Foto’s 26 juli

 

Garmisch Partenkirchen - Uttingen am Ammersee

 Na een flinke plensbui gisteravond was het vannacht droog gebleven.

Toch was vanmorgen alles klam, het was in de Alpen gewoonweg niet warm genoeg om de spullen droog in te kunnen pakken.
De dag begon met een strak blauwe lucht met een zon die zich verschool achter de bergen.
Juist daardoor was de Zugspits in al zijn glorie te zien tegen een strak blauwe lucht, prachtig!
Na het ontbijt begonnen we aan een tocht van 80km.
Er waren wel eerder campings maar om nou al na 30km te stoppen ....
We gingen naar Murnau am Staffelsee waar we midden in het centrum koffie dronken.
De huizen in diverse straten waren in allerlei kleuren geschilderd en daar weer een afbeelding op van wat er in het pand verkocht werd.
Leuk om hier te zien, thuis moet ik er niet aan denken :-)
Vanuit het park aan de rand van de stad zagen wij voor de laatste maal de Alpen.
Doordat de zon nu op de berg scheen verdampte de regen van gisteren en begon zich een wolk rondom de top te vormen.
Hadden wij vanmorgen even mazzel gehad!
Nog voor de middag fietsten we dwars door akkers en weidevelden met voorraadschuren erop, een berg was nergens meer te zien.
Wat we wel zagen was hoe het noodweer van 2 dagen geleden rondom Eberfing had huisgehouden.
Afgebroken takken, omgewaaide bomen, plassen overal, hoog water in slootjes, plassen op weilanden en op diverse maisvelden stonden er alleen nog afgebroken staken.
De fietspaden waren wel weer begaanbaar maar vol takken, bladeren en modder.
In de berm lag een berg hagel met ballen zo groot als golfballetjes.
Diverse auto’s hadden deuken op het dak en de motorkap.
Dit hadden we eerder meegemaakt, 6 jaar geleden toen we uit Spanje gefietst kwamen, vlak boven Parijs.
Het gekke was dat nog geen 10km veder de wereld er uitzag alsof er niets gebeurd was.
Met toch nog twee keer flink klimmen en af en toe een heuveltje was het landschap om ons heen plat geworden.
In Weilheim, midden in het gezellige centrum, trakteerden we onszelf op een ijsje, yoghurt, donkere chocolade en walnoten, lekker, lekker.
In deze stad waren ook alle gevels in vrolijke kleuren geschilderd.
We gingen door naar Diessen am Ammersee waar we hoopten op een plaatsje op de camping, maar deze stond vol campers, niets voor ons.
In Utting am Ammersee staan we nu op het trekkersveld met heel veel kleine tentjes.
Kan de tent en de rest even lekker drogen :-)

Telfs - Garmisch Partenkirche

 De lucht was grijs, de temperatuur rond de 20 graden en het was droog.

Het perfecte weer om de beklimming van 10% gedurende 7km over de Bucherhöhe naar Duitsland te fietsen.
Om 8.15 zaten we op de fiets en de aftrap werd meteen gegeven, de B&B lag echt aan de voet van de berg.
Het eerste stuk ging door het dorp met alle bedrijvigheid van dien en dus goed oppassen geblazen.
Daarna kwam een stuk van ongeveer een kilometer met vrachtverkeer, de lijnbus, de vuilnisauto en personenauto’s maar toen werd het stil om ons heen.
In de berm bloeiden kleine bloemetjes, we hoorden vogels zingen en de bergen waar we vanmorgen vanuit het dorp nog tegenop keken kwamen steeds dichterbij en werden daardoor ook steeds groter.
Na ruim een uur kwam er een bord langs de kant van de weg waarop stond dat er over 250 meter een Gasthof was, vaak de top van de berg.
Helaas, in dit geval niet.
Het was nog een klein half uurtje verder voordat we het hoogste punt bereikten.
Langs de kant van de weg was niet eens een bord met de hoogte wel een bordje dat we in Buchen waren dus daar dan maar een foto van gemaakt.
Van de greffelweg die ons door twee Oostenrijkers was voorspeld, vonden we niets terug, de hele klim ging over asfalt en was in de tweede versnelling goed te doen.
Ondertussen was de grijze lucht opengetrokken en fietsten we in de zon.
Niet ver na de top keken we uit over een dal omringd door bergen met besneeuwde toppen, groene almen waar houten schuurtjes op stonden, het was oogverblindend.
Daarna kwamen de gratis kilometers, we daalden af naar Leutasch, Weidach, Puitbach, Reindlau, Lochiehn en Unterkirchen maar nog steeds geen Duitsland in het vizier.
We dachten de grens gemist te hebben toen er in de afdaling een bordje stond dat we Duitsland betraden/befietsten of hoe je het ook noemen wil :-)
Vlak daarna kwamen we in Mittenwald aan.
Er waren veel toeristen die kwamen voor de huizen in het dorp die allemaal prachtig beschilderd zijn met kleurrijke voorstellingen.
Ook in het volgende dorpje Krün was het kerkje prachtig beschilderd.
15 kilometers later fietsten we Garmisch-Partenkirchen binnen, ja ja, van het schansspringen op Nieuwjaarsdag.
De schans was niet te missen, stak overal boven uit en was zeker indrukwekkend.
Aan de andere kant van de stad lag de camping langs de Loisach, een rustig kabbelend riviertje.
Lekker uitrusten om morgen de Alpen achter ons te kunnen laten.

Foto’s 25 juli

 

Landeck - Telfs

 De camping waar wij vannacht sliepen was echt op fietsers en wandelaars ingesteld.

Er waren tafel en stoelen, een ruimte om te zitten als het regende waar we ook konden koken en koffie en thee konden zetten.
Omdat Sieb van extra bagage afwilde gaf hij wat gereedschap aan de eigenaar waarna deze ons elk een glaasje snaps aanbood.
Hij vertelde dat er in de bergen vlak bij Landeck elk jaar in September een groot feest was met veel snaps en spek.
We moesten dan maar eens terugkomen want iedereen was welkom.
Gaat ‘m niet worden, de snaps/grappa die Sieb maakt is net zo lekker.
Bij het opstaan was de lucht grijs met op sommige plaatsen een beetje blauw.
Het was in ieder geval droog en zo te zien zou dat wel zo blijven.
Alles werd ingepakt waaronder de natte tent.
We ontbeten bij de Turkse bakker om de hoek die aan de route zat.
Alles was zelfgemaakt door de moeder van de vrouw die ons ontbijt verzorgde.
Om 8.00 fietsten we uit Landeck weg naar de grens met Duitsland.
Onder de grijze lucht bij 27 graden was het heerlijk weer om te bewegen.
De wolken dachten er anders over want die bleven liggen waar ze lagen en pas laat in de middag weken ze voor de zon.
Na de koffie viel er af en to een druppel regen maar na de lunch heeft het toch zeker een kwartier flink geregend.
Het maakte ons niet uit, het was toch warm water:-)
Later brak de zon door en zag alles er weer fris en schoon uit.
Na regen ruikt alles ook anders, heerlijk.
Het dal waar we doorheen gingen was dan smal en dan breed.
Zo voelden we ons ingeklemd door de bergen en zo keken we uit over maisvelden en dorpjes die tegen de bergwand aangeplakt zaten.
We zagen kerkjes op bergtoppen, we zagen kerkjes langs het pad, we zagen kerkjes in de dorpen om ons heen.
En omdat het zondag was vandaag beierden overal alle klokken om de gelovigen te verleiden naar de kerk te komen.
Vandaag moesten de koeien het onderspit delven want die bellen hoorden we maar een paar keer.
Vlak voor Telfs raakten we in gesprek met een jonge man.
Jullie hadden z’n gezicht moeten zien toen hij hoorde wat we al gefietst hadden en waar we heen gingen, we schoten alle twee in de lach.
Hij wilde vervolgens alles over onze tocht weten, zelfs het routeboekje werd erbij gehaald en toen hij zag dat we dit allemaal op fietsen zonder “batterie” deden greep hij naar zijn hoofd.
Hij zei nog net niet dat we “ verrückt” waren:-)
In Imst dronken we koffie met sachertorte, in Rietz aten we pizza, in Telfs slapen we in een B&B zonder de bekende geraniums.

Foto’s 24 juli

 

Sint Valentino - Landeck

 De wolken die wij al een paar dagen om de bergen zagen hangen ‘s morgenvroeg hingen helemaal niet zo hoog als wij dachten.

Vanmorgen zaten we er middenin.
Het was grijs om ons heen en alles voelde vochtig aan.
Nadat alles was ingepakt en het toiletgebouw bezocht, stapten we op de fiets om in het volgende dorp te ontbijten.
Reschen, naar de gelijknamige pas die wij over 2km zouden passeren.
Of was het trotseren?
Een heerlijke kop koffie met een flink stuk apfelstrudel want iets hartigs had de banketbakker niet, echt Italiaans :-)
We klommen op de fiets en daalden door de weilanden af.
Hè, we moesten toch klimmen om over een pas heen te gaan?
Blijkbaar hadden we gisteren en vanmorgen al genoeg geklommen want ineens was ie daar: de Reschenpas 1515m hoog.
Van daaruit was het een heerlijk stuk afdalen tot Nauders, er waren almen, koeien met bellen, dorpjes tegen de hellingen en de zon.
Het was prachtig en zo rustig, een schitterend stukje Oostenrijk.
Vanuit Nauders volgde een klim naar de volgende top: Norbertshöhe 1404m hoog.
En toen begon er een afdaling van 400 hoogtemeters over 7km.
De ene haarspeldbocht volgde de andere op en zo kwamen we na 11 bochten aan bij de grensovergang met Zwitserland in het dorp Martina.
Daar controleerden ze ons niet maar menig automobilist werd staande gehouden.
We daalden verder af langs de Inn die wild kolkend langs ons naar beneden stroomde dus onze afdaling was ook wild en kolkend :-)
Gelukkig viel dat wel mee maar de uiteindelijke afdaling vanaf de pas stopte voor ons in Landeck nadat we weer een grens over gingen om in Tirol terug te komen.
In Tösens aten we een dagschotel, op de kaart stonden schnitzel, gebakken spek, gebakken piepers met sauerkrauten en een paar Tiroler gerechten waarvan we geen idee hadden wat het was.
Op andere tafels zagen we waar ik al bang voor was: veel en vet.
23km verder lag Landeck.
We fietsten over een stuwdam met een gigantisch waterbassin ernaast.
Boven de bergen zagen we donkere luchten ontstaan maar we hielden het droog.
Wel werd het ineens een stuk kouder toen we over nat wegdek het dorp inreden.
Met af en toe een druppel regen vonden we de weg naar de camping waar we in het Nederlands ontvangen werden.
Het had hier flink geregend, daarna nog een bui en nu inderdaad af en toe een druppel.
We deden boodschappen voor twee dagen want morgen is het meeste dicht.
Vandaag hadden we ruim 70km afgelegd en morgen dalen we nog verder tot aan Stams.
Daar willen we overnachten om de hele maandag te gebruiken om over een greffelweg 7km af te leggen van 10% naar de Buchener Höhe.