Sieb de wandelkarrenman

Ja ja lieve blogspot volger. 

De Wandelkarrenman heeft weer wat te delen. 

We liepen gisteren en vandaag rond Nijmegen. 
Dat gaat daar op en neer. 
Daar zijn dus berg / heuvels bij die voor de Wandelkarrenman 1ste en buiten categorie zijn. 
De Duivelsberg is buiten categorie we gingen via een trap omhoog. 
Ik geloof dat dit heuveltje 80 meter hoog is. 
Dan de volgende, de Wolfsburg is minder hoog maar met mul zand. 
Daar werd in 1822 de laatste wolf in Nederland geschoten. 

Jullie lezen het al de Wandelkarrenman had de afgelopen dagen niet makkelijk. 
Om over de Kiekberg en de st Jans berg te komen 
Er zijn rond om Nijmegen 7 heuvels. 
We hebben er 5 van gehad vond het wel genoeg. 
Nu rust hij uit in een mooi aangelegde tuin van 3000 vierkante meter. 

Slaap lekker allemaal. 

Groetjes Sieb. 

Foto’s 4 juli

 

4 juli Groesbeek - Heijen 22.3km

 Gewekt door een haan waren wij al vroeg uit de veren.

We liepen Groesbeek in toen de bakker net openging en wij warme broodjes kochten voor tussen de middag.
Net buiten het dorp hadden wij ons eerste 10 minuten gesprek.
We ontmoetten een man die in 80 dagen Nederland rond liep voor “Spieren voor Spieren”.
Toen hij 50 jaar jong werd, had hij bedacht geld op te halen voor een goed doel maar welk doel wist hij toen nog niet totdat hij deze stichting op internet vond.
Een jaar later startte hij in Utrecht bij het UMC, hij had een route uitgestippeld die alle provincies met elkaar verbond.
Vanaf vandaag wandelde hij nog 10 dagen dan was hij in Utrecht terug.
En ja, wij hebben hem gesponsord :-)
Door het Groesbeekse Bos ging het verder en zagen we door de bomen heen het geraamte van een vliegtuig staan.
Met een omweg konden we daar een kijkje nemen: een model van een Glider.
Een motorloos zweefvliegtuigje dat ingezet werd door de geallieerden in de strijd voor de bevrijding.
Daarna volgde ons tweede 10 minutengesprek.
Een echtpaar vroeg waar wij wandelden en de naam Pieterpad was het juiste antwoord.
Ze wisten over deze omgeving heel veel wat ze graag met ons deelden.
Romeinen, Spanjaarden maar vooral de Noormannen kwamen aan bod, alle drie de groepen hadden hier hun sporen nagelaten vooral op de Sint Jansberg.
Niet dat wij enige sporen hebben kunnen ontdekken maar het was een gezellig gesprek.
De Sint Jansberg was trouwens wel weer een dingetje, naar boven en nog meer naar boven en nog eens naar boven.
Geen wonder dat hier in de oudheid forten en uitkijktorens waren gebouwd.
Omdat het vannacht had geregend waren de paden nat en glibberden we naar beneden.
Halverwege zagen we een bankje waar we koffie maakten.
Voor ons een diepe geul die volgens het boekje gevormd was door smeltwater van een gletsjer uit een ijstijd van 150.000 jaar geleden.
Nee dus.
Er kwam een groep mensen langs met een boswachter die bij het bankje halt hield.
Er volgde een heel verhaal over de Sint Jansberg dat er beekjes ontsprongen in de hellingen en dat de Romeinen, daar zijn ze weer, net zo lang groeven tot ze bij een bron kwamen en vervolgens de halve berg afgroeven om het water bij hun akkers te krijgen.
Uit het bos komend zagen we een cafeetje maar net als gisteren was alles dicht.
Rare jongens hier in Noord Limburg.
We kwamen door Milsbeek om even later in de Maaskemp de Genneperhuisweg te nemen die tussen de Waal en de Niers loopt.
De koeien hadden hier vrij spel dus op het moment dat Sieb met het karretje langskwam, kwamen er meteen een stel koeien op ons af maar verloren hun belangstelling toen ze dichtbij waren. Pfffff.
In Gennep liepen we over een houten boulevard langs de Niers.
We wandelden over de Looier Heide, over de Gennepse Heide en door de Heijense Bossen, allemaal even mooi en rustig.
Groot was de verrassing dat ons onderkomen in het bos lag.
Een grote witte bungalow waar we welkom werden geheten door twee langharige tekkels.
Heerlijk is het hier, we zitten in de tuin en genieten van alle vogels, eekhoorns en van die twee tekkels :-)

Foto’s 3 juli

 

3 juli Tolkamer - Groesbeek. 26.1km

Ze zeggen wel eens dat je slechts 5 handen schudden verwijderd bent van een bekend persoon.
Vanmorgen zaten wij aan het ontbijt met een wandelaar die voor het Koningshuis werkt.
De Koning was slecht 1 hand schudden bij ons vandaan.
Maf idee eigenlijk.
Wij zijn niet Koningsgezind, zijn ook niet nieuwsgierig naar hun doen en laten wat in dit geval goed uitkwam want meer dan wat de wandelaar zijn beroep was werd er niet over gezegd.
Hij en zijn vrouw wandelen het Pieterpad in stukjes, net wanneer ze vrij zijn.
Zo lopen er legio mensen van noord naar zuid of andersom, alleen, stelletjes, vriendinnen in een groep en nee, geen mannen die samen lopen.
Degene die het pad in 1 keer lopen zijn op 1 hand te tellen.
De dag begon in Tolkamer met een royaal ontbijt waarna onze gastheer een binnendoor paadje aanraadde naar de pont die ons naar Millingen aan de Rijn zou varen.
We liepen maar een klein stukje over het asfalt of ons pad verdween in het struikgewas, langs een camping  achter een steenfabrieken langs.
In 40 minuten stonden bij de pont die nog even op zich liet wachten.
Voor de oversteek, het pontje voer 1x per uur, was veel belangstelling van wandelaars en fietsers.
Aan de overkant wilden wij koffie drinken, café gesloten.
Het was duidelijk maandag want onderweg was alle horeca dicht.
Niet dat wij dat zo erg vonden, wij vonden altijd wel mooie plekjes om zelf koffie te zetten.
Lekker uit de wind en mooie uitzichten, daar hielden wij rust :-)
Na Millingen aan de Rijn wandelden we langs weilanden met oude boerderijen die stuk voor stuk op een terp stonden.
Dat was zo gebouwd ivm de wateroverlast in dit rivierenlandschap met oude Rijngeulen.
Het pad slingerde vandaag op de grens van Nederland en Duitsland, zo liepen we door Leuth in Nederland en 10 minuten door Zyfflich in Duitsland.
Ondanks dat we de grens een paar maal overgingen, hebben we maar 1 grenspaal gezien.
We schampten Beek en toen begon de beklimming van de Duivelsberg, 76m. hoog en echt steil omhoog, er was een “trap” gemaakt om het klimmen makkelijk te maken.
Sieb had het er moeilijk mee omdat hij niet alleen zichzelf maar ook het karretje naar boven moest zien te krijgen.
Om ons heen stonden overal tamme kastanjebomen die nog door de Romeinen waren meegebracht.
Tot aan Groesbeek was het klimmen en dalen, klimmen en dalen en dat allemaal door de stuwwal van Nijmegen en een graaf die het nodig vond nog wat extra versterking aan te leggen in de vorm van “motte”, afgeplatte aarden heuvels waarvandaan hij de vijand kon zien aankomen.
Wij blij (niet dus) want zo hadden wij 4 extra heuvels vanmiddag, van die lekkere kuitenbijters en Sieb dat karretje maar achter zich aan slepend.
We kwamen langs de Canadese Erebegraafplaats met 2600 graven van soldaten die tijdens de bevrijding in ‘44 - ‘45 het leven lieten.
In Groesbeek is het Bevrijdingsmuseum over de zware gevechten van die winter.
Om half vijf kwamen we bij “ons” onderkomen aan en konden de wandelschoenen uit.

Lui zweet van Siebren

Lieve blogspot lezers daar ben ik weer ik wil weer wat met jullie te delen. 

LUI ZWEET

Als je niet tegen ranzigheid kan moet je onmiddellijk stoppen met lezen. 
Want er komt nu een verhandeling over Zweet en Plas vandaag. 
We hebben de eerste tien dagen in de verzengende hitte gelopen. 
Dronken niet echt veel onderweg. 
Maar aan het einde op de slaapplek dronk ik een paar 0,0 biertjes. 
Onderweg één keer plassen was genoeg. 
Die warme dagen stond het zweet wel een centimeter dik op de huid. 
Maar tijdens de druilige regenachtige dagen moesten we om de haverklap. 
( ik heb gewaarschuwd dat het ranzig zou worden, je kan nog stoppen. )
Het luie zweet moest er toen uit dat lukte via het zweten. 
Maar toen we nat werden van de miezer regen moesten we het via de andere mogelijkheid van ons vocht af. 
Dat is niet altijd eenvoudig. 
Je moet een geschikte plaats vinden om het kwijt te raken. 
Goed kijken dat niemand je ziet. 
Door de week is dat niet zo’n probleem. 
Maar in het weekeinde is het toch een stuk drukker. 
Ook dat is ons gelukt. 
Zo, jullie zijn weer een beetje op de hoogte van ons reilen en zeilen langs het Pieterpad. 

Lieve blogspot lezers ik hoop dat jullie ook de ranzige bijdragen kunnen waarderen. 

Groeten uit Tolkamer. 
Sieb.

Foto’s 2 juli