Hoi hoi
Ik mag weer wat onzin en zinnigs schrijven.
We werden om 06.00 uur gewekt.
Dit hadden we nog niet mee gemaakt: een concert van slimme telefoons.
Uit alle telefoons kwam een ander geluid een harp ,een gitaar ,trompet nou ja, bedenk het maar.
Daar word je echt wel wakker van.
Een tijdje later en een kopje koffie later ( ja ja die hebben wij ook nodig hier ) was er een Pelgrim die zich verontschuldigde zich dat zijn slimme telefoon zo hard had aangestaan.
Ik had niet eens gemerkt dat hij zo dicht bij ons sliep.
Aardige jongen alleen in Samos gezien toen we startten daarna niet meer.
We liepen over heel oude paden tussen en onder de bomen.
Geweldig, dit is echt geweldig wat is dit bijzonder.
Na Sarria had ik het tijdens een stijgend pad erg zwaar, allemaal rotsblokken en dan ben ik in het nadeel tov een pelgrim met rugzak.
Daarna kwamen er nog een paar zware klimmen die heb ik manmoedig doorstaan.
Helemaal toen we wat gegeten hadden.
We stopten bij een Casa waar we een privé kamer hebben genomen.
Het eten was perfect en de ober kon zo een rol in Monty Paiton spelen.
We hebben ons laten verwennen en daar hadden we alle reden toe want we krijgen nog een kleinkind.
Morgen verder of Chrstien schrijft wat .
Doei ( hier krijg ik problemen mee ).
Groeten Siebren.
woensdag 7 september 2016
dinsdag 6 september 2016
de rugzakkar
Lieve blogspot volgers.
Zijn jullie nieuwsgierig hoe ik het doe met de rugzak kar.
Nouw net als in April fantastisch.
Maar toen hadden we nog niet de echte bergen gehad.
En dat is toch wel even andere koek.
Het zijn paden die bezaaid liggen met losse kinderkopjes.
En die liggen steeds in de weg .
Dat houd in dat ik de kar over alle kinderkopjes moet trekken.
Fijn is dat niet en dat kost kracht, dat is bij een graad of 30 zwaar.
Het is nog nooit zo warm geweest rond deze tijd in Spanje.
Er is een hitte golf.
Er is een warmte protocol van kracht.
Ouderen moeten binnen blijven en Pelgrims worden van de weg gehaald .
Maar we hebben ze weten te ontlopen en hebben alles gelopen.😀
En veel heel veel water gedronken en over ons heen gegoten.
Nu maar weer over de kar.
Naar beneden is ook geen pretje.
Hetzelfde verhaal geldt eigenlijk als naar boven.
Maar alles heb ik met de kar gedaan .
Zwaar zo zwaar dat ik heb overwogen mijn rugzak en kar op te pakken en op mijn rug te doen.
Dit vooral als ik naar boven ga.
Maar gelukkig ik heb de verleiding kunnen weerstaan.
Al met al vind ik en vele Pelgrims met mij, mijn kar een super oplossing.
Ik heb al 4 bestellingen binnen .
Nu opzoek naar Buggy,s en Fotostatieven maar dan wel van het juiste merk.
Ik laat binnenkort weten wat ik zoek kunnen jullie me helpen zoeken.😊.
Alvast bedankt.
Siebren
6-9-2016
Goedenavond allemaal
We hadden gedacht ze niet nodig te hebben maar vanmorgen konden we niet zonder.
Om 6.30uur liepen we al door het bos waar dus geen steek te zien was.
Onze mijnwerkerslampjes kwamen uit de rugzakken en zonder gestruikeld bereikten we 1535m. de top van de berg waar een mooi beeld stond van een pelgrim.
Aanvankelijk zagen we er niet echt veel van maar naarmate er meer pelgrims kwamen die daar op de foto wilden, zagen we lucht van zwart naar roze en oranje veranderen.
We hebben dus foto's maar alleen onze contouren en die van het beeld, best bijzonder.
We ontbeten in een inimini kroegje waar de tv op vol volume stond.
Het kon ons niet ontgaan of er waren bosbranden in Spanje en het land zuchtje onder een hittegolf.
Ja, zoiets hadden wij ook al opgemerkt, alles was warm, de grond, de wind, het water en zelfs in de schaduw liep de temperatuur behoorlijk op.
Het journaal had het over record temperaturen van tussen de 37 en 47 graden.
Dat wij 3 uur liepen over 10 km. verbaasde ons dan ook niet.
Tot het begin van de middag daalden wij langs de berg af waar we getrakteerd werden op de meest prachtige uitzichten die we hebben geprobeerd te fotograferen.
In Triacastella genoten we van een pelgrimsmenu met als afsluiten schapenkaas met membrillo.
Als je het over iets traditioneels Spaans hebt is dit het wel :-)
Om 14.00 gingen we op pad naar Samos.
Eerst een stukje langs de weg en toen 6 km. door het bos ondertussen kleine dorpjes passerend waar de tijd wel leek te hebben stilgestaan.
Stenen wallen overwoekerd met "ongewenst gewas" :-)
Huizen waarvoor wij toch echt wel een slopersbedrijf zouden laten komend maar aan de koeien in de stal was te zien dat alles nog in bedrijf was.
We liepen omhoog, naar beneden, langs een rivier die we constant hoorden en slechts zelden zagen om uiteindelijk een adembenemend uitzicht te hebben over het kloostercomplex van Samos.
We slapen vannacht in het klooster met zo'n 50 anderen, dat wordt oordoppen en sleeptabletten klaarleggen :-)
We hadden gedacht ze niet nodig te hebben maar vanmorgen konden we niet zonder.
Om 6.30uur liepen we al door het bos waar dus geen steek te zien was.
Onze mijnwerkerslampjes kwamen uit de rugzakken en zonder gestruikeld bereikten we 1535m. de top van de berg waar een mooi beeld stond van een pelgrim.
Aanvankelijk zagen we er niet echt veel van maar naarmate er meer pelgrims kwamen die daar op de foto wilden, zagen we lucht van zwart naar roze en oranje veranderen.
We hebben dus foto's maar alleen onze contouren en die van het beeld, best bijzonder.
We ontbeten in een inimini kroegje waar de tv op vol volume stond.
Het kon ons niet ontgaan of er waren bosbranden in Spanje en het land zuchtje onder een hittegolf.
Ja, zoiets hadden wij ook al opgemerkt, alles was warm, de grond, de wind, het water en zelfs in de schaduw liep de temperatuur behoorlijk op.
Het journaal had het over record temperaturen van tussen de 37 en 47 graden.
Dat wij 3 uur liepen over 10 km. verbaasde ons dan ook niet.
Tot het begin van de middag daalden wij langs de berg af waar we getrakteerd werden op de meest prachtige uitzichten die we hebben geprobeerd te fotograferen.
In Triacastella genoten we van een pelgrimsmenu met als afsluiten schapenkaas met membrillo.
Als je het over iets traditioneels Spaans hebt is dit het wel :-)
Om 14.00 gingen we op pad naar Samos.
Eerst een stukje langs de weg en toen 6 km. door het bos ondertussen kleine dorpjes passerend waar de tijd wel leek te hebben stilgestaan.
Stenen wallen overwoekerd met "ongewenst gewas" :-)
Huizen waarvoor wij toch echt wel een slopersbedrijf zouden laten komend maar aan de koeien in de stal was te zien dat alles nog in bedrijf was.
We liepen omhoog, naar beneden, langs een rivier die we constant hoorden en slechts zelden zagen om uiteindelijk een adembenemend uitzicht te hebben over het kloostercomplex van Samos.
We slapen vannacht in het klooster met zo'n 50 anderen, dat wordt oordoppen en sleeptabletten klaarleggen :-)
maandag 5 september 2016
Foto's 5 september
hoi allemaal,
Hierbij nog 2 foto's van gisteren, het oploaden in de kroeg duurde per foto 10 minuten, daar hadden we het geduld niet voor.
Nu zitten we in een nagelnieuwe herberg in een dorpje 5 km. na O Cebreiro.
Alles werkt, de douches zijn heerlijk ( in ieder geval nog geen kalkaanslag zodat je van straaltje naar straaltje moet springen ), een ( nog ) completekeuken en een uitzicht toch wel zo mooi.....
Ons wasgoed heeft nog nooit zo luxe in de zon gehangen:-)
Na de douche hebben ween uur liggen slapen, de warmte put uit, het klimmen ook.
Straks gaan we genieten van een prachtige zonsondergang.
Tot morgen maar weer :-)
Hierbij nog 2 foto's van gisteren, het oploaden in de kroeg duurde per foto 10 minuten, daar hadden we het geduld niet voor.
Nu zitten we in een nagelnieuwe herberg in een dorpje 5 km. na O Cebreiro.
Alles werkt, de douches zijn heerlijk ( in ieder geval nog geen kalkaanslag zodat je van straaltje naar straaltje moet springen ), een ( nog ) completekeuken en een uitzicht toch wel zo mooi.....
Ons wasgoed heeft nog nooit zo luxe in de zon gehangen:-)
Na de douche hebben ween uur liggen slapen, de warmte put uit, het klimmen ook.
Straks gaan we genieten van een prachtige zonsondergang.
Tot morgen maar weer :-)
5 september Cebreiro
Vanmorgen stonden we in alle vroegte op en liepen zeker een uur onder een schitterende sterrenhemel richting Cebreiro.
Het dorp ligt boven op een berg dus dat werd weer een klauterdagje.
Dit maal grotendeels door de bossen maar het stijgingspercentage was flink.
Op sommige stukken gingen we nog net niet op handen en voeten naar boven :-)
Het uitzicht was spectaculair, we keken tussen de bergen door, over bergen heen en zagen andere pelgrims op het pad boven ons lopen waar wij nog heen moesten.
We passeren de grens met Galicië, de regenprovincievan Spanje maar de vooruitzicht zijn onverminderd zonnig:-)
In Cebreiro zijn flink wat slaapplaatsen maar we gaan hier alleen lunchen.
Nu zitten we aan een warme maaltijd maar helaas stelt het niet veel voor, zelfs de wijn is niet met water weg te spoelen.
Volgende keer beter.
Afgelopen nacht hebben we in een oud schoolgebouw geslapen in Pereje.
Een gebouw met dikke muren, gewone bedden en overal ramen die we open konden zetten.
Op onze slaapzaal was het heerlijk koel, we sliepen er met 5 mensen.
Wij lagen bij het raam wat we voor het slapen dicht hadden gedaan maar desondanks moest ik er vannacht uit om een deken te pakken.
Het was niet zo dat mijn haren in de war raakten van de wind maar elke keer voelde ik een zacht briesje waardoor ik telkens wakker werd, de deken was de oplossing om door te slapen.
Om 5.30uur eruit, om 6uur op pad, om 14.30uur boven op de berg :-)
We gaan nog een paar km. door naar het volgende plaatsje.
Het dorp ligt boven op een berg dus dat werd weer een klauterdagje.
Dit maal grotendeels door de bossen maar het stijgingspercentage was flink.
Op sommige stukken gingen we nog net niet op handen en voeten naar boven :-)
Het uitzicht was spectaculair, we keken tussen de bergen door, over bergen heen en zagen andere pelgrims op het pad boven ons lopen waar wij nog heen moesten.
We passeren de grens met Galicië, de regenprovincievan Spanje maar de vooruitzicht zijn onverminderd zonnig:-)
In Cebreiro zijn flink wat slaapplaatsen maar we gaan hier alleen lunchen.
Nu zitten we aan een warme maaltijd maar helaas stelt het niet veel voor, zelfs de wijn is niet met water weg te spoelen.
Volgende keer beter.
Afgelopen nacht hebben we in een oud schoolgebouw geslapen in Pereje.
Een gebouw met dikke muren, gewone bedden en overal ramen die we open konden zetten.
Op onze slaapzaal was het heerlijk koel, we sliepen er met 5 mensen.
Wij lagen bij het raam wat we voor het slapen dicht hadden gedaan maar desondanks moest ik er vannacht uit om een deken te pakken.
Het was niet zo dat mijn haren in de war raakten van de wind maar elke keer voelde ik een zacht briesje waardoor ik telkens wakker werd, de deken was de oplossing om door te slapen.
Om 5.30uur eruit, om 6uur op pad, om 14.30uur boven op de berg :-)
We gaan nog een paar km. door naar het volgende plaatsje.
Abonneren op:
Posts (Atom)