Sundsvall - solgården

Na een nacht heerlijk geslapen te hebben, gingen we tegen 8.00uur aan het ontbijt.
Een buffet met allerlei Zweedse hapjes zoals haring in de ene saus en haring in de andere saus, vele soorten knäckebröd, een paar soorten kaas, lekkere huisgemaakte jammetjes, eitjes gekookt of gebakken, diverse bakken met yoghurt en allerlei soorten brood en fruit.
Voor degene die glutenvrij zijn was en een speciale hoek voor het ontbijt.
Ook hen ontbrak het aan niets.
We namen er de tijd voor want om 10.00uur gingen de meeste winkels pas open.
Na het ontbijt pakten we de rugzakken in, vulde de bidons en liepen naar het centrum van Sundsvall waar een prachtig groot plein lag omzoomd met huizen uit het begin van de vorige eeuw.
Op een sokkel een standbeeld van man de op Admiraal de Ruyter leek, uit het Zweeds  konden we niet opmaken wie het was.
Om tienen haalde ik bij de VVV 4 pelgrimpaspoorten op, twee met stempel, en ik kreeg meteen een route wijziging door ivm een wegopbreking.
Fijn om te weten, voor je het weet loop je een kilometer extra :-)
Sieb haalde een gastankje en twee zakken gedroogde pastamaaltijden, altijd handig!
Om 10.30uur vertrokken we richting Selånger, een afstand van 8km.
Veel mensen doen dat met de bus maar wij wilden echt van coast to coast lopen.
De lucht was overwegend bewolkt met een straffe wind maar het was droog.
Zo kwamen we ook langs een oude runensteen op een plaats waar ook veel grafheuvels waren gevonden.
Op onze weg kwamen we een Zweedse dame tegen die naar de begraafplaats liep die tegenover het Pelgrimscentrum lag.
We mochten met haar meelopen waarop ze ons over smalle paadjes leidde langs een meer met aan de oever gele lissen, een eind van het razende autoverkeer.
Bij het informatiebord over de route hing een kastje met een stempel erin.
Onze tweede stempel was een feit :-)
We dronken in het nagelnieuwe gebouw een kop koffie met een stuk chocoladetaart.
Door de Deken en de Dominee werden we op de foto gezet voor de FB-pagina van het Zweeds Olavspad.
We liepen naar de ruïne van de kerk waarvandaan de officiële route begon.
Langs de berm stonden overal bloeiende planten: margrieten, boterbloemen, lupinen,akelei, distels en natuurlijk een heleboel waarvan we de naam niet wisten.
In Gieselåsen zagen we vlaggen buiten hangen van Zweden en Duitsland.
Het bleek een echtpaar te zijn wat een documentatie bijhoudt over het aantal pelgrims wat hun huis passeert.
Ze bieden thee en koffie aan met fika oftewel iets lekkers erbij.
Ja, ja we waren opgemerkt en de heer des huizes kwam ons met uitgestoken hand tegemoet, schudde zijn hoofd en verontschuldigde zich voor het feit dat de Nederlandse vlag niet aan de weg gewapperd had.
We mochten iets in het gastenboek schrijven en zijn vrouw nam de gegevens over in het boek: waar vandaan, man/vrouw, start en finish, lopend/fietsend, huisdier mee, tent mee, karretje mee, met militaire precisie hield hij alles bij.
Het bleek dat hij beroeps militair geweest was :-)
Hij vertelde dat ons onderkomen nog een flink eind verder was dan in het boekje stond.
Oeps, dan zouden we meer dan 30km lopen vandaag en dat voor de eerste dag!
Om 15.30uur stapten we op maar niet voordat er voor het archief een foto was gemaakt :-))
Vlak voor Matfors aten we een broodje met kaas en dronken onze flesjes chocolademelk leeg, genoeg energie voor de rest van de tocht.
In het dorp deden we boodschappen voor drie maaltijden en begonnen aan de laatste 8km., eerst over asfalt maar later over een grindweg door het bos.
Ondertussen was het bijna 19.30uur en de zon stond nog net zo hoog aan de hemel als in Nederland rond 15.00uur.
De wind was gaan liggen, de wolken losten op en we genoten van de stilte van de natuur.
Even na half acht kwamen we aan bij een prachtig gelegen huis met in de tuin een kleinere versie voor ons.
We mochten ons wassen in de rivier: Ljungan.
Dat gaan we zo dan maar doen, dan eten en naar bed, we zijn doodmoe.

Foto’s 26 juni

Sundsvall

En daar zitten we dan, in een kleine hotelkamer, op twee hagelwit opgemaakte bedden.
We gaan zo slapen maar willen nog even het blog bijwerken.
Al bij de landing op Arlanda en de treinreis naar Stockholm was ons opgevallen dat er niet alleen donkere wolken in de lucht hingen maar dat de straten kletsnat waren, overal lagen flinke plassen.
Het was niet wat we wilden maar het was niet anders.
Maar...gedurende de treinreis naar het noorden kwam af en toe de zon te voorschijn en tegen de tijd dat we in Sundsvall aankwamen was het overwegend blauw met her en der een klein wolkje.
Vanaf het station liepen we naar de haven waar we een kamer op een boot hadden geboekt.
Een enorm schip wat we van verre al zagen liggen en dus niet te missen was.
De navigatie dacht daar anders over en via een rare omweg bereikten we dan toch het botel.
Na het inchecken zijn we even de stad in geweest om te kijken waar zich een outdoor-winkel bevond.
Om onderweg koffie te kunnen zetten hebben we een gas-tankje nodig voor ons brandertje en wilden we weten hoe laat de winkels hier opengaan.
Ze mogen hier uitslapen!
De meeste winkels gaan pas om 10.00uur open.
Wij slapen morgen dus ook uit, gaan dan uitgebreid ontbijten waarna we rustig richting centrum  wandelen naar de outdoor-winkel.
En dan maar hopen dat ze daar een gas-tankje verkopen :-)

Stockholm

Een uur vertraging met het vliegtuig en toch nog op tijd voor de trein naar Sundsvall.
Op Schiphol was in de verste verte nog geen vliegtuig te bekennen om 11.00uur, onze vertrektijd.
Uiteindelijk gingen we pas rond 11.30uur aan boord.
Omdat we met vertraging vertrokken moesten we wachten op bericht vanuit de verkeerstoren wanneer er een plaats was in de lange rij van vertrekkende vliegtuigen, de middagspits was net begonnen.
Ruim een uur later gingen we de lucht in wat voor ons misschien wel eens heel vervelend kon uitpakken: de kaartjes voor de trein naar Sundsvall waren via internet al gekocht.....
Na een ietwat onstuimige vlucht landden we op Arlanda waar de piloot met een rotgang over de baan scheurde om de schade van de vertraging nog iets te beperken.
Uiteindelijk hadden we 3 kwartier vertraging.
Met de roltrap daalden we af naar het in de rotsen uitgehouwen treinstation van de Arlanda Expres.
Met een snelheid van 180km. per uur waren we binnen 20 minuten op het Centraal Station van Stockholm.
Op het informatiebord zochten we naar de trein naar Sundsvall die om 15.25uur zou vertrekken.
Nergens op het informatiebord te vinden!
Wel eentje van 16.25uur maar niet de trein waar wij plaatsen voor hadden gekocht.
Gelukkig liepen er een paar Zweden in oranje hesjes rond die alle radeloze toeristen vriendelijk te woord stonden.
“Onze” trein had een andere eindbestemming en was eigenlijk zo gevonden: tegenover de trein waar we net waren uitgestapt :-)
Bij het Foodcourt kochten we een lekkere salade en wat te drinken voor in de trein.
Het is een rit van ruim 3,5uur, we komen pas om 18.53uur in Sundsvall aan.

Schiphol - Stockholm

Ons avontuur is begonnen.
Na de restjes uit de koelkast opgemaakt te hebben, het afval weggebracht, gingen we om 8.00uur op pad naar de Zuidtangent die ons in een half uurtje naar Schiphol bracht.
Bij het inchecken viel ik al meteen door de mand: mijn rugzak woog 10kg.
Wouw, 2 kilo zwaarder dan thuis.
Oeps, dat zei ook wat over mijn eigen gewicht.....nou ja, dat loop ik er de komende weken wel af 😛
Nu lekker een bakkie met een gevulde koek en uitzicht op een wel heel rustig vliegveld.
De spits was duidelijk al geweest.
Nog een uurtje dan zitten wij in de lucht op weg naar Stockholm daarna de trein naar Sundsvall waar we morgen beginnen met een paar km. lopen naar Selanger waar het officiële pad naar Trondheim begint.
We hebben ontdekt dat internet niet elke dag beschikbaar is maar indien wel dan laten we van ons horen 😀
Christienensiebren.blogspot.nl
Tot dan.

De Vakantie van 2019

Dit jaar staat er normaal gesproken een fietstocht op het programma .
De regel in huize Aldershof - Carpaij is het ene  jaar lopen, het andere jaar fietsen.
De tocht die op het programma stond was Sicilië - Haarlem.
Bij nader inzien geen goed plan om eind juni door Italië te fietsen, dan is het in zuid Italië en het binnenland bloedstollend heet.
Waarom we niet eerder gaan? Ja dat komt zo.
We zijn eerst in de week van Hemelvaart vrijwilligers geweest bij de Elfsteden wandeltocht.
Komend weekend zijn we in touw om als materiaalman en -vrouw de Homeride te begeleiden.
De Homeride is 500km fietsen in 24 uur om voor de Ronald MacDonaldhuizen geld op te halen.
We begeleiden een team van 10 wielrenners.

Dus wat nu.
Nou daar hoefden we niet lang over na te denken.
Er ligt nog een mooi Pelgrimspad in Scandinavië namelijk van Sundsvall naar Trondheim.
Van de oostkust van Zweden naar de westkust van Noorwegen.
Daar waren we het heel snel over eens.
Gisteren de rugzakken gepakt en uitgeprobeerd.
Ik met de Toboggan, Christien met de rugzak op haar rug.
Maar daar later meer over.

De voorbereidingen gaan  niet vanzelf.
Christien heeft alle onderkomens geregeld.
Dat is haar uiteindelijk heel goed gelukt maar met veel zweet op het voorhoofd.
Als ik het had gedaan was ik nu helemaal gek geweest en had ik niet kunnen wandelen.
Was in een dwangbuis afgevoerd.
Het laatste onderkomen is afgelopen week rondgekomen.
Gelukkig maar anders hadden we een etappe gehad van 36 km volgens het boekje maar het zouden er vast meer geworden zijn.
Woensdag vertrekken we naar Stockholm.

De Toboggan gaat niet mee.
Zo, dan weten jullie dat alvast.
Ik heb er veel werk van gemaakt, dacht echt de ideale materialen gevonden te hebben.
Maar helaas, hij heeft het opgegeven op weg naar de laatste zware proef die zou plaatsvinden op het kopje van Bloemendaal.
Het plan was om daar een lange trap een paar keer op en af te gaan.
Onderweg daarheen ging het mis.

Het is eigelijk niet de kar zelf maar het harnas wat het opgaf.
Om nu vlak voor vertrek nog eentje te maken, nee, dat ga ik niet doen.
Er mee verdergaan is wel een uitdaging voor mij, dus dat zal de in de toekomst vast plaatsvinden.
Ik kan het tenslotte niet uitstaan dat het niet is gelukt.(de twee keer hiervoor is het prima gelukt).
Zonder de Toboggan zal het ook een mooie vakantie worden, vorig jaar is het tenslotte ook gelukt.

Dokkum - Leeuwarden 1 - 6 - 2019

Het zal jullie niet verbazen dat de wekker weer om 5.00uur afging.

Nou lagen we er gisteravond al vroeg in dus we hadden wel de nodige uurtjes slaap gehad maar of het genoeg was voor de tocht van Dokkum naar Leeuwarden…..

Als ontbijt hadden we vandaag zelf een lekker stukje suikerbrood :-)

De overige boterhammen maakten we klaar voor onderweg.

We pakten onze spullen bij elkaar, reden naar Leeuwarden waarvandaan we met een touringcar naar Dokkum reden.

Al bij de koffie werden we aangesproken door andere wandelaars: hè, jullie deden toch de koffie, jullie waren toch die verkeersregelaars, jullie hielpen toch op de boot?

Zo’n beetje de hele tocht, die vandaag slechts 28km lang was, waren er wandelaars die een praatje met ons maakten en ons bedankte voor onze inzet.

Het is leuk als mensen je bedanken voor iets wat je met veel plezier hebt gedaan. 

Voor het startschot en het Friese volkslied kwamen er 2 sjezen aangereden.

Twee prachtig zwarte paarden met daarachter een sjees met een stel in klederdracht.

Vandaag was het de bedoeling dat zij voorop zouden rijden tot de grens van Dokkum maar helaas, ook deze poging mislukte :-)

De meeste wandelaars bleven er toch achterlopen wat als consequentie had dat de groep van zeker 700 wandelaars lange tijd bij elkaar moest blijven lopen.

Maar toen we eenmaal de vrijheid hadden werd de groep een langgerekt kleurrijk lint door het Friese landschap.

Er was nog een kleurrijk lint maar dan op de weg, oldtimers, auto’s en motorfietsen, die de 11-Steden langsgingen. 

Voor mij was de topper een vuurrode brandweer auto, zo mooi gerestaureerd...

Diverse dorpen hadden iets georganiseerd van fanfare tot oranjekoek, van watertappunten tot sportdrank.

Inmiddels was het rond de 28 graden dus alle vocht was welkom.

De meeste wandelaars liepen er nog vief en monter bij ondanks dat dit de vijfde dag was, ze roken de eindstreep na 207km.:-)

In het weidse landschap tussen Lekkum en Giekerk kwamen we over het “tegelbruggetje”, een bruggetje met ruim 4000 blauw/witte tegeltjes van 11-Steden Schaatstochtrijders.

Niet gevonden maar wel gezocht Sieb zijn broer Bertus en onze koning die meereed als Hr van Buuren :-)

Daarna nog een paar kleine dorpjes en na een buitenwijk liepen we over de bolwerken naar de Harmonie.

Het vroege opstaan had helemaal geen nadelige invloed op onze prestatie want om 12.30uur kregen we een medaille omgehangen door een vrijwilligster waarmee we ’s ochtends de koffie hadden uitgedeeld.

We kregen er 3 zoenen bij :-)

Om 14.00uur was er een gezellig onderonsje met de bestuursleden en de vrijwilligers waarmee we een fantastische 11-Stedenwandeltocht afsloten.