maandag 12 september 2016
12 september 's middags
Van die 15 keer het Kopje van Bloemendaal over hebben we er nu zeker 10 gehad en we hebben besloten ermee te stoppen voor vandaag na 31km.
We hebben een kleine herberg gevonden met vriendelijke eigenaren die ons eerst even lieten bijkomen van de beklimming die we net achter de rug hadden.
Verdorie, we liepen naar de kust, naar de zee, daar is het toch nul ?
Nee hoor in Spanje niet, voordat we daar zijn moeten we eerst weet ik veel hoeveel heuvels/bergen over.
Op de kaart staat dat we er 15 over moeten dus nog 5 te gaan.
Het was niet echt een straf want de laatste 7 km. hadden we alleen maar door het bos gelopen.
Het zijn zulke oude paden dat wij zeker een halve meter lager lopen dan het land rondom ons.
De wallen bestaan uit op elkaar gestapelde platte stenen waar het mos en de varens welig tieren.
Om ons heen het frisse grijs/groen van de eucalyptusbladeren, de gele bloemen van de brem, het paars van de dopheide en het groen van de dennen.
De mist was rond 12 uur opgetrokken maar echt blauw wilde het niet worden, her en der een plukje.
We haalden broodjes bij de supermarkt en hebben dat toch heerlijk op een bankje in de zon opgegeten.
Want ondanks dat er veel bewolking hing was het toch ruim 24 graden.
Onderweg kwamen we een paar bekende tegen van voor Santiago, zij lopen ook naar Finisterra.
Het is natuurlijk heel leuk om dat stuk te lopen maar de voorzieningen zijn niet te vergelijken met de Camino Frances.
We vertrokken zonder ontbijt in de veronderstelling dat we dat wel snel ergens zouden kunnen nuttigen maar niets was minder waar.
Het eerste kroegje was nog dicht, de tweede was aan het verbouwen en eigenlijk op het moment dat we het niet meer verwachtten, na 10km., was daar ineens een hele leuke uitspanning.
Ze had prima koffie, lekkere broodjes en dat alles onder de bladeren van de platanen.
Dat is zo gaaf, in het voorjaar zijn die bomen alleen een nest takken maar in de zomer verandert het in een heerlijke schaduwrijke plek vanwege alle bladeren, echt een uitkomst.
De eerste de beste supermarkt die we tegenkwamen hebben we aardig leeggeplunderd om te voorkomen dat we weer kilometers lang moesten wandelen zonder iets bij ons te hebben.
Nu dus rust en straks, 20.00uur, eten we aan lange tafels met alle andere pelgrims.
Gezelligheid kent geen tijd maar mijn maag wel en dus eten we bij het biertje een zak chips leeg :-))
We hebben een kleine herberg gevonden met vriendelijke eigenaren die ons eerst even lieten bijkomen van de beklimming die we net achter de rug hadden.
Verdorie, we liepen naar de kust, naar de zee, daar is het toch nul ?
Nee hoor in Spanje niet, voordat we daar zijn moeten we eerst weet ik veel hoeveel heuvels/bergen over.
Op de kaart staat dat we er 15 over moeten dus nog 5 te gaan.
Het was niet echt een straf want de laatste 7 km. hadden we alleen maar door het bos gelopen.
Het zijn zulke oude paden dat wij zeker een halve meter lager lopen dan het land rondom ons.
De wallen bestaan uit op elkaar gestapelde platte stenen waar het mos en de varens welig tieren.
Om ons heen het frisse grijs/groen van de eucalyptusbladeren, de gele bloemen van de brem, het paars van de dopheide en het groen van de dennen.
De mist was rond 12 uur opgetrokken maar echt blauw wilde het niet worden, her en der een plukje.
We haalden broodjes bij de supermarkt en hebben dat toch heerlijk op een bankje in de zon opgegeten.
Want ondanks dat er veel bewolking hing was het toch ruim 24 graden.
Onderweg kwamen we een paar bekende tegen van voor Santiago, zij lopen ook naar Finisterra.
Het is natuurlijk heel leuk om dat stuk te lopen maar de voorzieningen zijn niet te vergelijken met de Camino Frances.
We vertrokken zonder ontbijt in de veronderstelling dat we dat wel snel ergens zouden kunnen nuttigen maar niets was minder waar.
Het eerste kroegje was nog dicht, de tweede was aan het verbouwen en eigenlijk op het moment dat we het niet meer verwachtten, na 10km., was daar ineens een hele leuke uitspanning.
Ze had prima koffie, lekkere broodjes en dat alles onder de bladeren van de platanen.
Dat is zo gaaf, in het voorjaar zijn die bomen alleen een nest takken maar in de zomer verandert het in een heerlijke schaduwrijke plek vanwege alle bladeren, echt een uitkomst.
De eerste de beste supermarkt die we tegenkwamen hebben we aardig leeggeplunderd om te voorkomen dat we weer kilometers lang moesten wandelen zonder iets bij ons te hebben.
Nu dus rust en straks, 20.00uur, eten we aan lange tafels met alle andere pelgrims.
Gezelligheid kent geen tijd maar mijn maag wel en dus eten we bij het biertje een zak chips leeg :-))
12 september
Omdat een kamergenoot zo verschrikkelijk snurkte zijn we maar opgestaan en stapten we om 7.00uur door de donkere nacht.
Het weer in Galicie is anders dan we gewend zijn.
Bij het opstaan zien we sterren en een oranje gloed aan de einder maar dan.... het wordt bewolkt en dan zakken die donkere wolken als een dichte mist op het land.
In korte tijd is ons wereldje gereduceerd tot een metertje of 50 zicht.
Nu ook, we zijn 11km. onderweg en zitten op een terrasje met een hele groep pelgrims waarvan sommige zich nu hullen in regenkleding, die mist is hartstikke vochtig.
We hebben zo meteen een flinke klim voor de boeg, zo'n 15 keer het Kopje van Bloemendaal op met stukken die steiler zijn dan 10%.
Na de heerlijke caffee con leche gaat het zeker lukken :-)
Het weer in Galicie is anders dan we gewend zijn.
Bij het opstaan zien we sterren en een oranje gloed aan de einder maar dan.... het wordt bewolkt en dan zakken die donkere wolken als een dichte mist op het land.
In korte tijd is ons wereldje gereduceerd tot een metertje of 50 zicht.
Nu ook, we zijn 11km. onderweg en zitten op een terrasje met een hele groep pelgrims waarvan sommige zich nu hullen in regenkleding, die mist is hartstikke vochtig.
We hebben zo meteen een flinke klim voor de boeg, zo'n 15 keer het Kopje van Bloemendaal op met stukken die steiler zijn dan 10%.
Na de heerlijke caffee con leche gaat het zeker lukken :-)
zondag 11 september 2016
Nogmaals 11 september
In de kleine herberg die we gisteren aan het eind van de middag vonden, aten we goed.
Na de salade kregen we een stuk verse geroosterde tonijn met nu eens geen slappe, witte patat maar gekookte piepertjes en gebakken tomaat.
We doken lekker tussen de witte lakens en sliepen totdat onze bovenburen het nodig vonden het meubilair te verplaatsen om 6.30uur 's morgens.
Van de weersomstuit doken we de badkamer in en waren wederom om 7.00uur op stap.
Het was niet alleen donker maar ook mistig.
We hoefden niet veel moeite te doen om de juiste route te vinden, overal lagen tissues, toiletpapier, lege zakjes chips, snoeppapiertjes, lege flessen water, leeggedronken blikjes cola enz.
Het was eigenlijk schandalig dat er zoveel troep lag op de weg waar we zo van genoten.
Een Zuid Afrikaan vertelde ons dat ze plasic zakken hadden laten maken met in diverse talen de opdruk om de rommel langs de weg op te ruimen, dat werkte 2 maanden toen groeide de vuilnisbelt weer.
Omdat het nog zo donker was moesten we maar raden waar we ons precies op "de weg" bevonden .
Op een gegeven moment rook het naar de sauna, we liepen door een eucalyptusbos :-)
Het was de eerste dag dat we zo'n beetje in kolonne achter elkaar aan liepen, we waren zelden alleen wat op de voorgaande dagen toch meestal het geval was geweest.
Omdat het naar Santiago nog 21km. was, deden we het rustig aan, en liepen om 12.00uur Santiago binnen waarna het nog 4.7km. naar de kathedraal was.
We kwamen dus te laat voor de pelgrimsmis van 12.00uur.
Op het plein voor de kathedraal zagen we mensen die we afgelopen tijd ontmoet hadden.
Het is gek maar er is bij iedereen toch een soort ontlading als je dan eenmaal aan het eind bent van de tocht en (als je niet naar Finisterra loopt) geen stap meer hoeft te zetten., geen herberg meer hoeft te zoeken en niet meer uit je rugzak hoeft te leven.
Wij gaan nog een weekje door en gingen naar het Pelgrimskantoor.
Na een uur in de rij gestaan te hebben mochten we eindelijk ons Compostela in ontvangst nemen.
Tsjongens, we hadden het gedaan !!!
We hadden alles bij elkaar meer dan 800km. gelopen !!!
Maar we zijn er nog niet, we gaan morgen naar Finisterra en aansluitend naar Muxia.
We mogen dus zeker nog een week genieten van de vrijheid die we tijdens het wandelen ervaren.
Wat een voorrecht om dit zo met z'n tweetjes te kunnen doen....
zaterdag 10 september 2016
10 september
Vandaag was een leuke dag.
Onderweg ontmoetten we mensen die we de afgelopen week herhaaldelijk waren tegengekomen.
Vanuit de herberg liepen we met een medepelgrim uit UK, een gezellige vrouw met roze geverfd haar, flink wat tatoeages, te strakke T-shirts met een flink .delecotee en strakke legging.
Sinds Astorga zien we haar regelmatig in dezelfde herbergen als waar wij slapen, hebben dan gezellige gesprekken en delen dezelfde dingen.
Zij is vroedvrouw en ik werk in de Hospice, dat schept een band.
Op het eerste terras waar we koffie dronken zagen we een groep pelgrims die al met z'n vieren lopen vanaf Saint Jean in Frankrijk.
Het is een groep van 21 tot 40 jaar die we onderweg vaak zien en af en toe ook stukken mee oplopen.
Ze begonnen afzonderlijk afkomstig uit Nieuw Zeeland, Nederland, Schotland en USA. maar lopen dus al weken samen en hebben, te horen aan het gegiebel en gelach, veel plezier.
Dan is er een jong Spaans stel waarvan hij redelijk Engels spreekt en niet te beroerd is af en toe iets voor ons te vertalen, heel fijn :-)
En dan onze Spaanse vriendinnen.
Een groep sruderende meiden die luidkeels al kakelend de afstand tussen Roncevalles en Santiago in hoog tempo afleggen.
Op terrasjes horen we ze dan al praten en lachen, meestal een octaaf hoger dan de andere pelgrims :-)
Verder was het een grijze dag, de zon liet zich weinig zien en daarom maakten we ook niet zo gek veel foto's, het was gewoon geen fotogeniek weer :-)
Omdat het niet zo warm was liepen we ruim 35km. en zijn nu aangeland in een kleine herberg vlak voor O Pedrouzo ongeveer 20km voor Santiago ;-)
Abonneren op:
Posts (Atom)