DE RUGZAKKAR

Zo daar ben ik eindelijk een keer.

Ik ga met een karretje lopen voor mijn rugzak.
Ik  heb een gevoelige rug en denk ik zo de belasting daar op te verminderen.
En wat blijkt dat is zo.
Met tien kilo op de kar kan ik heel gemakkelijk uren lopen.
En zonder kar houd ik het geen uur vol.
Het begon al op onze fiets tocht toen heb ik er een aantal gezien.

                                     Hier een van een die is gemaakt van een windsurf giek.

                                      Deze is van bij elkaar geraapt materiaal gemaakt maar
                                       werkt wel en daar gaat het tenslotte om

                                        En deze meneer heeft aan een steekkar twee paraplu
                                        stokken gemonteerd.

                                               Van deze Buggy is de Rugzak kar gemaakt.

                                                                                                       

                                      

                               Zo jullie zien is er van een Buggy niet veel meer te herkennen.
                             Het zwarte harnas is van een oude rugzak uit de kringloopwinkel.
                         Daar heb ik een aluminium strip op gemonteerd, daar zit de kar aan vast.

En hier boven is hij dan in vol ornaat.

Na veel proberen en veranderen is hij bijna klaar .
En steeds met twijfels of het wel slim is om de kar als extra bagage bij je te hebben.
Weet ik na afgelopen Zaterdag 13 Feb en Dinsdag 16 Feb zeker dat ik er alles mee kan bedwingen.
In het verslag van Christien over de wandeling over het Wisenten  pad zie je me over een twee meter hoog hek gaan met mijn kar.

Dat geeft me alle vertrouwen.

Ik heb hem uiteraard zelf gemaakt van een oude buggy die bij grofvuil stond.
Dit was overigens de tweede de eerste was van ijzer en die had een hoger gewicht.

Hij moet niet veel kosten want mocht het niets blijken te zijn moet ik hem zo ergens achter kunnen laten zonder hart zeer.
Maar na de laatste test wandelingen weet ik dat ik er veel plezier van ga beleven.
En de uurtjes die er nu in zitten zijn hartstikke leuk om te doen.

Het is ook gelukt om een bandje er om te krijgen zonder lucht  .
Op de rommelmarkt twee wieltjes gekocht van een kinderwagen.
Waar geen lucht in hoeft.
Een luchtbandje is natuurlijk veel confortabeler maar dan moet ik plak spullen meenemen en een fietspomp..
Dat is weer extra gewicht en dat wil je niet op een tocht van 1100 Km.
Om dat wieltje te kunnen gebruiken zou er veel draaiwerk nodig zijn maar het bleek allemaal veel makkelijker .

                                          Uiterst rechts het wieltje met lucht band
                                          In het midden het wieltje zonder lucht.
                                          En links de twee wieltjes gecombineerd.


De drie spaken heb ik uit het wieltje gezaag en door op het wieltje waar het luchtbandje is af gehaald te gaan staan paste het wieltje zo maar op de velg van het lucht bandje.
Als je dit van te voren zou bedenken gaat het je nooit lukken de juiste wieltjes bij elkaar te vinden.

Utrecht

We zijn vanmorgen naar de Fiets- en Wandelbeurs in Utrecht geweest.

Ik uit de nachtdienst, slapend achterin de auto, Siebren achter het stuur, kwamen we tegen tienen aan bij de Jaarbeurs.

Wij stapten de wereld binnen die voor ons genieten heet :-)

Siebren was helemaal weg van de houten fietsen die hij uitgebreid kon bewonderen.

We gingen nog even langs de Vakantiefietser, Eric en Carla hadden het erg druk.

Ook druk was het bij de stands van de E-Bikes die er steeds hipper uit gaan zien.

Aan alle grijze muizen te zien wordt het komende zomer weer een stuk onveiliger op de fietspaden, ze scheuren ons dan voorbij alsof we stilstaan terwijl wij toch rond de 25km. per uur fietsen.

We raakten aan de praat met de eigenaresse van een B&B in de Peel die samen met 4 anderen een route had samengesteld over de hei en door leuke dorpjes waaronder Asten.

Om terug te gaan naar mijn "roots" zou het leuk zijn om die route te fietsen.

Voor overnachtingen kon je gebruik maken van hun B&B's, slim of niet :-)

Bij de stands van de "Vennbahn" en de "100 cols" namen we een folder mee.

De Vennbahn is een fietspad over een oude spoorbaan van 125km.tussen Aken en Troisvierges in het noorden van Luxemburg.

Tsja en die 100 cols, 100 bergen op en af over 4000km in Zuid Frankrijk, een hele uitdaging!

Dat zouden we in stukjes kunnen gaan doen of meer waarschijnlijk gewoon helemaal niet 

Maar, je weet het nooit.

Verder hebben we vandaag niet echt veel nieuwe dingen gezien of gehoord.

Door een paar mensen werd er zelfs nogal negatief gesproken over de Camino.

De mist en regen in de Pyreneeën, de drukte vooral in de periode die wij gaan, 8 weken? dat gaat U echt niet redden hoor, veel te kort enz. enz.

Ik zocht een ruim en praktisch heuptasje: niet gezien.

Merinowollen ondergoed, ja, alleen hemden en T-shirts, geen boxershorts, beetje jammer.

Toen ik wandelschoenen paste en daarbij 2 paar sokken over elkaar aantrok kreeg ik op niet mis te verstane wijze te horen dat dat absoluut niet mocht.

Toen ik vertelde dat ik dat deed om geen blaren te krijgen wist de verkoopster als geen ander hoe ik blaren kon voorkomen en haalde diverse voorbeelden uit haar omgeving aan.

Om moe van te worden en dat was ik inmiddels ook met slechts een uurtje slaap.

Rond 13.00uur kon de hele beurs me gestolen worden en gingen we weer huiswaarts, ik slapend, Siebren chaufferend.

Winsent-pad

Vandaag was het heerlijk weer en daar hebben we van genoten, we hebben 4 uur door de duinen gewandeld voor een deel over het winsent-pad.

Een winsent is een soort kleine bizon die in een deel van de duinen vrij mag rondlopen.

Wikipedia:

De afmetingen zijn: 

lengte kop romp: 215 - 310cm.

schofthoogte: 160 - 210cm.

lengte staart: 50 - 60cm.

gewicht stier: 530 - 1100kg. gewicht koe: 320 - 600kg.

lengte horens: 30cm.

Sinds 2007 is een pilotproject gestart en zijn er volledig vrijlevende wisenten uitgezet in Nederland ter herintroductie van deze soort. Omdat er officieel geen wisenten in het wild in Nederland leven is de soort niet opgenomen in de Flora- en Faunawet. De wisenten die zijn uitgezet leven sinds april 2007 in een omheind gedeelte van het Nationaal Park Zuid-Kennemerland: het Kraansvlak. Dit is een gevarieerd duinlandschap met loofbos, naaldbos, grasland, struweel en natte, kalkrijke duinvalleien. Over de oorspronkelijke habitatvoorkeur van de wisent is weinig bekend. Bij voorkeur loof- en gemengde bossen met vochtige open plekken en veel ondergroei maar ook open ruimtes. In Polen, waar de meeste wisentkuddes momenteel leven, leven de dieren in bosrijke gebieden.In het Kraansvlak is bij een duinmeer een uitkijkpunt gemaakt voor wandelaars. De wisenten komen hier graag drinken of afkoelen. Soms grazen ze ook in de omgeving of liggen op een zandige plek te zonnen.

Het is wel oppassen geblazen, je moet ze niet verwisselen met Schotse Hooglanders want dat zijn lamme goedzakken en bizons absoluut niet.

Maar toch was het jammer dat we er geen gezien hadden terwijl het zo rustig was met wandelaars.

Rond een uur of half twee stapten we de voordeur uit om er om even na zessen, met ruim 20km. in de benen, weer in te stappen.

We waren in vol ornaat :-), ik met bepakte rugzak en Siebren met een gevulde tobogan.

Zo noemde een postbode vandaag Siebren zijn eenwielige bagagekarretje.

Hij vertelde dat de indianen vroeger hun spullen zo vervoerden, op een tobogan, alleen dan zonder wiel en vaak met een paard ipv een indiaan.

Zo modern is Siebren dus ook weer niet :-)

Via het Brouwers Kolkje en de Zeeweg kwamen we op de Kop van de Zeeweg waar we een terrasje pakten en van de zon genoten.

Vandaar af konden we de duinen in om na zo'n halve km. het winset-pad te volgen.

Het was wel heel gaaf want we liepen over de duintoppen, door de dalen, langs de bossen en vennen op plekken waar we nog nooit waren geweest.

Als er geen bergen stront hadden gelegen had ik ook gedacht dat er nog nooit een winset was geweest :-)

Via een trappetje klommen we het gebied weer uit en over het Visserspad liepen we langs Kraantje Lek naar huis.

We leren elke keer weer want nu bleek dat ik veel te dikke sokken aan had terwijl ik juist dacht die nodig te hebben omdat het slechts 4 graden was.

Nee dus. 

En een shirt en trui met lange mouwen is wat overdreven als ik ook een winterjas aandoe.

Het eten en drinken was OK  evenals het gewicht van mijn rugzak.

Met die 6 kg. ga ik het wel redden in Spanje :-)

6 kilo :-)

Vandaag was het niet echt weer om erop uit te gaan maar uiteindelijk hebben we toch weer een stukje  door de Hout gelopen.
Vanmorgen had ik alles klaargelegd voor de vakantie en in mijn rugzak gestopt.
Zelfs shirtjes en broeken had ik gewogen om maar niet te veel bij me te hebben :-)
Het is een sport, zo iemand noemen ze een "grammen-jager".
Ik heb er wel plezier in want met al dat gepuzzel zit ik nu dus echt op 6 kg.!
Er wordt geadviseerd om een tiende van je gewicht op je rug te dragen, daar zit ik dus aan :-)
Tuurlijk wordt het op de Camino meer want ik neem ook water en eten mee voor onderweg.
Maar onder de 10 kg. blijf ik zeker.

Tweedaagse marathon van Egmond

Goeden middag allemaal

We hebben gisteren en vandaag over het strand en door de duinen bij Egmond en omgeving gewandeld samen met 14.000 anderen :-)
De score over twee dagen : 42km.

Gisteren hebben we de zuidlus gedaan, eerst over het strand naar het zuiden met aan de ene kant de volle maan en aan de andere kant de opkomende zon, prachtig.
Na 9km. gingen we de duinen in en kwamen daar pas weer bij Egmond uit.
Daar zit wel een nadeel aan, geen horeca onderweg dus geen bakkie warme koffie maar we werden wel van krentenbollen en een sapje voorzien door de organisatie.
Het was heerlijk weer, zonnig en een graad of 10 :-)
Na 4uur wandelen kwamen we weer aan bij de sportzaal waar we om 8uur waren gestart.

Vandaag liep de wekker weer om 6uur af en waren we al vroeg op weg naar Egmond.
Zo vroeg dat we de auto bijna voor de ingang van de sporthal kwijt konden.
Zeker een km. minder lopen maar ach wat geeft dat op 21km.
De noordlus begon ook op het strand maar dit maal met een grijze lucht en de dreiging van regen.
En die kwam, na 8km. begon het te miezeren en dat heeft het een groot deel van de dag gedaan.
Gelukkig liepen we toen in de duinen en hadden we van de wind en de regen weinig last.
Doordat we stevig doorliepen hadden we niet in de gaten dat onze jassen het transpiratievocht niet meer uitwasemden en eenmaal bij de finish voelden we hoe nat en koud we het hadden wat pas thuis na droge kleding en een bakkie soep verdween.
Verder hadden we nergens last van, geen spierpijn, geen blaren alleen Siebren heeft iets last van zijn scheenbenen.
Zo'n weekend geeft wel vertrouwen in ons avontuur dat op 16 April begint.

Tickets

16 Januari

Vanaf vandaag zijn de treinkaartjes naar Bayonne te koop en dus ben ik vannacht meteen het internet opgegaan om te zien of er een leuke aanbieding is om naar Zuid Frankrijk te reizen.3 Maanden van te voren moet je een plaatsje kunnen boeken in de TGV maar ik natuurlijk niet.Elke keer als ik alle gegevens in had getypt kwam er het bericht dat ik niet via internet kon reserveren.Dus om 3 uur vannacht toch maar de helpdesk van de NS gebeld en tot mijn verbazing nam er een vriendelijke Mw. de telefoon op die voorstelde tot 9uur te wachten omdat er vertraging in de lijn zat, de NS kon niet meteen om 0.00uur boekingen doen maar waarschijnlijk wel vroeg in de ochtend.Nou, echt niet, weer dat stomme berichtje dat het niet mogelijk was via internet te reserveren !Maar we willen zo graag :-)En dus maar weer met de NS gebeld waar nu een andere vriendelijke Mw. de telefoon opnam en zich verbaasde over mijn verhaal maar uiteindelijk tot dezelfde conclusie kwam als ik.Met veel gepuzzel en gedoe kwam er na een half uur een zucht van verlichting door de telefoon waarna zij mij mededeelde dat de boeking was gelukt, we hebben een ticket :-)We hopen dat iemand ons om 8.30uur af kan zetten op Amsterdam Centraal waar we met de Thalys naar Parijs Noord gaan, overstappen op de metro naar Gare Montparnasse, overstappen op de TGV die ons rechtstreeks via Bordeaux naar Bayonne rijdt waar we dan om 19.40uur aankomen.Daar blijven we een nachtje slapen in een nog te boeken hotelletje om op Zondag nog een keertje in de trein te stappen om een uurtje later Saint Jean Pied de Port binnen te denderen.Wouw, misschien lopen we dan toch nog die dag zo’n 6km. naar boven naar het eerste dorpje, Orisson, op onze klim de Pyreneeën over.

Het gaat door!!!

Een goedenavond allemaal

Het gaat door !!!
Gisteren hoorde ik dat ik 8 weken vrij krijg om de Camino te gaan lopen :-)
Het was nog even spannend omdat er op mijn werk van alles gaande is en ze geen oplossing hadden voor mijn afwezigheid van twee maanden.
Maar gelukkig is er toch een oplossing gevonden en kunnen wij aan onze voettocht van ruim 1100km. beginnen.
Het is de bedoeling dat we op 16 April met de TGV naar Bordeaux afreizen en daar de trein naar Bayonne nemen waarvandaan we een dag later met de trein of een taxi naar de voet van de Pyreneeën gaan naar Saint Jean Pied de Port.
Daar trekken we onze wandelschoenen aan en gaan op weg naar Santiago de Compostela, lopen door naar Cabo Finisterre om langs de kust naar Muxia te wandelen en daarna terug te keren naar Santiago waar we het vliegtuig naar Amsterdam pakken
Alsof dat nog niet genoeg is lopen we van Schiphol naar huis, om af te kikken :-)

Er moet voor zo'n tocht natuurlijk wel getraind worden en dus hebben we in December de Lichtjeswandeling in Amsterdam gedaan, zo'n 20km.
Over een week lopen we op Zaterdag en Zondag de marathon van Egmond, elke dag 21km.
In Februari moeten we onszelf vermaken want dan zijn er geen georganiseerde wandel-evenementen.
Op 13 Maart lopen we van Scheveningen naar Zandvoort, goed voor 42km.
Op 19 Maart lopen we de 30 van Zandvoort.
Misschien hebben we er dan helemaal genoeg van en duiken we op 16 April gewoon ergens onder om op 11 Juni weer op te duiken met gefantaseerde verhalen over hoe geweldig het wel niet was :-)

Nee nee, we gaan ervoor en hebben er ongelofelijk veel zin in.
Op 20 Februari laten we ons nog even goed voorlichten op de fiets- en wandelbeurs in Utrecht.
Maar in feite gaat het net als twee jaar terug: we kopen een ticket voor de trein en we gaan !

    Wij lopen de groene route van rechts (beginnend bij Saint Jean Pied de Port) naar links.