Goedenavond allemaal
We hadden gedacht ze niet nodig te hebben maar vanmorgen konden we niet zonder.
Om 6.30uur liepen we al door het bos waar dus geen steek te zien was.
Onze mijnwerkerslampjes kwamen uit de rugzakken en zonder gestruikeld bereikten we 1535m. de top van de berg waar een mooi beeld stond van een pelgrim.
Aanvankelijk zagen we er niet echt veel van maar naarmate er meer pelgrims kwamen die daar op de foto wilden, zagen we lucht van zwart naar roze en oranje veranderen.
We hebben dus foto's maar alleen onze contouren en die van het beeld, best bijzonder.
We ontbeten in een inimini kroegje waar de tv op vol volume stond.
Het kon ons niet ontgaan of er waren bosbranden in Spanje en het land zuchtje onder een hittegolf.
Ja, zoiets hadden wij ook al opgemerkt, alles was warm, de grond, de wind, het water en zelfs in de schaduw liep de temperatuur behoorlijk op.
Het journaal had het over record temperaturen van tussen de 37 en 47 graden.
Dat wij 3 uur liepen over 10 km. verbaasde ons dan ook niet.
Tot het begin van de middag daalden wij langs de berg af waar we getrakteerd werden op de meest prachtige uitzichten die we hebben geprobeerd te fotograferen.
In Triacastella genoten we van een pelgrimsmenu met als afsluiten schapenkaas met membrillo.
Als je het over iets traditioneels Spaans hebt is dit het wel :-)
Om 14.00 gingen we op pad naar Samos.
Eerst een stukje langs de weg en toen 6 km. door het bos ondertussen kleine dorpjes passerend waar de tijd wel leek te hebben stilgestaan.
Stenen wallen overwoekerd met "ongewenst gewas" :-)
Huizen waarvoor wij toch echt wel een slopersbedrijf zouden laten komend maar aan de koeien in de stal was te zien dat alles nog in bedrijf was.
We liepen omhoog, naar beneden, langs een rivier die we constant hoorden en slechts zelden zagen om uiteindelijk een adembenemend uitzicht te hebben over het kloostercomplex van Samos.
We slapen vannacht in het klooster met zo'n 50 anderen, dat wordt oordoppen en sleeptabletten klaarleggen :-)
dinsdag 6 september 2016
maandag 5 september 2016
Foto's 5 september
hoi allemaal,
Hierbij nog 2 foto's van gisteren, het oploaden in de kroeg duurde per foto 10 minuten, daar hadden we het geduld niet voor.
Nu zitten we in een nagelnieuwe herberg in een dorpje 5 km. na O Cebreiro.
Alles werkt, de douches zijn heerlijk ( in ieder geval nog geen kalkaanslag zodat je van straaltje naar straaltje moet springen ), een ( nog ) completekeuken en een uitzicht toch wel zo mooi.....
Ons wasgoed heeft nog nooit zo luxe in de zon gehangen:-)
Na de douche hebben ween uur liggen slapen, de warmte put uit, het klimmen ook.
Straks gaan we genieten van een prachtige zonsondergang.
Tot morgen maar weer :-)
Hierbij nog 2 foto's van gisteren, het oploaden in de kroeg duurde per foto 10 minuten, daar hadden we het geduld niet voor.
Nu zitten we in een nagelnieuwe herberg in een dorpje 5 km. na O Cebreiro.
Alles werkt, de douches zijn heerlijk ( in ieder geval nog geen kalkaanslag zodat je van straaltje naar straaltje moet springen ), een ( nog ) completekeuken en een uitzicht toch wel zo mooi.....
Ons wasgoed heeft nog nooit zo luxe in de zon gehangen:-)
Na de douche hebben ween uur liggen slapen, de warmte put uit, het klimmen ook.
Straks gaan we genieten van een prachtige zonsondergang.
Tot morgen maar weer :-)
5 september Cebreiro
Vanmorgen stonden we in alle vroegte op en liepen zeker een uur onder een schitterende sterrenhemel richting Cebreiro.
Het dorp ligt boven op een berg dus dat werd weer een klauterdagje.
Dit maal grotendeels door de bossen maar het stijgingspercentage was flink.
Op sommige stukken gingen we nog net niet op handen en voeten naar boven :-)
Het uitzicht was spectaculair, we keken tussen de bergen door, over bergen heen en zagen andere pelgrims op het pad boven ons lopen waar wij nog heen moesten.
We passeren de grens met Galicië, de regenprovincievan Spanje maar de vooruitzicht zijn onverminderd zonnig:-)
In Cebreiro zijn flink wat slaapplaatsen maar we gaan hier alleen lunchen.
Nu zitten we aan een warme maaltijd maar helaas stelt het niet veel voor, zelfs de wijn is niet met water weg te spoelen.
Volgende keer beter.
Afgelopen nacht hebben we in een oud schoolgebouw geslapen in Pereje.
Een gebouw met dikke muren, gewone bedden en overal ramen die we open konden zetten.
Op onze slaapzaal was het heerlijk koel, we sliepen er met 5 mensen.
Wij lagen bij het raam wat we voor het slapen dicht hadden gedaan maar desondanks moest ik er vannacht uit om een deken te pakken.
Het was niet zo dat mijn haren in de war raakten van de wind maar elke keer voelde ik een zacht briesje waardoor ik telkens wakker werd, de deken was de oplossing om door te slapen.
Om 5.30uur eruit, om 6uur op pad, om 14.30uur boven op de berg :-)
We gaan nog een paar km. door naar het volgende plaatsje.
Het dorp ligt boven op een berg dus dat werd weer een klauterdagje.
Dit maal grotendeels door de bossen maar het stijgingspercentage was flink.
Op sommige stukken gingen we nog net niet op handen en voeten naar boven :-)
Het uitzicht was spectaculair, we keken tussen de bergen door, over bergen heen en zagen andere pelgrims op het pad boven ons lopen waar wij nog heen moesten.
We passeren de grens met Galicië, de regenprovincievan Spanje maar de vooruitzicht zijn onverminderd zonnig:-)
In Cebreiro zijn flink wat slaapplaatsen maar we gaan hier alleen lunchen.
Nu zitten we aan een warme maaltijd maar helaas stelt het niet veel voor, zelfs de wijn is niet met water weg te spoelen.
Volgende keer beter.
Afgelopen nacht hebben we in een oud schoolgebouw geslapen in Pereje.
Een gebouw met dikke muren, gewone bedden en overal ramen die we open konden zetten.
Op onze slaapzaal was het heerlijk koel, we sliepen er met 5 mensen.
Wij lagen bij het raam wat we voor het slapen dicht hadden gedaan maar desondanks moest ik er vannacht uit om een deken te pakken.
Het was niet zo dat mijn haren in de war raakten van de wind maar elke keer voelde ik een zacht briesje waardoor ik telkens wakker werd, de deken was de oplossing om door te slapen.
Om 5.30uur eruit, om 6uur op pad, om 14.30uur boven op de berg :-)
We gaan nog een paar km. door naar het volgende plaatsje.
zondag 4 september 2016
4 september
hallo hallo allemaal.
En nu ik weer even.
We hadden het over hoe uit te leggen wat voor gevoel wij hebben als we lopen.
Als jullie de sportschool eigenaar eens vragen de Sauna op te stoken naar 41 graden en hem ook nog bereid vinden om er een loopband in te zetten dan ben je al een heel eind.
Dan vul je een rugzak met 8 pakken van 1 kilo suiker of zout of wat anders en gaat dan in de sauna zeker een uur of vijf lopen.
Kijk, dan krijg je het gevoel een klein beetje :-)
Eigenlijk horen er ook nog een paar doorwaakte nachten bij ivm snurkers.
MAAR ECHT WE KLAGEN NIET WE HEBBEN HET VAN FANTASTISCH.
Siebren
En nu ik weer even.
We hadden het over hoe uit te leggen wat voor gevoel wij hebben als we lopen.
Als jullie de sportschool eigenaar eens vragen de Sauna op te stoken naar 41 graden en hem ook nog bereid vinden om er een loopband in te zetten dan ben je al een heel eind.
Dan vul je een rugzak met 8 pakken van 1 kilo suiker of zout of wat anders en gaat dan in de sauna zeker een uur of vijf lopen.
Kijk, dan krijg je het gevoel een klein beetje :-)
Eigenlijk horen er ook nog een paar doorwaakte nachten bij ivm snurkers.
MAAR ECHT WE KLAGEN NIET WE HEBBEN HET VAN FANTASTISCH.
Siebren
zaterdag 3 september 2016
21.49km van El Acebo naar Columbrianos
Na de zonsondergang van gisteravond zijn we meteen gaan slapen.
Toen we de kamer in kwamen roken we het al, er waren bezweten lijven bijgekomen die geen zin hadden gehad zich te douchen.
We hebben de ramen wagenwijd opengezet en het de hele nacht laten doortochten.
Een echt vriendelijk stel was het niet, Nederlanderse fietsers die over alles een oordeel hadden, het bekende Nederlandse vingertje.
Gelukkig is een ontmoeting met fietsers eenmalig :-)
Ondertussen kwamen we al een paar mensen regelmatig tegen.
Een Fransman, Jeanmarc die in Burgos was begonnen en blij was de Meseta achter zich gelaten te hebben.
Dan een Duits stel dat al ruim 3000km had gelopen door Duitsland, Oosterijk, Zwitserland, Frankrijk en dan nu Spanje.
Zo af en toe treffen we elkaar op een terrasje of in de stad.
We begonnen rond half 9 met de afdaling die we gisteren begonnen waren, weer over keien, kiezels enz. en net zo steil als vanaf Manjarin naar El Acebo.
Geen kuitenbijters maar tenen die zich wat graag door de voorkant van de schoenen hadden gestoken.
Na 8 km en ruim 2 uur later kwam er een eind aan een totaal 14km lange afdaling met een hoogte verschil van 1000 meter !
We voelden onze bovenbenen maar waren niet ontevreden over hoe we het er vanaf hadden gebracht.
Ook het karretje was er zonder mankementen doorheen gerold :-)
Ondanks dat we hadden op moeten letten waar we onze voeten neerzetten hadden we genoten van de vergezichten die voor ons opdoemden, van de kudden schapen en geiten die ons zowat omverliepen omdat ze zo'n trek hadden in die uitgedroogde grassprietjes die overal stonden en van de mooie lucht die van bewolkt veranderde naar prachtig blauw.
Rond het middag uur kwamen we in buitenwijk van Ponferrada aan waar ons een aangename verrassing wachtte: er stond iemand verse calamaris klaar te maken.
Tsja Mariette, toch weer even iets over eten :-), het was vreselijk lekker !!!
Het slot van de Tempeliers was gesloten maar de buitenkant was echt de moeite waard, allemaal kantelen en een ophangbrug over een lege slotgracht.
Niet echt een verdedigende functie dus :-)
Siebren had ondertussen geien bij de apotheek dat de thermometer op 41 graden stond.
We besloten naar het volgende dorpje te lopen en daar een bed te zoeken.
Na een uur geslapen te hebben zijn we in de tuin gaan zitten waar het zelfs nu nog zinderend warm is.
Toen we de kamer in kwamen roken we het al, er waren bezweten lijven bijgekomen die geen zin hadden gehad zich te douchen.
We hebben de ramen wagenwijd opengezet en het de hele nacht laten doortochten.
Een echt vriendelijk stel was het niet, Nederlanderse fietsers die over alles een oordeel hadden, het bekende Nederlandse vingertje.
Gelukkig is een ontmoeting met fietsers eenmalig :-)
Ondertussen kwamen we al een paar mensen regelmatig tegen.
Een Fransman, Jeanmarc die in Burgos was begonnen en blij was de Meseta achter zich gelaten te hebben.
Dan een Duits stel dat al ruim 3000km had gelopen door Duitsland, Oosterijk, Zwitserland, Frankrijk en dan nu Spanje.
Zo af en toe treffen we elkaar op een terrasje of in de stad.
We begonnen rond half 9 met de afdaling die we gisteren begonnen waren, weer over keien, kiezels enz. en net zo steil als vanaf Manjarin naar El Acebo.
Geen kuitenbijters maar tenen die zich wat graag door de voorkant van de schoenen hadden gestoken.
Na 8 km en ruim 2 uur later kwam er een eind aan een totaal 14km lange afdaling met een hoogte verschil van 1000 meter !
We voelden onze bovenbenen maar waren niet ontevreden over hoe we het er vanaf hadden gebracht.
Ook het karretje was er zonder mankementen doorheen gerold :-)
Ondanks dat we hadden op moeten letten waar we onze voeten neerzetten hadden we genoten van de vergezichten die voor ons opdoemden, van de kudden schapen en geiten die ons zowat omverliepen omdat ze zo'n trek hadden in die uitgedroogde grassprietjes die overal stonden en van de mooie lucht die van bewolkt veranderde naar prachtig blauw.
Rond het middag uur kwamen we in buitenwijk van Ponferrada aan waar ons een aangename verrassing wachtte: er stond iemand verse calamaris klaar te maken.
Tsja Mariette, toch weer even iets over eten :-), het was vreselijk lekker !!!
Het slot van de Tempeliers was gesloten maar de buitenkant was echt de moeite waard, allemaal kantelen en een ophangbrug over een lege slotgracht.
Niet echt een verdedigende functie dus :-)
Siebren had ondertussen geien bij de apotheek dat de thermometer op 41 graden stond.
We besloten naar het volgende dorpje te lopen en daar een bed te zoeken.
Na een uur geslapen te hebben zijn we in de tuin gaan zitten waar het zelfs nu nog zinderend warm is.
Abonneren op:
Posts (Atom)