Teruggevonden! Bijna Rome - Voorbij Rome

 Goed geslapen, karig ontbijt maar tevreden zaten we op de fiets.

We hadden besloten om naar het centrum te fietsen en dan te kijken waar we uitkwamen.
Laat dat nou net een grote markt zijn met kleine prijsjes, het hing een beetje tegen een rommelmarkt aan.
Richting centrum kwamen door een oude wijk, de Joodse wijk hoorden we later.
Heel rustig, oude huisjes en smalle straatjes.
Over het water ging het rechtdoor en kwamen we uit in het centrum van de stad.
Plaza Nuovo met schitterende gebouwen, niet veel verder de ruïnes van het oude Rome met aan het eind van de straat het Colosseum.
Vandaar ging het naar de fontein van de Nafaden, een fontein met nimfen op de rand waar waterstralen op spuiten.
Voor die tijd een fontein die voor nogal wat ophef zorgde :-)
Via een prachtig park en over een weggetje met 4 heuse haarspeldbochten kwamen we aan bij de Tiber, de rivier door Rome slingert.
Het blijft een fascinerende stad met zo ongelofelijk veel oude gebouwen en wat er van over is.
Omdat het zondag was, fietsten door een rustige stad.
Het was ook rustig omdat er toch veel en veel minder toeristen waren dan anders.
Vanmorgen vertelde een meneer in het hotel wat zich hier heeft afgespeeld vorig jaar en wat daarvan de consequenties waren en hoe voorzichtig iedereen nog steeds is.
We merken dat waar we komen we regelmatig de enige toeristen zijn buiten de Italianen die in alle rust van hun land kunnen genieten.
En wij dus ook al is het soms een beetje surrealistisch.
Om op de route naar huis te komen gingen we verder langs de Tiber met een heus fietspad alleen had diegene die het had ontworpen vergeten dat een fiets wielen heeft want midden in het pad zat een trap waar we de fiets op naar boven moesten sjouwen.
Na alle scheuren, kuilen en andere ongelijke leggers was het een verademing om over een geasfalteerd pad te fietsen en dat 14km lang.
We ploften neer in een klein dorpje voor een korte stop om bij het naslaan van onze routegids er achter te komen dat we al twee campings gepasseerd waren.
Effe schrikken maar met Pocket Earth vonden we er toch nog eentje, hemelsbreed op 
twee kilometer.
Ja ja, wel aan de andere kant van de heuvel waar we dus als slakken overheen kropen, de andere kant afstoven om voor de camping nog even een flinke kuitenbijter voor de kiezen te krijgen.
Totale afstand vijf kilometer en geen twee dus maar dan heb je ook wat: camping met zwembad :-)

Labaro - Civita Castellana

Gisteravond een heel stuk geschreven over ons dagje Rome maar het is verdwenen.

Misschien vind ik het nog en anders pech gehad.

Het was super om op zondag door Rome te fietsen, weinig verkeer, weinig toeristen en heel veel oude gebouwen en ruïnes.

Via een prachtig fietspad langs de Tiber peddelden we stad uit om op een camping aan te komen met zwembad.

Heerlijk een plons in het water genomen:-)

We aten in het restaurant van de camping, helemaal niet verkeerd!

Pasta el dente met coquilles en een super lekker toetje, gele dikke room met zoet bladerdeeg en daarop bosvruchten.

Het was dat het niet kon anders hadden we ons bord afgelikt :-)

Vanmorgen fietsten we om 9.00 van de camping om direct aan de klim te beginnen waar we gisteren vanaf gestoven waren.

Het leek vandaag wel korter dan gisteren.

In het dorp kochten we fruit op de markt en brood bij de bakker voor tussen de middag.

Tot aan Sacrofano zou het klimmen worden, een stuk van 13 km.

Aanvankelijk ging het in de vierde versnelling naar boven en dat ging best goed omdat de temperatuur nog laag was, 24 graden.

Maar naarmate de hoogte toenam, naar bijna 400 meter, kwam de man met hamer af en toe langs.

12% was mij nou net ff teveel van het goede terwijl Sieb er zo tegenop klom.

Twee stukjes liep ik anders was ik van de fiets gekukeld :-)

Sieb dronk koffie bij een patisserie en ik nam een heerlijk ijsje, een hoorntje met puur chocolade ijs met stukjes chocolade erin.

Nooit verwacht dat we zoiets lekker in the middle of nowhere zouden tegenkomen.

De banketbakkers keken hun ogen uit toen ze onze fietsen zagen.

Met handen en voeten probeerden we elkaar van alles duidelijk te maken :-)

We klommen verder naar Sacrofano waar het meeste klimwerk voor vandaag gedaan was.

Tuurlijk moesten we nog veel klimmen en dalen maar het was niet meer zo stijl en dus wel goed te doen.

We werden vergezeld door duizenden krekels die in de bomen zaten en zowaar stak er een vos over met een prooi in zijn bek.

Gisteren hadden we ook al een gele slang gezien die lag te zonnen op het fietspad.

In Calcata aten we onze broodjes bij een bijzondere kerk in de vorm van een ster.

We namen er contact op met een B&B in Civita Castallana waar we nu zitten.

Een hele villa voor ons alleen :-)

Strand - Bijna Rome

 We hadden nu in Rome kunnen zijn als we niet een paar keer voor een gesloten hotel hadden gestaan.

Omdat we niet wisten of we Rome zouden halen, hadden we niet gereserveerd.
Suf, want Rome heeft voorsteden waar we halverwege de middag aankwamen.
Het eerste betrof een pelgrimshotel: gesloten.
Op advies van een kroegbaas fietsten we 3km naar een prachtige B&B.
Boven op een heuvel met zwembad, helemaal TOP, maar we hadden geen groene kaart en dus mochten we er niet in :-(
Weer terug naar de route gefietst waar we een bordje tegenkwamen van een spiksplinter nieuw hotel op 2km afstand.
Wij erheen, gesloten, geen klandizie in tijden van Corona.
Hetzelfde overkwam ons na 5km fietsen bij het Aran Park Hotel.
Wat nu, het was al 19.00.
Maar als de nood het hoogst is is de redding nabij en zo ook in dit geval.
Er liepen twee mannen te kuieren over straat die we aanspraken waarom het hotel gesloten was, ze hadden geen idee, misschien covid.
Druk gebarend met elkaar en met ons kwam er een woordenstroom op gang waar kop noch staart aan konden ontdekken.
Af en toe een woord Engels, getik op telefoons, gebel met veel handgebaren alsof dat via de telefoon te zien zou zijn :-)
Uiteindelijk vond de oudste van de twee een hotelletje voor ons.
Ze lieten ons achter met alleen een adres waarvan de route op Google te zien was maar toch moeilijk in praktijk te brengen was.
Na weer 6km kwamen we aan bij een louche hotelletje waar twee aardige mannen ons en onze fietsen binnenlieten.
We waren allang blij dat we onderdak hadden maar met al die extra kilometers hadden we ook in hartje Rome kunnen slapen :-))
Vanmorgen waren we om 9.30 vertrokken over de weg langs het strand.
De auto’s stonden alweer massaal langs de weg geparkeerd, het strand kleurrijk van alle parasols.
Niet veel verder stonden er buffels in de wei voor de hier geroemde buffelmozarella.
In Borgo Grappa dronken we een cappuccino met een plaatselijk lekkernij: knapperig gebakken bladerdeeg plakjes gevuld met banketbakkersroom, heerlijk!
Op naar Latina om niet veel later onze route op te pakken.
Over een secundaire weg schoot het lekker op ook omdat het landschap plat was.
Maar niet voor lang, rond een uur of drie kwamen de hobbels en bobbels in de weg.
De een wat hoger dan de ander, de ene keer een lange weg naar boven en stijl en kort naar beneden of andersom.
Het ging ons vergeleken met afgelopen zondag goed af al moest ik af en toe in de eerste versnelling naar boven.
Dat we in de buurt van Rome kwamen was te merken.
We zagen er nog niets van maar het werd drukker op straat en zo af en toe zagen we een bord met iets van “Roma” erop.

Wegen

 Wij zijn de hele dag opwegen en straten. 

En soms rijden we op de ventweg van een snelweg. 

Daar wil je snelweg. 

Sommige smalle landweggetjes wil je ook snelweg. 

Die worden gebruikt door van die grote vracht wagens die gebruiken hem als snelweg. 

Maar soms kan je er niet snelweg  

Dan moet je nog kilometers over zo’n onbedoelde snelweg 

Baia - Saubadia

 Gisteravond aten we heerlijk pizza en pasta afgesloten met een kop koffie.

We waren moe en wilden vroeg naar bed.
Halverwege de nacht werd ik wakker en merkte dat ik steeds van mijn luchtbed afrolde en ook het kussen was te dik.
Beiden veel te stevig opgeblazen dus flink wat lucht eruit en doorgeslapen tot 7.15.
Na de thee met brood zaten we om 9.00 op de fiets voor een mooie rit.
We rezen op, we daalden neer en dat ging een groot deel van de dag zo door.
Het ging ons alweer makkelijker af dan gisteren:)
In Formia zaten we op een plein met uitzicht op zee, prachtig!
De koffie was top en op de caffeïne fietsten we de volgende berg op, een flinke klim maar het uitzicht was super en de afdaling geweldig.
We zagen mooie dorpjes, hoorden veel sprinkhanen zingen en toen we onze lunch kochten in een kleine buurtsuper bleek de cassiere Nederlandse te zijn.
Vanmiddag fietsten we over de provinciaalse weg waar we al snel genoeg van hadden.
Vanuit Terracina besloten we de weg naar het strand te nemen maar dat kon niet meteen.
We verkeken ons op de afstand en fietsten nog zeker anderhalf uur over landweggetjes, door het centrum van Sabaudia, langs de geparkeerde auto’s op de weg achter het strand om tegen 17.00 op de camping aan te komen.
We waren kapot.
Eerst een kop bouillon daarna een douche en we waren weer een beetje boven Jan.
We zetten de tent op onder een schaduwdoek en wandelden naar het strand.
Zo anders dan gisteren.
Geen zwart zand maar zand zoals we dat kennen :-)
Zo ruig als de zee er gisteravond had uitgezien, zo rustig was ie nou en ja, er zwommen mensen in maar wij waren te moe.
Voor de afwisseling aten we een pizza met een goddelijk stuk tiramisu als toetje.

Napels - Baia Domiaz

 Vanmorgen werd ik wakker van een nachtmerrie.

Sieb kwam thuis de schuur uit met een slechts 1 hand, de andere was eraf.
Dat krijg je van een museum met beelden uit de oudheid waar vooral de vingers of handen van missen.
Uit de keuken klonk het drukke gekakel van 4 Italianen, het was pas 7.00.
De fietstassen werden weer gevuld, we aten alleen wat cornflakes en nog voor negen uur fietsten we weg.
Voordat we Napels uit waren, waren we een uur verder.
We reden door de wijk Lucia, achter de haven, wel die smalle straatjes maar hier was het schoon, rustig en een heerlijk wegdek onder de wielen.
Weer een verrassend mooi stukje van Napels.
En toen was het stil om ons heen.
We fietsten langs het strand wat bestond uit rotsblokken en cement maar daar lieten de echte zonaanbidders zich niet door afschrikken :-)
Niet veel later fietsten we tegen de enige berg op die we vandaag tegen zouden komen.
In een half uur waren we op top om in 10 minuten naar beneden te suizen tot zeeniveau.
Dat waren onze gratis kilometers van vandaag :-)
De weg ging verder in een min of meer rechte streep van 45km.
Met rechts van ons de bergen en links de zee voelden we ons erg nietig.
Van de zee zagen we meestal niets vanwege de beachclubs die er massaal het strand in bezit hadden genomen.
Bij een chique tent, Livingstone, vroegen we of we even mochten kijken.
Schitterend, ligstoelen, parasols, douches en wc’s en een eigen restaurant.
We spraken er twee Italiaanse buschauffeurs die sinds Corona zonder werk zaten.
Ze reden op touringcars door heel Europa en spraken vloeiend Engels.
Ze hoopten dat ze volgend jaar weer werk hadden, een triest verhaal.
Omdat dit de doorgaande provinciaalse weg was naar Rome reden er de hele dag auto’s langs ons maar allemaal heel voorzichtig, met grote bogen om ons heen.
We kregen veel duimpjes maar er was ook een Italiaan die ons al rijdend filmde en ons later vanaf een parkeerplaats nog eens op de gevoelige plaat vastlegde en ons van alles toeschreeuwde zo enthousiast was hij :-)
Er was weinig schaduw om even in te zitten, we reden het grootste deel van de dag tussen de bebouwing van dorpen en dorpjes.
Bij een ieniemienie winkeltje kochten we onze lunch, een paar broodjes en worst.
We gingen de winkel uit met een stuk buffel mozzarella en een paar blaadjes basilicum want de eigenaar vond dat we dat zeker moesten proberen :-)
Het wordt in deze streek volop gemaakt, we zagen overal bedrijfjes en reclame.
Het moet gezegd, het smaakte zoveel beter dan die plastic kaas van de Appie.
Vandaag hadden we het geluk dat er een lekker windje van zee was om de 36 graden te compenseren.
Toch vreesden we zonder water te komen zitten en stopten bij een bedrijf om onze bidons met water te laten vullen.
Een vriendelijk meisje gaf ons 2 liter bevroren water, een cadeautje!
Om vier uur reden we een camping op bij het strand.
We kregen een mooie plek in de schaduw twee tellen van het strand.
In zwembroek en badpak dachten we te gaan zwemmen maar helaas was de stroming zo sterk dat alle rode vlaggen waren gehesen, jammer.
Toch even lekker door de branding gelopen, gedoucht en nu aan tafel.

TEGENWIND

 HOE BLIJ KAN JE ZIJN MET TEGENWIND. 

EN EEN KOELE BRIES VAN ZEE. 

WEL ALS HET 36 PLUS IS. 

EN ER GEEN PLEK IS OM IN DE DE SCHADUW FF TE RUSTEN. 

Sieben