Als ik nu uit het raam van onze hotelkamer kijk, zie ik oude, grijze daken met daarachter de vallei waardoor wij naar Assisi zijn gefietst.
Omdat we hier morgen een dag willen rondkijken, hebben wij midden in de stad een hotelletje geboekt met vanuit onze kamer dit prachtige uitzicht.Ondanks dat we plannen hadden vroeg naar bed te gaan om vanmorgen al vroeg op pad te kunnen gaan, gooide de Italiaanse eettijden roet in het eten.
Pas rond 20.00 ging het restaurant naast de camping open.
Het zat gelijk al vol!
Uit de hele regio kwamen ze met de auto deze kant op.
Het waren de bekende taferelen van lange tafels met hele families met veel gepraat, wijn en eten.
En dat eten mocht er zijn.
We bestelden alle twee een pasta carbonara en een schaal sla.
Beide waren heerlijk, de pasta was een flink bord vol waarvan we twijfelden of we het wel op zouden krijgen maar het was zo lekker dus dat kostte ons geen moeite :-)
We sliepen goed en werden wakker van de vogeltjes.
Om 7.15 fietsten we weg om te beginnen aan een lange klim, de hitte vooruit.
De klim werd gevolgd door een afdaling over een “aardbeien met slagroom” weg.
De wegen hier zijn doorgaans slecht onderhouden.
Er zitten scheuren in en her en der ook gaten die je door de schaduw van de bomen niet altijd meteen in de gaten hebt.
Maar deze weg was pas geasfalteerd en dus genoten we van de afdaling.
Om 8.45 zaten we aan de koffie in Bastardo.
Op de weg naar het noorden kwamen langs het bord: Montefalco.
Het is een dorp op een berg en wordt wel “het balkon van Umbrië” genoemd.
Het was een omweg van 8km met dalen en klimmen met als laatste klim het “balkon” op om te kunnen genieten van het prachtige uitzicht.
Er was een soort balustrade om het hele dorp zodat we, waar we ook stonden, de wereld onder ons en ver weg goed konden zien.
Helaas was het moeilijk om dit op een foto vast te leggen, het was een beetje heiig.
We ontmoetten er vier Zwitsers die een rondje Italië deden op elektrische fietsten die voor ons applaudisseerden toen ze zagen dat wij ons op eigen kracht voortbewogen.
Via een lange afdaling kwamen we aan in Bevagna, een oud dorp met een prachtig plein, diverse kerken en nauwe straatjes.
Van daaruit vervolgden we onze tocht naar Assisi door een vallei over een FIETSPAD !!!
Geen auto’s om ons heen, geen zijwegen, wel heel veel kuilen en gaten maar de rust was zalig.
Het ging goed tot we bij Assisi kwamen, ineens zagen we geen bordjes meer van het fietspad en probeerden tegen beter weten in recht omhoog te klimmen.
Ha ha, nu ik het opschrijf moet ik er wel om lachen, sommige wegen waren gewoon bijna loodrecht omhoog of halverwege niet toegankelijk omdat er geen andere mogelijkheid was boven te komen dan met de trap.
We zijn misschien wel anderhalf uur bezig geweest om bij het hotel te komen wat we hadden geboekt maar.....dan heb je ook wat.
We hebben een eigen opgang in een middeleeuws pand, moeten dan twee trappen op om in een appartement te komen met uitzicht op de vallei en onze fietsen staan binnen.
Helemaal fijn!
