Lieve blog volger .
Volgens mij zijn jullie wel benieuwde waar we het overhebben onderweg.
Dat is als we vertrekken, over het gastgezin waar we vertrekken.
Het ontbijt wat we er van vonden nou dat is iedere keer een verrassing en altijd ruim voldoende.
En dan nou eigenlijk helemaal niets, dus echt gewoon stilte.
We geniet dan van de omgeving en wat denk je na ruim veertig jaar samen weten we bijna al wat de ander gaat zeggen.
En dan moet er toch weer een van ons iets zeggen.
Dan gaat het over de weg .
Het is goed asfalt dat noemen we aardbeien met slagroom.
Die is er ook in de extra vorm dan komt er een kers op de slagroom.
Dan is het asfalt als een biljardlaken.
Maar hier bestaat het wel vaak uit oude betonplaten en die, ja ja, die liggen als uit een helikopter gegooid.
Trouwens dat laatste zei ons aller Gerry Kneteman.
Zou toch wat zijn als dat van mijn brein zou zijn ontsproten.
Ben al aardig op dreef aan het raken .
Gaat ook echt lekker veel bier doet mijn proza goed.
En dan wat dan.
Dan gaan we uit ons dak over de omgeving.
Daar kan je toch geen genoeg van krijgen.
Wuivend graan goud geel als het haver is en dan het tarwe wat nog moet rijpen geweldig allemaal.
O ja onze mede fietsers die gaan natuurlijk over de tong.
En zeker de electrisch aangedreven fietser die we tegenkomen, bekijken we niet, die zitten potsierlijk op hun voertuig.
Maar de wielrenners .
Die zit te hoog, die fietst met zijn knieën.
En de derde kan er helemaal niets van, wat een krabber.
Nou jullie snappen het al, er is gespreksstof genoeg.
Morgen eens kijken of waar we het het eerste over hebben.
Nu eerst onze maaltijd besluiten met een kop thee en dan terug van Geleen naar Stein naar de
slaapplaats.
Tot gauw.
vrijdag 7 juli 2017
7 juli
Het gekraai van de haan ging aan ons voorbij, het geblaf van de honden hebben wij niet gehoord en de wekker deed z'n stinkende best ons wakker te krijgen.
Wat waren we moe in bed gestapt gisteravond rond 23.30uur.
In de tuin had onze gastvrouw het hoogste woord gehad maar dat was de enige koele plek dus namen we haar gepraat voor lief.
Volgens ons was het een hele eenzame vrouw.
Toen we toch uit bed waren gekropen en zo'n beetje alles hadden ingepakt, hoorden we een toeter waarmee ze ons duidelijk maakte dat het ontbijt klaarstond.
De tafel stond gedekt in de tuin, heerlijk want het was om 8.30 uur al 23 graden.
We lieten ons het ontbijt goed smaken en zaten al snel op de fiets richting Stein.
Eerst langs het kanaal daarna tussen mais en korenvelden door naar Thorn.
We gingen regelmatig vreemd door even Nederland binnen te fietsen maar de Vlaamse Fietsroute deed echt moeite ons in België te houden wat vanaf Heioord niet meer lukte want vanaf daar ging het naar Neeritter en Ittervoort En fietsten we na een paar kilometer Thorn binnen.
De fietsten parkeerden we bij de kerk en we gingen opzoek naar een rustig terras wat ons nog moeite kostte maar naast de VVV was een terras in de schaduw waar plek genoeg was.
Bij de koffie namen we een flink stuk Limburgse vlaai naast de tiramisu die erbij geserveerd werd.
We hadden zicht op een rij mooie witte huisjes.
Ja, waarom wit ?
We vroegen het aan een schilder die er al 17 jaar een goede boterham aan verdiende.
Een paar eeuwen geleden besloten de Franse belasting te heffen op grote ramen waarop de bewoners van de huizen besloten hun ramen te verkleinen dmv metselwerk.
Maar dat zag er niet uit en om de "littekens" weg te werken, werden de muren witgekalkt.
Nu is het beschermd stadsgezicht.
Langs de Maas, door Maaseik en met het voetveer over de Maas naar Berg aan de Maas waar we de afslag naar Stein namen.
Een uur te vroeg kwamen we daar aan, onze gastvrouw was nog niet thuis en besloten we, hoe zielig, naar de plaatselijke brouwerij te gaan :-)
Eerlijk is eerlijk, het was niet het lekkerste bier wat we de afgelopen 2 weken hebben gedronken.
Nu zitten we in een Mexicaans restaurant in Geleen te eten.
Siebren gaat zo ook nog wat schrijven, na het eten :-)
Wat waren we moe in bed gestapt gisteravond rond 23.30uur.
In de tuin had onze gastvrouw het hoogste woord gehad maar dat was de enige koele plek dus namen we haar gepraat voor lief.
Volgens ons was het een hele eenzame vrouw.
Toen we toch uit bed waren gekropen en zo'n beetje alles hadden ingepakt, hoorden we een toeter waarmee ze ons duidelijk maakte dat het ontbijt klaarstond.
De tafel stond gedekt in de tuin, heerlijk want het was om 8.30 uur al 23 graden.
We lieten ons het ontbijt goed smaken en zaten al snel op de fiets richting Stein.
Eerst langs het kanaal daarna tussen mais en korenvelden door naar Thorn.
We gingen regelmatig vreemd door even Nederland binnen te fietsen maar de Vlaamse Fietsroute deed echt moeite ons in België te houden wat vanaf Heioord niet meer lukte want vanaf daar ging het naar Neeritter en Ittervoort En fietsten we na een paar kilometer Thorn binnen.
De fietsten parkeerden we bij de kerk en we gingen opzoek naar een rustig terras wat ons nog moeite kostte maar naast de VVV was een terras in de schaduw waar plek genoeg was.
Bij de koffie namen we een flink stuk Limburgse vlaai naast de tiramisu die erbij geserveerd werd.
We hadden zicht op een rij mooie witte huisjes.
Ja, waarom wit ?
We vroegen het aan een schilder die er al 17 jaar een goede boterham aan verdiende.
Een paar eeuwen geleden besloten de Franse belasting te heffen op grote ramen waarop de bewoners van de huizen besloten hun ramen te verkleinen dmv metselwerk.
Maar dat zag er niet uit en om de "littekens" weg te werken, werden de muren witgekalkt.
Nu is het beschermd stadsgezicht.
Langs de Maas, door Maaseik en met het voetveer over de Maas naar Berg aan de Maas waar we de afslag naar Stein namen.
Een uur te vroeg kwamen we daar aan, onze gastvrouw was nog niet thuis en besloten we, hoe zielig, naar de plaatselijke brouwerij te gaan :-)
Eerlijk is eerlijk, het was niet het lekkerste bier wat we de afgelopen 2 weken hebben gedronken.
Nu zitten we in een Mexicaans restaurant in Geleen te eten.
Siebren gaat zo ook nog wat schrijven, na het eten :-)
donderdag 6 juli 2017
6 juli
Voordat we aan onze route van vandaag begonnen, bezochten we het Begijnenhof van Turnhout.
Ze waren er druk bezig met de riolering, de straat lag er helemaal uit, overal lagen bergen zand en stapels kasseien.
Het was te zien dat het hofje goed werd onderhouden, de huisjes zagen er prachtig uit.
Het was een van de grootste hofjes die we op onze tocht hadden gezien.
Dan was er nog een enorm kasteel in de binnenstad met een brede slotgracht, nu was de rechtbank erin gevestigd en konden we er niet in, privé terrein.
We tuften lekker langs de kanalen en rivieren, het water zorgde ervoor dat de temperatuur dragelijk bleef.
Rond 13.00uur kwamen we in Postel aan, we waren ongeveer op de helft voor vandaag.
Het dorp bestaat uit een abdij waar een lekker biertje wordt gebrouwen, een proeflokaal en een winkel waar bier, abdijkaas en abdijbrood wordt verkocht.
Wij ploften neer op het terras en bestelden een groot en een klein biertje.
Siebren wilde graag alle twee de brouwsels van de tap proberen, dobbel, een donker bier en blond een pils-achtig bier.
Ze waren beiden erg goed, niet te verbazen met dit weer, het was snikheet.
Zo goed als de hele middag fietsten we door de bossen, heerlijk koel.
Zo af en toe een dorp of een stuk tussen de maisvelden waar we het tempo verhoogden om wind te maken maar zeker om zo snel mogelijk weer tussen en onder de bomen te rijden.
Onze gastvrouw had gebeld dat ze pas na zessen thuis zou zijn dus toen wij in Bocholt aankwamen zochten we een leuk terras op voor de volgende dorstlesser, een Bocholtse Sezoens.
Niet verkeerd.
Volgens de barjuffrouw lag er een rechtstreekse leiding van de brouwerij ( aan de overkant van de straat ) naar de tap :-)
De plaats waar we vannacht slapen ligt met de achtertuin aan het kanaal, dan strekt de tuin zich uit naar de straat aan de andere kant alsof het een park is.
In het midden staat een leuk huis, het heeft veel weg van een boerderij, niet alleen om te zien maar ook vanwege alle dieren: 5 honden, 3 katten, 2 geiten en een hok vol kippen met een haan.
We werden uitvoerig ingelicht over hoe met de honden om te gaan en kregen een rondleiding door de tuin, tot onze verbazing was er zelfs een flink zwembad :-)
De fietsen staan in de garage, wij zijn weer fris en fruitig gedoucht en gaan nu nog even genieten van de warme avond met een hapje en een drankje :-)
Ze waren er druk bezig met de riolering, de straat lag er helemaal uit, overal lagen bergen zand en stapels kasseien.
Het was te zien dat het hofje goed werd onderhouden, de huisjes zagen er prachtig uit.
Het was een van de grootste hofjes die we op onze tocht hadden gezien.
Dan was er nog een enorm kasteel in de binnenstad met een brede slotgracht, nu was de rechtbank erin gevestigd en konden we er niet in, privé terrein.
We tuften lekker langs de kanalen en rivieren, het water zorgde ervoor dat de temperatuur dragelijk bleef.
Rond 13.00uur kwamen we in Postel aan, we waren ongeveer op de helft voor vandaag.
Het dorp bestaat uit een abdij waar een lekker biertje wordt gebrouwen, een proeflokaal en een winkel waar bier, abdijkaas en abdijbrood wordt verkocht.
Wij ploften neer op het terras en bestelden een groot en een klein biertje.
Siebren wilde graag alle twee de brouwsels van de tap proberen, dobbel, een donker bier en blond een pils-achtig bier.
Ze waren beiden erg goed, niet te verbazen met dit weer, het was snikheet.
Zo goed als de hele middag fietsten we door de bossen, heerlijk koel.
Zo af en toe een dorp of een stuk tussen de maisvelden waar we het tempo verhoogden om wind te maken maar zeker om zo snel mogelijk weer tussen en onder de bomen te rijden.
Onze gastvrouw had gebeld dat ze pas na zessen thuis zou zijn dus toen wij in Bocholt aankwamen zochten we een leuk terras op voor de volgende dorstlesser, een Bocholtse Sezoens.
Niet verkeerd.
Volgens de barjuffrouw lag er een rechtstreekse leiding van de brouwerij ( aan de overkant van de straat ) naar de tap :-)
De plaats waar we vannacht slapen ligt met de achtertuin aan het kanaal, dan strekt de tuin zich uit naar de straat aan de andere kant alsof het een park is.
In het midden staat een leuk huis, het heeft veel weg van een boerderij, niet alleen om te zien maar ook vanwege alle dieren: 5 honden, 3 katten, 2 geiten en een hok vol kippen met een haan.
We werden uitvoerig ingelicht over hoe met de honden om te gaan en kregen een rondleiding door de tuin, tot onze verbazing was er zelfs een flink zwembad :-)
De fietsen staan in de garage, wij zijn weer fris en fruitig gedoucht en gaan nu nog even genieten van de warme avond met een hapje en een drankje :-)
woensdag 5 juli 2017
5 juli van Duffel naar Turnhout
Om 5.00 uur werd ik wakker van de vogeltjes, het getjillip klonk in allerlei toonaarden en was zo rustgevend dat ik pas om 8.00 uur wakker werd van de wekker.
De zon scheen door de struiken de kermiswagen in wat leuke vlekken op de gordijnen gaf.
Nadat we heerlijk hadden ontbeten kon ik het niet nalaten nog een paar foto's van de binnenkant van de wagen te maken.
De eigenaresse had ons foto's laten zien van hoe zij de wagen had gekocht.
Het was een onderstel met daarop eigenlijk niet meer dan het geraamte van een woonwagen met een dak.
De foto's die volgden lieten de restauratie zien, een enorme klus.
Wij hadden er gebruik van gemaakt alsof het heel gewoon was dat alles er zo verzorgd uit zag maar daar waren heel wat zweet en tranen bij komen kijken.
Via de Rupel fietsten wij naar Lier.
Op het punt waar we 3 jaar geleden mijn broer Paul ontmoette, maakten we weer een foto, toen had hij hem van ons gemaakt :-)
In Lier namen we de tijd voor het Begijnenhof met kerk, een enorm gebouw met overdadig gouden versieringen en waar het ook maar mogelijk was stond een beeld.
Ik vind zoiets vreselijk protserig en was dan ook snel de kerk uit maar niet zonder opgemerkt te hebben dat alle grafzerken vrouwennamen droegen, de begijntjes.
Het hofje zelf was goed onderhouden en in tegenstelling tot Leuven en Kortrijk, waar alles strak in de verf zat, zag dit er geleefd uit.
We fietsten langs de astrologische klok, een klok met 13 wijzerplaten ( zie foto :-)
Op de markt genoten we van een warme wafel met warme kersensaus, hoe Belgisch kan je hebben ?
Langs het Netenkanaal fietsten we naar Viersel waar we het Albert Kanaal overstaken om vanaf dat
moment te genieten van de schaduw in de bossen.
Het was inmiddels na twaalven en de temperatuur was opgelopen tot 26 graden.
In Wechelderzande vonden we een picknicktafel, een schaars goed langs deze fietsroute, en aten daar onze broodjes op.
De tafel stond in de tuin van de Gemeentelijke Bibliotheek die ondergebracht was in een kasteeltje.
Informatie stond op een plaquette waaruit bleek dat het ooit van een baron, pastoor, advocaat en nu dan van de gemeente was die het geruild had voor een paar hectaren hei.
Leuke deal :-)
Omdat we tijd genoeg hadden dronken we in Hemelrijk een glas ijskoude Hoegaarden.
Met dit weer smaakt zoiets helemaal hemels.
Even na vieren hadden we het adres gevonden waar we vannacht slapen, het viel niet mee want alle straten in deze wijk hebben dezelfde naam :-)
De zon scheen door de struiken de kermiswagen in wat leuke vlekken op de gordijnen gaf.
Nadat we heerlijk hadden ontbeten kon ik het niet nalaten nog een paar foto's van de binnenkant van de wagen te maken.
De eigenaresse had ons foto's laten zien van hoe zij de wagen had gekocht.
Het was een onderstel met daarop eigenlijk niet meer dan het geraamte van een woonwagen met een dak.
De foto's die volgden lieten de restauratie zien, een enorme klus.
Wij hadden er gebruik van gemaakt alsof het heel gewoon was dat alles er zo verzorgd uit zag maar daar waren heel wat zweet en tranen bij komen kijken.
Via de Rupel fietsten wij naar Lier.
Op het punt waar we 3 jaar geleden mijn broer Paul ontmoette, maakten we weer een foto, toen had hij hem van ons gemaakt :-)
In Lier namen we de tijd voor het Begijnenhof met kerk, een enorm gebouw met overdadig gouden versieringen en waar het ook maar mogelijk was stond een beeld.
Ik vind zoiets vreselijk protserig en was dan ook snel de kerk uit maar niet zonder opgemerkt te hebben dat alle grafzerken vrouwennamen droegen, de begijntjes.
Het hofje zelf was goed onderhouden en in tegenstelling tot Leuven en Kortrijk, waar alles strak in de verf zat, zag dit er geleefd uit.
We fietsten langs de astrologische klok, een klok met 13 wijzerplaten ( zie foto :-)
Op de markt genoten we van een warme wafel met warme kersensaus, hoe Belgisch kan je hebben ?
Langs het Netenkanaal fietsten we naar Viersel waar we het Albert Kanaal overstaken om vanaf dat
moment te genieten van de schaduw in de bossen.
Het was inmiddels na twaalven en de temperatuur was opgelopen tot 26 graden.
In Wechelderzande vonden we een picknicktafel, een schaars goed langs deze fietsroute, en aten daar onze broodjes op.
De tafel stond in de tuin van de Gemeentelijke Bibliotheek die ondergebracht was in een kasteeltje.
Informatie stond op een plaquette waaruit bleek dat het ooit van een baron, pastoor, advocaat en nu dan van de gemeente was die het geruild had voor een paar hectaren hei.
Leuke deal :-)
Omdat we tijd genoeg hadden dronken we in Hemelrijk een glas ijskoude Hoegaarden.
Met dit weer smaakt zoiets helemaal hemels.
Even na vieren hadden we het adres gevonden waar we vannacht slapen, het viel niet mee want alle straten in deze wijk hebben dezelfde naam :-)
dinsdag 4 juli 2017
Abonneren op:
Posts (Atom)