Eberbach - Hemsbach

 Gisteravond lagen we vroeg in onze slaapzak want vanaf half tien regende het, in de nacht drupte het en vanmorgen was het droog.

Om 9.00 zaten we pas op de fiets om bij de eerste de beste bakker een ontbijt te nuttigen maar we kwamen bedrogen uit, alle ontbijtjes waren al gereserveerd.
We mochten wel in de tuin zitten met onze koffie en een broodje, ook prima :-)
Niet veel later fietsten we langs de Neckar verder waar het pad door het bos ging.
Er zaten twee klimmetjes in, eentje voor een brug naar de andere kant van de rivier en eentje voor de ingang van een tunnelbuis voor het autoverkeer.
De afgelopen dagen hadden we al een meerdere gebouwen en bruggen van rode steen 
(Buntsandstein) gezien en vandaag fietsten we langs de bergen waar dit al sinds eeuwen afgegraven werd.
Diepe sleuven vanaf de rivier de bergen in, oud spoor voor de lorries en her en der informatie over de werkwijze en foto’s van de harde werkers.
Omdat we de rivier volgden maakten we een haarspeldbocht met het water mee.
Zo kwamen we in Ersheim waar een kleine kerk stond met een schitterend altaar.
Op de begraafplaats veel oude graven en zandstenen platen met afbeeldingen.
In Hirschhorn was genoeg moois te zien maar dat had bijna elk dorp wat hier langs de rivier stond en dan vooral prachtige vakwerkhuizen.
Vanaf de bergen werden we begluurd door Harry Potter, de ene burcht na de andere stond er tegen de helling geplakt, soms wel vier op een rij zoals bij Neckarsteinach.
Het was heerlijk fietsen vandaag want het ging overwegend naar beneden.
Omdat de rivier een enorm verval had, kwamen we vandaag alleen al zes sluizencomplexen tegen met daaraan vast een stuk om elektriciteit op te wekken.
Wij verbaasden ons erover dat er zo weinig boten vaarden maar door al die sluizen duurt de tocht veel te lang.
En toen kwam Heidelberg.
Vanaf de oever waar we fietsten hadden we een mooi zicht op de oude stad.
Via de Alte Brücke en een poort kon je de stad in waar een enorm slot bovenuit toornde: Heidelberger Schloss.
Met de donkere lucht die eraan kwam besloten we door te fietsen.
In Ladenburg werden we verrast door een flink stuk straat met kasseien!
Hobbelend en bobbelend kwamen we door twee stadspoorten, langs mooie vakwerkhuizen en een restant van een stadsmuur.
We waren blij na een kwartier weer asfalt onder de wielen te hebben :-)
Maar toen werd de lucht zo donker dat we besloten bij een cafeetje een kop thee te drinken.
Gelukkig maar want we zaten nog niet of het onweer brak los.
Na een half uur brak de zon weer door en bleef het de rest van de middag droog!
10km verder vonden we een camping aan de Wiesensee waar we in de tuin van de beheerder staan.
Een pracht plek, helemaal alleen in een met heg omzoomde tuin.
Inmiddels zijn we aangeland onder Frankfurt, eind volgende week zijn we thuis :-)

Sgraffito in Erbenach

 

Foto’s 1 augustus

 

Kochersteinsfeld - Ebernach

 Uitgerust werden we om 7.00 wakker.

De lucht was grijs, de binnenplaats nat, het miezerde :-(
We ontbeten, pakten de boel in en toen we een uur later wegreden was het droog!
Onze gastvrouw zwaaide ons in badjas uit, we hadden duidelijk haar “Sonntag ruhe” verstoord.
In het volgende dorp lag verborgen achter een dikke haag een bakker die open was.
We dronken er koffie met een volkorencroissantje en zagen in dat half uur alleen maar mannen die broodjes kochten, geen vrouw gezien.
We fietsten over een geasfalteerde spoorbaan waar we oude treinstellen tegenkwamen, een enkel gerestaureerd stationnetje en fietsten over een paar oude ijzeren spoorbruggen.
Onderweg fotografeerden we diverse kastelen, burchten of kerken.
We volgden niet langer de Jagst maar de iets bredere rivier Neckar waar diverse sluizen waren en grotere boten doorheen vaarden.
We passeerden Bad Friederichshall en Bad Wimpfen waar we mooie vakwerkhuizen zagen en de torens van Kaiserpfalz, een keizerlijk paleis.
Helaas was de horeca op dit tijdstip nog gesloten, het was tenslotte zondagmorgen.
Langs de rivier vonden we een bankje om de lunch te verorberen.
Het viel ons tegen hoeveel boten er waren, misschien had dat ook wel met de Sonntag ruhe te maken maar aan fietsers was geen gebrek, de meeste in vol ornaat op een elektrische mountainbike.
Met de kronkels in de rivier, kronkelden wij mee.
Het fietspad liep de hele dag paralel aan de Neckar, regelmatig staken we via een brug het water over om meteen daarna het water weer te volgen.
Op een paar hobbels na was de weg de hele dag een licht afdalende helling, we fietsten met de stroom mee :-)
De westenwind van gisteren was in de nacht gaan liggen maar wakkerde na het middaguur weer aan toen we over een prachtig pad door het bos fietsten.
We hadden er dus nauwelijks hinder van.
En nu dan in Eberbach, een dorp met een middeleeuwse stadskern.
We zetten de tent op en liepen het dorp in.
Er waren veel oude vakwerkhuizen en vier stadspoorten .
Een huis uit 1390 was het oudste van de stad.
Ook was er een oud badhuis maar het meest bijzonder vonden wij het sgraffito.
Het is een bijzondere manier van decoreren waarbij een donkere muur met een lichtgekleurde plamuur wordt afgewerkt waarin figuren worden geëtst en zo de donkere muur weer zichtbaar wordt.
Nu lekker met de beentjes omhoog en wachten op de regen die vanaf 18.00 schijnt te komen.
We wachten het af.

Foto’s 31juli

 

Neuhaus - Kochersteinsfeld

 Om maar met gisteravond te beginnen: het restaurant had meer dan alleen schnitzel met gebakken piepertjes.

Toen wij aankwamen zat het hele terras vol met uitzondering van een ieniemienie tafeltje maar beter iets dan niets.
Hele families zaten aan lange tafels zoals bij de beroemde/beruchte bierfeesten.
De drukte werd al snel verklaard want op vrijdag vanaf 18.00 hadden ze iets speciaals wat op bijna alle tafels stond.
Een houten plank met een diameter van 50cm waar een soort pizza op lag.
De bodem was van zuurdesem brood met daarop piepers, worst of kaas.
Wij kozen voor 1 pizza met kaas wat lekker was maar het was ons echt teveel terwijl de Duitsers daarna nog een gang bestelden en het bier rijkelijk stroomde.
Waar lieten ze het ?
We waren de enige gasten op de camping en omdat er regen was voorspeld zetten we de fietstassen in de wasruimte.
Gedurende de nacht regende het af en toe maar het bleef bij een beetje gespetter.
Nog voor de wekker werden we wakker van de kippen naast onze tent.
Ze waren ons gisteren bij het neerzetten van de tent niet opgevallen :-)
Half acht zaten we aan een uitgebreid ontbijt met huisgemaakte jam en fruit uit de boomgaard.
Nog voor 8.30 zaten we op de fiets en nog voor 9.00 hadden we al 5 stevige “kuitenbijters” gehad.
De rest van de dag was overwegend dalen met een westenwind die tussen de heuvels door krachtiger was omdat ie maar één kant op kon: de onze.
Door de vele bergen en heuvels van de afgelopen 5 weken hebben we een paar stevige bovenbenen gekregen dus de wind kon ons niet zoveel schelen.
We fietsten heerlijk langs het water tussen de weiden en bossen en later tussen de fruitbomen en druivenranken.
De historische stadjes volgden elkaar op als een kralenketting.
Via Gründelhardt volgden we de weg naar Braunsbach waar twee afdalingen inzaten van 10% over ruim twee kilometer en 9% over krap twee kilometer.
Een feestje was het al die gratis kilometers :-)
In het centrum van Braunsbach wilde een meneer weten over onze plannen, hij werd er zenuwachtig van dat we op de bonnefooi door Europa fietsten.
Het intrigeerde hem wel want hij bleef maar vragen totdat zijn vrouw hem tot de orde riep :-)
Argeloos fietsten we verder en stonden ineens voor de pijlers van een enorme brug.
Het was de Kochertalbrücke met pijlers van 185m hoog waar de A6 over heengaat tussen Heilbronn en Nürnberg.
We volgden de loop van de Kocher en kwamen aan in Künzelsau.
Waarom klonk ons dit zo bekend in de oren?
We konden het ons niet herinneren totdat we op het voetbalveld van het dorp reclame zagen van Würth.
Natuurlijk, hier waren we geweest toen Christo het museum van Würth had ingepakt!
Van het dorp hadden we toen niets gezien terwijl het toch echt de moeite waard was.
Het volgende dorp was Niedernhall, ook al zo mooi met een stadsmuur waar huizen en torens tegenaan waren gebouwd.
Daarna volgde Forchtenberg met een complete stadsmuur met torens en poorten.
Aan de andere kant van de rivier stond een schattig theehuisje uit 1700.
Langs de kant van de rivier aten we onze broodjes op en raakten in gesprek met een man die zo met ons mee naar Nederland wilde fietsen :-)
We belden met een B&B iets verder langs de route of ze een kamer voor ons hadden.
Het was nog 12km en om 16.00 kwamen we aan bij een ouderwetse boerderij met een gigantische binnenplaats waar heel wat deuren op uitkwamen.
In eentje daarvan was plaats voor onze fietsen, er waren er drie voor alle landbouwmachines, de deur van het woonhuis was er, een trap buitenom naar boven voor de gastenkamers en van de overige deuren hadden we geen idee.
De kop bouillon hebben we al op, nu lekker douchen en dan genieten van een rustige avond met een dwarsligger (klein dwars boekje voor op vakantie)

Je komt er nooit los van.

 Dat heb ik weer. 

Komen we aan op de camping op een regionale luchthaven. 

In het restaurant vragen we waar de resectie is van de camping. 

Die blijkt dus in de verkeerstoren  te zijn. 

Wij naar de verkeerstoren. 

Al fietsend er naar toe. 

Wij om hoog de toren in. 

Daar zit de verkeersleider. 

Chris vraagt of er een plekje is. 

Geen probleem ga maar staan morgen om 09.00 hr komt er iemand om aan te kunnen betalen. 

Er is een radio oproep Moment de vrouwelijke verkeersleider geeft antwoord. 

En dat gebeurd nog een paar keer en er  word ook nog een vlucht plan door gebeld. 

Ok jullie gaan weer vroeg dus erkend ze met Chris af nog twee keer onder brokken door een radio oproep van een landend vliegtuig. 

Chris rekent af € 9.50. 

Zo goedkoop en bijzonder hebben nog niet gestaan. 

Maak nog even een foto van de verkeerstoren. 

Word aan gesproken wat ik wel van plan was ( stond op luchthaven gebied ). 

Nou stuur ff een foto aan de kinderen dat we aan de voet van een verkeerstoren Kamperen. 

En dat ik 38 jaar in de luchtvaart heb gewerkt. 

Dat viel in goede aarde. 

Werd uitgenodigd om , om 18.00 langs te komen voor een rondleiding in een klein vliegtuig museum. 

Dat is niet tegen doven mans  oren gezegd. 

Dus ik naar de afgesproken plek. 

Blijken er collega’s van de man te zijn. 

Hij gaat in september met pensioen. 

( we blijken van het zelfde bouwjaar te zijn ) . 

Nou daar gaat het los. 

Eerst door de hangaar van de vereniging het hele veld is eigendom van een vereniging. 

Staan 12 vliegtuigen waaronder 3 nieuwe. 

Daarna naar het museum. 

In de hangaar staan zeker 15 vliegtuigen wat ik begrijp zijn ze allemaal lucht waardig. 

En het steven is omdat om zo te houden. 

In de vloer twee draaischijven waar de  vliegtuigen op staan die operationeel zijn. 

Draai het vliegtuig met zijn neus naar de hangaar deur en je kunt de hangaar uit. 

Er staat er een die de enige op de wereld is die nog luchtwaardig is. 

Een messersmith / Harverd / tigermoth / Duitse tigermoth om er paar te noemen. 

Een uit de jaren 30 waar niemand in durft te vliegen. 

En nog veel meer. 

Dan gaan we door de werk plaats daar staan er zeker vijf die klaar gemaakt om weer de lucht in te gaan. 

Waar onder een Hurricane. 

En alles brand nieuw gereedschap trappen alles alles. 

En wat denk je is alles van een privé persoon. 

Die zijn familie sinds de jaren veertig vliegtuigen spaart. 

En heeft 4 man in dienst die alles het hele jaar onderhoud. 

Niks hobby club. 

De Hangaar staat er nog maar een paar jaar. 

Echt op zijn Duits alles heel erg gelikt. 

Je ziet je kan je oude beroep niet loslaten.