Koblenz - Schweinheim

 Na vandaag zijn we alle twee van de leg.

We fietsten de eerste 40km langs de Rijn afwisselend door dorpjes, bos en langs de oever of over de boulevard.
Mooie oude huizen en prachtige kerken en kastelen.
Regelmatig kwamen we de wateroverlast van de afgelopen eeuwen tegen in metalen tegels op de huizen, palen of waterkeringen.
De Rijn was duidelijk niet altijd zo braaf als dat hij er nu uitzag: met een groot verval stromend richting Rotterdam.
Vanaf de boulevard bij Bad Breisig wilden we het fietspad weer op toen ons een A4tje opviel wat aan een paal bevestigd was.
Het betrof een omleiding ivm een door hoog water weggeslagen brug.
We konden nog een stuk het pad volgen maar moesten dan via het dorp Remagen de Ahr oversteken.
Al puzzelend met Pocket Earth kwamen we een heel eind, alleen konden we niet het water over waar we het bedacht hadden, de weg was afgezet.
We zetten de fietsen onder het afdak van een supermarkt vanwege een regenbui en vroegen aan een mevrouw die daar ook schuilde waar we de Ahr konden oversteken.
Zij vertelde dat er in de hele stad nog maar 1 brug over was die alleen toegankelijk was voor fietsers en voetgangers, de andere bruggen waren allemaal verwoest door het noodweer en de ongelofelijke hoeveelheden water van twee weken geleden.
Ze legde uit hoe we er moesten komen en werden zo ongevraagd getuige van de ellende die zich hier had afgespeeld.
Op de brug staand zagen we stukken asfalt op de oever liggen, neergesmeten alsof het kartonnen platen waren, bomen ontworteld, bergen modder.
Dit deel van het dorp was het zwaarst getroffen.
Veel woningen die wij zagen waren onbewoonbaar, alle ramen door het water eruit gedrukt, deuren met sponning en al weg, huisraad op een hoop gesmeten en sommige voorgevel grotendeels verdwenen.
Van een winkel, waar de zandzakken nog op de drempel lagen (de deur lag ergens achter in de winkel) was het hele winkelinventaris weggespoeld en in een nabijgelegen weiland beland.
Kratten met flessen, kratten zonder flessen en alleen de flessen lagen in onordelijke stapels tezamen met ontwortelde bomen en weggespoeld huisraad achtergelaten door het water op het gras.
Ons vakantiegevoel was op slag verdwenen.
Onthutst fietsten we verder maar we ontsnapten niet meer aan het noodweer.
Op weg naar de camping waren er bruggen en wegen afgesloten waardoor het ons veel meer tijd kostte dan waar we op hadden gerekend.
Deze camping hadden we van te voren gebeld of er plaats was voor ons want deze lag niet direct aan de route.
Een rustige camping waar we een plaatsje vonden onder de appelbomen.
Er was een overdekte plek met makkelijke stoelen waar we bouillon dronken.
Niet veel later kwam de eigenaar en enkele campinggasten ons gezelschap houden.
Het drama wat zich hier twee weken geleden had afgespeeld was onderwerp van gesprek.
Wat konden we zeggen?
Doordat het toen de hele dag onafgebroken had geregend waren twee riviertjes overvol geraakt, de Duffelsiefen en de Steinbach die een stuk voor Schweinheim samenvoegen waardoor een watermuur van 4 meter ontstond die niets ontziend 80% van de huizen in het dorp verwoestte, de halve camping blank zette en een groot aantal caravans meenam en onbruikbaar maakte.
Persoonlijke verhalen over de evacuatie, de hulp die ze kregen uit heel Duitsland, het gemis van drie dorpsgenoten en de alom aanwezige onmacht.
Het was schokkend om het zo uit de eerste hand te horen....
Onder zeeniveau te wonen is zo’n slechte keus nog niet.

Foto’s 4 augustus

 

Schwabenheim - Koblenz

 Er stonden een paar dingen op onze lijstjes die we graag wilden deze vakantie.

Het varieerde van dingen doen, dingen zien, dingen eten en dingen kopen.
Van dat laatste natuurlijk niet teveel want extra gewicht moesten we zelf verplaatsen.
Maar tot één van die dingen behoorde de glazen puzzelstukken die we in Venetië hadden gekocht, ijzeren plaatjes voor op Sieb zijn wandelstok, een lakstempel met een klavertje 4 en een stuk spek om thuis pasta carbonara te kunnen maken.
Vanmorgen bij het ontbijt kon ik iets van mijn lijstje strepen.
Sinds we door Duitsland fietsen wil ik graag al die heerlijke vleeswaren proeven en in het hotel stond bij het ontbijtbuffet een schaal met veel soorten worst en ham.
Een lekker knapperig broodje en een scala aan worst en ham sierden mijn bord.
Hausmacher, grove leverworst, cervelaatworst in diverse smaken, bloedworst met gekruide spekjes en rauwe en gekookte ham.
De hausmacher ging in de herhaling, heerlijk!
Rond 8.15 fietsten we weg richting Koblenz met een leuk plan maar of het haalbaar was???
Het was ongeveer 23km naar Bingen waar we de Rijn weer zagen.
Vanuit Bingen vertrok er twee maal per een boot naar Koblenz maar we wisten niet hoe laat.
Langs onze route kwamen we de rederij tegen en de dame achter het loket deed ons een goede tip aan de hand.
Om 11.15 de boot naar St.Goar, daar 3 uur doorbrengen en dan door naar Koblenz waar we om 18.00 zouden aankomen of om 16.30 vertrekken uit Bingen en om 20.00aankomen in Koblenz.
Beiden vonden we geen optie dus ging het plannetje bijna niet door.
Bijna, want Sieb kwam met het idee om de eerste boot naar St.Goar te nemen en van daaruit naar Koblenz te fietsen.
En zo geschiedde.
We stapten aan boord met zo’n 30 anderen maar tegen de tijd dat wij de fietsen “geparkeerd” hadden waren alle stoelen op het dek bezet.
Het was grijs weer dus echte fotogenieke foto’s zouden het toch niet worden en dus zochten we ons heil staand op de achtersteven.
Na 10minuten kwamen er uit die grijze lucht wat regendruppels waarop de meeste mensen niet wisten hoe snel ze naar binnen moesten en wij de stoelen voor het uitzoeken hadden :-)
Eerlijk, het regende niet eens, we werden er niet eens nat van!
In de loop van de boottocht werd het steeds beter weer met wat blauwe lucht.
De Rijn is altijd belangrijk geweest als vaarweg en dat was aan alle burchten en ruïnes hoog boven het water goed te zien.
De meeste burchten werden in de 17de eeuw verwoest door Franse troepen maar in de 19de eeuw door rijke stinkers bijna allemaal weer herbouwd.
In de Middeleeuwen moesten schippers die van Bazel naar Rotterdam vaarden zo’n 60keer tol afdragen, pas na 1868 werd de Rijn tolvrij.
De boot had een behoorlijke snelheid dus als ik dacht een foto te willen maken, moest ik dat meteen doen anders had ik het nakijken.
Of ik zag iets moois en juist dan maakte de rivier een bocht.
Ach, het was toch niet zulk fotogeniek weer :-)
In St.Goar stapten we op de fiets en reden langs de Rijn van het ene mooie plaatsje naar het volgende mooie plaatsje en op naar Koblenz.
Daar vonden we een plekje op de camping precies bij het punt waar Rijn en Moezel samenkomen, de Rijn met groenig en de Moezel met donker water.
Vanuit de tent kijken we over het water naar een reusachtig standbeeld van keizer Wilhelm I en naar de enorme rotsvesting Ehrenbreitstein.

INTERNET

 Beste Blogspot volgers. 

Helaas voor de derde dag op rij geen internet. 

We snappen dat jullie er naar uitkijken maar helaas ook op deze camping geen internet.  

Groeten uit Jülich Duitsland. 

We ruiken de Corona  van Nederland 😏

Langs de Rijn.

 Op het fietsje langs de Rijn Rijn Rijn. 

O dat vinden we zo fijn fijn fijn. 

Met de stroom mee van de Rijn Rijn Rijn

Dat fietst zo fijn fijn fijn. 

Het is bijna vlak terrein terrein

O wat was het fijn zo langs de Rijn Rijn Rijn. 

Foto’s 3 augustus

 

Hemsbach - Schwabenstein

 Onder een grijze lucht vervolgden wij onze reis.

De ochtend kenmerkte zich door miezer en regen, de regenjas ging aan.
We fietsten naar Lorsch, een mooi oud plaatsje met een poortgebouw uit de tijd van Karel de Grote en een mooie kerk.
Door het bos naar Gernsheim waar we drijfnat aankwamen en koffie dronken in een café waar ze ook lekkere “Küche” verkochten.
In Duitsland worden we wat dat betreft verwend want het zijn flinke koppen koffie en enorme stukken taart, in dit geval een dikke eierkoek met kruimels erop, dezelfde kruimels als in Nederland op de appel/kruimelvlaai.
In de miezer reden we door naar Leeheim waar we niet veel verderop het pontje namen 
de Rhein/Rijn over.
Aan de overkant van het water in Nierstein was het droog!
We snakten naar iets warms, een kop soep of zo maar dat had het cafetaria niet.
Niet veel verder zagen we veel auto’s op de parkeerplaats staan van een Chinees restaurant, dus was het open.
Daar hoopten we een kop soep te kunnen krijgen.
Maar het werd veel meer want vanaf 12.00 hadden ze een lopend buffet, het zat hartstikke vol!
We deden graag mee en begonnen met grote kop tomatensoep met mie :-)
Na een uur hadden we alles geproefd en sloten af met vers fruit.
We raakten in gesprek met oudere heer die zich afvroeg waarom we er zo sportief uitzagen.
Hij vond het prachtig wat we deden en stak dat niet onder stoelen of banken.
Bij het verlaten van het restaurant wenste hij ons “eine gute Fahrt” en vertelde dat het stuk langs de Rijn vanaf Bingen prachtig was.
We kwamen buiten, de zon scheen, de regenjassen bleven uit.
De heuvels die we de hele ochtend al dichterbij hadden zien komen moesten we nu over.
Er volgde een flinke klim en kwamen op de heuvel uit waar we verrast werden door het schitterende uitzicht.
Velden met druivenranken op de berghellingen overal waar we keken.
Veel wijnhuizen met beroemde wijnen zoals Niersteiner, Oppenheimer en Liebfraumilch maar niet voor ons, tijdens een fietstocht word ik van 1 glas al hartstikke dronken :-)
Deze omgeving was prachtig, roofvogels in de lucht, zwaluwen op ooghoogte en een pas gemaaid graanvelden met zwarte kraaien.
Het leek wel een schilderij van van Gogh :-)
Onderweg hadden we ook nog een wielewaal gespot met zijn mooie gele verendek.
Omdat het al laat in de middag en een camping nog 25km verderop was, besloten we een kamer te boeken in een hotel in Schwabenheim.
De tent mocht in de tuin drogen, de fietsen mochten in de garage staan.
Ontbijt is vanaf 6.30, beetje vroeg maar als we dan al wakker zijn....