donderdag 10 mei 2018
9 Mei
Gister avond gelukkig op tijd in bed na de voorstelling van Erik van Muiswinkel.
Om 03.50 staat de wekker.
Vraag mij niet waarom dat is en niet om bv 03,45 of 04.00
Het had ook om 03.55 kunnen zijn.
Nee dus 03.50 vind Chris gewoon een mooie tijd echt ik begrijp het ook niet.
De wekker gaat en Chris springt uit bed naar het toilet.
En ik hoor me een spektakel, hangt ze boven de pot, hondsberoerd.
Yes, ik terug in bed, we gaan niet lopen dat wordt uitslapen.
Ze komt nog een keer op bed liggen als een slappe pop.
Maar schiet weer overeind om weer boven de pot te hangen.
Komt terug en zegt: alles is eruit, ik voel me kip lekker we kunnen.
Nee he daar gaat mijn nachtrust.
Hup fietsen op de auto.
Ja ja we gaan lopen maar nemen de fietsen mee voor de rest van de week.
Wat denk je, loopt ze gewoon die 46km met twee vingers in haar neus, niets aan het handje.
Wat een BIKKEL (Peet vind je het goed dat ik hem hier een keer gebruik. ).
Dat dacht je we gaan op een terrasje zitten ik kom terug zit ze gewoon te slapen.
Ok ik heb enige clementie met haar we waren er ook bijna.
Dus dan mag het ook wel na een slechte korte nachtrust.
O ja ik heb ook gelopen natuurlijk.
Een hele mooie soms te warme dag.
Nergens last van. 😜😊
9 Mei
Gisteravond werden we door onze dochters getrakteerd op een avondje cabaret.
Om 20.15 uur zaten we op de eerste rij van de Kleine Komedie in Amsterdam waar Erik van Muiswinkel optrad.
Veel gelachen en genoten, het was zonder pauze om 21.45 uur afgelopen.
Wij weer met de trein naar huis om meteen in bed te duiken want om vier uur zou de wekker aflopen.
We hadden ons opgegeven voor de tweede dag van de 11-stedentocht, 46km.
Het feest was bijna niet doorgegaan want ik voelde me om 4 uur zo ziek als een hond.
Kotsend hing ik boven de toiletpot en toen alles eruit was, voelde ik me OK.
Om 20.15 uur zaten we op de eerste rij van de Kleine Komedie in Amsterdam waar Erik van Muiswinkel optrad.
Veel gelachen en genoten, het was zonder pauze om 21.45 uur afgelopen.
Wij weer met de trein naar huis om meteen in bed te duiken want om vier uur zou de wekker aflopen.
We hadden ons opgegeven voor de tweede dag van de 11-stedentocht, 46km.
Het feest was bijna niet doorgegaan want ik voelde me om 4 uur zo ziek als een hond.
Kotsend hing ik boven de toiletpot en toen alles eruit was, voelde ik me OK.
Blijkbaar iets verkeerds gegeten.
We gingen het dus toch maar proberen.
Alles stond klaar, we laadden alles in de auto en om kwart over vijf reden we weg.
Het was muisstil op de weg, wat vrachtauto’s en een paar vroege vogels.
Het was nog schemerig toen we op Afsluitdijk opreden, daarom werden de fluoriserende strepen op de sluizen prachtig verlicht door de koplampen.
Ik had nog 30km de tijd om het fototoestel te pakken om de sluizen aan de overkant te fotograferen maar tegen de tijd dat we er waren was de voorruit veranderd in een muggenbegraafplaats, we konden bijna niets meer zien.
Ruitensproeier was geen optie dan zou de voorruit een grote witte vlek worden.
Zonder problemen kwamen we in Workum aan waar al een grote groep wandelaars stond te wachten op de bus, er stonden er drie.
Stipt om 6.15 uur werden we naar Sloten gereden waar het al een gezellige boel was.
De dorpsstraat stond vol koffiedrinkende enthousiastelingen, ik moest er even niet aan denken.
Ik had nog niets gegeten of gedronken, zelfs thee smaakte me niet.
Gelukkig hadden we gisteren een lekker lunchpakket klaargemaakt dus als ik trek kreeg kon ik kiezen uit broodje kaas, ei of pindakaas.
Even voor zeven was er een praatje van de burgemeester gevolgd door het Friese Volkslied getrompetterd door de ons bekende Zwitser Fries Rob en na het startschot schoten de eerste uit de startblokken.
Dat waren de haantjes van vandaag, die wilden als eerste over de finish komen, 47km verderop.
Wij behoorden tot de middenmoot, kuierden stevig door maar hadden ook alle tijd om te genieten van de route langs het IJselmeer.
Het was strak blauw, her en der een wolkje, weinig wind en zo’n 15 graden wat in de loop van de dag zou oplopen naar 27 graden.
Gelukkig voor iedereen stak er in de middag een koel briesje op vanaf het IJselmeer.
Eerst ging het over de weg door een paar kleine dorpjes, we liepen langs een weiland waar net de koeien uit de stal kwamen, de zware beesten sprongen met vier poten tegelijk in de lucht en renden het weiland in :-)
Een flink deel van de route stapten we door een bos om uiteindelijk bij de dijk van het IJselmeer uit te komen.
Op de dijk liepen niet alleen de wandelaars die genoten van het uitzicht maar ook koeien en schapen met nog hele kleine lammetjes.
Regelmatig kwamen we langs een kroeg of een sportvereniging waar we naar het toilet konden en een kop koffie konden drinken met iets lekkers erbij.
Inmiddels had ik een broodje op wat goed viel maar koffie, nee, liever niet.
We hadden gezellige gesprekken met andere wandelaars en tijdens zo’n praatje maakte je ongemerkt kilometers want laten we eerlijk zijn, 46 km is niet niks.
Zo wandelend langs het IJselmeer zagen we in de verte Stavoren al liggen, we kregen daar ons eerste stempel toen we al ruim 20km hadden gelopen.
Verderop lag Hindeloopen waar we de kerktoren al van verre zagen.
Daar gaven twee vrouwen in klederdracht een stempel.
De laatste 18km slingerden we door weilanden, was er nog een geheime stempelpost en uiteindelijk zagen we de Friese vlag wapperen op de kerktoren van Workum.
Omdat wij maar 1 dag liepen kregen we een medaille, een groot ding maar wel met een plaatje erin dat we op 9 Mei 2018 44km.gelopen hadden van Sloten naar Workum.
Met de auto reden we naar Leeuwarden waar we bij Vrienden op de Fiets een kamer hadden gereserveerd.
Het bleek een grote boerderij te zijn midden in een natuurgebied, prachtig.
Ik viel meteen als een blok in slaap terwijl Siebren salades bij AH ging ophalen.
Een uur later zaten we heerlijk aan ons “diner” om kort daarna onder de wol te kruipen.
Alles stond klaar, we laadden alles in de auto en om kwart over vijf reden we weg.
Het was muisstil op de weg, wat vrachtauto’s en een paar vroege vogels.
Het was nog schemerig toen we op Afsluitdijk opreden, daarom werden de fluoriserende strepen op de sluizen prachtig verlicht door de koplampen.
Ik had nog 30km de tijd om het fototoestel te pakken om de sluizen aan de overkant te fotograferen maar tegen de tijd dat we er waren was de voorruit veranderd in een muggenbegraafplaats, we konden bijna niets meer zien.
Ruitensproeier was geen optie dan zou de voorruit een grote witte vlek worden.
Zonder problemen kwamen we in Workum aan waar al een grote groep wandelaars stond te wachten op de bus, er stonden er drie.
Stipt om 6.15 uur werden we naar Sloten gereden waar het al een gezellige boel was.
De dorpsstraat stond vol koffiedrinkende enthousiastelingen, ik moest er even niet aan denken.
Ik had nog niets gegeten of gedronken, zelfs thee smaakte me niet.
Gelukkig hadden we gisteren een lekker lunchpakket klaargemaakt dus als ik trek kreeg kon ik kiezen uit broodje kaas, ei of pindakaas.
Even voor zeven was er een praatje van de burgemeester gevolgd door het Friese Volkslied getrompetterd door de ons bekende Zwitser Fries Rob en na het startschot schoten de eerste uit de startblokken.
Dat waren de haantjes van vandaag, die wilden als eerste over de finish komen, 47km verderop.
Wij behoorden tot de middenmoot, kuierden stevig door maar hadden ook alle tijd om te genieten van de route langs het IJselmeer.
Het was strak blauw, her en der een wolkje, weinig wind en zo’n 15 graden wat in de loop van de dag zou oplopen naar 27 graden.
Gelukkig voor iedereen stak er in de middag een koel briesje op vanaf het IJselmeer.
Eerst ging het over de weg door een paar kleine dorpjes, we liepen langs een weiland waar net de koeien uit de stal kwamen, de zware beesten sprongen met vier poten tegelijk in de lucht en renden het weiland in :-)
Een flink deel van de route stapten we door een bos om uiteindelijk bij de dijk van het IJselmeer uit te komen.
Op de dijk liepen niet alleen de wandelaars die genoten van het uitzicht maar ook koeien en schapen met nog hele kleine lammetjes.
Regelmatig kwamen we langs een kroeg of een sportvereniging waar we naar het toilet konden en een kop koffie konden drinken met iets lekkers erbij.
Inmiddels had ik een broodje op wat goed viel maar koffie, nee, liever niet.
We hadden gezellige gesprekken met andere wandelaars en tijdens zo’n praatje maakte je ongemerkt kilometers want laten we eerlijk zijn, 46 km is niet niks.
Zo wandelend langs het IJselmeer zagen we in de verte Stavoren al liggen, we kregen daar ons eerste stempel toen we al ruim 20km hadden gelopen.
Verderop lag Hindeloopen waar we de kerktoren al van verre zagen.
Daar gaven twee vrouwen in klederdracht een stempel.
De laatste 18km slingerden we door weilanden, was er nog een geheime stempelpost en uiteindelijk zagen we de Friese vlag wapperen op de kerktoren van Workum.
Omdat wij maar 1 dag liepen kregen we een medaille, een groot ding maar wel met een plaatje erin dat we op 9 Mei 2018 44km.gelopen hadden van Sloten naar Workum.
Met de auto reden we naar Leeuwarden waar we bij Vrienden op de Fiets een kamer hadden gereserveerd.
Het bleek een grote boerderij te zijn midden in een natuurgebied, prachtig.
Ik viel meteen als een blok in slaap terwijl Siebren salades bij AH ging ophalen.
Een uur later zaten we heerlijk aan ons “diner” om kort daarna onder de wol te kruipen.
zondag 15 april 2018
Elfstedenbrevet
Hallo allemaal
Sinds lange tijd weer een berichtje van ons, een bijzonder berichtje.
Afgelopen vrijdag 13 April kreeg Sieb uit handen van de Commissaris van de Koning in Friesland het Elfstedenbrevet uitgereikt.
In 1997 had hij op 4 januari 200km geschaatst en in datzelfde jaar samen met mij op 19 mei (tweede Pinksterdag) 235km gefietst en vorig jaar hadden we samen de ruim 216km gewandeld.
Met de stempelkaarten van deze drie disciplines kon Sieb het brevet aanvragen wat hij meteen na thuiskomst van de wandeltocht had gedaan :-)
Eind februari viel de uitnodiging op de mat.
Maar het ging natuurlijk om de sportieve prestatie van 29 mensen in de zaal.
Vol lof en bewondering sprak hij erover totdat hij vroeg of Hr.Aldershof ook aanwezig was waarop Sieb zijn hand opstak.
"U vindt het toch niet erg dat ik een stukje uit Uw blog citeer?" waarna hij een stukje voorlas.
Maar oh oh wat waren we het weer zat rond de veertig km.
Eenmaal in Dokkum heb ik dat heel hard geroepen in een straatje.
Dacht dat we alleen waren maar er was nog een echtpaar, die moesten heel erg lachen.
Ook las hij de statistieken voor die Sieb aan het eind van de tocht had opgeschreven:
216.21 km gelopen
40.30 uur
23.967 calorieën
12.1 liter vocht tot ons genomen
5.6 gemiddelde loopsnelheid
6 slaappillen
1 tube ibuprofen
5 blarenpleisters
16 broodjes
8 krenten bollen
16 bakken koffie
2 repen chocola
Sinds lange tijd weer een berichtje van ons, een bijzonder berichtje.
Afgelopen vrijdag 13 April kreeg Sieb uit handen van de Commissaris van de Koning in Friesland het Elfstedenbrevet uitgereikt.
In 1997 had hij op 4 januari 200km geschaatst en in datzelfde jaar samen met mij op 19 mei (tweede Pinksterdag) 235km gefietst en vorig jaar hadden we samen de ruim 216km gewandeld.
Met de stempelkaarten van deze drie disciplines kon Sieb het brevet aanvragen wat hij meteen na thuiskomst van de wandeltocht had gedaan :-)
Eind februari viel de uitnodiging op de mat.
Secretariaat:
G.W. de Haan
Eeltsje Folkertsmawei 3-S
8915DW Leeuwarden
Leeuwarden, woensdag 21-2-2018
Geachte Elfstedenbedwinger,
U hebt voor 1 december 2017 een aanvraag ingediend voor het zo fel begeerde Elfstedenbrevet.
Het is ons een genoegen u te kunnen meedelen dat uw aanvraag wordt gehonoreerd.
De brevetten worden elk voorjaar op feestelijke wijze uitgereikt. Dat gaan we dit jaar ook weer doen.
Graag nodigen wij u uit voor deze bijeenkomst.
De Commissaris van de Koning in de Provinsje Fryslân, Drs. Arno Brok, heeft zich bereid verklaard
de brevetten uit te reiken en nodigt u hiertoe uit in het Provinsjehûs, Tweebaksmarkt 52, 8911 KZ
Leeuwarden.
De datum van de brevetuitreiking is vrijdag 13 april a.s.. U wordt verwacht tussen 15.30 en 15.45 uur.
De uitreiking van de brevetten zal plaatsvinden vanaf 16.00 uur in commissiezaal van het Provinsjehûs
en zal eindigen omstreeks 17.00 uur waarna er nog gelegenheid is voor een drankje en een hapje.
U kunt zich door maximaal twee personen laten vergezellen.
Met sportieve en culturele groeten,
Mevr. Immie Jonkman, Koninklijke Vereniging De Friesche Elf Steden
Age Boskma, Stichting de Friese Elfsteden Rijwieltocht
Sonny de Haan, Stichting Friese 11-Steden Wandeltochten.
Voor alles was gezorgd: een kopje thee of koffie met Friese oranjekoek, na afloop een borrel met
Friese kruidnagelkaas maar gelukkig voor de niet Friezen ook Hollandse gefrituurde lekkernijen:-)
Na de inleiding die in het Fries begon maar gelukkig in het Nederlands werd voortgezet, kwam de Commissaris aan het woord die een leuk verhaal vertelde hoe hij in Friesland terecht gekomen was.Maar het ging natuurlijk om de sportieve prestatie van 29 mensen in de zaal.
Vol lof en bewondering sprak hij erover totdat hij vroeg of Hr.Aldershof ook aanwezig was waarop Sieb zijn hand opstak.
"U vindt het toch niet erg dat ik een stukje uit Uw blog citeer?" waarna hij een stukje voorlas.
Maar oh oh wat waren we het weer zat rond de veertig km.
Eenmaal in Dokkum heb ik dat heel hard geroepen in een straatje.
Dacht dat we alleen waren maar er was nog een echtpaar, die moesten heel erg lachen.
Ook las hij de statistieken voor die Sieb aan het eind van de tocht had opgeschreven:
216.21 km gelopen
40.30 uur
23.967 calorieën
12.1 liter vocht tot ons genomen
5.6 gemiddelde loopsnelheid
6 slaappillen
1 tube ibuprofen
5 blarenpleisters
16 broodjes
8 krenten bollen
16 bakken koffie
2 repen chocola
10 pakjes chocomelk
De zaal vond het prachtig, er werd gelachen en duidelijk ook herkent :-)
Nog een paar "brevetisten" werden genoemd waarna de uitreiking kon beginnen.
Alles werd op de gevoelige plaat vastgelegd door weet ik veel hoeveel camera's zelfs door een professionele fotograaf maar jullie moeten het doen met foto's uit onze privécollectie :-)
13 april 2018
De trotse bezitter van iets heel bijzonders.
maandag 18 december 2017
Thailand 18-12-2017
Vandaag is het ons laatste dagje in Bangkok geweest.
Op onze weg naar de Skytrain aten we ergens een ontbijtje en gingen met het openbaar vervoer naar de plaats waar het crematorium staat van Koning Bhumibol die ruim een jaar geleden overleed.
Dat hij na een jaar pas gecremeerd is verbaast ons niets, er staat een enorm complex met in het midden een crematorium waar hij een maand geleden is gecremeerd.
Ongelofelijk, er is kosten nog moeite gespaard om er iets prachtigs van te maken.
In het oorspronkelijke plan zou het complex na een maand afgebroken worden en wij hoorden ook dat het al dicht was.
Toch gingen we even kijken en wat bleek, het was nog steeds toegankelijk.
Siebren deed de pijpen weer aan zijn broek en ik sloeg een sjaal om mijn korte broek, het ziet er wel een beetje slemielig uit.
We gingen door de beveiliging, kregen een bordje opgespeld waaruit opgemaakt kon worden dat we niet uit Thailand kwamen, kregen een paar flesjes drinken en een parasol tegen de zon.
Op weg naar het complex passeerden we tenten met duizenden stoelen om de mensen die moesten wachten niet in de brandende zon te laten staan.
Wij konden gelukkig gewoon doorlopen en binnen 5 minuten stonden we voor het crematorium.
In Thailand mag je het niet hardop zeggen maar het was echt over de top, gewoon overdreven.
Het is een langwerpig terrein waar in het midden een enorm bouwwerk staat met allemaal torentjes, mythologische figuren, water, en trappen.
Daaromheen staan gebouwen met maquettes, films hoe de opbouw is gegaaan, foto's van hoe alles is opgebouwd, heel indrukwekkend.
Na zo'n twee uur waren we klaar of liever gezegd: we hadden we genoeg van.
Met de boot en de Skytrain gingen we weer naar Rick zijn appartement waar we vanavond lekker hebben gebarbecued :-)
Op onze weg naar de Skytrain aten we ergens een ontbijtje en gingen met het openbaar vervoer naar de plaats waar het crematorium staat van Koning Bhumibol die ruim een jaar geleden overleed.
Dat hij na een jaar pas gecremeerd is verbaast ons niets, er staat een enorm complex met in het midden een crematorium waar hij een maand geleden is gecremeerd.
Ongelofelijk, er is kosten nog moeite gespaard om er iets prachtigs van te maken.
In het oorspronkelijke plan zou het complex na een maand afgebroken worden en wij hoorden ook dat het al dicht was.
Toch gingen we even kijken en wat bleek, het was nog steeds toegankelijk.
Siebren deed de pijpen weer aan zijn broek en ik sloeg een sjaal om mijn korte broek, het ziet er wel een beetje slemielig uit.
We gingen door de beveiliging, kregen een bordje opgespeld waaruit opgemaakt kon worden dat we niet uit Thailand kwamen, kregen een paar flesjes drinken en een parasol tegen de zon.
Op weg naar het complex passeerden we tenten met duizenden stoelen om de mensen die moesten wachten niet in de brandende zon te laten staan.
Wij konden gelukkig gewoon doorlopen en binnen 5 minuten stonden we voor het crematorium.
In Thailand mag je het niet hardop zeggen maar het was echt over de top, gewoon overdreven.
Het is een langwerpig terrein waar in het midden een enorm bouwwerk staat met allemaal torentjes, mythologische figuren, water, en trappen.
Daaromheen staan gebouwen met maquettes, films hoe de opbouw is gegaaan, foto's van hoe alles is opgebouwd, heel indrukwekkend.
Na zo'n twee uur waren we klaar of liever gezegd: we hadden we genoeg van.
Met de boot en de Skytrain gingen we weer naar Rick zijn appartement waar we vanavond lekker hebben gebarbecued :-)
zondag 17 december 2017
Thailand 17-12-2017
Over een uurtje moeten we afscheid nemen van het Nationaal Park Kho Samet.
Een dikke twee dagen hebben we genoten van strand, zee en zon.
We hebben op twee enorme opblaas eenden in het water rondgeploeterd, Rick had voor een half uur een waterscooter gehuurd, de boeken zijn uitgelezen en de huid verkeurd van wit naar offwhite :-)
Het zeewater had een heerlijke temperatuur van rond de dertig graden waarin ik baantjes trok om te oefenen voor September als ik voor ALS door de Amsterdamse grachten ga zwemmen.
Jammer dat het water daar dan een stuk kouder is :-(
Eergisteren en gisteren was het water rustig, weinig golven en beetje kabbelend.
Vanmorgen was ik vroeg wakker en dacht de zonsopkomst te kunnen fotograferen, mooi zo opkomend boven de zee maar ik was te laat.
Dan maar wat rondzwemmen maar ook dat ging niet, er waren enorme golven.
Een stukje lopen dan, maar de zee zweepte de golven op tot bijna in de strandpaviljoens, er was geen ruimte om te lopen of ik moest over de tafels klauteren.
Uiteindelijk ging ik terug naar de kamer.
Siebren was ook wakker en we pakten onze boeken en gingen naar het strand om op de veranda te ontbijten en te lezen.
Het buffet was uitstekend, een kant met warme Thaise gerechten en een kant met Europees ontbijt.
We aten van twee walletjes :-)
Heerlijke kip met groenten in oestersaus, gebakken omelet met stukjes ui en ketjap, yoghurt, geroosterd brood met marmalde en heerlijk vers fruit zoals ananas, meloen en papaya.
Er waren sapjes en echt goede koffie.
De kamer moest voor 12.00uur leeg zijn, we pakten onze spullen in, zette ze bij de receptie en genoten nog een hele dag van het nietsdoen.
Op een ligbed bekeken we de Chinezen die hele fotoseries van elkaar maakten.
Ze droegen minijurkjes als badpak en wapperden met sjaaltjes om maar zo mooi mogelijk op de gevoelige plaat vastgelegd te worden.
Jammer dat ze zo luidruchtig waren anders hadden we het misschien nog wel komisch gevonden.
Zelf maakten we stoere foto's van de opblaaseendjes en de waterscooter.
We zwommen een eind de zee in en lieten ons door de golven terugsmijten op het strand, fantastisch.
Op het strand werd vis en kip gebarbecued waar we tussen de middag van aten met een salade waar toch wel erg veel pepertjes in zaten.
We snotterden er lekker op los :-)
Nu dus wachten op de speedboot, terug naar het vasteland en dan op naar Bangkok.
Je kunt niet zeggen dat we ons dit weekend drukker hebben gemaakt dan nodig was :-)
Een dikke twee dagen hebben we genoten van strand, zee en zon.
We hebben op twee enorme opblaas eenden in het water rondgeploeterd, Rick had voor een half uur een waterscooter gehuurd, de boeken zijn uitgelezen en de huid verkeurd van wit naar offwhite :-)
Het zeewater had een heerlijke temperatuur van rond de dertig graden waarin ik baantjes trok om te oefenen voor September als ik voor ALS door de Amsterdamse grachten ga zwemmen.
Jammer dat het water daar dan een stuk kouder is :-(
Eergisteren en gisteren was het water rustig, weinig golven en beetje kabbelend.
Vanmorgen was ik vroeg wakker en dacht de zonsopkomst te kunnen fotograferen, mooi zo opkomend boven de zee maar ik was te laat.
Dan maar wat rondzwemmen maar ook dat ging niet, er waren enorme golven.
Een stukje lopen dan, maar de zee zweepte de golven op tot bijna in de strandpaviljoens, er was geen ruimte om te lopen of ik moest over de tafels klauteren.
Uiteindelijk ging ik terug naar de kamer.
Siebren was ook wakker en we pakten onze boeken en gingen naar het strand om op de veranda te ontbijten en te lezen.
Het buffet was uitstekend, een kant met warme Thaise gerechten en een kant met Europees ontbijt.
We aten van twee walletjes :-)
Heerlijke kip met groenten in oestersaus, gebakken omelet met stukjes ui en ketjap, yoghurt, geroosterd brood met marmalde en heerlijk vers fruit zoals ananas, meloen en papaya.
Er waren sapjes en echt goede koffie.
De kamer moest voor 12.00uur leeg zijn, we pakten onze spullen in, zette ze bij de receptie en genoten nog een hele dag van het nietsdoen.
Op een ligbed bekeken we de Chinezen die hele fotoseries van elkaar maakten.
Ze droegen minijurkjes als badpak en wapperden met sjaaltjes om maar zo mooi mogelijk op de gevoelige plaat vastgelegd te worden.
Jammer dat ze zo luidruchtig waren anders hadden we het misschien nog wel komisch gevonden.
Zelf maakten we stoere foto's van de opblaaseendjes en de waterscooter.
We zwommen een eind de zee in en lieten ons door de golven terugsmijten op het strand, fantastisch.
Op het strand werd vis en kip gebarbecued waar we tussen de middag van aten met een salade waar toch wel erg veel pepertjes in zaten.
We snotterden er lekker op los :-)
Nu dus wachten op de speedboot, terug naar het vasteland en dan op naar Bangkok.
Je kunt niet zeggen dat we ons dit weekend drukker hebben gemaakt dan nodig was :-)
Abonneren op:
Posts (Atom)