zaterdag 24 mei 2014
Zaterdag 24 Mei, verjaardag Sabine
Vanuit ons tentje hebben we eerst Sabine gefeliciteerd met haar 27ste verjaardag.
Gefeliciteerd lieverd, via de voicemail nog voor je gezongen vanavond :-)
We hopen dat je lekker uit eten bent geweest.
Wij zitten nu in Berdun, jullie kunnen het even op internet googelen want het is een bijzonder dorp.
Om 6.45uur hoorden we de vogeltjes zingen en tegen 7.30uur zijn we uiteindelijk opgestaan.
Alles was klam en koud en we hadden eigenlijk helemaal geen zin om op te staan.
Als we hadden geweten wat ons te wachten stond 3km. verderop, hadden we zeker haast gemaakt.
In het dorp vonden we een heerlijke bakker die ook ontbijt serveerde en daar hebben we dankbaar gebruik van gemaakt, want de camping was een saaie boel.
We gingen op de fiets en reden zo een canyon in, geweldig, adembenemend, gieren vlogen hoog boven ons en sommigen zaten op hun nest.
We fietsen door tunnels van zo'n100m. lengte, het was fantastisch.
We hebben omweg gemaakt langs Sanguesa en later heerlijk op een bankje gegeten in Javier.
Daarna was de tweede lekke band een feit, Siebren zijn achterband was plat maar binnen een half uur zat er een nieuwe band in, gelukkig.
Toen we de weg naar Jaca wilden nemen, bleek deze afgezet.
Op de kaart zagen we dat we terug naar Lumbier moesten of zelfs via Pamplona naar Frankrijk.
No way !!!
In Yesa zat de kroeg vol met kerkgangers en een oudere man en een jonge vent legden ons uit, zij in het Spaans, wij in het Engels, dat we via het klooster van Leyre konden fietsen, 15% stijging, en daarna een pad naar de weg om de afsluiting te omzeilen.
En aldus geschiedde, we puften 4km. naar boven, dronken een borrel en zoefden naar beneden om precies na de afsluiting weer op de weg naar Jaca te komen.
De weg, N240, liep kilometers lang langs een stuwmeer en uiteindelijk weer over land aan de voet van de Pyreneeën, dus gingen we naar boven en beneden.
In de verte zagen we een dorp op een soort tafelberg liggen en laten we daar nu zitten.
Een dorp dat uitkijkt over de vallei, werkelijk schitterend.
Gelukkig was er nog een bed voor ons en zitten we nu aan het diner, macaronie met een heerlijk wijntje :-)
Gefeliciteerd lieverd, via de voicemail nog voor je gezongen vanavond :-)
We hopen dat je lekker uit eten bent geweest.
Wij zitten nu in Berdun, jullie kunnen het even op internet googelen want het is een bijzonder dorp.
Om 6.45uur hoorden we de vogeltjes zingen en tegen 7.30uur zijn we uiteindelijk opgestaan.
Alles was klam en koud en we hadden eigenlijk helemaal geen zin om op te staan.
Als we hadden geweten wat ons te wachten stond 3km. verderop, hadden we zeker haast gemaakt.
In het dorp vonden we een heerlijke bakker die ook ontbijt serveerde en daar hebben we dankbaar gebruik van gemaakt, want de camping was een saaie boel.
We gingen op de fiets en reden zo een canyon in, geweldig, adembenemend, gieren vlogen hoog boven ons en sommigen zaten op hun nest.
We fietsen door tunnels van zo'n100m. lengte, het was fantastisch.
We hebben omweg gemaakt langs Sanguesa en later heerlijk op een bankje gegeten in Javier.
Daarna was de tweede lekke band een feit, Siebren zijn achterband was plat maar binnen een half uur zat er een nieuwe band in, gelukkig.
Toen we de weg naar Jaca wilden nemen, bleek deze afgezet.
Op de kaart zagen we dat we terug naar Lumbier moesten of zelfs via Pamplona naar Frankrijk.
No way !!!
In Yesa zat de kroeg vol met kerkgangers en een oudere man en een jonge vent legden ons uit, zij in het Spaans, wij in het Engels, dat we via het klooster van Leyre konden fietsen, 15% stijging, en daarna een pad naar de weg om de afsluiting te omzeilen.
En aldus geschiedde, we puften 4km. naar boven, dronken een borrel en zoefden naar beneden om precies na de afsluiting weer op de weg naar Jaca te komen.
De weg, N240, liep kilometers lang langs een stuwmeer en uiteindelijk weer over land aan de voet van de Pyreneeën, dus gingen we naar boven en beneden.
In de verte zagen we een dorp op een soort tafelberg liggen en laten we daar nu zitten.
Een dorp dat uitkijkt over de vallei, werkelijk schitterend.
Gelukkig was er nog een bed voor ons en zitten we nu aan het diner, macaronie met een heerlijk wijntje :-)
vrijdag 23 mei 2014
23-5-2014 een natte start van de vrijdag.
In vol ornaat vertrokken we om 8.30uur van de camping.
Het volle ornaat bestond uit (van boven naar beneden) :
Een katoenen bandana.
Een capuchon van de regenjas.
Een helm.
Een zweethemd.
Een racefietsshirt.
Een racefietsjasje.
Een regenjas.
Een fietsbroekje.
Een lange fietsbroek.
Rainlegs.
Sokken.
Raceschoentjes.
Plastic overschoenen.
Alles wat we bij ons hadden om ons droog te houden hadden we aangetrokken.
Toen we opstonden was het droog, toen we de spullen op de fiets deden begon het te spetteren wat al gauw veranderde in echte regendruppels die eerst als regen naar beneden kwamen maar al gauw als een fikse regenbui naar beneden kwam om op het hoogtepunt als een regengordijn over het land te schuiven.
Op dat moment stonden we, gelukkig, met een paar Spanjaarden te schuilen in een tunneltje onder de snelweg.
Het water gutste door de goten, dat hadden we nog niet zo gezien hier.
De rest van de dag hebben we in de zon gereden met om 16.00uur een vreselijke zwarte wolk links van ons, het donderde en bliksemde maar wij bleven het droog houden.
Bij het voelen van een paar spetters zijn we in een hooischuur gedoken, warm en droog :-)
De laatste 20km. waren een traktatie, wat ongelooflijk mooi was de natuur en ook de uitzichten waren super.
Omdat het ons niet gelukt is onderkomen te vinden, staan we met ons tentje, met de klemtoon op tje, op de camping in Lumbier.
Nog twee dagen dan gaan we de Pyreneeën over....
Het volle ornaat bestond uit (van boven naar beneden) :
Een katoenen bandana.
Een capuchon van de regenjas.
Een helm.
Een zweethemd.
Een racefietsshirt.
Een racefietsjasje.
Een regenjas.
Een fietsbroekje.
Een lange fietsbroek.
Rainlegs.
Sokken.
Raceschoentjes.
Plastic overschoenen.
Alles wat we bij ons hadden om ons droog te houden hadden we aangetrokken.
Toen we opstonden was het droog, toen we de spullen op de fiets deden begon het te spetteren wat al gauw veranderde in echte regendruppels die eerst als regen naar beneden kwamen maar al gauw als een fikse regenbui naar beneden kwam om op het hoogtepunt als een regengordijn over het land te schuiven.
Op dat moment stonden we, gelukkig, met een paar Spanjaarden te schuilen in een tunneltje onder de snelweg.
Het water gutste door de goten, dat hadden we nog niet zo gezien hier.
De rest van de dag hebben we in de zon gereden met om 16.00uur een vreselijke zwarte wolk links van ons, het donderde en bliksemde maar wij bleven het droog houden.
Bij het voelen van een paar spetters zijn we in een hooischuur gedoken, warm en droog :-)
De laatste 20km. waren een traktatie, wat ongelooflijk mooi was de natuur en ook de uitzichten waren super.
Omdat het ons niet gelukt is onderkomen te vinden, staan we met ons tentje, met de klemtoon op tje, op de camping in Lumbier.
Nog twee dagen dan gaan we de Pyreneeën over....
donderdag 22 mei 2014
Ventosa naar Ayegui ( Navara)
Van Ventosa naar Ayegui (Navara )
Inderdaad we zijn de Rioja streek weer uit.
Gaat echt snel.
En we doen ons best eigenlijk niet.
Vanochtend gewekt met gregoriaansche gezang.
Maar dan wel om 6.00 uur s'morgens, heel apart.
De eigenaar van de accomodatie wil iedereen eruit hebben om 8 uur.
Nou, dat lukt wel als je de muziek aanzet.
Het weer had van alles zon, regen en wind in de rug.
We zitten weer op een Camping in een huisje.
Lekker, slaap ik weer eens wat langer.
We waren het ook een beetje zat om steeds te horen dat de herbergen vol waren.
We hadden er al vier geprobeerd, vanwege de regen die af en toe viel, dook iedereen op tijd een onderkomen in.
Morgen maar weer heerlijk fietsen.
We zitten bijna aan de voet van de Pyreneeën, in Ayegui ( Navara )
Onderweg een kaars opgestoken voor een dochter van een colega.
Ze is 20 mei overleden nog maar 28 jaar en al 10 jaar aan het vechten geweest tegen kanker.
Lieve Susan je blijft in mijn gedachten.
Morgen verder mensen.
Sieb
Inderdaad we zijn de Rioja streek weer uit.
Gaat echt snel.
En we doen ons best eigenlijk niet.
Vanochtend gewekt met gregoriaansche gezang.
Maar dan wel om 6.00 uur s'morgens, heel apart.
De eigenaar van de accomodatie wil iedereen eruit hebben om 8 uur.
Nou, dat lukt wel als je de muziek aanzet.
Het weer had van alles zon, regen en wind in de rug.
We zitten weer op een Camping in een huisje.
Lekker, slaap ik weer eens wat langer.
We waren het ook een beetje zat om steeds te horen dat de herbergen vol waren.
We hadden er al vier geprobeerd, vanwege de regen die af en toe viel, dook iedereen op tijd een onderkomen in.
Morgen maar weer heerlijk fietsen.
We zitten bijna aan de voet van de Pyreneeën, in Ayegui ( Navara )
Onderweg een kaars opgestoken voor een dochter van een colega.
Ze is 20 mei overleden nog maar 28 jaar en al 10 jaar aan het vechten geweest tegen kanker.
Lieve Susan je blijft in mijn gedachten.
Morgen verder mensen.
Sieb
woensdag 21 mei 2014
Abonneren op:
Posts (Atom)