zondag 11 juli 2021
Etappe 10
Het word een zware en lange etape vandaag.
Met een berg van buiten categorie.
Begint met een lange aanloop vals plat.
Na de neutralisatie van enkele km valt de startvlag net buiten Cita Di Castello.
Die rekt was er een vlucht poging van de gelukzoeker van de dag ( Chris ).
In Sansepolgro begint de echte klim.
Na de bevoorrading ( Capoppuchino )echt los.
Het is een lange aanloop met vals plat.
Daar stijgingspercentage percentages van 6%.
Elkaar aflossend gaan de twee zwoegers de berg op.
Dan de een op kop dan de ander.
Op een 1/4 van klim is er een afdaling hier neemt Chris resoluut de leiding die heeft vandaag echt goede benen ( trouwens wanneer niet ).
Na de kort afdaling gaat het echt stijl om rond de 8%.
Maar door elkaar af te lossen lukt het goed.
Het is een mooi lopende klim eenmaal in het ritme weten de twee zwoegers niet van stoppen.
Gelukkig is er om de km een verzorgings post ( er word gestopt ) water is belangrijk.
En een paar abrikozen doen het ook goed.
Grootste deel van de klim is door het bos.
Niet onbelangrijk bij deze temperaturen
En de etappe is vandaag vroeg aangevat dat scheel eenvormig met temperaturen boven de 30 graden.
Na 2,5 uur is de klim van 20 km geklaard.
En na een korte pauze ( colaatje) gaan het verder.
De afdaling is zwaar er zijn stukken dat je denk dat je met aangeknepen remmen aan het dalen bent en moet bijtrappen.
De afdaling gaat op en neer.
moet bijbtr
Citta di Castello - Ponte Messa
We waren lekker vroeg wakker, ontbeten een echt Italiaans zoet ontbijt en zaten om 7.30 op de fiets.
Met onze vroege actie hadden we de nachtportier gewekt die het ontbijt verzorgde en al snel in de gaten had wat onze plannen waren en ervoor zorgde dat we met genoeg calorieën aan deze dag begonnen.
Omdat het heel stil was op de weg kozen we ervoor om de doorgaande weg te nemen naar Sansepolcro zo’n 20 kilometer verderop.
We fietsten langs de kilometers lange stadsmuur van het stadje om net daarbinnen een cafeetje te vinden.
Na een cappuccino stapten we op om aan de beklimming van 18km te beginnen naar de pas in de Apennijnen die doorgang gaf naar Rimini.
We begonnen uitgerust en het eerste deel viel erg mee, we klommen over 7km ongeveer 200 meter.
Toen kwam er een stukje plat, tenminste zo zag het eruit maar bleek al gauw “vals plat” te zijn.
Het was pas 21 graden en zou in de middag toenemen naar 32 graden.
Toch gutste het zweet van onder mijn helm vandaan in stroompjes langs mijn gezicht om onder aan mijn kin als dikke druppels naar beneden te vallen.
Ik weet nu ook wat “ klotsende oksel” zijn, in straaltjes droop het zweet langs mijn armen omlaag.
Drinken, drinken, we stopten regelmatig om bij te tanken.
De 11km die volgden waren afwisselend “zwaar” of “ goed te doen” maar hoger dan versnelling 4 zat er niet in.
Dat was wel anders voor alle motorrijders die ons passeerden, die scheurden over de weg alsof de duivel ze op de hielen zat, echt Zondag!
Maar we zagen ook wielrenners, twee Vespa’s en een oldtimer die rustig omlaag of omhoog tuften.
Onderweg genoten we van de prachtige vergezichten, een meer, de snelweg die naarmate we stegen tot speelgoedformaat reduceerden.
De bergen om ons heen met dorpjes, bossen en gemaaide akkers zorgden voor een fascinerend uitzicht.
Vergeleken bij deze omgeving voelden wij ons erg nietig.
Na 3 uur klimmen waren we op de top waar we brood aten en een mountainbiker uit de brand hielpen met een stukje gereedschap.
We daalde rustig af om 2 uur later een schaduwrijk plekje op de camping in Ponte Messa te vinden.
Het zwembad maar zeker de kantine met tv voor de Tour de France en de finale van het voetbal maken het hier aantrekkelijk.
zaterdag 10 juli 2021
Assisi - Citta di Castello
Om zes uur waren we wakker, pakten onze spullen bij elkaar en genoten van een uitgebreid ontbijt met bruinbrood, gedroogde ham, yoghurt, fruit en tot slot nogmaals een flink stuk rijstevlaai:-)
Voor de zaterdagse hoogmis uit, verlieten wij Assisi met de handen aan de remmen want stijl was het!!!
In Saint Maria degli Angeli deden we boodschappen voor onderweg en pikten nog net het uitzicht mee van de basiliek met een goud gekleurde engel boven het voorportaal van zeker 2 meter hoog.
Overdrijven is hier echt een VAK!
De route was prima te doen, we gingen heuveltje op en af alsof we door de duinen fietsten maar af en toe kwam er in die 61km van vandaag ook een “kuitenbijter” langs.
Nooit echt lang maar wel gemeen omhoog gevolgd door een korte afdaling waarvan ik vooral de wind kon waarderen want echt snelheid maken lukte niet.
Net toen we begonnen waren aan zo’n gemene klim werden we ingehaald door een grote groep Italiaanse wielrenners waarvan er eentje met me in gesprek ging.
Ik liet me niet kennen en probeerde zo goed en zo kwaad als het ging zijn vragen te beantwoorden.
De moeite zat hem niet alleen in het Italiaans maar zeker in de energie die ik allemaal nodig had om naar boven te komen en al helemaal niet wilde verbruiken voor een praatje!
Maar de man bleef netjes naast me fietsen en praatte aan een stuk door.
Pff, wat was ik blij en buiten adem toen hij uiteindelijk met de groep doorpeddelde de berg op.
Niet veel later ploften wij op een terrasje neer voor koffie met wat lekkers.
Even uitrusten.
Na 23kilometer fietsten we weer langs de Tiber, een mooi dal met overal tabaksplantages en vervallen woningen van de eigenaren van de grond.
De schuren ernaast waren bijzonder, er waren ventilatieroosters om de tabaksbladeren te kunnen drogen.
In de middag reden we hele stukken door het bos, zo lekker om in de schaduw te fietsen!
Op een terrasje in Trestina keken we voor een onderkomen in de reisbeschrijving en werden daarin gewaarschuwd voor de enige camping in de buurt: NIET doen.
We kozen voor een hotelletje met zwembad waar ze gelukkig nog een kamer vrij hadden.
We waren nog niet uitgepakt of de tv ging aan en zagen we Bauke Mollema de rit van vandaag winnen in de Tour de France.
vrijdag 9 juli 2021
Assisi
Vandaag weinig te vertellen.
Na een ontbijt met rijstevlaai en cappuccino liepen we al vroeg door Assisi.
Omdat het nog lekker koel was zijn we meteen naar het ford geklommen.
Wat een uitzicht, prachtig, we zagen wat we gisteren hadden gefietst inclusief het fietspad in Assisi wat zo stijl was dat we dat stuk niet fietsend maar lopend hadden afgelegd.
Overal lazen we dat het in Assisi heel druk is met toeristen en pelgrims maar we hadden regelmatig het rijk voor ons alleen.
Over een pad in de schaduw liepen we weer naar beneden om een paar kerken en het klooster te bezoeken.
Assisi is tegen een berg aan gebouwd waardoor de diverse straten met trappen met elkaar verbonden zijn.
Trappen van een paar treden maar ook trappen waarin bochten zitten en je het eind niet ziet.
We bleven ondanks een rustdag dus gewoon aan onze conditie werken :-)
Alles draait hier om Franciscus en Clara, twee heiligen uit de middeleeuwen.
De ene kerk is heel sober terwijl in een andere kerk geen stukje muur of plafond onbeschilderd is gebleven.
Het zal niet alles goud zijn wat er blinkt maar dat doet niets af aan de protserigheid van het geheel.
Er was een kerkje in een nis in een straatje, zo sober en daardoor zo mooi....
Tussen de middag gingen de kerken 2 uur dicht, konden wij in het hotel een kopje koffie drinken met een broodje om ons daarna weer in de warmte onder te dompelen, het was inmiddels 32 graden.
We maakten gebruik van de roltrappen die ons van laag naar hoog verplaatsten en waar mogelijk liepen we zoveel mogelijk in de schaduw.
We pikten een terrasje voor een ijskoud biertje, we deden het rustig aan.
Nu Tour de France kijken en morgen zelf weer op de pedalen richting Citta di Castello.
Abonneren op:
Posts (Atom)