dinsdag 3 mei 2016
3 Mei
Vanmorgen slopen we van de kamer af om de andere twee niet wakker te maken.
We zaten dus al vroeg aan de koffie en stapten om 7.45uur de deur uit, de gure wind in.
Wat een rot wind dus ondanks de strak blauwe lucht liepen wij met muts op en wanten aan.
Maar toen we eenmaal tussen de graanvelden liepen, was alles wel heel snel uit, zelfs de korte broek en een T-shirt kwamen tevoorschijn :-)
We gingen naar Sahagun om daarna te kiezen tussen de Via Asfalticos met vrachtos-autos of over de Calzada Romana een onverharde weg door en langs het bos.
We hadden een goede keus gemaakt, het was heerlijk rustig, weinig pelgrims en geen auto's maar wat was het warm.
We zochten een hele tijd naar een plekje met schaduw, tevergeefs.
Na 8 km kwamen we in het dorp aan, liepen naar het centrum en vonden daar een donatievo herberg.
2 Amerikanen runden het, helemaal goed, er was plaats voor 16 mensen en wij waren nummer 4 en 5.
Gedurende de middag druppelden er meer pelgrims binnen en het was zo leuk als er een bekende binnenkwam, we ervaarden dat het heel leuk was om elkaars verhalen te horen.
We liepen naar een heel, heel klein winkeltje en kochten daar spullen voor het avondeten.
Met al die pelgrims had de man de tijd van zijn leven, hij glunderde toen we hem op de foto zette.
Nu zitten we lekker in de zon, glaasje wijn, chippies, helemaal goed.
Er komen nog steeds pelgrims langs en ook Mezanna die we al een paar keer hebben ontmoet en waar ik vandaag gezellig mee heb zitten kletsen.
Mensen schuiven bij ons aan, drinken een wijntje met ons mee en gaan weer verder.
We zitten hier heerlijk :-)
In Calzadilla de los Hermanillos :-)
We zaten dus al vroeg aan de koffie en stapten om 7.45uur de deur uit, de gure wind in.
Wat een rot wind dus ondanks de strak blauwe lucht liepen wij met muts op en wanten aan.
Maar toen we eenmaal tussen de graanvelden liepen, was alles wel heel snel uit, zelfs de korte broek en een T-shirt kwamen tevoorschijn :-)
We gingen naar Sahagun om daarna te kiezen tussen de Via Asfalticos met vrachtos-autos of over de Calzada Romana een onverharde weg door en langs het bos.
We hadden een goede keus gemaakt, het was heerlijk rustig, weinig pelgrims en geen auto's maar wat was het warm.
We zochten een hele tijd naar een plekje met schaduw, tevergeefs.
Na 8 km kwamen we in het dorp aan, liepen naar het centrum en vonden daar een donatievo herberg.
2 Amerikanen runden het, helemaal goed, er was plaats voor 16 mensen en wij waren nummer 4 en 5.
Gedurende de middag druppelden er meer pelgrims binnen en het was zo leuk als er een bekende binnenkwam, we ervaarden dat het heel leuk was om elkaars verhalen te horen.
We liepen naar een heel, heel klein winkeltje en kochten daar spullen voor het avondeten.
Met al die pelgrims had de man de tijd van zijn leven, hij glunderde toen we hem op de foto zette.
Nu zitten we lekker in de zon, glaasje wijn, chippies, helemaal goed.
Er komen nog steeds pelgrims langs en ook Mezanna die we al een paar keer hebben ontmoet en waar ik vandaag gezellig mee heb zitten kletsen.
Mensen schuiven bij ons aan, drinken een wijntje met ons mee en gaan weer verder.
We zitten hier heerlijk :-)
In Calzadilla de los Hermanillos :-)
maandag 2 mei 2016
2 Mei 2016
Gisteravond lagen we al om 21.45uur onder de wol en die wol was nodig ook want het was vannacht echt koud.
Onze kamer deelden we met een aardig Spaanse dame uit Navarra.
Het enige nadeel aan de kamer was dat ie vlak onder de kerkklok was en dat ding maakte een schel, hard geluid.
Dat zou dus wel elk half uur wakker worden maar niets was minder waar want we hebben hem niet gehoord, ze hadden ze hem uitgezet !
Om 7uur was het geluid van 7 slagen onmiskenbaar daar.
We ontbeten in een kroegje, kochten brood en een stuk hartige taart bij de bakker en vertrokken voor ruim 18km over een kaarsrechte, stoffige weg.
Aan die weg was geen dorp of uitspanning te vinden dus het was zaak alles mee te nemen, water, eten, zoetigheid, fruit, etc. we gingen dus echt bepakt en bezakt op pad.
18km. recht toe recht aan, grind en kiezels, links en rechts velden met graan, vogeltjes die van struik naar struik vlogen en gezellig floten, net geplante boompjes waar geen spat schaduw vanaf kwam en de zon die onbarmhartig zijn best deed.
We waren blij om na al die km. in een dorpje aan te komen waar een heerlijke kop koffie dronken.
We liepen nog 9km door en zijn neergestreken in een herberg in Terradillos de los Templarios.
Hoe ze die namen toch hebben verzonnen, niet te geloven, wij breken onze tong erover.
Morgen moet je me echt niet vragen in welke plaats ik geslapen heb, ik zal het je niet kunnen vertellen :-)
We zitten heerlijk in de tuin in de zon, voeten in de teenslippers, genietend van een glas wijn en bier.
Dat is nog eens vakantie :-)
zondag 1 mei 2016
1 mei
Het was een en al bedrijvigheid om 6.30uur.
Het ontbijt werd geserveerd tussen 6.30 en 7.30uur, de meesten ruimden eerst hun spullen op om daarna te eten.
Wij deden het andersom, wijs geworden door een keer de hond in de pot te hebben gevonden althans, op een paar stukjes stokbrood na, was toen alles op geweest.
Maar nu hadden we lekker warm geroosterd stokbrood met boter en suiker of jam.
De koffie was geen kopje maar wel zo groot als een soepkom, heerlijk.
De eigenaar van de herberg verzorgde het ontbijt en schonk koffie uit een grote metalen ketel en de warme melk uit een andere grote metalen ketel, geweldig, het kolkte al stomend de kommen in :-)
We zagen de zon opkomen en om 7.45uur waren we onderweg naar Carrion de los Condes, een plaats met drie kloosters waar pelgrimsherbergen in gehuisvest waren.
We verlieten Boadille del Camino en waanden ons meteen in Nederland.
Het land waar we 27km doorheen liepen was zo plat als een dubbeltje.
We kwamen zelfs een sluis tegen waarin het waterniveau ongeveer 10m was.
Er waren twee routes, wij kozen de alternatieve route die 2km langer was maar wel door de wei ging en langs de rivier ipv langs een provinciale weg.
Het water in de rivier stroomde stevig door en aan de zooi in de bomen konden we zien dat ie flink kon stijgen als de sneeuw in het hooggebergte smolt.
Het landschap was prachtig, net de Noord Oost Polder :-)
Elke 5 à 6km was er een dorpje met een kroeg of cafeetje waar we koffiedronken in het zonnetje, bijkletsen met anderen en onze lunch kochten om die langs de route ergens te verorberen.
En we vonden een pracht plek, bij een kerk die in the middle of nowhere stond.
Jammer genoeg was ie gesloten, op de foto's zag het interieur er erg mooi uit.
Een dorpje lag iets verderop waar een wit rond gebouwtje stond zonder ramen.
We waren nieuwsgierig wat het was, we hadden ze al vaker gezien.
De deur stond open en wij naar binnen, bleek het een enorme duiventil te zijn.
We konden niet ontdekken hoe de duiven binnen konden komen en waarom de Spanjaarden duiven hielden, zeker niet als postduiven.
Het was nog een uurtje lopen naar ons eindstation voor vandaag, het laatste stuk was wel langs de weg maar op zondag gelukkig niet zo druk.
Nu zitten we dus in een klooster voor €7,= per nacht per persoon en het is hier echt muisstil op de kerkklok na :-)
Abonneren op:
Posts (Atom)