donderdag 19 juli 2018
19 Juli
Na een nacht met veel passerende luidruchtige pubers viel ik na middernacht eindelijk in slaap.
Ik droomde dat we de trein miste omdat we een e-mail over het hoofd hadden gezien, de trein was een uur vroeger vertrokken en dus waren we te laat.
Toen we er dan toch eindelijk inzaten (dat kan alleen in dromen of als je Harry Potter heet) zaten we aan de linker kant van de trein zodat we tegen de rotsen aankeken ipv het fantastische uitzicht wat ons beloofd was.
Gelukkig bleek het allemaal maar een droom te zijn :-)
We zetten koffie, maakten boterhammen en gingen nog even de stad in om voor in de trein wat sap en lekkers te kopen.
Om 11.00uur vertrokken we richting station.
We liepen door allemaal nauwe straatjes met gekleurde houten huisjes, de meeste toch wel eng dicht tegen elkaar aangebouwd.
In Nederland wonen we in rijtjes huizen maar die zijn van steen.
Als hier de fik erin gaat is meteen een hele wijk afgebrand.
Na een kwartier lopen kwamen we bij een monumentaal station aan, een prachtig gebouw uit begin 1900.
Het perron was nog afgesloten maar om 11.40uur mochten we de trein in.
De zesde wagon was bijna aan het eind van het perron, dichtbij de locomotief.
We hadden twee stoelen tegenover elkaar bij het raam aan de rechterkant.
Op internet hadden we gelezen dat je aan die kant de mooiste uitzichten had.
Het reisbureau dat voor ons de boottocht had geregeld, had in April al deze treintickets gereserveerd.
De trein vertrok stipt om 11.59uur en het eerste uur dachten we echt aan de verkeerde kant te zitten, het fjord was te zien aan de linker kant maar de overige zeven uur hadden we echter het mooiste uitzicht van de wereld uitgezonderd in de vele tunnels waar de trein doorheen reed.
We reden aan de noordkant van de Hardangervida, veel rotsen, mossen en water.
Zo af en toe stopte de trein bij voor ons onbekende plaatsen, veelal wintersport gebieden die in de zomer wandelaars en fietsers aantrokken.
In Finse waren we op 1222m. hoogte, het was er 10 graden en de bergen waren bedekt met sneeuw en/of een gletsjers en veel watervallen.
En toen werd er omgeroepen dat we zouden stoppen in Geilo.
Geilo, een plaatsje van een herberg en tien huizen toen wij er 40 jaar geleden waren.
Nu een grote plaats met veel hotels voor wintersporters, wandelaars en fietsers.
Het mooie weer zorgde ervoor dat we genoten van de wereld om ons heen.
Nadat we de hoogvlakte verlaten hadden, reed de trein terug naar 800m waar het meteen weer aangenaam warm was, 18 graden.
Niet veel later reden we door landschap wat we herkenden van onze tocht, dezelfde flora maar dan een flink stuk westwaarts.
Zo’n 100km voor Oslo was de buitentemperatuur 32 graden.
Als we het internet moesten geloven bleef dat voorlopig zo en dus zou morgen ons dagje Oslo met oa het Vigelandpark behoorlijk warm worden met een strak blauwe llucht.
Omdat de trein af en toe moest stoppen om een andere trein te laten passeren, het was enkel spoor, kwamen we pas om 19.30uur aan op het Centraal Station Oslo.
Donderdag 14 Juni waren we hier aan het Olavspad begonnen, precies vijf weken geleden.
De komende twee nachten slapen we in hetzelfde onderkomen als de eerste nacht, zaterdag vliegen we naar huis.
Ik droomde dat we de trein miste omdat we een e-mail over het hoofd hadden gezien, de trein was een uur vroeger vertrokken en dus waren we te laat.
Toen we er dan toch eindelijk inzaten (dat kan alleen in dromen of als je Harry Potter heet) zaten we aan de linker kant van de trein zodat we tegen de rotsen aankeken ipv het fantastische uitzicht wat ons beloofd was.
Gelukkig bleek het allemaal maar een droom te zijn :-)
We zetten koffie, maakten boterhammen en gingen nog even de stad in om voor in de trein wat sap en lekkers te kopen.
Om 11.00uur vertrokken we richting station.
We liepen door allemaal nauwe straatjes met gekleurde houten huisjes, de meeste toch wel eng dicht tegen elkaar aangebouwd.
In Nederland wonen we in rijtjes huizen maar die zijn van steen.
Als hier de fik erin gaat is meteen een hele wijk afgebrand.
Na een kwartier lopen kwamen we bij een monumentaal station aan, een prachtig gebouw uit begin 1900.
Het perron was nog afgesloten maar om 11.40uur mochten we de trein in.
De zesde wagon was bijna aan het eind van het perron, dichtbij de locomotief.
We hadden twee stoelen tegenover elkaar bij het raam aan de rechterkant.
Op internet hadden we gelezen dat je aan die kant de mooiste uitzichten had.
Het reisbureau dat voor ons de boottocht had geregeld, had in April al deze treintickets gereserveerd.
De trein vertrok stipt om 11.59uur en het eerste uur dachten we echt aan de verkeerde kant te zitten, het fjord was te zien aan de linker kant maar de overige zeven uur hadden we echter het mooiste uitzicht van de wereld uitgezonderd in de vele tunnels waar de trein doorheen reed.
We reden aan de noordkant van de Hardangervida, veel rotsen, mossen en water.
Zo af en toe stopte de trein bij voor ons onbekende plaatsen, veelal wintersport gebieden die in de zomer wandelaars en fietsers aantrokken.
In Finse waren we op 1222m. hoogte, het was er 10 graden en de bergen waren bedekt met sneeuw en/of een gletsjers en veel watervallen.
En toen werd er omgeroepen dat we zouden stoppen in Geilo.
Geilo, een plaatsje van een herberg en tien huizen toen wij er 40 jaar geleden waren.
Nu een grote plaats met veel hotels voor wintersporters, wandelaars en fietsers.
Het mooie weer zorgde ervoor dat we genoten van de wereld om ons heen.
Nadat we de hoogvlakte verlaten hadden, reed de trein terug naar 800m waar het meteen weer aangenaam warm was, 18 graden.
Niet veel later reden we door landschap wat we herkenden van onze tocht, dezelfde flora maar dan een flink stuk westwaarts.
Zo’n 100km voor Oslo was de buitentemperatuur 32 graden.
Als we het internet moesten geloven bleef dat voorlopig zo en dus zou morgen ons dagje Oslo met oa het Vigelandpark behoorlijk warm worden met een strak blauwe llucht.
Omdat de trein af en toe moest stoppen om een andere trein te laten passeren, het was enkel spoor, kwamen we pas om 19.30uur aan op het Centraal Station Oslo.
Donderdag 14 Juni waren we hier aan het Olavspad begonnen, precies vijf weken geleden.
De komende twee nachten slapen we in hetzelfde onderkomen als de eerste nacht, zaterdag vliegen we naar huis.
woensdag 18 juli 2018
Dag 35 Trondheim / Bergen 17/18 juli
Trondheim met de boot naar Bergen
Vroeg wakker omdat de wekker staat en we met de Hurtigruten ( boot ) naar Bergen varen spannend.
Na een goed ontbijt rugzakken om en op pad.
Richting de haven waar voor we aan boord gaan nog ff de laatste lekkernijen in slaan.
We konden nog niet naar onze hut.
Waarom heet dat nou weer een hut aanboort van een boot is toch gewoon een kamer.
Er zijn wel Suite aan boord .
Maar toen ik de hut / kamer zag snapte ik het was meer dan een grote bezemkast. 😀
Om klokslag 10.00 uur vertrekt de boot.
Niet voor dat hij heel Trondheim heeft wakker gemaakt met zijn stoomfluit .
Een minut voor tien komen er nog een aantal mensen aangerend.
Deze mensen moesten zich boven matig inspannen meer dan goed voor ze is.
Gezien omvang en leeftijd.
En weg zijn we en dat gaat vooruit moet ik je zeggen.
Hij legt per uur meer km,s af dan wij op een dag.
Ruim drie uur varen voor we uit het Trondheim fjord zijn.
Dat is bijna honderd km.
Maar wat is het mooi aan bijde zijden van de boot.
We rennen van bakboord naar stuurboord.
En maar foto,s maken.
We krijgen er geen genoeg van.
We hadden eigenlijk geen hut ( kamer ) nodig we zullen er niet veel zitten.
Wat een gaaf gezicht als we Kristianssund binnenvaren onder een brug door.
We gaan van boord om vis en chips te gaan eten.
Hier aan boord kost een hamburger al 30 €
Maar de boot moet ook de haven weer uit.
Ik dacht die vaart door maar nee hoor ze draaien het kolos gewoon in een redelijk klei haventje.
Daarna is bakboordzijde het vasteland O ja en allemaal kleine eilandjes.
En stuurboord de Noorse zee.
Het schip beweegt ook meteen veel meer.
En we varen naar minder aangenaam weer .
Nee nee ons hoor je niet klagen het valt alleen maar op.
Net buiten de haven van Molde zijn we omringt door Grinden..
Er komt een melding voor alle
En iedereen zoek een plaatsje aan de reling en het word muis stil.
De kapitein legt het schip stil en draait hem ook nog en vaart ze heeel voorzichtig achterna.
En van de oever komen allerlei kleine bootjes van de lokale bewoners .
Uit hun reacties maak ik op dat dit niet vaak voorkomt dat er een school Grinden zo diep het Fjord in komen.
De camera,s klikken onafgebroken.
We liggen zeker een half uur stil.
Woensdag al weer.
We zijn twee keer het bed uit geweest.
Misschien een mooie zons opkomst.
Maar het weer was niet zo zo en best wel donker om 02.45.
Om 06.00 was ik weer wakker en weer gaan kijken .
Het was grijs en winderig .
Om 07.45 waren we wakker.
Hub naar het ontbijt en wat voor een ontbijt .
Niet over heen te kijken. .
En een partij druk en ongeduldige mensen daar hebben we best moeite mee.
Uitgecheckt en nu wachten tot Bergen waar we om 14.30 van boord gaan.
Vervelen doen we niet want er word ook nog ff een alternatieve route gevaren .
De wandeling van 650 is fantasties maar dit is zeker de moeite waard.
Wat een land elke dag vol verrassingen .
We lopen ook nu weer van bakboord naar stuurboord.
Om 14.00 zijn we al in Bergen.
Waar dek voor dek van boord mag.
Wij als derde aan de beurt.
De kapitein en zijn 1 stuurvrouw zwaaien ons uit.
Chris gaat hem bedanken omdat hij zoveel tijd bestede aan de Grinden .
Hij vertelde dat het hem nog nooit was overkomen zo diep in het fjord een school aan te treven.
Het een eens in je leven ervaring ik geloof dat iedereen aan boord dat gevoel ook wel had.
Van boord in een streep naar het hotel.
Dat viel niet mee maar met een belletje toch gevonden.
Even rond gekeken in de haven en omliggende straten.
Waar ze druk bezig zijn om een heel oud gedeelte in ere gehouden en aan het restaureren zijn.
Alles is van hout en zit aan elkaar gebouwd met houten wandelpaden.
In de super eten gekocht en nu weer op het bed zittend een boekje lezen.
Het gaat morgen nog weer verder met een treinreis.
Wij zijn heel benieuwde hoe dat zal zijn.
Groeten Siebren
Vroeg wakker omdat de wekker staat en we met de Hurtigruten ( boot ) naar Bergen varen spannend.
Na een goed ontbijt rugzakken om en op pad.
Richting de haven waar voor we aan boord gaan nog ff de laatste lekkernijen in slaan.
We konden nog niet naar onze hut.
Waarom heet dat nou weer een hut aanboort van een boot is toch gewoon een kamer.
Er zijn wel Suite aan boord .
Maar toen ik de hut / kamer zag snapte ik het was meer dan een grote bezemkast. 😀
Om klokslag 10.00 uur vertrekt de boot.
Niet voor dat hij heel Trondheim heeft wakker gemaakt met zijn stoomfluit .
Een minut voor tien komen er nog een aantal mensen aangerend.
Deze mensen moesten zich boven matig inspannen meer dan goed voor ze is.
Gezien omvang en leeftijd.
En weg zijn we en dat gaat vooruit moet ik je zeggen.
Hij legt per uur meer km,s af dan wij op een dag.
Ruim drie uur varen voor we uit het Trondheim fjord zijn.
Dat is bijna honderd km.
Maar wat is het mooi aan bijde zijden van de boot.
We rennen van bakboord naar stuurboord.
En maar foto,s maken.
We krijgen er geen genoeg van.
We hadden eigenlijk geen hut ( kamer ) nodig we zullen er niet veel zitten.
Wat een gaaf gezicht als we Kristianssund binnenvaren onder een brug door.
We gaan van boord om vis en chips te gaan eten.
Hier aan boord kost een hamburger al 30 €
Maar de boot moet ook de haven weer uit.
Ik dacht die vaart door maar nee hoor ze draaien het kolos gewoon in een redelijk klei haventje.
Daarna is bakboordzijde het vasteland O ja en allemaal kleine eilandjes.
En stuurboord de Noorse zee.
Het schip beweegt ook meteen veel meer.
En we varen naar minder aangenaam weer .
Nee nee ons hoor je niet klagen het valt alleen maar op.
Net buiten de haven van Molde zijn we omringt door Grinden..
Er komt een melding voor alle
En iedereen zoek een plaatsje aan de reling en het word muis stil.
De kapitein legt het schip stil en draait hem ook nog en vaart ze heeel voorzichtig achterna.
En van de oever komen allerlei kleine bootjes van de lokale bewoners .
Uit hun reacties maak ik op dat dit niet vaak voorkomt dat er een school Grinden zo diep het Fjord in komen.
De camera,s klikken onafgebroken.
We liggen zeker een half uur stil.
Woensdag al weer.
We zijn twee keer het bed uit geweest.
Misschien een mooie zons opkomst.
Maar het weer was niet zo zo en best wel donker om 02.45.
Om 06.00 was ik weer wakker en weer gaan kijken .
Het was grijs en winderig .
Om 07.45 waren we wakker.
Hub naar het ontbijt en wat voor een ontbijt .
Niet over heen te kijken. .
En een partij druk en ongeduldige mensen daar hebben we best moeite mee.
Uitgecheckt en nu wachten tot Bergen waar we om 14.30 van boord gaan.
Vervelen doen we niet want er word ook nog ff een alternatieve route gevaren .
De wandeling van 650 is fantasties maar dit is zeker de moeite waard.
Wat een land elke dag vol verrassingen .
We lopen ook nu weer van bakboord naar stuurboord.
Om 14.00 zijn we al in Bergen.
Waar dek voor dek van boord mag.
Wij als derde aan de beurt.
De kapitein en zijn 1 stuurvrouw zwaaien ons uit.
Chris gaat hem bedanken omdat hij zoveel tijd bestede aan de Grinden .
Hij vertelde dat het hem nog nooit was overkomen zo diep in het fjord een school aan te treven.
Het een eens in je leven ervaring ik geloof dat iedereen aan boord dat gevoel ook wel had.
Van boord in een streep naar het hotel.
Dat viel niet mee maar met een belletje toch gevonden.
Even rond gekeken in de haven en omliggende straten.
Waar ze druk bezig zijn om een heel oud gedeelte in ere gehouden en aan het restaureren zijn.
Alles is van hout en zit aan elkaar gebouwd met houten wandelpaden.
In de super eten gekocht en nu weer op het bed zittend een boekje lezen.
Het gaat morgen nog weer verder met een treinreis.
Wij zijn heel benieuwde hoe dat zal zijn.
Groeten Siebren
dinsdag 17 juli 2018
Abonneren op:
Posts (Atom)