Om 6.15 uur ging het licht aan, het TL- licht, het startsein voor een nieuwe dag was gegeven.
De meeste pelgrims sprongen, vanuit de bovenste van het stapelbed, of stapten, vanuit de onderste van het stapelbed, uit bed en maakten zich klaar om een tocht van 22km. te lopen over een weg zonder ook maar een spoortje schaduw.
Uiteindelijk was zo vroeg opstaan niet nodig geweest want het was bewolkt.
Sterker nog, nu regent het met af en toe een klap onweer maar wij hadden net op tijd onderdak.
Niet in een Auberge want die zaten allemaal vol in Burgos maar ons werd de camping geadviseerd en daar hebben we een huisje gehuurd.
Lekker een nachtje samen, zonder gesnurk en gestommel van anderen.
Dat we weer in heuvelachtig gebied zijn aangeland, merkten we aan de kuitenbijters die we moesten trotseren, behoorlijke heuvels, flink pittiger dan onze duinen.
Siebren had beroerd geslapen, de heuvel op ging niet vanzelf, naar beneden ging hij als een speer :-)
We hebben er een gewoonte van gemaakt om niet langs de dorpjes te fietsen maar om er doorheen te fietsen waardoor we vaak leuke of mooie dingen zien.
Vandaag waren het 3 schaapherders met een kudde schapen van misschien wel 100 schapen.
Ze stoven op het eerste het beste groene perkje af waar ze door de honden weer uitgedreven werden.
Het was een geblèr van jawelste en ook de diverse bellen klingelden er gezellig op los.
We hebben er uitgebreid de tijd voor genomen.
We fietsten langs graanvelden die wuifden in de wind en stukken wat leek op woestijn.
Af en toe was er een puist in het land waar dan weer een "kasteel" of een dorp tegenaan geplakt was.
Ook hebben we weer op een oude weg gereden, die was zo stijl en lag zo vol met stenen en vol kuilen dat we een stuk hebben moeten lopen toegewuifd door de bloemen in de berm.
Burgos verscheen ineens na een bocht op een berg waarvandaan we een prachtig uitzicht over de stad hadden.
En ja hoor, weer een enorme kerk waar we een stempel op onze kaart hebben gehaald.
Aan de overkant van het plein hebben we een broodje met de traditionele worst gegeten, een soort bloedworst.
En nu dus op de camping, "gezellig" in de kantine want daar hebben we internet :-)
maandag 19 mei 2014
zondag 18 mei 2014
Zondag 18 Mei
Vanmorgen om 7.15 uur wakker van een hoop herrie op de gang, bleek er bij een van de pelgrims iets gestolen te zijn, politie over vloer en de toch al niet zo gezellige eigenaar, keek nog chagrijniger dan gisteren.
Toen wij klaar waren met pakken en een ontbijtje wilden, ging de deur op slot, geen ontbijt voor ons.
Met een mueslireep achter de kiezen en een paar slokken water op de fiets gesprongen.
We waren het dorp nog niet uit of er was een gezellig cafeetje open waar we koffie dronken en een stuk warme tortilla aten.
We hadden vandaag een sociale dag, we hebben wat afgekletst.
Er waren opmerkelijk veel Nederlanders onderweg, die ons herbergen adviseerden, dorpjes die de moeite waard waren en vroegen naar de herbergen op weg naar Santiago.
De meesten waren in Nederland opgestapt.
Vandaag hadden we wind mee en hebben tot een uur of vijf doorgefietst om in een herberg in Boadilla del Camino een bed voor vannacht te regelen.
Kosten : €7.00 per persoon, wel met weet ik veel hoeveel mensen op een zaal, ik heb ze niet geteld.
Een slaappilletje is misschien niet zo'n gek idee....
We hebben genoten vandaag.
We fietsten tussen velden met graan zover als het oog kon kijken.
Dorpjes met oude huizen, dito kerken en natuurlijk op de kerktorens ooievaarsnesten.
Uit de boekjes begrijpen we dat zo'n nest een eer voor het dorp is, ze laten ze dus zitten met het gevolg dat menig kerkdak wit is uitgeslagen van de schijt.
We fietsten door een afwisselend landschap met wind in de rug, wat een verschil met de afgelopen dagen, heerlijk, heerlijk.
Toen we afstapten stond de teller op 98.56km.
Ons is ter oren gekomen dat er geen opmerkingen geplaatst kunnen worden op ons blog.
Dat is vreemd.
Hierbij onze emails : christiencm@gmail.com
siebren55@gmail.com
Dus als jullie reageren willen, dan kan het via de mail :-)
Toen wij klaar waren met pakken en een ontbijtje wilden, ging de deur op slot, geen ontbijt voor ons.
Met een mueslireep achter de kiezen en een paar slokken water op de fiets gesprongen.
We waren het dorp nog niet uit of er was een gezellig cafeetje open waar we koffie dronken en een stuk warme tortilla aten.
We hadden vandaag een sociale dag, we hebben wat afgekletst.
Er waren opmerkelijk veel Nederlanders onderweg, die ons herbergen adviseerden, dorpjes die de moeite waard waren en vroegen naar de herbergen op weg naar Santiago.
De meesten waren in Nederland opgestapt.
Vandaag hadden we wind mee en hebben tot een uur of vijf doorgefietst om in een herberg in Boadilla del Camino een bed voor vannacht te regelen.
Kosten : €7.00 per persoon, wel met weet ik veel hoeveel mensen op een zaal, ik heb ze niet geteld.
Een slaappilletje is misschien niet zo'n gek idee....
We hebben genoten vandaag.
We fietsten tussen velden met graan zover als het oog kon kijken.
Dorpjes met oude huizen, dito kerken en natuurlijk op de kerktorens ooievaarsnesten.
Uit de boekjes begrijpen we dat zo'n nest een eer voor het dorp is, ze laten ze dus zitten met het gevolg dat menig kerkdak wit is uitgeslagen van de schijt.
We fietsten door een afwisselend landschap met wind in de rug, wat een verschil met de afgelopen dagen, heerlijk, heerlijk.
Toen we afstapten stond de teller op 98.56km.
Ons is ter oren gekomen dat er geen opmerkingen geplaatst kunnen worden op ons blog.
Dat is vreemd.
Hierbij onze emails : christiencm@gmail.com
siebren55@gmail.com
Dus als jullie reageren willen, dan kan het via de mail :-)
zaterdag 17 mei 2014
Van Hospital de Orbega via Leon naar Reliegos
Zaterdag 17 mei 2014.
Hospital de Orbigo naar Reliegos
Zie ik niet dat ik het over ons dieet zou hebben.
Nou daar gaan we .
s'Morgens beginnen we met drie stukjes geroosterd brood en een kop koffie .
En als we geen ontbijt hebben besteld dan is het een Muesli reep.
In het laatste het geval dan gaan we onder weg en zoeken een Café.
En eten daar een Cousant met koffie.
Is die er niet en wel een supermercato dan kopen we daar alles .
En dan word het stokbrood met worst en kaas.
Je ziet valt niet mee de inwendige mens op sterkte te houden.
Wat het ontbijt aan gaat..
De lunch die hebben we in de eerste de beste gelegenheid gescoord.
Supermecato, een supermarkt, een lokaal winkeltje .
Als ze maar brood ,kaas ,worst en chocomelk hebben, dat eten we dan op een van de vele picknick plaatsen naast de route .
Ook bushokjes zijn zeer geschikt.
Of midden in de natuur, heerlijk.
Vaak moeten we dan heel veel Pelgrims gedag zeggen, ola of een buen camino.
We verwennen ons ook regelmatig met aardbeien.
Die hebben we echt nodig voor de vitaminen.
Want groenten geven ze niet veel bij het diner.
Het diner is vaak heel makkelijk.
Dat is dan het " menu pelegrino's ".
De keus is niet uitgebreid maar altijd genoeg.
Of je moet in een heel luxe Aubergue zitten, zoals een paar dagen geleden.
Toen leek het wel een 5 sterren maal.
Er stond een liter rode wijn op tafel en een fles water en het eten was echt voortreffelijk.
Ze waren nog maar vijf dagen open, alles was splik splinter nieuw .
Gisteren, vrijdag, zaten we in Auberge Verde.
Dat was een beetje alternatief maar wel heel gezellig, heel huislijk en we voelden ons er echt thuis.
Vandaag hebben we een salade en macaroni met een glas wijn.
Het vult, we moeten morgen onderweg maar eens kijken of we ergens lekker kunnen eten.
Ok de volgende keer ga ik het over de ontmoetingen hebben.
Beu Camino Siebren
Hospital de Orbigo naar Reliegos
Zie ik niet dat ik het over ons dieet zou hebben.
Nou daar gaan we .
s'Morgens beginnen we met drie stukjes geroosterd brood en een kop koffie .
En als we geen ontbijt hebben besteld dan is het een Muesli reep.
In het laatste het geval dan gaan we onder weg en zoeken een Café.
En eten daar een Cousant met koffie.
Is die er niet en wel een supermercato dan kopen we daar alles .
En dan word het stokbrood met worst en kaas.
Je ziet valt niet mee de inwendige mens op sterkte te houden.
Wat het ontbijt aan gaat..
De lunch die hebben we in de eerste de beste gelegenheid gescoord.
Supermecato, een supermarkt, een lokaal winkeltje .
Als ze maar brood ,kaas ,worst en chocomelk hebben, dat eten we dan op een van de vele picknick plaatsen naast de route .
Ook bushokjes zijn zeer geschikt.
Of midden in de natuur, heerlijk.
Vaak moeten we dan heel veel Pelgrims gedag zeggen, ola of een buen camino.
We verwennen ons ook regelmatig met aardbeien.
Die hebben we echt nodig voor de vitaminen.
Want groenten geven ze niet veel bij het diner.
Het diner is vaak heel makkelijk.
Dat is dan het " menu pelegrino's ".
De keus is niet uitgebreid maar altijd genoeg.
Of je moet in een heel luxe Aubergue zitten, zoals een paar dagen geleden.
Toen leek het wel een 5 sterren maal.
Er stond een liter rode wijn op tafel en een fles water en het eten was echt voortreffelijk.
Ze waren nog maar vijf dagen open, alles was splik splinter nieuw .
Gisteren, vrijdag, zaten we in Auberge Verde.
Dat was een beetje alternatief maar wel heel gezellig, heel huislijk en we voelden ons er echt thuis.
Vandaag hebben we een salade en macaroni met een glas wijn.
Het vult, we moeten morgen onderweg maar eens kijken of we ergens lekker kunnen eten.
Ok de volgende keer ga ik het over de ontmoetingen hebben.
Beu Camino Siebren
vrijdag 16 mei 2014
Vanmorgen zagen we de zon opkomen boven de bergen, prachtig.
De windmolens tekenden zich af in de oranje lucht.
Na het ontbijt, geroosterd brood met koffie, iets waaraan wij zeker niet genoeg hadden, de tocht naar boven afgemaakt, zo'n 11 km. naar het vervallen dorpje Mandarin, op 1500m. hoogte.
De hellingen waren soms zo steil, 20%, en de wind tegen dat we stukken hebben moeten lopen.
Toch waren binnen 2 uur op de top.
Een paar km. verder staat het Cruzo de Ferro, een kruis op een houten paal omringd door duizenden stenen door pelgrims neergelegd die ze mee hebben genomen van thuis.
Het is het afwerpen van het oude leven en de start van een nieuw leven. ( zeggen ze )
Daarna als een speer naar beneden, mooie dorpjes doorfietsend, weer ooievaars op kerktorens op hun nest en tientallen pelgrims toezwaaiend.
In Astorga de kathedraal op de foto proberen te krijgen maar het ding is veel te groot!
Inmiddels was het landschap drastisch veranderd en lijkt het veel op Nederland, inclusief de wind die we pal tegen hebben.
Het eerste het beste onderkomen in Hospital huppeldehup, hebben we genomen en het is super.
We zitten nu in de tuin bij 28 graden en gaan om 20.00 eten met groenten uit de eigen tuin.
Het is behoorlijk alternatief maar er is een douche en een bed en daar gaat het om :-)
De windmolens tekenden zich af in de oranje lucht.
Na het ontbijt, geroosterd brood met koffie, iets waaraan wij zeker niet genoeg hadden, de tocht naar boven afgemaakt, zo'n 11 km. naar het vervallen dorpje Mandarin, op 1500m. hoogte.
De hellingen waren soms zo steil, 20%, en de wind tegen dat we stukken hebben moeten lopen.
Toch waren binnen 2 uur op de top.
Een paar km. verder staat het Cruzo de Ferro, een kruis op een houten paal omringd door duizenden stenen door pelgrims neergelegd die ze mee hebben genomen van thuis.
Het is het afwerpen van het oude leven en de start van een nieuw leven. ( zeggen ze )
Daarna als een speer naar beneden, mooie dorpjes doorfietsend, weer ooievaars op kerktorens op hun nest en tientallen pelgrims toezwaaiend.
In Astorga de kathedraal op de foto proberen te krijgen maar het ding is veel te groot!
Inmiddels was het landschap drastisch veranderd en lijkt het veel op Nederland, inclusief de wind die we pal tegen hebben.
Het eerste het beste onderkomen in Hospital huppeldehup, hebben we genomen en het is super.
We zitten nu in de tuin bij 28 graden en gaan om 20.00 eten met groenten uit de eigen tuin.
Het is behoorlijk alternatief maar er is een douche en een bed en daar gaat het om :-)
Abonneren op:
Posts (Atom)