dinsdag 23 Mei

Om bijna half zes kwamen onze voeten jubelend uit de wandelschoenen na ruim 9.00 uur wandelen.
De eerste dag hadden we voltooid :-)

Vanmorgen ging om 4.30 uur de wekker af.
Beneden bij de receptie stond voor elk van ons een koeltas klaar met ontbijt en lunch aangevuld met Friesche reepjes koek, fruit en drinken.
Van de nachtwacht kregen we een kop koffie waarvan we een uur later nog stuiterde :-)
Cafeïne is niets voor ons.
In de auto reden we naar Sloten waar een bus ons in drie kwartier naar Leeuwarden reed en bij de ijsbaan afzette.
Vandaar vertrokken om 7.00 uur 569 wandelaars voor de tocht terug naar Sloten: 49 km.
Het was schitterend weer, weinig wind, rond de 20 graden en een door sluierwolken omfloerste zon.
Toch zijn we lekker verkleurd :-)
We hadden de route op papier maar deze stond ook met witte pijlen op het wegdek gekalkt.
Aanvankelijk liepen we met z'n allen als groep maar al na een paar km. veranderde het tot een lang lint dat zich in de loop van de dag in kleine plukjes opdeelde.
Voor de inwendige mens werd goed gezorgd, we kregen soep, Fries roggebrood met kaas en natuurlijk bij de koffie sûkerbôle.
Vanwege de temperatuur werd er meer dan genoeg drinken uitgedeeld.
Klaar-overs hielpen ons de drukke wegen over, bewoners maakten op trekorgels muziek om bij ons de moed erin te houden.
Op menig bord stond "houd de moed erin", "zet 'm op" of " je kunt het".
Het eerste stuk naar Sneek was prachtig, veel stilte-paden, veel water en pittoreske dorpjes.
We liepen als getrainde wandelaars over de weg.
In Sneek liepen we door de Waterpoort, het bekende symbool wat op alle zeilen van boten staat.
Via een fietspad ging het naar IJlst, een heel mooi dorpje waar in het cafe de schaatsen aan het plafond hingen.
De Nooitgedagt schaatsfabriek stond in IJlst.
Hier begonnen de heupen en de voeten te protesteren maar we moesten nog 20km.
Over het erf van een boer liepen we en later dwars door zijn weilanden, wat was ik blij dat dat stuk achter de rug was, die ongelijke ondergrond was een ramp voor onze toch wel vermoeide voeten.
Verder ging het over verharde wegen naar Sint Nicolaas en tot slot naar Sloten.
Naarmate Sloten in zicht kwam en we de finish naderden vielen de pijntjes van ons af en waren we er zelfs toe in staat om in Sloten nog even het dorpje te bekijken.
Ook al zo prachtig, een schattig vestingstadje.

Nu zitten we moe maar voldaan te genieten van de ondergaande zon, kop koffie erbij en de route voor morgen te bekijken.
Dat wordt wederom een lange dag: 44km.
Eerst maar eens slapen dan zien we welweer maar de eerste dag is ons niets tegengevallen :-)

Echt wat heb ik de laatste week tegen de eerste dag op keken.
Vooral omdat de linker knie problemen gaf.
Normaal gaan de pijntjes door trainen over.
Maar deze bleef zelfs als ik rust nam.
Toch maar even met de podotherapeut gebeld.
Die zorgde er voor dat we maandag nieuwe zooltjes konden halen.
En vandaag ging hartstikke goed.
Na een km was de pijn weg.
Wereld goser Eidwin ligthart ui tVeld.
De vorig waren na een jaar helemaal op.
Wat wil je als veel loopt.

Van Leeuwarden naar Sloten.
Vijftig km op de schaats was nat niet zo ver.
En met de fiets ook niet.
Maar vijftig km hadden we nog nooit gelopen.
Maar we zijn ruim op tijd binnen gekomen.
Niet van het ijs gehaald .
Wel heel veel klun werk.

Mooie natuur weidsheid en rust weinig auto.s
Ook hier bij zijn er die graag opvallen.
We hebben Batman gezien nee Robin was niet mee.
Mensen geheel in de Friesevlag gehuld.
Met Friese vlaggetjes op de rugzak.
En die staken dan een metertje of twee boven hen uit.
Je kon ze al van verre zien.

Morgen verder daaaaaaag.

Tropisch

Zo lekker in een luie stoel in de tuin bekijken we nog even het weerbericht voor de komende week.
De regenjas kan thuis blijven!
Waar we twee weken geleden donkere wolken met regen zagen voor komende week, staan er nu zacht grijze wolkjes, zonnetjes en temperaturen van net 20 graden met als uitschieters de vrijdag en zaterdag met volop zon en rond de 25 graden.
Halleluja :-)

Alles staat klaar, we hebben veel meer bij ons dan voor die zes weken wandelen in Spanje :-)
Ik ga het niet wegen maar het past net aan op de achterbank van de auto :-))
Na de koffie vertrekken we naar Friesland.
We hebben er zin in.
We gaan genieten,

Ps.
De berg waar Siebren tegenopkijkt wordt alleen maar hoger dus als het aan hem ligt gaan we vijf prachtige bergetappes lopen :-)

it giet goan !

Lieve allemaal

Vanmorgen lagen er op de mat 2 enveloppen.
Aan de buitenkant was te zien wat er in zat: info over ons volgende wandeluitdaging,
de Friese Elfstedentocht :-)
Deze tocht wordt wil jaar in de week van Hemelvaart gelopen, georganiseerd door de 11 Stedentocht Wandelvereniging.

Al een tijdje zijn we hiervoor aan het trainen.
We lopen regelmatig korte en lange afstanden, door de duinen, naar Heemstede, richting strand of gewoon een rondje door Haarlem.
Af en toe zit daar een georganiseerde tocht bij zoals de Bollentocht van een paar weken geleden.
Een mooie tocht van 40km. langs de bloeiende bollen rondom Sassenheim.
Het gaat de ene dag makkelijker dan de andere dag, waar het aan ligt, geen idee.
Wel of niet uitgerust, wel of geen biertje, wel of geen zin, maakt niet uit.
Toch lopen we meestal met plezier want zeker in de lente is de natuur om ons heen elke keer anders.
Kale bomen met kleine bobbeltjes waar blaadjes uit te voorschijn willen komen die na een paar dagen zon en wat regen meteen een eigele waas geven aan de bossen waar we doorheen lopen.
Ook de kale velden achter de duinen waar we de bollen langzaam zagen opkomen en uiteindelijk tot volle bloei zagen komen in vele gekleurde stroken tulpen, narcissen en hyacinten.
Al jaren zien we dit als we een fietstochtje maken en al die jaren vinden we het weer bijzonder dat de natuur ons zo kleurrijk verrast.
We proberen onze wandelingen zo afwisselend mogelijk te maken zodat we de lol erin houden want
genieten blijft voor ons de drijfveer bij wat we doen.

Komende maandag rijden wij dus naar Friesland waar we ons in een hotelletje in Sneek nestelen.
Daar krijgen we gedurende de tocht alles om de inwendige mens te versterken.
Heerlijk, hoeven we geen boodschappen te doen, niet te koken, lekker ff niks, alleen de ene voet voor de andere zetten.
We beginnen dus volgende week dinsdag om 7.00 uur.
De eerste dag (Leeuwarden - Sloten) is geen misselijke afstand: 49 km. maar wel door een deel van Nederland waar we nog niet hebben gelopen en we nieuwsgierig zijn naar wat we gaan zien en beleven.
Omdat we elke dag terugkomen in Sneek en daar onze spullen in het hotel laten, hoeven we niet met een grote rugzak of rugzakkar te lopen wat al gauw 7 à 8 kg. scheelt.
Toch knijpt Siebren hem als een oude dief (naar eigen zegge).

We hopen 's avonds energie over te hebben om jullie mee te laten genieten van deze monstertocht.
Wij gaan van de week gewoon nog wat trainen en gaan volgende week vol goede moed van start met 207km. over 5 dagen :-)

Tot slot

Tot slot:

Tijdens onze Camino hebben we een klavertje 4 gefotografeerd ( en daarna geplukt en gedroogd :-)

Iedereen die ons blog leest of heeft gelezen wensen wij veel geluk toe, hetzelfde geluk als wij ervaren hebben tijdens onze wandeling over de Camino en daarom, in dit voorlopig laatste bericht, een klavertje 4 voor jullie allemaal.

foto's van 20 september

22 september

Dinsdagmorgen werden we pas na achten wakker, moe van de 37km. van de dag ervoor.
We deden het rustig aan, het uitgebreide ontbijt was aan ons welbesteed :-)
Toast met gebakken eieren, croissantjes, muffins, bruin brood, ham en kaas, het ging allemaal op.
Nadat we de rugzakken hadden ingepakt namen we afscheid van de dame en haar zoon die het hotelletje bestierden.
Ze vonden de oranje klompjes die aan Siebren zijn frame hingen zo leuk.
We ruilden ze voor een Galiciaanse heks, de klompjes verdwenen in de vitrinekast naast nog meer verworven snuisterijen uit de diverse landen.
Bij de Huiskamer der Lage Landen dronken we een heerlijke beker Hollandse koffie, zalig :-)
Daarna ging onze rugzak in een opslag en vertrokken we naar de kathedraal waar om 12.00uur een Pelgrimsmis zou worden gehouden.
We waren er drie kwartier van te voren maar toen was het al moeilijk een zitplaats te bemachtigen.
We zaten in het middenschip met uitzicht op de prachtige ornamenten achter het altaar.
In het midden stond Jacobus die af en toe omarmd werd door bezoekers van de kerk die achter  het preekgestoelte langsliepen.
Gek eigenlijk dat de bezichtiging van de Kathedraal tijdens de mis gewoon doorging.
Het zat en stond afgeladen vol.
We verstonden er niet veel van maar maakten eruit op dat de geestelijke de pelgrims uit de diverse landen verwelkomde.
Gelukkig waren er in de kathedraal ook genoeg Spanjaarden zodat als er gezongen werd het nog aardig klonk ook en niet van alle kanten echode.
De mis was een waardige afsluiting van in totaal zes weken wandelen.
Met de bus gingen we naar het vliegveld waar we om 19.00uur naar Nederland vertrokken.

Thuis waarderen we weer de lekkere luie stoel waarin we zo goed zitten, een heerlijk hoofdkussen in bed, 's nachts ons bed uit zonder bang te zijn meteen de overige slapers te wakker te maken, een gewoon bed en geen stapelbedden meer, de geur van schone kleren, eten waar we trek in hebben ipv een dagmenu of pelgrimsmenu.
Het zijn van die kleine dingetjes waar wij na drie weken genoeg van hadden.
We hebben inmiddels ervaren dat dat soort dingen ook tussen je oren zitten.
Net zoals die bussen die niet reden waar je eerst in teleurgesteld bent en even later denkt: ach, dan gaan we toch lopen !
Zo werkt het ook met alles wat we nu waarderen, als we nog langer hadden gewandeld hadden we ons daarop ingesteld en het geaccepteerd dat we veel moesten delen met anderen.
Het zes weken buiten zijn geeft zo'n gevoel van vrijheid, dat hebben wij tot nog toe nog nooit zo sterk ervaren, ook niet met fietsen.
De ervaring is veel intenser, tijdlozer en onbeperkter.
Twee jaar geleden na het fietsen hadden we de credentials op de kast gezet als enige tastbare herinnering van onze tocht.
Nu zijn we ook in het bezit van drie A4tjes: een Compostellanae, een Finisterrana en een Muxiana.
Omdat we er best trots op zijn sturen we jullie er foto's van :-)
Ze liggen tussen de credentials, schelpen en steentjes, pins, bandjes en sleutelhangers.
Voor eventjes hebben we weer een soort altaartje in de kamer om nog even het fijne gevoel van een bijzondere tocht vast te kunnen blijven houden.
We weten uit ervaring dat dat over een poosje weer voorbij is
Dat is ook het bijzondere van Pelgrimeren: het is goed zoals het is.