4 mei. Nunspeet - Soest 56km

Het klinkt zo leuk, een Pipo-wagen en zeker het ziet er ook leuk uit maar vannacht met af en toe windstoten van weet ik veel hoeveel, schudde de wagen op zijn wielen.

De regen kletterde op het dak en wij lagen lekker warm in onze slaapzakken.

Met dat soort weer slapen wij het best en dus werden we pas tegen acht uur wakker.

Het miezerde nog een beetje maar om ons heen trok de lucht open en af en toe liet de zon zich zien.

Maar die wind, nee, die was er de hele dag en dan in de vorm van tegenwind.

Zo was er een beetje wind, zo werden bijna van de weg afgeblazen. 

De route was prachtig, we fietsten Nunspeet uit richting Harderwijk waar we op de bordjes Dolfinurium en sauna Zwaluwhoeve tegenkwamen.

Over de Putter Zeedijk fietsten we over het fietspad langs een groot water met onder andere de stranden Nolden Zuid en Nolden Noord waar het wemelde van de surfers die met flinke snelheid over het water gingen.

Om even op adem te komen hebben we een tijdje staan kijken, ze gingen echt loei hard.

We buffelden weer verder tegen de wind in over de dijk tot we het zat waren en een weggetje landinwaarts zagen waar het stoomgemaal van Putten staat.

Er was genoeg beschutting tegen de wind om een boterham te eten.

Een half uur later moesten we toch die dijk weer op anders kwamen we niet in Soest en dus ploeterden we weer tegen de wind in.

We kwamen bij de weg naar Nijkerk, fietsten erheen en werden buiten het dorp om via een prachtig fietspad naar Amersfoort geloodst.

Tegen die tijd waren we zo moe van de tegenwind dat we dwars door de stad richting Soest fietsten en uiteindelijk via pad door het bos de achterpoort van de camping vonden.

Rond 15.30uur staken we de sleutel in het slot van onze laatste trekkershut.

Na een kop thee voelde we ons weer een beetje mens en niet veel later werd er op de deur getikt.

Daar stond Meriam, vanuit Amersfoort op de fiets deze kant op gekomen om gezellig bij te kletsen.

Wijntje, biertje, hapjes en een super lekkere Indiase kerrie droegen ertoe bij dat de avond niet meer stuk kon.

Er was genoeg bij te praten en we maakten kennis met Dima die we konden zien en spreken via een soort Skype op de telefoon.

Ondertussen droogden al onze spullen zodat we morgen droog aan ons laatste stuk van het Rondje Zuiderzee kunnen beginnen.

Nog een paar foto’s van ons rondje Zuiderzee

 

Foto’s rondje Zuiderzee

 

Scherpenzeel Friesland -Nunspeet

 De dag begon met regen. 

En windt tegen

We hadden geluk het werd droog.

Tot de brug bij Ens

Eenmaal er over.

Hadden we regen en hagel en wind tegen.

In de schuur van een boer schuilen. 

Tegen de wind en de regen.

Het werd toch nog snel droog .

Maar helaas maar voor heel even.

Vlak voor Kampen regen hagel en stom tegen.

In de Kiosk van Kampen station een schuilplek met kachel .

Eenmaal in Flevoland scheen de zon maar wel wind tegen.

Nog niet in Elburg regen een klein beetje  

Nog 14 km naar Nunspeet wel wind tegen.

Maar dan staat er wel een heuse Pipowagen.

PIPO KOEIEN  

Groetjes Siebren  

3 mei. Scherpenzeel - Nunspeet 63km

Het is een vreemd verschijnsel dat als je een waterweg passeert, het weer anders kan zijn.

Hoe dan ook, het gebeurde ons twee keer.

We fietsten weg uit Scherpenzeel onder een sombere grijze lucht waar gedurende de ochtend steeds meer blauwe plekken in kwamen.

Eigenlijk prima fietsweer.

De wind was vannacht gedraaid en kwam nu uit het zuid-westen, we hadden bijna de hele dag tegenwind.

Rustig aan fietsten we door de Noordoostpolder waar we vlak voor Marknesse een enorme brug overstaken en de provincie Overijssel binnen gingen.

We waren de brug nog niet over of er begon een gigantische hagelbui met stenen als knikkers.

Toen we al aardig nat waren zagen we een grote boerenschuur waar voor ons en de twee fietsen nog net een plekje vrij was tussen de tractoren.

We namen de tijd om te eten en tussendoor keek Sieb op buienradar.

Er kwam de komende uren niet veel verandering in de weersverwachting dus toen de hagel/regen wat minder werd sprongen we toch maar op de fiets.

Nog geen kilometer verder kwam het nu echt met de spreekwoordelijke bakken uit de lucht.

Inmiddels waren we in Kampen aangekomen waar we de kiosk van het stationsgebouw inschoten.

Het was gesloten maar de deur stond open.

De kiosk was helemaal leeggehaald, de kachel brandde, er stonden 3 stoelen en de bouwvakkers die er werkten vonden het prima dat we er schuilden.

Na het opladen van alle electronica gingen we het weer proberen, het was droog, maar vanaf de haven van Kampen tot de grens met Flevoland kletterde de regen gestaag op ons neer.

We reden over een brug Flevoland binnen en de regen maakte zowaar plaats voor een aarzelend zonnetje.

In Elburg, wat een prachtig stadje, deden we boodschappen en fietsten de laatste 14km naar ons volgende logeeradres: een pipowagen in Nunspeet 🤣

De Afsluitdijk

Op de fiets altijd wind tegen.

Of regen

Heb je echt pech dan heb je wind tegen en regen.

Vandaag wind mee en geen regen.

Maar wat een pech je mag niet op de Afsluitdijk fietsen.

Wat leuk er is een gratis fietsbus beleving voor ons over de Afsluitdijk.

En dat viel helemaal niet tegen en gelukkig geen regen.

Groet Siebren 

2 mei. Wieringerwerf - Scherpenzeel. 84km.

 Gisteravond hebben we nog lang met Rina gepraat.

Een actieve vrouw met veel interesses.
Na een rustig nachtje stonden we om 7.15uur op en hoorden gestommel in de keuken.
We pakten onze spullen in, liepen naar de woonkamer waar we een ontbijt aantroffen waar de eettafel eigenlijk te klein voor was 😃
Zelfgebakken brood, eitjes, West Friesche ham, kaas, tomaatjes, beschuit, crackers, muesli, kwark, yoghurt, fruit en dan heb ik zeker nog een aantal dingen vergeten.
Oh ja, er lag ook heerlijk suikerbrood met spijs erin, zalig!
Of we ook brood wilden meenemen voor onderweg?
Je snapt dat we tegen 8.30uur met goed gevulde magen en knapzakken de weg rondom de Zuiderzee vervolgden.
Tegenwind naar Den Oever, een stuk van 15km, waar we verrast werden door de knal roze aanwijzingen hoe bij de fietsbussen te komen die ons een lift naar Friesland zouden geven.
We waren er ruim op tijd.
De buschauffeur vertelde ons dat de renovatie nog zeker vier jaar zou duren.
Hij werkte drie dagen per week, 12 uur per dag, soms met fietsers aan boord maar ook dagen dat er geen passagiers waren zoals in de winter.
Heen en weer, heen en weer, heen en weer, heen en weer..... (Drs.P)
Vanaf Kornwerderzand was het nog een kilometer naar het vaste land waar we meteen een omleiding van zo’n 8km tegenkwamen.
Prachtig hoor, daar niet van maar over het open veld was de noordenwind krachtig.
Later langs de dijk hadden we wind mee waarop we, net als e-bikes die ons steeds inhaalden, met een noodgang over het asfalt vlogen.
We fietsten langs de Brekken en het Tjeukemeer, twee grote meren met veel vogels.
Bij de Brekken bleek een verzamelplaats te zijn voor brandganzen, ze zaten er met honderden te wachten tot de groep groot genoeg was om met z’n allen naar Nova Zembla te vliegen.
Het baltsen van de futen, trektochten van ganzen, het draaien van de eieren met de snavel bij twee zwanen, fascinerend hoe dieren zich instinctief gedragen.
In Workum namen we pauze bij de lelijkste fontein die we ooit gezien hadden.
In elke Friesche stad staat een fontein, 11 in totaal, door kunstenaars gemaakt maar sommige zijn ronduit smakeloos waaronder die van Workum.
Bij een van de weinige supermarkten die in deze stad open zijn op zondag, kochten we avondeten en ons ontbijtje voor morgenochtend.
We fietsten lekker verder over een deel van de 11-stedenroute en we passeerden ook de brug waar we overheen komen op onze terugtocht vanaf de Noordkaap richting Stavoren.
Om 16.00uur kwamen we aan in Scherpenzeel waar Sieb een trekkershut had geregeld.
Een ruime hut van alle gemakken voorzien 👍