Foto’s 19 juli

 

Alles went

 Alles went zelfs een vent zullen veel 

vrouwen zeggen. 

Alles went zeker een sportieve griet. 

Alles went ook het slapen in een krappe benauwde tent.

Alles went s,nachts uit je tent. 

 Alles went ook de picknick tafel mis je niet bij de tent. 

Alles went elke dag uit eten. 

Alles went Bergje op Bergje af. 

Alles went langs een drukke weg op je fietsje. 

Alles went overal je mond maskertje op

Alles went ook die knappe Italiaan ( ze )

Alles went alles met de boot in Venetië. 

Cittadella - Primolano

 Op advies van onze gastvrouw waren we uit eten gegaan in een lokaal restaurant.

Nog altijd staan wij verbaasd over het aantal gangen wat de Italianen hier ‘s avonds voorgeschoteld krijgen.
Wij hielden het meestal bij twee gangen (pizza of pasta en een salade erbij) maar zij peuzelden zo vijf gangen achter elkaar naar binnen vergezeld van een fles wijn.
Gisteren hadden we een voorafje van romige mozzarella met rauwe ham, daarna pasta, Sieb penne met een pittige saus en ik opgerolde lasagnavellen gevuld met spinazie en ricotta en daarna in plakken gesneden en een lekker toetje met chocolade en fruit.
Van de uitbater kregen we als afzakkertje een glaasje grappa uit de streek.
Op de fiets verkenden we de oude stad.
Om Cittadella heen staat een stadsmuur van 12 meter hoog met 4 poorten.
Dat wij er fietsten gingen de lantaarns aan wat het geheel een sprookjesachtige sfeer gaf.
Het leek alsof de stad alleen maar uit horeca bestond, volle terrassen en veel mensen op de been.
Er stond zelfs een rij bij een ijssalon waar we ons maar al te graag bij aansloten.
En het moet gezegd, het was het wachten waard, ik vond het ijs erg lekker!
Gelukkig dat we gisteravond in de stad waren geweest want vanmorgen stond door de hele binnenstad markt en was er niets te zien van al het moois.
Na een nachtje tussen de witte lakens stond er een uitgebreid ontbijt op ons te wachten: verse koffie, sap, warme broodjes, fruit, kaas, ham, yoghurt en taart.
Die taart is hier een vast onderdeel van het ontbijt :-)
We hadden het getroffen met deze B&B wat een lieve mensen, niets was ze teveel.
De eerste 18km ging over rustige wegen met een stop in Bassano del Grappa.
Onderweg maakten we een omweg voor de Decatlon om nu toch die felbegeerde bus campinggas te kopen.
Gelukkig hadden ze hier wel het gas waar we al drie weken naar op zoek waren.
In Bassano del Grappa ligt een prachtige houten brug over de Brenta en ze zijn hier erg goed in het maken van grappa zoals die van gisteravond:-)
En toen begon de tocht naar Trento.
Nadat we gisteren uit Venetië waren vertrokken zagen we de contouren van de Alpen rechts van ons opdoemen om langzaam maar zeker steeds meer in ons gezichtsveld te komen en er vandaag geen ontsnappen meer aan was.
De Brenta heeft een kloof gesleten in de bergen.
Over flinke stukken is er langs het water een fietspad aangelegd wat her en der onderbroken wordt door een dorp.
Heerlijk genieten van de bergen en het water zonder auto’s om ons heen.
Het pad is erg gewild want we waren zeker niet de enige die zich erover verplaatsten.
Na 30km stond er een herberg waar we een kamer hebben gevonden.
Ze serveren ook avondeten en ontbijt, we hoeven er dus niet meer uit.

Foto’s 18 juli

 

Venetië - Cittadella

 Om 9.00 zaten we op de fiets om langs de Brenta, een rivier van Padova naar Venetië, te rijden en daar de grote villa’s te kunnen zien van de ooit zo rijke dogen van Venetië.

In Dolo was het tijd voor koffie en we namen plaats op een terrasje op een brug .
We zaten bij een patisserie en kozen alle twee een lekker gebakje uit.
Aan de kerkklokken te horen was het tenslotte zondag dus een beetje verwennerij mocht best.
De dogen pronkten graag met hun rijkdom en lieten langs de Brenta villa’s bouwen om feesten te geven.
In Mira, Dolo en Strà stonden een paar hele mooie maar niet altijd te bezichtigen.
De meeste villa’s lagen verscholen in het groen maar een hele grote, bijna een paleis lag aan de rivier met een eigen aanlegsteiger.
Het was Villa Pisani die door heel wat beroemdheden was bewoond.
We kochten een kaartje en mochten daarmee de tuin, 10 hectare, en de villa, 114kamers, bezoeken.
We hielden het bij de villa.
Bijna alle kamers waren rijk gedecoreerd met muurschilderingen en beschilderde plafonds, er waren kamers met speeltafels, hemelbedden, een grote badkamer en eetzaal en overal hingen kristallen kroonluchters.
De “ballroom” was echt zo vreselijk overdreven dat het mooi was van lelijkheid.
Over het algemeen was het wel chique maar gelukkig zaten er ook mooie sobere kamers tussen met minder overdreven meubilair.
Vanuit de villa konden we de tuin zien, een brede waterpartij die uitkwam bij een bassin met fontein met daaromheen heel veel groen.
We sprongen weer op de fiets en reden heerlijk over fietspaden, greffel weggetjes langs sloten, een oude treinbaan en kleine dorpjes om rond 16.00 neer te strijken in Cittadella in een B&B.

Venetië

 Vanmorgen gingen we met de boot naar Venetië.

Een prima oplossing want we werden vlakbij het San Marcoplein afgezet.
Er was een reden voor ons bezoek aan deze stad want van de glazen puzzel die wij hier meer dan 20 jaar geleden hadden gekocht, was een stukje kapot gevallen.
De hele vakantie sleepte ik het kapotte stukje al mee plus een heel stukje dat als voorbeeld diende.
Omdat de winkel nog gesloten was , zwierven wij wat door de stad.
Druk was het het niet maar later op de dag was vooral de route vanaf het San Marcoplein naar de Rialtobrug vol met mensen.
We liepen vooral daar waar weinig toeristen kwamen maar voor dat nieuwe puzzelstukjes moesten we toch echt naar de Rialtobrug.
Na een kop koffie op een terrasje langs Canal Grande, bezochten we de winkel.
Het meisje wat er stond werd helemaal enthousiast toen ze in de gaten kreeg waar we voor kwamen.
Aan alle kanten was ze bereid ons te helpen en na lang zoeken en poetsen van haar kant en veel wikken en wegen van onze kant liepen we een uur later de winkel uit met 4 nieuwe groene puzzelstukken.
Missie geslaagd ;-)
We vervolgden onze wandeling door Venetië.
Af en toe liepen we vast omdat de enige verbindingen tussen de straten bruggetjes zijn.
Je kunt prima ronddwalen over de straatjes maar vroeg of laat moet je een brug over om verder te kunnen.
Het was verrassend wat we nu weer tegenkwamen.
Op het water zagen we een vrachtwagen voorbij komen, geparkeerd op een gemotoriseerde ponton, werd zo van de weg naar de supermarkt gevaren :-)
Er waren heel veel gondeliers die in hun gondel toeristen door de kanaaltjes vaarden.
Voor hun was er veel meer ruimte nu er minder andere boten op het water waren.
De corona heeft hier ook een flinke wissel getrokken.
De prachtige paleizen langs het kanaal, de vele kerken die er stonden, soms pal naast elkaar, de was die ook hier boven de straat te drogen hing, de vele winkeltjes met glaswerk van Murano, het was een feest om door deze stad rond te lopen, heerlijk.
Op het uiterste puntje van het eiland aten pizza in de tuin van een klein restaurantje.
Later een Spitz (aperol met prosecco, sodawater en ijs) op een terrasje in het zuiden van de stad gevolgd door een Italiaans ijsje.
Om 18.30 stapten we moe maar voldaan aan boord van de boot die ons terugbracht naar de camping.

FOTo’s 17 juli