakt : Castillo Monjardin en dan de tempranillo, prima weg te krijgen :-)
Vannacht lekker slapen en morgen weer op pad naar Los Arcos.
Nadat we eindelijk weet ik veel hoe veel trappen beklommen hadden, stonden we voor een dichte deur.
Wij al die trappen weer af, Siebren met het karretje bonkend achter zich aan.
De volgende kerk stond op een hoge rots, niet te bereiken dus.
De laatste was een mooie oude kerk waar we een stempel kregen en ons vergaapten aan alle pracht en praal die zo kenmerkend is voor katholieke kerken.
We wandelden de stad uit, een dorp in om in de verte een oude kerktoren boven het maaiveld uit te zien komen, we zouden er nu wel snel zijn.
Echt niet, er zaten nog twee dorpjes tussen op weg naar boven.
We kwamen langs een Bodega waar de wijn uit de muur kwam, we hoefden er alleen maar een bidon onder houden :-)
Maar we waren niet de enigen en dus beperkten we ons tot de lege yoghurtbekertjes :-(
We verbaasden ons over de kwaliteit, het was zeker geen azijn.
De lucht begon dreigend te worden en net voor de top begon het serieus te regenen en besloten we onze regenjassen aan te trekken, ook de rugzakken werden in plastic gehuld.
Gelukkig was het nog maar een half uurtje lopen en de laatste twee bedden (volgens mijn broer Paul)
waren voor ons :-)
Als je nat en koud bent van de regen is een warme douche een weldaad !!!
Straks eten we een pelgrimsmenu : kip met pilaf vergezeld van een liter rode wijn die hier onder aan
de berg wordt gemaakt : Castillo Monjardin en dan de tempranillo, prima weg te krijgen :-)
Vannacht lekker slapen en morgen weer op pad naar Los Arcos.
22 april
We zitten aan de koffie in Estelle.
Vandaag lopen we naar Villamayor de Monjardin.
Wat een mond vol, het zal wel niet veel meer zijn dan een kerk en een herberg :-)
Maar 2 bedden zijn voldoende.
We hebben afgelopen nacht 9 uur geslapen, wat heerlijk zo'n eigen kamer en we hadden ook nog eens onze eigen badkamer met een heerlijk warme douche.
We hebben er onze vuile kleren gewassen en alles was droog vanmorgen, helemaal fijn.
Vandaag is het bewolkt maar warm, het vest kan al uit.
De weg is soms vlak, soms stenen, soms modder, soms gras en een enkele keer asfalt.
De dorpjes waar we doorheen gaan zijn echt uit de prehistorie :-)
Kerken zien we al op grote afstand, die toornen overal boven uit.
Jammer dat als we vroeg op pad zijn de meeste kerken dicht zijn, geen stempel dus.
Het aantal pelgrims neemt langzaam toe maar het nog niet de Kalverstraat, hele stukken is het net alsof wij de enige zijn op weg naar Santiago :-)
Vandaag lopen we naar Villamayor de Monjardin.
Wat een mond vol, het zal wel niet veel meer zijn dan een kerk en een herberg :-)
Maar 2 bedden zijn voldoende.
We hebben afgelopen nacht 9 uur geslapen, wat heerlijk zo'n eigen kamer en we hadden ook nog eens onze eigen badkamer met een heerlijk warme douche.
We hebben er onze vuile kleren gewassen en alles was droog vanmorgen, helemaal fijn.
Vandaag is het bewolkt maar warm, het vest kan al uit.
De weg is soms vlak, soms stenen, soms modder, soms gras en een enkele keer asfalt.
De dorpjes waar we doorheen gaan zijn echt uit de prehistorie :-)
Kerken zien we al op grote afstand, die toornen overal boven uit.
Jammer dat als we vroeg op pad zijn de meeste kerken dicht zijn, geen stempel dus.
Het aantal pelgrims neemt langzaam toe maar het nog niet de Kalverstraat, hele stukken is het net alsof wij de enige zijn op weg naar Santiago :-)
donderdag 21 april 2016
21-4-2016
Zoals gewoonlijk wekten de andere pelgrims ons, blijkbaar zijn ze bang ergens te laat te komen, Santiago misschien?
We ontbeten met 2 yoghurt en een koffie en vertrokken richting Puenta la Reine.
Om 8uur was het nog bewolkt maar dat trok al snel weg en her en der kwam de zon erbij die aan het eind van de middag behoorlijk brandde.
We wandelden over een berg en kwamen daar een kunstwerk tegen van wandelende pelgrims waar een andere pelgrim een foto van ons maakte met ons tussen de ijzeren mede-pelgrims.
Het was een prachtige dag met veel naar boven en beneden maar door de velden van graan en koolzaad met bergen op de achtergrond, echt schitterend.
We maakten een omweg om een achtkantig kerkje te bekijken, prachtig.
Daar was ook het punt waar we zouden gaan lopen waar we de vorige keer gefietst hadden en dat merkten we meteen.
Het werd een feest van herkenning.
Toen we net Puenta la Reina in kwamen, zagen we de werkplaats van Kokke Ardaiz, een beeldhouwer die we twee jaar geleden ontdekten.
Aan de hand van het gastenboek konden we hem duidelijk maken dat we geweest waren, hij vond het prachtig en nam alle tijd voor ons.
Hij sprak Spaans, wij Engels maar op de een of andere manier begrepen we elkaar.
Met een stevige handdruk nam hij afscheid van ons.
Het dorp, de straatjes, er was niets veranderd.
We wandelden door en genoten van het landschap met af en toe een pelgrim ergens.
Het was wel leuk als we iemand zagen die we kenden uit een herberg dan wisselden we wat ervaringen uit en gingen weer door.
Om een uur of drie wilden we een herberg vinden maar dat lukte pas tegen vijven.
Het blijkt dat we vroeg op pad zijn gegaan en sommige herbergen nog dicht zijn.
Maar nu zitten we in Lorca op een plek waar we de vorige keer hebben geluncht.
En.... we hebben een eigen kamer !!!
Lekker met z'n tweetjes zonder gesnurk en geruft van anderen, dat wordt lekker slapen.
We hebben net paella gegeten, erg lekker.
We komen nu ook weer bijzondere types tegen.
Een paar dagen geleden een Engelsman .
Hij had van het pelgrimeren zijn beroep gemaakt .
Hij was er al 7 jaar mee bezig.
En een stapel stempelkaarten van zeker 10cm hoog.
Was nu onderweg van Santiago de Compostella via Rome naar Jaruslem.
Gekke jongens die Engelsen.
Siebren
woensdag 20 april 2016
20 april
Vanmorgen werden we wakker van mensen die al voor het ontbijt op pad wilden : 6.15
Wij bleven nog even liggen maar zaten om 7.15uur wel in de keuken.
Het Spaanse ontbijt is niet veel, geroosterd stokbrood met jam en koffie.
Wij lopen daar een kilometer mee om dan alweer naar een bakker uit te kijken :-)
Maar goed, na 2uur lopen waren we in Pamplona, moderne buitenwijken en een oude, prachtige binnenstad die wij via een lift bereikten :-)
Bij binnenkomst in de stad was er een zigzag brug de stad in, heel leuk.
Toen de lift in die toch wel zo'n 30m. omhoog ging.
Die bracht ons bij de citadel, een brug de weg over en vervolgens op een soort van promenade langs de oude stad met uitzichten over de nieuwe stad en de bergen verderop.
In 2 kerken haalden we een stempel voor in ons paspoort, daarvoor moesten we wel mee met meneer pastoor, sluipdoor kruipdoor naar de pastorie.
Maar dan heb je ook wat :-)
Pamplona is druk, veel toeristen maar wat wel leuk was: zoveel mensen die ons de weg wezen en ons een Buen Camino wensten.
Verdwalen ging echt niet want de stad was bezaaid met roestvaststalen schelpen in de stoep die zorgden dat je weer de stad uit kon :-)
In een boekje had ik gelezen waar ze lekkere tapas hadden en daar hebben we tussen de middag gegeten, het was echt goed.
We hadden 6 verschillende gekocht en ze waren allemaal even lekker.
Eenmaal de stad uit zagen we het boven de bergen regenen, de bergen waar we overheen moesten.
Na anderhalf uur lopen was het zover, we belandden midden in een bui en hebben zo snel mogelijk onderkomen gezocht, in een plaats die ik niet uit kan spreken: Zariquiegui.
Wij bleven nog even liggen maar zaten om 7.15uur wel in de keuken.
Het Spaanse ontbijt is niet veel, geroosterd stokbrood met jam en koffie.
Wij lopen daar een kilometer mee om dan alweer naar een bakker uit te kijken :-)
Maar goed, na 2uur lopen waren we in Pamplona, moderne buitenwijken en een oude, prachtige binnenstad die wij via een lift bereikten :-)
Bij binnenkomst in de stad was er een zigzag brug de stad in, heel leuk.
Toen de lift in die toch wel zo'n 30m. omhoog ging.
Die bracht ons bij de citadel, een brug de weg over en vervolgens op een soort van promenade langs de oude stad met uitzichten over de nieuwe stad en de bergen verderop.
In 2 kerken haalden we een stempel voor in ons paspoort, daarvoor moesten we wel mee met meneer pastoor, sluipdoor kruipdoor naar de pastorie.
Maar dan heb je ook wat :-)
Pamplona is druk, veel toeristen maar wat wel leuk was: zoveel mensen die ons de weg wezen en ons een Buen Camino wensten.
Verdwalen ging echt niet want de stad was bezaaid met roestvaststalen schelpen in de stoep die zorgden dat je weer de stad uit kon :-)
In een boekje had ik gelezen waar ze lekkere tapas hadden en daar hebben we tussen de middag gegeten, het was echt goed.
We hadden 6 verschillende gekocht en ze waren allemaal even lekker.
Eenmaal de stad uit zagen we het boven de bergen regenen, de bergen waar we overheen moesten.
Na anderhalf uur lopen was het zover, we belandden midden in een bui en hebben zo snel mogelijk onderkomen gezocht, in een plaats die ik niet uit kan spreken: Zariquiegui.
Abonneren op:
Posts (Atom)