Venetië

 Vanmorgen gingen we met de boot naar Venetië.

Een prima oplossing want we werden vlakbij het San Marcoplein afgezet.
Er was een reden voor ons bezoek aan deze stad want van de glazen puzzel die wij hier meer dan 20 jaar geleden hadden gekocht, was een stukje kapot gevallen.
De hele vakantie sleepte ik het kapotte stukje al mee plus een heel stukje dat als voorbeeld diende.
Omdat de winkel nog gesloten was , zwierven wij wat door de stad.
Druk was het het niet maar later op de dag was vooral de route vanaf het San Marcoplein naar de Rialtobrug vol met mensen.
We liepen vooral daar waar weinig toeristen kwamen maar voor dat nieuwe puzzelstukjes moesten we toch echt naar de Rialtobrug.
Na een kop koffie op een terrasje langs Canal Grande, bezochten we de winkel.
Het meisje wat er stond werd helemaal enthousiast toen ze in de gaten kreeg waar we voor kwamen.
Aan alle kanten was ze bereid ons te helpen en na lang zoeken en poetsen van haar kant en veel wikken en wegen van onze kant liepen we een uur later de winkel uit met 4 nieuwe groene puzzelstukken.
Missie geslaagd ;-)
We vervolgden onze wandeling door Venetië.
Af en toe liepen we vast omdat de enige verbindingen tussen de straten bruggetjes zijn.
Je kunt prima ronddwalen over de straatjes maar vroeg of laat moet je een brug over om verder te kunnen.
Het was verrassend wat we nu weer tegenkwamen.
Op het water zagen we een vrachtwagen voorbij komen, geparkeerd op een gemotoriseerde ponton, werd zo van de weg naar de supermarkt gevaren :-)
Er waren heel veel gondeliers die in hun gondel toeristen door de kanaaltjes vaarden.
Voor hun was er veel meer ruimte nu er minder andere boten op het water waren.
De corona heeft hier ook een flinke wissel getrokken.
De prachtige paleizen langs het kanaal, de vele kerken die er stonden, soms pal naast elkaar, de was die ook hier boven de straat te drogen hing, de vele winkeltjes met glaswerk van Murano, het was een feest om door deze stad rond te lopen, heerlijk.
Op het uiterste puntje van het eiland aten pizza in de tuin van een klein restaurantje.
Later een Spitz (aperol met prosecco, sodawater en ijs) op een terrasje in het zuiden van de stad gevolgd door een Italiaans ijsje.
Om 18.30 stapten we moe maar voldaan aan boord van de boot die ons terugbracht naar de camping.

FOTo’s 17 juli

 

Venetië

 

Venetië is met de boot.

Venetië zijn veel kanalen. 

Venetië is niet fietsen

Venetië dat is lopen

Venetië is bruggetjes over

Venetië heel veel smalle straatjes 

Venetië Gondala Gondola. 

Venetië is een stroom toeristen 

Venetië en  veel souvenirs 

Venetië is een vakantie missie

Venetië is een glazen puzzel stuk 

Foto’s 16 juli

 

Foto’s 15 juli

 

Foto’s 14 juli

 

Chioggia - Venetië

 Vannacht hoorden we de vissersboten uitvaren en niet veel later begonnen de diverse vogels aan hun hoogste lied behalve de meeuwen die overschreeuwden alles.

We stonden op en even voor acht uur begonnen we aan de laatste 60km naar Venetië.
Het eerste stuk was een prachtig fietspad over de oude stadsmuren van Chioggia.
Toen onderlangs de lagune waarin Venetië ligt, het leek op onderlangs het IJsselmeer fietsen.
We zagen een groep ibissen in het water en in de lucht een zwerm vogels die we te laat herkenden als flamingo’s, langgerekte roze vogels, wat een pracht gezicht.
We dronken koffie en kregen er van de uitbater een glaasje limoncello bij :-)
Daarna in een rechte lijn (ondanks de drank) noordwaarts.
Helaas was dat een weg waar ook vrachtverkeer overheen reed al was het dan met 70km per uur.
We besloten een alternatief te proberen.
Vanaf de weg hadden we een mooi pad gezien in het bos en via de app uitgevogeld hoe we er moesten komen.
Helaas, na een paar kilometer bleek de weg in het bos privé te zijn.
Wij weer terug.
Op de app zagen we dat er na 5km op de doorgaande weg een zijweg met een bruggetje was en we aan de andere kant verder konden fietsen.
Er stond wel een bord dat de weg dood zou lopen maar dat gold meestal niet voor fietsers.
Het was een vreemd pad want het onkruid kwam op veel plaatsen door de asfaltlaag heen in de vorm van doorgeschoten struikjes en gras.
Na flink wat kilometers liep dit pad dus echt dood, het eindigde bij een sluizencomplex en ging wel door maar meer voor landbouwvoertuigen, het struikgewas stond 50cm hoog.
Tuurlijk hadden we terug kunnen gaan maar we kozen voor het “hazenpad”.
Het was heel avontuurlijk in de letterlijke zin dan :-)
Vlinders in de kleuren blauw, geel en oranje, libelles in alle soorten en maten van spillepoten tot zwaargewichten, hele zwermen witte reigers die wegvlogen vanuit bomen als wij langskwamen, overal uit het riet het gezang van vogeltjes 
en heel veel soorten bloeiende planten.
Het was een feest om er tussendoor te rijden. 
In een klein dorpje aten we de daghap en na zo’n 15km bereikten we de camping aan het eind van een doodlopende weg.
We kijken uit over Venetië en de boot erheen vertrekt morgenochtend om 8.00 vanaf de camping.
Op het moment regent het maar vanaf vanavond  is er droog weer voorspeld.