Valcancòver - Laives/Leifers

 Om ons heen hoorden we rond zes uur al het gerammel van tentstokken.

Het zou een warme dag worden en dus gingen de andere fietsers al vroeg op pad.
Wij niet, wij rekten ons nog eens uit, draaide nog eens op de andere zij maar van slapen kwam niets meer.
Even na acht uur fietsten we de camping af het fietspad op langs het meer waar we gistermiddag gestopt waren.
We gingen richting Trento waar we tot onze stomme verbazing eerst een klim van een half uur moesten maken om bij een fort te komen en toen non stop daalden en pas tot stilstand kwamen op het centrale plein van de stad.
We dronken er heerlijke koffie tegenover een enorme kerk en een barokke fontein.
Op het plein waren allemaal café’s met terrassen, we kozen het terras met het mooiste uitzicht op de bergen want Trento ligt ingesloten tussen de bergen.
We besloten om vandaag voor de makkelijkste weg te kiezen.
Er was een route door de bergen met af en toe een heuveltje maar gezien de temperatuur bleven wij langs de rivier fietsen, uiteindelijk kwamen de twee routes toch weer bij elkaar.
De wind die over het water onze kant op blies was heerlijk verkoelend.
We verplaatsten ons naar Zuid Tirol en ineens was alles tweetalig, Duits en Italiaans.
De rivier heette in het Italiaans Adige en in het Duits Etsch.
Doordat ons Duits veel beter is dan ons Italiaans begrepen we nu pas wat sommige verkeersborden betekenden :-)
In de reisgids stond dat het een saaie dag zou worden zo langs het water maar wij genoten van de omgeving.
De kerkentorens veranderden van vierkant en los van de kerk naar de ons bekende torenspitsen, de huizen hadden balkonnen waar bakken met geraniums aan hingen en de mensen spraken overwegend Duits.
De bergen veranderden steeds, we fietsten van het ene dal naar het andere en hadden een heel stuk wind mee.
De hoogtemeters vielen mee, slechts 100.
Toen we het zat waren was het nog een paar kilometer naar de camping in Laives/Leifers in de tuin van een hotel.
Maar wel een tuin met een zwembad waar we in plonsden.
De was hangt nu bij de tent te wapperen in de zon en wij zitten op het terras met een lekker verkoelend biertje :-)

Navigeren

 Navigeren moet goed anders moet je steeds omkeren

Navigeren in een stad is lastig het is er druk. 

Navigeren op het platte land gaat makkelijk. 

Navigeren in de afdaling is een kunst. 

Navigeren op een klein telefoonscherm dat is hoogstaande klasse. 

Navigeren met grote klasse dat is Chris. 

Foto’s 20 juli

 

Primolano - Valcanòver

 Met het Lago di Caldonazzo aan mijn voeten schrijf ik het blog vandaag.

Om 14.00 waren we hier, erg vroeg maar het fietsen ging vanzelf.
We sliepen vroeg, ontbeten vroeg en fietsten vroeg.
Om en boven de bergen lagen de wolken nog te slapen en daardoor was de temperatuur lager dan we de afgelopen tijd gewend waren.
Vrijwel meteen begon het prachtig bijgehouden fietspad naar Trento door het Valsugana Dal.
Gedurende de ochtend verdampte de wolken door de warmte van de zon en zagen we steeds beter de contouren van de bergen waar we tussen fietsten.
Aanvankelijk reden we tussen twee bergen in samen met de Brenta, spoor en snelweg.
Plots hield dit op en waren we in een heel breed dal waar dorpjes zich aan elkaar regen en tuinbouw was.
Veel mais, appelboomgaarden, aardbeienbedden, aardappelvelden en volkstuintjes.
Tegen de bergwanden zagen we kerktorens en vervallen burchten.
De 65km die we fietsten waren bijna helemaal op fietspad, heerlijk, maar ook druk want   naast ons waren er nog veel meer fietsers die ervan wilden genieten:-)
De hele dag zagen we de Brenta die van de ene na de andere stroomversnelling stroomde en het water met donderend geraas naar een lager niveau viel.
We merkten wel dat we naar boven gingen, dat er stukken “vals plat” waren maar dat we 250 hoogtemeters hadden gemaakt vandaag verraste ons.
We hadden eigenlijk alleen maar genoten van die enorme bergen links en rechts van ons, van de tegen de bergen aangeplakte huizen, van de mooie natuur en het gemak waarmee we ons vandaag hadden verplaatst.
Nu ga ik een duik nemen in het meer dus tot morgen maar weer :-)

Foto’s 19 juli

 

Alles went

 Alles went zelfs een vent zullen veel 

vrouwen zeggen. 

Alles went zeker een sportieve griet. 

Alles went ook het slapen in een krappe benauwde tent.

Alles went s,nachts uit je tent. 

 Alles went ook de picknick tafel mis je niet bij de tent. 

Alles went elke dag uit eten. 

Alles went Bergje op Bergje af. 

Alles went langs een drukke weg op je fietsje. 

Alles went overal je mond maskertje op

Alles went ook die knappe Italiaan ( ze )

Alles went alles met de boot in Venetië. 

Cittadella - Primolano

 Op advies van onze gastvrouw waren we uit eten gegaan in een lokaal restaurant.

Nog altijd staan wij verbaasd over het aantal gangen wat de Italianen hier ‘s avonds voorgeschoteld krijgen.
Wij hielden het meestal bij twee gangen (pizza of pasta en een salade erbij) maar zij peuzelden zo vijf gangen achter elkaar naar binnen vergezeld van een fles wijn.
Gisteren hadden we een voorafje van romige mozzarella met rauwe ham, daarna pasta, Sieb penne met een pittige saus en ik opgerolde lasagnavellen gevuld met spinazie en ricotta en daarna in plakken gesneden en een lekker toetje met chocolade en fruit.
Van de uitbater kregen we als afzakkertje een glaasje grappa uit de streek.
Op de fiets verkenden we de oude stad.
Om Cittadella heen staat een stadsmuur van 12 meter hoog met 4 poorten.
Dat wij er fietsten gingen de lantaarns aan wat het geheel een sprookjesachtige sfeer gaf.
Het leek alsof de stad alleen maar uit horeca bestond, volle terrassen en veel mensen op de been.
Er stond zelfs een rij bij een ijssalon waar we ons maar al te graag bij aansloten.
En het moet gezegd, het was het wachten waard, ik vond het ijs erg lekker!
Gelukkig dat we gisteravond in de stad waren geweest want vanmorgen stond door de hele binnenstad markt en was er niets te zien van al het moois.
Na een nachtje tussen de witte lakens stond er een uitgebreid ontbijt op ons te wachten: verse koffie, sap, warme broodjes, fruit, kaas, ham, yoghurt en taart.
Die taart is hier een vast onderdeel van het ontbijt :-)
We hadden het getroffen met deze B&B wat een lieve mensen, niets was ze teveel.
De eerste 18km ging over rustige wegen met een stop in Bassano del Grappa.
Onderweg maakten we een omweg voor de Decatlon om nu toch die felbegeerde bus campinggas te kopen.
Gelukkig hadden ze hier wel het gas waar we al drie weken naar op zoek waren.
In Bassano del Grappa ligt een prachtige houten brug over de Brenta en ze zijn hier erg goed in het maken van grappa zoals die van gisteravond:-)
En toen begon de tocht naar Trento.
Nadat we gisteren uit Venetië waren vertrokken zagen we de contouren van de Alpen rechts van ons opdoemen om langzaam maar zeker steeds meer in ons gezichtsveld te komen en er vandaag geen ontsnappen meer aan was.
De Brenta heeft een kloof gesleten in de bergen.
Over flinke stukken is er langs het water een fietspad aangelegd wat her en der onderbroken wordt door een dorp.
Heerlijk genieten van de bergen en het water zonder auto’s om ons heen.
Het pad is erg gewild want we waren zeker niet de enige die zich erover verplaatsten.
Na 30km stond er een herberg waar we een kamer hebben gevonden.
Ze serveren ook avondeten en ontbijt, we hoeven er dus niet meer uit.